မုရန္ မဂၢဇင္း

လြတ္လပ္ျခင္းျဖင့္ ဘုရားရွင္အား ကိုးကြယ္မည္ Christian Ezine

Saturday, Mar 28th

Last update04:02:54 AM GMT

You are here:: ရယ္ရႊင္ဘြယ္မ်ား ဘာညာကြိကြ၊ အသင္းေတာ္ - ကာတြန္း၊ မင္းေအာင္သက္လြင္

ဘာညာကြိကြ၊ အသင္းေတာ္ - ကာတြန္း၊ မင္းေအာင္သက္လြင္

E-mail Print PDF

Hits: 1773
Comments (0)Add Comment

Write comment
smaller | bigger

busy

Facebook Google Twitter buttons

သက္ေသခံခ်က္မ်ား Testimony (random article)

ခရစ္ေတာ္၌ ရွိေသာလူ

(ေဇာ္ထူး)

သားေတာ္ေမာင္ ယာကုပ္တေကာင္ ကုတင္ေပၚတြင္ ပတ္ခ်ာလွည့္ ေဆာ့ကစားေန၍ ကြ်န္ေတာ္မနည္း လိုက္ဖမ္းေနရသည္။ ဒီေကာင္ကေလးက ေရခ်ိဳးေပးျပီးလ်င္ ထိုသို႔ျပဳေနက်။ ေရခ်ိဳးျပီးတိုင္း ကုတင္ေပၚတြင္ ေရစိုစိုႏွင့္ လူးကာလွိမ့္ကာ လွည့္ကာပတ္ကာႏွင့္ ေဆာ့ကစားတတ္တာ သူ႔အက်င့္။ သူ႔ကို ဆြဲဖမ္းလိုက္ ေခါင္းကို ေျခာက္ေအာင္သုတ္လိုက္၊ တဖန္ထြက္ေျပးျပန္သျဖင့္ အမိျပန္ဖမ္းကာ ေပါင္ဒါကိုလိမ္းလိုက္ ႏွင့္ သူႏွင့္ နပန္းလံုးေနရသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေမာျပီး လိုက္မဖမ္းႏိုင္သျဖင့္ ေဆာ့မကစားရန္ အသားနားခံ ေတာင္းပန္ေတာ့မွ ဘသားေခ်ာက ဖခင္ျဖစ္သူ ကြ်န္ေတာ့္ကို သနားသြားသည္ ထင္သည္။ ျပံဳးစပ္ျပံဳးစပ္ႏွင့္ အနားမွာ အသာတၾကည္ လာထိုင္ရွာသည္။ ထိုအခါမွ ဒိုက္ပါ၀တ္ျခင္း၊ အကၤ်ီေဘာင္းဘီ၀တ္ျခင္းတို႔ကို ေအးေအးသက္သာျပဳရသည္။ သူ၏ အမွဳအားလံုးအျပီးမွာ နံရံေပၚမွာ ခ်ိတ္ထားေသာ နာရီကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

ဟုိက္။ ၁ နာရီေတာင္ ေက်ာ္ျပီပဲ။ ဆရာမ်ိဳးသူ၏ သိကၡာတင္ အခမ္းအနားကို သြားဖို႔ တာစူထားသည့္ ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းနပန္းၾကီးသြားသည္။ အခမ္းအနားက တနာရီခြဲမွာ စမည္။ အခုပင္ တနာရီေက်ာ္ေနျပီ။ မွီမွ မွီပါ့ေတာ့မလား။ ကမန္းကတန္း အကၤ်ီႏွင့္ ေဘာင္းဘီကို လဲလိုက္သည္။ သမီးျဖစ္သူ ေခ်ာေလးက အေရးထဲမွ ဖ်ားေနျပန္သည္။ မိသားစုကို ေခၚရန္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ကို ခ်န္ထားကာ တကိုယ္တည္းထြက္လာခဲ့သည္။ ထြက္လာသည့္အခ်ိန္တြင္ တနာရီ ဆယ့္ငါးခန္႔ ရွိေနျပီျဖစ္သည္။ ရထားႏွင့္ သြားလ်င္ မွီေတာ့မည္မဟုတ္။ တကၠစီငွား၍ သြားရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ ရပ္လိုက္သည္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚကေန တကၠစီ တစီးစီး အလာကို ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕ကေန တကၠစီေတြ တစီးျပီးတစီး ျဖတ္သြားသည္။ အားလံုးက မအားလပ္ေၾကာင္း ညႊန္ျပသည္ အနီေရာင္ မီးေတြနဲ႕ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ မီးနီတကၠစီေတြကို မေက်နပ္စြာ ၾကည့္ရင္း အားလပ္သည့္ အစိမ္းေရာင္မီး တကၠစီ တစီးစီးအလာကို စိတ္မရွည္စြာ ေစာင့္ဆိုင္းေနလိုက္သည္။ မၾကာမွီမွာပင္ အစိမ္းေရာင္မီးႏွင့္ တကၠစီတစီးလာေနသည္ကို ၀မ္းေျမာက္စြာ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ လြတ္သြားမည္ စိုး၍ လက္ကို အရွည္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ဆန္႔ထုတ္ကာ တားလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တားသည္ကို အစိမ္းေရာက္မီးႏွင့္ တကၠစီသမား ျမင္သြားဟန္တူသည္။ ကြ်ီကနဲ႔ ေနေအာင္ ဘရိတ္ကို အုပ္ကာ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွာ တုံ႔ကနဲ ေနေအာင္ ရပ္လိုက္သည္။

တကၠစီကားေပၚ ေရာက္ေတာ့ တကၱစီသမားက ဘယ္သြားမွာလဲ သေဘာႏွင့္ ေမးေငါ့ျပသည္။ သြန္မဆင္ ဘက္(ပ္)တစ္ခ်ာ့(ပ္) လို႔ ေျပာေတာ့ တခါမွ မၾကားဘူးသည့္အလား ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႏွင့္ ျပန္ၾကည့္သည္။ သူမသိဘူး ဟု ဆိုသည္။ ကဲ မသိလဲ မပူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ လမ္းကို ကြ်န္ေတာ္ပဲ ျပေပးမယ္ လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ဆိုလိုက္ေတာ့ သူက ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာျပီး ကားကို စေမာင္းသည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ စိတ္ထဲမွာ ခ်ာ့(ခ်္)ကို အခ်ိန္မွီ ေရာက္ရန္ စိတ္ေစာေနသည္။ ျဖစ္ႏိုင္လ်င္ ေလယာဥ္တစီးငွားကာ သြားလိုက္ခ်င္သည္။ အလ်င္လိုေနသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို တကၠစီသမားက အလိုက္မသိစြာ စကားကို ေဖာင္ဖြဲ႕ေျပာေနျပီး ကားကို ေျဖးညွင္းစြာ ေမာင္းေနသည္။ သူႏွင့္ စကားေျပာရသည္မွာ စိတ္မပါေပမင့္ မေကာင္းတတ္၍ အလိုက္အထိုက္ ျပန္ေျပာေနမိသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေမာင္မင္းၾကီးသား ျမန္ျမန္ေမာင္းပါလို႔ ေျပာေနမိသည္။ သူကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲက အျဖစ္ကို သိဟန္မတူ။ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေရာက္တတ္ရာရာမ်ားကို ေျပာျပီး ေလေၾကာရွည္ေနသည္။ ၾကာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ျမန္ျမန္ေမာင္းပါဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ အလ်င္လိုေနလို႔ ဆိုေတာ့မွ ေဆာရီးေဆာရီး ဆိုကာ စကားကိုျဖတ္၍ အလ်င္အျမန္ေမာင္းရွာသည္။ ဒီလိုျမန္ျမန္ေမာင္းေတာ့လည္း ခဏေလးႏွင့္ လိုရာကို ေရာက္သည္။

ခ်ပ္(ခ်္)ကို ေရာက္ေတာ့ အခိ်န္က အေတာ္ကို ေနာက္က်ေနျပီ။ က်သင့္ေငြကိုရွင္း တကၠစီေပၚကဆင္းကာ အခမ္းအနားရွိရာ ခန္းမေဆာင္သို႔ သြားသည့္ ေလွကားထစ္မ်ားကို ေက်ာ္တက္ေျပးလႊား လိုက္သည္။ အေပၚထပ္ေရာက္ေတာ့ အခမ္းအနား အ၀င္၀တြင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ စားပြဲတခုက အသင့္ ေစာင့္ၾကိဳေနသည္။ စားပြဲေပၚတြင္ စာအုပ္ၾကီးတအုပ္ကို ဖြင့္ထားသည္။ စာမ်က္ႏွာ ေပၚတြင္ ဆရာ့အတြက္ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းေလးမ်ားကို တက္ေရာက္လာသူ အသီးသီးက ေရးထိုးထားေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ စားပြဲမွာ ထိုင္ေနသည့္ မိန္းကေလးမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို ျမင္ေတာ့ ဆရာ့အတြက္ မွတ္တမ္းေလး အမွတ္တရ ေရးေပးပါဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ ေဘာလ္ပင္ကို ေကာက္ကိုင္ကာ ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးလိုက္သည္။

ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း။ ဆရာရဲ့ အမွဳေဆာင္ ကာလတေလွ်ာက္လံုး ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ ဆိုေသာ စာသားကို

အဂၤလိပ္လို ေရးလိုက္သည္။ ေရးျပီးမွ စုတ္ခ်ာလွေသာ ကြ်န္ေတာ္၏ အဂၤလိပ္လက္ေရးကို ၾကည့္ျပီး မေက်နပ္ေသာေၾကာင္ ေနာက္တခါ ျပန္ေရးဖို႔ ျပင္လိုက္သည္။ လက္ေရးကအေရးမၾကီးပါဘူးကြာ အဓိပၸါယ္က ပိုအေရးၾကီးတယ္ လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေျဖသိမ့္လိုက္ရင္း ျပင္ေရးမေနေတာ့ပဲ အခမ္းအနား က်င္းပသည့္ ခန္းမေဆာင္ထဲသို႔ ၀င္လိုက္သည္။ ခမ္းမေဆာင္တခုလံုးသည္ လူပရိတ္သတ္အမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနျပီ ျဖစ္သည္။ ခံုတန္းလ်ားမ်ားအာလံုး ေနရာလြတ္မက်န္ေတာ့။ ထိုင္စရာ ေနရာ ရလိုရျငား ဟိုဟုိဒီဒီ ရွာေဖြကာ ၾကည့္ရွဳလိုက္သည္။ ေနရာလြတ္က ရွာမေတြ႕။ မေက်နပ္ေသးသျဖင့္ ေနာက္ဆံုး ခံုတန္းလ်ားမ်ားကေန ေရွ႕ဆံုးခံုတန္းလ်ားအထိ ေလွ်ာက္သြားျပီး တေနရာစာ ရလိုရျငား လည့္ပတ္ရွာေဖြၾကည့္လိုက္သည္။ တေနရာဆို တေနရာမွ မေတြ႕။ ရွာမေတြ႕သည့္အဆံုး ခန္းမေဆာင္၏ ေနာက္ဖက္သို႔ ျပန္လာကာ နံရံကို မွီျပီး ရပ္လိုက္သည္။ ထိုင္လို႔ မရေပမင့္ အနည္းဆံုးေတာ့ မွီျပီး ရပ္ရန္ ေနရာရ၍ ေတာ္ေသးသည္။ ရပ္ေနလ်က္ပင္ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို လွည့္ပတ္ကစား ၾကည့္ရွဳလိုက္သည္။ စင္ျမင့္ေပၚရွိ ခံုတန္းေပၚတြင္က အျဖဴေရာင္ လက္၀ါးကပ္တိုင္ပံုပါသည့္ အနီေရာင္ပ၀ါ မ်ားကို လႊမ္းျခံဳထားသည့္ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာၾကီးမ်ားက ထိုင္ေနၾကသည္။ ျမန္မာျပည္မွ ဖိတ္ေခၚထားေသာ ဆရာၾကီးမ်ား ျဖစ္ဟန္တူသည္။ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ သိေသာ ဆရာတပါးတေလမ်ား ပါမလား ဆိုျပီး ၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ ကြ်န္ေတာ္သိေသာ ဆရာတေယာက္မွ မပါ ။ ျမန္မာျပည္က ဆရာမ်ားႏွင့္အတူ စကၤာပူမွ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ သူတို႔ကေတာ့ နက္ကတိုင္ႏွင့္ ကုတ္အက်ၤီမ်ားကို အေနာက္တိုင္း ဆန္ဆန္ ၀တ္ဆင္ထားသည္။ ဘယ္ဘက္ အဆံုးမွာ ကေတာ့ ဆရာ ၾသဂတ္စတပ္ကို က်က္သေရအျပည့္ႏွင့္ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဆရာ့၏ ေဘးမွာေတာ့ ဆရာရဲ၀င္းလတ္က တည္ျငိမ္စြာ ထိုင္ေနသည္။

မၾကာမီမွာ သီဆိုခ်ီးမြမ္းျခင္း ျဖင့္ အခမ္းအနား စတင္သည္။ ကိုသားငယ္က သီဆိုခ်ီးမြမ္းျခင္းကို ဦးေဆာင္သည္။ ကုတ္အကၤ်ီ၊ နက္ကတိုင္ႏွင့္ အက်အန ၀တ္ဆင္ထားေသာ ကိုသားငယ္သည္လည္း က်က္သေရ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည္စံုေနသည္။ တီးခတ္ေသာ တူရိယာပစၥည္းအသံမ်ားက ခန္းမေဆာင္ တခုလံုး ျမိဳင္ဆိုင္စြာ ပ်ံ႕လြင္ေနသည္။ ယုဒသန္ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္၏ သီဆိုခ်ီးမြမ္းျခင္း အဖြဲ႕မွ လူငယ္မ်ား ႏွင့္ အတူ ပရိတ္သတ္မ်ား၏ ဂုဏ္ေတာ္ခ်ီးမြမ္းသံက ကြ်န္ေတာ့္ ႏွလံုးသားထဲတြင္ ၀မ္းေျမာက္မွဳကို ျဖစ္ေပၚေစသည္။ သံျပိဳင္ က်ဴးဧ သီဆိုေတးကား၊ ခန္းမတြင္မက ဘ၀ဂ္တိုင္ေအာင္ လွ်ံေနသည္ဟု ထင္မိသည္။ သီခ်င္းမ်ားအားလံုးက အဂၤလိပ္လိုခ်ည္းျဖစ္သည္။ လွ်ာခလုတ္မတိုက္ေအာင္ သတိထားကာ သီဆိုေနရေပမဲ့ သီဆိုကိုးကြယ္ျခင္း ႏွလံုးသားကိုသာ အဓိကထားေသာ ဘုရားသခင္ ၀မ္းေျမာက္ေပလိမ့္မည္။ သီခ်င္း ၃ ခု ဆိုအျပီးမွာေတာ့ သားေတာ္ေမာင္ေၾကာင့္ ေမာရတာေတြ၊ တကၠစီသမားအား စိတ္ထဲကေန မေက်နပ္တာေတြ၊ အားလံုး ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္သည္။ ဘုရားသခင္အား ကိုးကြယ္ျခင္းႏွင့္ စိတ္ႏွလံုးထဲမွာ ထားျခင္းသည္ အျပစ္၏ ေက်းကြ်န္ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္ေစသည္ ဆိုသည္ကို ခံစားမိခိုက္မွာပင္ ကိုးကြယ္ခ်ီးမြမ္းျခင္း အစီအစဥ္ ျပီးဆံုးသြားသည္။

ေနာက္အစီအစဥ္ကေတာ့ က်မ္းစာဖတ္ျခင္း အစီအစဥ္ ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ ၾသဂတ္စတပ္ကိုယ္တိုင္ ဖတ္ရြတ္သည္။ ရွင္မႆဲ ခရစ္၀င္က်မ္းမွ အခန္းၾကီး ၂၀ ၁- ၁၆ အထိ ဖတ္သြားသည္။ အခန္းငယ္ ၁၆ မွ  စာသား ျဖစ္သည့္

 ထိုနည္းတူ ေနာက္က်ေသာသူတို႔သည္ အရင္က်ၾကလိမ့္မည္။ အရင္က်ေသာသူတို႔သည္ ေနာက္က်ၾကလိမ့္မည္။ 

ဆိုသည့္ စာသားကို ဆရာၾသဂတ္စတပ္က ႏွစ္ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ဖတ္ရြတ္သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ဖတ္ျပီးေသာအခါ ထိုက်မ္းပိုဒ္ကို ေဟာရန္ စကၤာပူမွ ဆရာေတာ္တပါးက တရားေဟာ စင္ျမင့္တြင္ ေနရာယူသည္။ က်မ္းပိုဒ္ပါ စာသားမ်ား၏ အနက္ကို သူက ဖြင့္ဆို ရွင္းျပသည္။ စပ်စ္ဥယာဥ္ကို ပိုင္ေသာ အိမ္ရွင္သည္ နံနက္ေစာေစာ အိမ္မွထြက္၍ ဥယာဥ္၌ လုပ္ေဆာင္ရန္ အလုပ္သမားမ်ားကို ေဒနာရိ တျပားႏွင့္ သေဘာတူငွားရမ္းသည္။ တခ်က္တီးအခ်ိန္တြင္ အိမ္ရွင္သည္ တဖန္ထြက္ျပန္၍ ဥယာဥ္၌ လုပ္ေဆာင္မည့္ သူမ်ားကို ေဒနာရိ တျပားနဴန္းႏွင့္ ထပ္မံငွားရမ္းျပန္သည္။ ထိုသို႔အားျဖင့္ ႏွစ္ခ်က္တီး၊ သံုးခ်က္တီး၊ ဆယ္တနာရီ အခ်ိန္မ်ားတြင္လည္း အိမ္မွ ထြက္ကာ ထို႔နည္းတူ ငွားရမ္းျပန္၏။ လုပ္ခမ်ား ရွင္းရန္ အခ်ိန္ေရာက္ေသာ အခါ၊ နံနက္မွ စ၍ ငွားရမ္းခဲ့သူမ်ားကို ကတိအတိုင္း ေဒနာရိ တျပားကို လုပ္အားခအျဖစ္  ရွင္းသည္။ ဆယ့္တနာရီအခ်ိန္မွ ေခၚ၍ ခိုင္းသူမ်ားကိုလည္း ေဒနရိတျပားပင္ ေပးသည္။ ထိုအခါ နံနက္ကတည္းက အခ်ိန္နာရီမ်ားစြာ လုပ္ခဲ့ရသူမ်ားက  တနာရီတည္းသာလုပ္ရသည့္ ေနာက္မွလုပ္ေသာသူမ်ားႏွင့္ တန္းတူ လုပ္အားခရျခင္းအေပၚ မေက်နပ္ကာ အိမ္ရွင္အား မတရားဟု အျပစ္ဆုိသည္။

ထိုေနရာ၌ တရားေဟာ ဆရာက ေခတၱရပ္ကာ လူ၏ စိတ္သည္ ထိုကဲ့သို႔ သေဘာမ်ိဳးရွိတတ္သည္ဟု ဆိုသည္။ မိမိေနာက္မွ လာေသာသူသည္ မိမိထက္ သာလြန္သြားသည့္ အခါမ်ိဳးတြင္ ဣသာမိစၧရိယ စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚတတ္သည္။  အမ်က္ေဒါသထြက္တတ္သည္။ ေနာက္မွ လာသူသည္ ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို အမွန္တကယ္ပင္ ရသင့္ရထိုက္၍ ရသြားသည့္အခါ ေပါက္ဖြားလာသည့္ မနာလိုစိတ္သည္ မျဖစ္သင့္မျဖစ္ထိုက္ေသာ မနာလိုမွဳ ျဖစ္သည္။ ေနာက္မွ လာသူသည္ ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို ထိုက္တန္ျခင္းမရွိပဲ ရသြားအခါ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာသည္ မနာလိုမွဳသည္ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုင္သည့္ မနာလိုမွဳ ျဖစ္သည္။ ထိုအခါ မခံခ်င္စိတ္လည္း ျဖစ္ေပၚတတ္သည္။ မတရားဘူးဟုလည္း ခံစားရတတ္သည္။ ၾကြေရာက္လာေသာ ပရိတ္သတ္မ်ားၾကားထဲတြင္ ထိုကဲ့သို႔ စိတ္ထားမ်ိဳးရွိပါသလားဟု တရားေဟာဆရာက ေမးျမန္းသည္။ ဓမၼဆရာမ်ားရဲ့ ႏွလံုးသားမ်ားထဲမွာ၊ အသင္းေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားရဲ့ ႏွလံုးသားထဲမွာ၊ အသင္းသားမ်ားရဲ့ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဆရာမ်ိဳးသူအား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းအေပၚ မနာလို ၀န္တိုမွဳမ်ား ရွိပါသလားဟု လွည့္ပတ္ ေမးျမန္းသည္။ ခန္းမတခုလံုးက ျငိမ္ေနသည္။ မည္သည့္ တုန္႔ျပန္မွဳမွ မၾကားရ။ ေထာင္ေက်ာ္ရွိေနေသာ ခန္းမထဲရွိ ပရိတ္သတ္မ်ား၏ ႏွလံုးသားအသီးသီးထဲတြင္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ စိတ္မ်ိဳး မရွိတန္ရာ။

ထိုသို႔ စိတ္ျငိမ္ေနစဥ္မွာပင္ အခမ္းအနား အစီအစဥ္စာရြက္ကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္ၾကည့္သည္။ ဆရာေတာ္ ၾသဂတ္စတပ္၏ ႏွလံုးသားအိမ္မွ စာစုေလးကို ဖတ္မိသည္။ ထိုစာစုေလးက တိုေတာင္းေသာ္လည္း ထိမိသည္။ ဘုရားသခင္သည္ လူ၏ႏွလံုးသားကို တန္ဖိုးထားေၾကာင္း ေရးသားထားသည္ကို ခြန္အားျဖစ္စြာ ဖတ္ရွဳမိသည္။ ဟုတ္သည္ ႏွလံုးသားသည္ ဘုရားသခင္အတြက္ အေရးၾကီးေပသည္။ ျဖဴစင္ေသာႏွလံုးသားႏွင့္ ဆက္ကပ္ျခင္းကို ဘုရားသခင္လိုလားသည္။ ညစ္ေထးေနေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္ ဆက္ကပ္ျခင္းကို ဘုရားသခင္မလိုလား။ ျဖဴစင္ေသာႏွလံုးသားႏွင့္ ဆပ္ကပ္ေသာ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္သည္ ေက်ာက္သံပတၱျမားမ်ားျဖစ္ျပီး မီးႏွင့္ စစ္ေသာအခါ ပ်က္စီးသြားမည္ မဟုတ္။ ညစ္ေထးေသာ ႏွလံုးသားျဖင့္ ဆက္ကပ္ေသာ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္သာ ေကာက္ရုိးျမက္ေျခာက္မ်ားကဲ့သို႔ ျဖစ္၍ မီးႏွင့္ စစ္ေသာအခါ ေလာင္ကြ်မ္းပ်က္စီးၾကေပလိမ့္မည္။ ခန္းမထဲရွိ ယံုၾကည္သူအေယာက္စီတိုင္း ညစ္ႏြမ္းေသာ ထိုစိတ္မ်ိဳး ရွိၾကလိမ့္မည္မထင္။

တရားေဟာ ဆရာသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ တရားကို ေဟာသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ စဥ္းစား၍ မရ။ သိကၡာတင္ပြဲ အခမ္းအနားမ်ားတြင္ ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္တတ္ၾက၍ ေဟာသည္ေလာ။ သို႔တည္းမဟုတ္ မျဖစ္ၾကရန္ ၾကိဳတင္ ကာကြယ္လို၍ ေဟာသည္ေလာ ဆိုသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ မသိ။ သို႔ပါေသာ္လည္း ထိုကဲ့သို႔ေသာ မနာလိုျခင္းရွိသည့္ စိတ္ထားမ်ိဳး ကြ်န္ေတာ့္အသင္းေတာ္တြင္ မရွိေစခ်င္ပါ။ ယုဒသန္အသင္းေတာ္တြင္ မရွိေစခ်င္ပါ။ ယုဒသန္အသင္းေတာ္တြင္သာ မဟုတ္။ စကၤာပူရွိ အသင္းေတာ္မ်ားတြင္လည္း မရွိေစခ်င္ပါ။ တကမာၻလံုးရွိ အသင္းေတာ္မ်ားတြင္လည္း မရွိေစခ်င္ပါ။ တရားေသာ္ျငားလည္း ျဖစ္ေပၚတတ္သည့္ မျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထိုက္ေသာ မနာလိုျခင္း၊ မတရားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္ေသာ မနာလိုျခင္း ႏွစ္ရပ္စလံုး ဘယ္မနာလိုျခင္းမ်ိဳးမွ မရွိေစသင့္ပါ။

ကြ်န္ေတာ္၏ အေတြးမ်ားကို တရားေဟာ ဆရာက ျဖတ္ေတာက္လိုက္သည္။ တရားေဟာဆရာက အကယ္၍မ်ား ဆရာမ်ိဳးသူအား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို မတရား ဘူးဟု ခံစားမိလ်င္ ခရစ္ေတာ္ကို သတိရပါ။ ခရစ္ေတာ္သည္ မိမိအျပစ္တျပားမွပင္ မရွိပါပဲလ်က္ မတရားသျဖင့္ လက္၀ါးကားတိုင္တင္ကာ အေသခံခဲ့ရပါသည္။ ခရစ္ေတာ္က သူခံရတာ မတရားဘူးဟု ဆိုကာ လက္၀ါးကပ္တိုင္၌ အေသခံေတာ္မမူလ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ကယ္တင္ျခင္းရမည္ မဟုတ္ပါ။ ရွင္ေပါလုကလည္း မတရားမွဳကို သီးညည္းမခံခဲ့လ်င္ တိုင္းတပါးသားျဖစ္ေသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ကယ္တင္ျခင္း သတင္းေကာင္းကို ၾကားရမည္ မဟုတ္ပါ။ ထိုေၾကာင့္ တရားသည္ျဖစ္ေစ၊ မတရားသည္ ျဖစ္ေစ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္ ရွင္ေပါလုတို႔ကို စံနမူနာ ျပဳ၍ မနာလိုကင္း၊ ၀န္တိုရွင္းကာ အမွဳေတာ္ျမတ္ကို ေဆာင္ရြက္ၾကရန္ လိုေၾကာင္း တိုက္တြန္းသြားသည္။  တရားေဟာျခင္းကို အဆံုးသတ္သည့္အေနျဖင့္ "ေနာက္က်ေသာသူတို႔သည္ အရင္က်ၾကလိမ့္မည္။ အရင္က်ေသာသူတို႔သည္ ေနာက္က်ၾကလိမ့္မည္။" ဆိုသည့္ က်မ္းပိုဒ္ကို ရွင္းလင္းသည္။ ေရွ႕သို႔ အရင္ေရာက္ရန္ "ငါ" ကို ေရွ႕တန္းတင္လ်င္လည္းေကာင္း၊ မိမိကိုယ္ကို ေရွ႕ဆံုးမွာ ထား၍ ခ်ီးေျမွာက္လ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိုသူသည္ ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ့လိမ့္မည္။ သို႔ပါေသာ္လည္း "ငါ"ကို ေနာက္မွာထား၍ အျမဲ ေနာက္ဘက္မွာေနလ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏွိမ့္ခ်စြာ အမွဳေတာ္ကို ေဆာင္ရြက္လ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိုသူသည္ အရင္ဆံုးက်သည့္ ေရွ႕ဆုံးတန္းကို တြန္းပို႔ျခင္း ခံရလိမ့္မည္ဟု ေလးနက္ေသာ တရားကို ဖြင့္ျပ ရွင္းလင္းသြားေသာ တရားေဟာဆရာအား မွန္လိုက္ေလ ဟု ကြ်န္ေတာ္ ေထာက္ခံလိုက္သည္။  

ကြ်န္ေတာ့္အျမင္တြင္ ဆရာမ်ိဳးသူသည္ ထိုက္တန္စြာ ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း ခံရေသာ သူ တေယာက္ျဖစ္သည္။ ဆရာႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ ထဲထဲ၀င္၀င္ သိကြ်မ္းျခင္း မရွိေသာ္လည္း ဆရာ၏ စိတ္သေဘာထားကို ကြ်န္ေတာ္က်က္မိသည္။ ဆရာသည္ အလြန္ပင္ သိမ္ေမြ႕သည္။ အက်င့္စာရိတၱဆိုင္ရာ၌လည္း ပံုသက္ေသေကာင္း ျပႏုိင္သည္။ ႏွလံုးသား ျဖဴစင္သည္။ ပညာတတ္တေယာက္ ျဖစ္ျငားေသာ္လည္း မာနမရွိ။ အျမဲ ႏွိမ့္ခ်ေသာသူ တေယာက္ ျဖစ္သည္ကို ကြ်န္ေတာ္ထိေတြ႕ခံစားဘူးသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ လူတေယာက္ကို တန္ဖိုးျဖတ္ရာ၌ သူ၏ ပိုင္ဆိုင္မွဳကို ၾကည့္၍ တန္ဖိုးမျဖတ္ပါ။ သူ၏ ပညာကို ၾကည့္၍လည္း တန္ဖိုးမျဖတ္ပါ။ သူ၏ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရည္ကို ၾကည့္၍လည္း တန္ဖိုးမျဖတ္ပါ။ သူ၏ တန္ခိုးပါ၀ါကို ၾကည့္၍ အထင္မၾကီးပါ။ သူ၏ ရာထူးဌာနႏာၱရကို ၾကည့္၍လည္း မရိုေသပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ေလးစားေသာ သူမ်ိဳး တမ်ိဳးတည္းသာ ရွိသည္။ "ခရစ္ေတာ္၌ ရွိေသာလူ" ၏ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမ်ိဳးရွိေသာ သူကိုသာ ကြ်န္ေတာ္ ရိုေသေလးစားပါသည္။ ဆရာမ်ိဳးသူတြင္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမ်ိဳးကို ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ရသည္။ ထိုေျဖာင့္မတ္ျခင္း တခုတည္းႏွင့္ပင္ ဆရာသည္ ထိုက္တန္စြာ ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း ခံထိုက္သည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ထင္သည္။ ထို႔အျပင္ ဆရာသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ သမၼာတရားမ်ားကို နားလည္ေအာင္ အားထုတ္ျခင္းအရာ၌ အကူအညီမ်ားစြာ ေပးခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ေမးသမွ်ကို ဆရာစိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖသည္။ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပသည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ ၀ိညာဥ္ေရးရာ က်ဆင္းေနခ်ိန္မ်ား၊ တိုက္ခိုက္မွဳမ်ားကို ခံေနရသည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ ဆရာသည္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ အားေပးေဖၚ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆရာသည္ ပညာျပည့္၀၊ ႏွလံုးလွသူ တေယာက္ ျဖစ္သည္မွာ ေသခ်ာသည္။ ဆရာကဲ့သို႔ေသာ လူမ်ိဳးကို ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းအား မတရားဘူးဟု ခံစားမိသူမ်ား မရွိပါေစႏွင့္။

တရားေဟာျခင္း အစီအစဥ္ျပီးေသာ အခါ ဆရာမ်ိဳးသူ၏ အတၱဳပတၱိအက်ဥ္းႏွင့္ စကၤာပူႏွစ္ျခင္းအသင္းခ်ဳပ္ေကာင္စီ၏ အစီရင္ခံစာ ကို ဖတ္ၾကားသည္။ ဆရာသည္ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ စကၤာပူသို႔ လာေရာက္ ပညာသင္ၾကားခဲ့ျပီး၊ ေရေၾကာင္း အင္ဂ်င္နီယာ အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ထိုမွတဖန္ ေလယာဥ္မွဴးသင္တန္းကို တက္ေရာက္ခဲ့ျပီး စကၤာပူေလေၾကာင္းလိုင္းတြင္ ေလယာဥ္မွဴးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ထိုမွ ေန၍ ဘုရားသခင္၏ ေရြးေကာက္ျခင္းကို ခံခဲ့ရျပီး ယုဒသန္ႏွစ္ျခင္း အသင္းေတာ္တြင္ လက္ေထာက္သင္းအုပ္အျဖစ္ အမွဳေတာ္ျမတ္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ သီအိုေလာ္ဂ်ီ ဘြဲ႕ကိုမူ စကၤာပူ ရွိ က်မ္းစာေက်ာင္း တြင္ ရယူခဲ့ကာ အမွဳေတာ္ သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ေက်ာ္တြင္ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာအျဖစ္ ခ်ီးျမွင့္ရန္ ေရြးခ်ယ္ခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာျဖစ္ရန္ အရည္အခ်င္းစစ္ စာေမးပြဲမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖဆိုႏုိင္ခဲ့ျပီး အသင္းေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အရာမ်ားကို လက္ေတြ႕က်က် ေျဖဆိုႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာအျဖစ္ အခမ္းအနားႏွင့္ ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းတင္ျပသည္။ ဘြဲ႕ရပညာတတ္ေသာ ဆရာသည္ မိမိတတ္ကြ်မ္းေသာ ေလာကီပညာရပ္မ်ားျဖင့္ ေငြေၾကးေျမာက္မ်ားစြာကို ရွာေဖြႏိုင္ပါလ်က္၊ ဘုရားသခင္၏ ေခၚျခင္းကို နားေျငာင္းျပီး အမွဳေတာ္ျမတ္၌ ေျခစံုပစ္၀င္ကာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္မွဳအေပၚ ကြ်န္ေတာ္ အံ့ၾသေလးစားမိရေပသည္။


အခမ္းအနား အစီအစဥ္အရ ဆရာမ်ိဳးသူအား သိကၡာေတာ္ရ ဆရာၾကီးမ်ား အားလံုးလက္တင္၍ ဘိသိက္ ေပးၾကသည္။ ထို႔ေနာက္မွ ဆရာေတာ္ၾသဂတ္စတပ္မွ ဆရာ့အတြက္ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာမ်ား၀တ္ဆင္ေလ့ရွိေသာ အနီေရာင္ ပု၀ါ ၀တ္ရုံလႊာကို ၀တ္ဆင္ေပးသည္။ ဆရာႏွစ္ပါး ထိုသို႔ တေယာက္က တေယာက္ကို ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို ျမင္ေတြ႕ရေသာ ကြ်န္ေတာ္ အလြန္ပင္ ၀မ္းေျမာက္မိသည္။ ထိုျမင္ကြင္းေလးသည္ ယုဒႆန္ႏွစ္ျခင္း အသင္းေတာ္၏ အနာဂတ္ကို ပံုေဆာင္ေသာ ျမင္ကြင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ၾကီးသူက ငယ္သူကုိ  လက္တြဲေခၚယူျခင္း၊ ငယ္သူက ၾကီးသူကို ေလးစားျခင္း သေဘာကို ထိုျမင္ကြင္းတြင္ ေတြ႕ရသည္။ ထိုေနာက္မွ ဆရာမ်ိဳးသူက ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားရင္း ယုဒႆန္ ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္အတြက္ က်ရာေနရာမွ ထမ္းေဆာင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို အာျဗဟံ၏သား ဣဇာက္အတြက္ ၾကင္ယာရွာပံုေတာ္ အေၾကာင္းႏွင့္ ဆက္စပ္ ေျပာဆိုသည္။ ဣဇက္အတြက္ ၾကင္ယာရွာသည့္အခါ ပါ၀င္သည့္ လူမ်ားျဖစ္သည့္ ဣဇာက္၊အာျဗဟံ၏ကြ်န္၊ကုလားအုပ္၊ေရဗကၠ၊ေရဗကၠအထိန္းေတာ္ စသည္တို႔ ရွိသည့္ အနက္မွ ေ၀ယ်ာ၀စၥ အမွဳမ်ားကိုသာ ေဆာင္ရြက္သည့္ ေရဗကၠအထိန္းေတာ္ ေနရာတြင္ သူပါ၀င္ဆက္ကပ္ပါမည္ ဟု ေျပာဆိုသည့္အခါ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဆရာ၏ ႏွိမ့္ခ် ျခင္းအရာကို မေလးစားပဲ မေနႏိုင္ပါ။ ေနာက္တန္းမွာ ေန၍ အမွဳကို ထမ္းမည့္ စိတ္ထားရွိေသာ ဆရာ့ကို "ေနာက္က်ေသာသူတို႔သည္ အရင္က်ၾကလိမ့္မည္" ဟု ဆိုသည့္အတိုင္း ဘုရားသခင္သည္ ေရွ႕မွာထား၍ ခ်ီးေျမွာက္လိမ့္မည္ ဆိုသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ ရဲရဲၾကီး ေျပာရဲပါသည္။

အခမ္းအနားကို သိကၡာေတာ္ရဆရာ တည္းဟူ ရာထူးကို ပူပူေႏြးေႏြး ရရွိထားေသာ ဆရာကိုယ္တိုင္က လက္တင္ ေကာင္းခ်ီးေပးကာ အဆံုးသတ္လိုက္သည္။ အခန္းအနားအျပီး ဆရာႏွင့္အတူ ဓါတ္ပံုရုိက္ခြင့္ရရန္ အၾကာၾကီး ကြ်န္ေတာ္ ထိုင္ေစာင့္သည္။ လူအမ်ားႏွင့္ တြဲလ်က္ ဓါတ္ပံုမ်ားရိုက္ေနသည္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ထိုင္ေစာင့္အျပီး လူရွင္းေသာအခါ ဆရာႏွင့္အတူ ကြ်န္ေတာ္ အမွတ္တရ ဓါတ္ပံု ရိုက္ခဲ့သည္။ ထိုသို႔ ဓါတ္ပံု ရိုက္ခဲ့ရသည့္ အခ်ိန္သည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္စရာ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကဲ့သို႔ပင္ ယုဒႆန္အသင္းေတာ္ ဆရာေတာ္ၾသဂတ္စတပ္ အပါအ၀င္ အသင္းေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အသင္းသူအသင္းသားမ်ားလည္း ဆရာ့အတြက္ ဂုဏ္ယူၾကမည္ဆိုသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ အတပ္သိပါသည္။ ဤအခမ္းအနားသည္ "ခရစ္ေတာ္၌ ရွိေသာလူ" တေယာက္ကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ခ်ီးေျမွာက္လိုက္ေသာ မဂၤလာအခမ္းအနား တရပ္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ ယုဒႆန္ အသင္းေတာ္ၾကီး အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့ရန္အတြက္ အုတ္ျမစ္ေကာင္းတခုကို ခ်လိုက္ေသာ အခမ္းအနားတခုလည္း ျဖစ္ေၾကာင္းကို သိမွတ္ရင္း ဆရာမ်ိဳးသူအား ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ေရးသား ဂုဏ္ျပဳလိုက္ရပါသည္။ ဆရာ ႏွင့္ ဆရာ၏ သာသနာသည္ အသင္းေတာ္ႏွင့္ အတူ တည္တံ့ ခိုင္ျမဲပါေစေသာ္။

နာမေတာ္အားျဖင့္

ေဇာ္ထူး

 

 

ဝိညာဥ္ေရးရာ Spiritual (random article)

ေပးလွဴျခင္းအတြက္ ဘုရားသခင္၏လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား Practical Christian Living Course, L23

ေပးလွဴျခင္းအတြက္ ဘုရားသခင္၏လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား
God’s Guidelines for Giving Practical Christian Living Course  - Lesson 23

ေသာ့ခ်က္ က်မ္းပိုဒ္။ ““...သင္တို႔သည္ အရာရာ၌သံုးေလာက္ေသာ၊ ဥစၥာအမ်ိဳးမ်ိဳးအစဥ္ရွိ၍၊ ေကာင္းေသာအက်င့္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ အထူးသျဖင့္ျပည့္စံုမည္ အေၾကာင္း၊ အမ်ိဳးစံုေသာမဂၤလာေက်းဇူးႏွင့္ အထူးသျဖင့္ျပည့္စံုျခင္းငွာ ဘုရားသခင္တတ္ႏိုင္ေတာ္မူ၏”” ဟုဆုိသည္။ (၂ေကာ ၉း၉)

ၿပီးခဲ့သည့္သင္ခန္းစာ၌ ေငြႏွင့္ပုိင္ဆုိင္မႈ႔မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ အေျခခံေယဘူယ်သေဘာ(၃)ခုကုိ ေလ့လာခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။

(၁) ဘုရားသခင္သည္ အရာအားလုံးကုိ ပုိင္ဆုိင္သည္။

(၂) အရာခပ္သိမ္းသည္ ဘုရားသခင္ဆီမွလာသည္။

(၃) ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔တြင္ရွိေသာ အရာအားလုံးသည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္သက္ဆုိင္သည္။

Read more... Link  

Footer Monthly Articles & Web.Blogs

 

၀ိညာဥ္ေရးဆိုင္ရာလစဥ္ေရြးခ်ယ္ထားေသာမုရန္ေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႔

 


Our Friendly Web & Blogs Links
jbcs.org.sg/main
woorank.com/en/www/sawpatrick.net
moemaka.com/2012/06/guest-writer-ျပည္သူတို႔လိုခ်င္ေနတ
spiritlessons.com/languages/index.htm
thawthikho.blogspot.com/2010/02/blog-post_9931.html
mahnkoko.blogspot.com.au
divinerevelations.info/languages/index.htm
mcathailand.com
myanmarinsingapore.com
karenfamily.org/profiles/blogs/links-1
zomimessenger.com/2012/09/column-music-column-extra-links-holy.html
streamoflife99.com/articles/jesus18yrsproblem.html
tudoenkung.wordpress.com/online-bibles
burmesebible.com/links.htm
jinghpawtingsan.blogspot.com/2011/04/morphvox-junior-voice-changer.html
sawkyawoo.com/2011/10/website_21.html
bethelkhrihfabu.net/nitin-bible-relnak.html
immanuelmyanmarchurch.com/apps/blog
mahnkoko.blogspot.com.au/2012/06/blog-post_10.html
kc-nl.blogspot.in/2011/09/2011-ning-ladaw-kcnl-nawku-hpung-wai.html
laaituibaptistchurch.com
mahnkoko.blogspot.com/2012/07/normal-0-false-false-false-en-au-x-none.html
mcflondon.com
dawnathar.blogspot.com/2010/11/blog-post_8330.html
imcwheaton.org
kc-nl.blogspot.com/2012/05/atrocities-in-kachin-land.html
kokomaunguk.blogspot.co.uk/2012/01/blog-post_21.html
sawpatrick.net
shinthan.com
bangkokchristchurch.net
batupuei.webs.com
burmesebible2008.blogspot.com/2009/10/typhoon-in-philippines.html
globalmcf.ning.com
intouchcnet.com
karanilan.webs.com/apps/videos/videos/show/5464117
kokomaunguk.blogspot.com.au/2012/06/blog-post_09.html
kokomaunguk.blogspot.sg/2012/08/blog-post_8666.html
mcctulsa.com
mgchit.blogspot.in/2012/08/blog-post_18.html
mmwebgallery.com
nlbcusa.wordpress.com
sawchit.blog.com/2011/06/12/က်ီးတို႔အလယ္မွ-ေဒါင္း
sawchitthu.blogspot.com/2012/03/software-license-version.html
simonkamta.blogspot.com/p/mp3-download_16.html

swecanaan.blogspot.com/2012/09/andriod-phone-program.html
thelordword.com
tkbc-japan.net
bangkokchristchurch.net

haineni.ning.com
bangkokchristchurch.net
globalmcf.ning.com/
thawthikho.blogspot.com
orangeask.com
miccfortwayneusa.blogspot.com
mcflondon.com
kokomaunguk.blogspot.com

mission-one.co.cc                   
chanlinnay.mandalaybloggers.org

thespiritfruit.com
mg-m.blogspot.com  က်မ္းစာေလ့လာနည္းမ်ား
mcbc4u.blogspot.com မုရန္ေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႔.
www.myatmingalar.com/ ျမတ္မဂၤလာေဒသနာမ်ား
myanmar-odb.org ေန႔စဥ္ခြန္အား(ျမန္မာ)

Ref:

http://www.alexa.com

Facebook Twiter Google Buttons

ရယ္ရႊင္ဘြယ္ရာ (Random Selection)

စိတ္ရွည္ျခင္း ႏွင့္ အခ်ိန္ေပးမႈ

ရြာတစ္ရြာက ခရစ္ယာန္တရားေဟာဆရာ - ဆရာမ်က္ျပဴးရဲ့ ရံုးခန္းမွာ ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုရွိတယ္။   "မိမိျပႆနာကို မေျပာခင္ ၅မိနစ္ ထိုင္ေစာင့္ပါ"   လို႔ေရးထားပါတယ္။ အသင္းသားမ်ားကို စိတ္ရွည္မႈ နဲ႔ အခ်ိန္ေပးမႈ ေလ့က်င့္ေရးေပါ့..

တပည့္တစ္ေယာက္ ၀ုန္းဒိုင္းေျပး၀င္လာျပီး  ဆရာၾကီး၊ဆရာၾကီး .. လို႔ေအာ္ခ်ိန္မွာ ဆရာၾကီးကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး စိတ္ရွည္စြာလွည့္ၾကည့္ျပီး ဆိုင္းဘုတ္ကို လက္ညိဳးထိုးျပျပီး ထိုင္းခိုင္းပါတယ္။ .. တပည့္ကလည္း ဆရာကို ေၾကာက္ေတာ့ ၅မိနစ္ေစာင့္ပါဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ကို ဖတ္လိုက္မိျပီး ထိုင္ခ်လိုက္တယ္။ သူ႔အတြက္ အလြန္အေရးၾကီးေနတဲ့အခ်ိန္ ၅မိနစ္ေစာင့္ျပီးမွ ေျပာရမယ္ဆိုေတာ့ ... ေစာင့္ရတာ အခ်ိန္ေတြကုန္ခဲလြန္းလွျပီး .. ဂဏာမျငိမ္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနတာ လူအမ်ားျမင္ေနရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ၅မိနစ္ျပည့္ျပီးမွ ထလာျပီးေျပာလိုက္တာကေတာ့  ...

ဆရာ၊ ဆရာ .. ရြာထဲမွာ ဆရာ့အိမ္ မီးေလာင္ေနလို႔ လာေျပာတာပါ ... ဆိုပဲ...

 

ဗဟုသုတေဆာင္းပါး (Random Selection)



ခရစ္ယာန္ ဘာသာ

Data from Myanmar Online Encyclopedia & Murann

မူလအစမွာ ဂ်ဳးဘာသာမွစတင္ခဲ့သည္။ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေမာေရွ၏ ပညတ္တရား(၁၀) ပါးကို အေျခခံျပီး ကၠဳသေရလ ဟုေခၚေသာ အစၥေရးလူမ်ိဳး မ်ားကိုးကြယ္သည့္ ဘုရားျဖစ္သည္။ ခရစ္ေတာ္ သခင္ေယရႈ ဖြားျမင္ျပီးျပီး၊ ဘုရားသခင္သည္ လူ႔အသြင္ျဖင့္ ကမၻာေလာကသို႔ ၾကြလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေၾကျငာခဲ့ရာတြင္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားက လက္မခံႏိုင္ပဲ သခင္ေယရႈကို ကားတိုင္ေပၚတင္သတ္ရန္
ေရာမအာဏာပိုင္ မ်ားကို ေတာင္းဆိုကာ အေသသတ္ခဲ့သည္။ သခင္ေယရႈေသလြန္ျပီး ၃ ရက္ေျမာက္တြင္ က်မ္းစာလာသည္အတိုင္း အေလာင္းေတာ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားျပီး ရွင္ျပန္ထေျမာက္ကာ ထြက္ေျပးပုန္းေရွာင္သြားေသာ တမန္ေတာ္မ်ားကို ရက္(၄၀)လံုး ကိုယ္ထင္ျပသခဲ့ျပီး လူေပါင္းမ်ားစြာေရွတြင္ ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စ်န္ပ်ံၾကြသြားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ပိုင္းတြင္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ (Holy Spirit) က်န္ရစ္ခဲ့ျပီး ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ ၃ ပါးတစ္ဆူအျဖစ္၊ ဘုရာသခင္ (ခမည္းေတာ္)။ သခင္ေယရႈ (သားေတာ္) ႏွင့္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ (၃)ပါးကို တစ္ဆူတည္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ကိုးကြယ္ၾကသည္။

ခရစ္ယာန္ဘာသာတြင္ ဘုရားသခင္၏ ၀ိညာဥ္ေတာ္မႈတ္သြင္းျပီး လူသားမ်ားအားေရးသားေစသည့္ သမၼာက်မ္းကို ဘုရားသခင္၏ ေျပာစကားအျဖစ္မွတ္ယူထားၾကသည္။ သခင္ေယရႈ မေမြးဖြားမီက ေရးသားခဲ့ေသာ က်မ္းမ်ားကို ဓမၼေဟာင္းက်မ္း ဟုေခၚျပီး၊ သခင္ေယရႈေမြးဖြားျခင္း(Christmas) ေနာက္ပိုင္းေရးသားေသာ က်မ္းမ်ားကို ဓမၼသစ္က်မ္း ဟုေခၚသည္။ အပါတ္စဥ္ တနဂၤေႏြေန႔ကို ဥပုဒ္ေန႔အျဖစ္သတ္မွတ္ကာ စုေပါင္းကိုးကြယ္၀တ္ျပဳၾကသည္။ ဂိုဏ္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည့္အနက္ ရိုမန္ကက္သလစ္ နွင့္ ပရိုတက္စတင့္ ၂မ်ိဳးသည္ အဓိကကြဲျပားေသာ ဂိုဏ္းႏွစ္ခုျဖစ္သည္။

ဂိုဏ္မ်ားသည္ Doctrine ဟုေခၚေသာ က်င့္ဝတ္၊က်င့္ထံုးႏွင့္ အယူအဆမ်ား အနည္းႏွင့္အမ်ား ကြဲျပားၾကသည္။

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.1)

Seek Ye First

Seek ye first the Kingdom of God
And His righteousness
And all these things shall be added unto you
Hallelu, Hallelujah!   Man shall not live by bread alone
But by every word
That proceeds from the mouth of God
Hallelu, Hallelujah!   Ask and it shall be given unto you
Seek and ye shall find
Knock and the door shall be opened unto you
Hallelu, Hallelujah!

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.2)



ကြ်န္ေတာ့္တူမ အလုပ္လုပ္တဲ့ ဟုမ္းတစ္ခုမွာ
ေအာက္ဆံုးထပ္က သြားႏိုင္၊စားႏိုင္တဲ့ အသက္၆၀ေက်ာ္ေတြ
အေပၚထပ္မွာ မသြားႏိုင္တဲ့ အသက္၇၀ေက်ာ္ေတြ
အေပၚဆံုးထပ္မွာ ကုတင္ေပၚပဲ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ အဖိုးဖြားေတြ
သူတို႔ကို ကူညီလုပ္ေပးတဲ့
သူနာျပဳအကူ မိန္းကေလးမ်ား .. ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းတဲ့ ေယာကၤ်ားေလးမ်ား
သူတို႔အဖိုးအဖြားမ်ားလို ကူညီလုပ္ေပးၾကရွာတယ္။
ကုသိုလ္လည္းရ ၀မ္းလည္း၀
စားစရာေတြလည္း အလွ်ံပယ္နဲ႔
ဒီအဖိုးအဖြားၾကီးမ်ား .. တခ်ိဳ႔ဆို တႏွစ္လံုးေတာင္ ဧည့္ေဆြမ်ိဳးမလာ
စင္ကာပူက ဘိုးဘြားရိပ္သာ

အမႈိက္ပုံးေတြကို လိုက္ႏိႈက္
ကိုကာကိုလာ ဘူးခံြေတြရွာ
အလုပ္မရွိလုိ႔ ရွာၾကံလုပ္ေနသလားမသိ
အသက္၆၀အရြယ္ ဘြားဘြား
ဘုိးဘိုးကေတာ့ အိမ္ျပဴတင္းေပါက္က အျပင္ကိုေငး
ျပီးေတာ့ တီဗြီရုပ္ရွင္ တေန႔ ၃ကားၾကည့္
သားသမီးမ်ားလာမဲ့ စေန၊တနဂၤေႏြကိုေမွ်ာ္
ေအာ္ ... စကားေျပာေဖၚဆိုလို႔ တယ္လီဖုန္းပဲရွိ
သနားပါဘိ

တတ္ႏိုင္ျပီး ေစတနာရွိတဲ့ သားသမီးမ်ား
သူတို႔မိဘမ်ားကို အတူထား
အိမ္မွာပဲေနတဲ့ ဘိုးဘြားမ်ား
သားသမီးမ်ားက တပတ္တစ္ခါ အျပင္ေခၚထုတ္သြား
သူတို႔ကို ျပဳစုဖို႔ အိမ္ေဖၚမိန္းကေလးမ်ား ..
အိမ္ေဖၚလည္းေပ်ာ္ .. သားသမီးမ်ားလည္းေပ်ာ္ ..
ဘိုးဘြားကေတာ့ သိပ္မေပ်ာ္
သို႔ေသာ္ ဘိုးဘြားရိပ္သာထက္ေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့

တခါတေလ အားလပ္ရက္မ်ား
ဘိုးဘြားရိပ္သာမွာ တစ္ရက္ေလး
လုပ္အားေပးလိုက္ခ်င္ေသး ...
လိုက္ၾကမလားဗ်ိဳး....

၀တ္မႈန္

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.3)


Lord I lift Your Name on High
Lord I love to sing Your praises.
I'm so glad You're in my life.
I'm so glad  You came to save us.  (repeat)

You came from Heaven to Earth

To show The Way.
From the Earth to The Cross,
My debt You paid.
From The Cross to the grave,
From the grave to the sky,
Lord I lift Your Name on High;  (3x)