မုရန္ မဂၢဇင္း

လြတ္လပ္ျခင္းျဖင့္ ဘုရားရွင္အား ကိုးကြယ္မည္ Christian Ezine

Wednesday, Jul 29th

Last update03:30:37 PM GMT

You are here:: ၀ိညာဥ္ေရးရာ ဘ၀အေတြ႔အၾကံဳ စင္ကာပူမွပရဒိသုဘံု

စင္ကာပူမွပရဒိသုဘံု

E-mail Print PDF



မင္းဟသၤာ (အင္းစိန္)

ေယရႈကလည္း ငါအမွန္ဆိုသည္ကား ယေန႔ပင္ သင္သည္ ငါႏွင့္အတူ ပရဒိသုဘံု၌ ရွိလိ္မ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏ (လု ၂၃း၄၃)

အထက္ပါ ေယရႈခရစ္၏ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္သည္ ကရာနီကုန္း ေတာင္ေပၚမွာ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ လက္၀ါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားျခင္းခံရေသာ လူဆိုးတစ္ေယာက္အား ေသမင္းကို မေၾကာက္မရြံပဲ ပရဒိသုဘံု၌ ခံစားရမည့္ ျငိမ္သက္ျခင္းအား ေမွ်ာ္လင့္လွ်က္ ရဲရင့္စြာ ရင္ဆိုင္ေစႏိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔အတူ ကြ်န္ေတာ္သည္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ၁၆ႏွစ္ (၁၉၉၄) တြင္ ႏိုင္ငံျခား အလုပ္လာရွာရင္း ေသမေလာက္ ၾကီးမားေသာ ဒုကၡမ်ား ခံစားရသည့္မွ ကယ္တင္ခဲ့ေသာ စင္ကာပူမွ ပရဒိသုဘံုကို တမ္းတလွ်က္ ျပန္လည္ေ၀မွ်ပါရေစ။ ကြ်န္ေတာ္၏ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလထုတ္ သခင့္စကားစာေစာင္၌ သက္ေသခံခဲ့ေသာ စင္ကာပူမွ ငိုလႈိက္သံတြင္ ကြ်န္ေတာ္၏ ဘ၀ႏွင့္ ရင္းႏွီးျပီးရရွိခဲ့ေသာ အေတြ႔အၾကံဳ၊ ေဘးဒုကၡ၊ ဆံုးရႈံးျခင္းမ်ားထဲမွ ကိုယ္ေတာ္၏ ေကာင္းျမတ္ျခင္းမ်ားကို ေဖၚျပခဲ့ျပီ၊ ယခုေ၀မွ်သက္ေသခံခ်က္မွာ ယခင္တင္ျပခဲ့ျခင္း၏ တေဒသအျဖစ္ ပို၍ အားျဖည့္လွ်က္ ကိုယ္ေတာ္ အလြန္ေကာင္းျမတ္ျခင္းကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ထင္ဟပ္ေစမည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္ ႏိုင္ငံျခားသေဘၤာတြင္ ေရဒီယိုအရာရွိ ရာထူးတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္လို၍ အမိျမန္မာျပည္မွ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႔သို႔ ၁၉၉၄ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ထြက္ခြာလာျပီး၊ ႏွစ္ပတ္တာမွ် ဘန္ေကာက္တြင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦး၏ ေနအိမ္၌ ေနထိုင္စားေသာက္စားရိတ္ တစ္ေန႔လွ်င္ ဘတ္ေငြ (၁၀၀) ႏႈန္းျဖင့္ တည္းခိုရင္း ရာထူး၊အလုပ္ကို ရွာေဖြခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ ေလေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ေရး ညြန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာန ဆက္သြယ္ေရးအရာရွိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါေသာ္လည္း ႏိုင္ငံျခားသေဘၤာ ေရဒီယိုအရာရွိ အေတြ႔အၾကံဳ လံုး၀မရွိသျဖင့္ မည္သည့္သေဘၤာလိုင္းကမွ အလုပ္မေပးခဲ့ပါ။ ယင္းေၾကာင့္ သေဘၤာေရဒီယို အရာရွိအလုပ္  ပိုမို၍ ရႏိုင္ခြင့္မ်ားသည့္ စင္ကာပူႏိုင္ငံသို႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာရန္ ၾကံစည္လွ်က္ရွိသည္။ ယင္းသို႔ ၾကံစည္ရာတြင္ ေရွးဦးပထမ၊ စင္ကာပူႏိုင္ငံေရာက္လွ်င္ ေနထိုင္ရန္ ေနရာကို အဓိကထား စဥ္းစားရာ ယခင္ျမန္မာျပည္မွာ ေလေၾကာင္းဦးစီးဌာန၌ ဆက္သြယ္ေရးအရာရွိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္စဥ္၊ ရင္းႏွီးခင္မင္ခဲ့ျပီး၊  လက္ရွိ စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္လွ်က္ရွိေသာ မိတ္ေဆြအင္ဂ်င္နီယာမ်ားထံ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ပါသည္။ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦးမွ လိုလားစြာ ေစတနာေမတၱာအျပည့္ျဖင့္ သူငွားရမ္းေနေသာ အခန္းတြင္ ေခတၱတည္းခိုႏိုင္ေစရန္ စင္ကာပူသား အိမ္ရွင္ကို ခြင့္ေတာင္းခဲ့ရာ သေဘာတူညီမႈ ရခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႔မွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္ျဖင့္ စင္ကာပူသို႔ ထြက္ခြာျပီး ခ်န္ဂီေလဆိပ္တြင္ ယင္းမိတ္ေဆြမွ လာေရာက္ ၾကိဳဆိုကာ ၄င္းေနထိုင္ရာ ကလီမင္တီရွိ တိုက္ခန္းသို႔ တကၠစီကားျဖင့္ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ပါသည္။

ကိုယ္ေတာ္ရွင္ဘုရား၏ စီမံခ်က္သည္ ၾကီးျမတ္လွေၾကာင္း ခ်ီးမြမ္းရင္း ဤႏိုင္ငံတြင္ သေဘၤာေရဒီယိုအရာရွိ ရာထူးအလုပ္ရမည္ဟူေသာ ေမွွ်ာ္လင့္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ စင္ကာပူ၏ ပထမဆံုးညကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာအိပ္စက္၊ ကုန္လြန္ေစခဲ့ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမင့္မိုလ္ေတာင္ၾကီးသည္ နံနက္မိုးေသာက္ အိပ္ယာမွ ထထျခင္း ကြယ္ေပ်ာက္ရေလျပီ။ အိမ္ရွင္ စင္ကာပူႏိုင္ငံဖြား အိႏၷိယႏိုင္ငံဘြား အမ်ိဳးသမီးမွ ကြ်န္ေတာ့္အား တစ္ညတာ အိပ္ခြင့္ျပဳျပီး စိတ္ေျပာင္းသြားကာ၊ ဆက္လက္လက္ခံလိုျခင္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ မိတ္ေဆြက ေျပာၾကားလာျပီး အျမန္ဆံုး ေျပာင္းေရႊ႔ေပးရန္ ေျပာၾကားလာပါသည္။ ယခုလို လံုး၀ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ သတင္းဆိုးေၾကာင့္ ေဆာက္တည္ရာမရ၊ ငယ္ထိပ္တြင္ ေျမြေပါက္ခံရသည့္အလား အလြန္မွ စိတ္ပ်က္ အားငယ္ျခင္းကို ခံစားရပါသည္။ အလြန္မွ သေဘာေကာင္းျပီး လူမ်ားကို ကူညီတတ္သူ သူငယ္ခ်င္းအင္ဂ်င္နီယာလည္း အိမ္ရွင္အား စိတ္ဆိုးျပီး ကြ်န္ေတာ္ကို ၄င္း၏ အခန္းတြင္ ေခတၱတည္းခိုခြင့္ မရရွိပါက၊ သူလဲ ေျပာင္းေရႊ႔ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အိမ္ရွင္ကို ႏို႔တစ္ ေပးခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့ေၾကာင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းစြာ အလုပ္လုပ္ေနရေသာ သူငယ္ခ်င္း ဒုကၡလွလွၾကီး ေရာက္ရမည့္ အေရးကို ငဲွ႔ညာေသာအားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ အျမန္ေျပာင္းေရႊ႔ရန္ စီစဥ္ေတာ့သည္။

ေရဒီယိုအရာရွိ ရာထူးတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရန္ အလုပ္ရွာေဖြေနေသာ တျခားမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ထံ ဖုန္းဆက္ရာ၊ သူတို႔လို အလုပ္ရွာေဖြေနသူမ်ားကို အခေၾကးေငြမယူ၊ မိခင္ေမတၱာျဖင့္၄င္း၊ အိမ္တြင္ ေခတၱတည္းခို ေနထိုင္ေစျပီး အလုပ္၊ရာထူး၊ ေနရာမ်ားကို ေစတနာ အျပည့္အ၀ျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္း၊ ကူညီ ရွာေဖြေပးေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အိမ္ရွင္ အန္တီၾကီးကို ေျပာဆိုခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါသည္။  ကြ်န္ေတာ့အား ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းလာရန္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ေျပာၾကားလာပါသျဖင့္ လက္ရွိမိတ္ေဆြ အင္ဂ်င္နီယာကို ခြင့္ပန္ျပီး POTONG  PASIA ရွိ အန္တီၾကီးအိမ္ ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့ပါသည္။ ယခုကဲ့သို႔ စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္ရွာရင္း ေနထိုင္တည္းခိုရန္ ေနရာအတြက္ အလြန္ဒုကၡေရာက္ေနစဥ္ ေနစရာေနရာ စီမံေပးခဲ့သည့္ ကိုယ္ေတာ္ရွင္အား ခ်ီးမြမ္းရင္း၊ ေက်းဇူးတင္ရင္း အဆထက္ပိုမို ခ်ီးမြမ္းရပါသည္။

အိမ္ရွင္အန္တီၾကီးအိမ္တြင္ အလုပ္လာေရာက္ ရွာေဖြေနၾကေသာ ျမန္မာျပည္သားမ်ားကို ေမတၱာအျပည့္ျဖင့္ လံုး၀ အခေၾကးေငြမယူပဲ ေနထိုင္တည္းခိုခြင့္ျပဳလွ်က္ မိသားစုစိတ္အျပည့္ျဖင့္ ေနထိုင္သည့္လူမ်ားသည္လည္း မိမိအထဲမွ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအား ေရြးခ်ယ္ထားျပီး၊ ၄င္း၏ အစီအစဥ္ ၾကီးၾကပ္မႈ (အိမ္ရွင္အန္တီၾကီး၏ ပဲ့ျပင္ညြန္ၾကားမႈအားျဖင့္) စုေပါင္းခ်က္ျပဳတ္၊ ေလွ်ာ္ဖြတ္၊ သန္႔ရွင္းေရး၊ အိမ္မႈကိစၥ အ၀၀ ကိုလုပ္ေဆာင္ရပါသည္။ အန္တီၾကီး၏ ေစတနာ ေမတၱာ၊ ယိုင္းပင္းမႈမ်ားကိုလည္း ထပ္တလဲလဲ ခ်ီးမြမ္းရပါသည္။ ေနထိုင္သူမ်ားထံမွ ေငြေကာက္ခံ၍ အမွန္ကုန္က်စားရိတ္အတြက္ မွ်ေပးေသာစနစ္ျဖစ္ပါသည္။ အ၀တ္ေဟာင္းမ်ားကိုလည္း သူ႔အ၀တ္၊ ကိုယ့္အ၀တ္ မခြဲျခားပဲ၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ၾကီးတြင္ ထည့္ေလွ်ာ္ရပါသည္။ အိမ္တြင္ တည္းခိုလွ်က္ရွိေသာ သူမ်ားမွာ အလႊာအသီးသီးမွ လာေသာ အလုပ္ရွာသူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ အစစအရာရာ စည္းကမ္း သတ္မွတ္ရပါသည္။ နံနက္စာ၊ ညစာကို သတ္မွတ္ထားခ်ိန္တြင္ အတူတကြ စုေပါင္းစားရသျဖင့္ စင္ကာပူျမိဳ႔တြင္ အလုပ္သြားရွာသည့္သူမ်ား အခ်ိန္မီ ညေနစာအတြက္ သတ္မွတ္ေသာအခ်ိန္တြင္ ျပန္ေရာက္လာျပီး ညေနစာ စားေသာက္ရပါသည္။ အလြန္ေကာင္းေသာ စနစ္ျဖစ္ပါသည္။ ဘန္ေကာက္မိတ္ေဆြတစ္ဦး၏ အိမ္တြင္ တစ္ရက္ ဘတ္တစ္ရာျဖင့္ တည္းခို ေနထိုင္စဥ္က စားေသာက္ခ်ိန္ သတ္မွတ္ မထားသျဖင့္ အရင္ဦး၊ စားေသာက္ရသူမ်ား ၀လင္စြာ စားေသာက္ရျပီး၊ အလုပ္ရွာရာမွ ေနာက္က် ျပန္ေရာက္သူမ်ား တစ္ခါတစ္ရံ အဖတ္မပါ၊ အရည္ခ်ည္းက်န္ေသာ အသားဟင္းမ်ား မွွီ၀ဲရခဲ့ဖူပါသျဖင့္ ယခု စင္ကာပူမွ အန္တီၾကီး၏ စီမံမႈမွာ စူပါပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ယင္းအန္တီၾကီးေနအိမ္တြင္ တည္းခိုေနထိုင္ျပီး အလုပ္ရွာေဖြေနသည့္ သူမ်ား ၂၀ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ အျမဲရွိေနျပီး အသီးသီး၊ အသက.အက မိမိတို႔ အလုပ္ရရွိေရး၊ ရွာေဖြ ရုန္ကန္ေနၾကရျပီး၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္လည္း ညီရင္းအစ္ကိုပမာ အလုပ္ရရွိေရးအတြက္ ေဖးမ၊ ကူညီေနၾကသည့္ ဓေလ့ကိုလည္း ခ်ီးမြမ္းရပါသည္။

တစ္ပတ္တာမွ် ယင္းအိမ္တြင္ တည္းခိုရင္း၊ ေရဒီယို အရာရွိရာထူး အလုပ္ကို ရွာေဖြခဲ့ရာ၊ ၾကိဳးပမ္းခဲ့ရာ မရရွိခဲ့သျဖင့္ လုပ္အား၊ သဲထဲေရသြန္သလို အခ်ီးႏွီးျဖစ္ရေတာ့သည္။ ယင္းသို႔ တည္းခိုေနထိုင္ အလုပ္ရွာရာတြင္ သေဘၤာအလုပ္ရွာသူမ်ား စုေ၀းဆံုစည္းရာ တရုပ္ၾကီးဆိုင္သို႔ ေန႔စဥ္လိုလို ေရာက္ျပီး၊ ျမန္မာစကား ေျပာတတ္သည့္ စလံုးတရုပ္ၾကီးဆိုင္မွ ေန႔လည္စာ ေခါက္ဆြဲ၊ ထမင္းေက်ာ္ စသျဖင့္ ၀မ္းျဖည့္ခဲ့ရသည္။ ဤသို႔ အလုပ္ရွာေဖြေနရင္း တရြာမေျပာင္း၊ သူေကာင္းမျဖစ္ဆိုသည့္ စကားအတိုင္း အီးပီျဖင့္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ အျခား သူငယ္ခ်င္း အင္ဂ်င္နီယာအခန္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့ျပန္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ယင္းသူငယ္ခ်င္း၏ စလံုးအိမ္ရွင္မွာ အျခား တစ္ေနရာတြင္ ေနျပီး လက္ရွိတိုက္ခန္းမွ တစ္ခန္းကို သူငယ္ခ်င္းအား ငွားရမ္းထားသျဖင့္ တစ္အိမ္လံုးတြင္ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္သကဲ့သို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္၊ က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္း ေနရသျဖင့္၊ အလြန္မွ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရရွိခဲ့ပါသည္။ အစားအေသာက္အတြက္လည္း ဆိုင္ထမင္းဟင္းျဖင့္ အဆင္ေျပေခ်ာမြတ္ေနပါေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ (၂)ရက္မွ် တည္းခိုျပီးေနာက္ ကံဆိုးမ သြားေလရာ မိုးလိုက္ရြာ ဆိုသည့္စကားအတိုင္း ျပႆနာၾကီး ၾကံဳရျပန္ျပီ။ အေၾကာင္းမွ မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ မသိရပဲ အိမ္ရွင္က ကြ်န္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းအခန္းတြင္ လူပို မလိုခ်င္ေတာ့ေၾကာင္း ေျပာဆိုျပီး အျမန္ဆံုး ေျပာင္းေရႊ႔ခိုင္းျပန္သည္။ ကြ်န္ေတာ့ဘ၀လဲ မည္ကဲ့သိုပ ျဖစ္ေနသည္ကို မသိ၊ စင္ကာပူေရာက္ျပီး ၁၁ရက္အတြင္း တည္းခိုရာေနရာ (၃)ၾကိမ္ ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့ရသည္။ ဒီအၾကိမ္တြင္ ေဆာက္တည္မရ စိတ္အပ်က္ၾကီးပ်က္ကာ ကိုယ္ေတာ္ရယ္၊ ကိုယ္ေတာ့္သား စိတ္ဓါတ္က အ၀ိဇီသို႔ပင္ ေဇာက္ထိုးက်ေနပါျပီ။ ကယ္ပါ၊ လမ္းျပပါ၊ ေစာင္မကူညီပါရန္ ရိႈက္ငင္မ်က္ရည္ျဖင့္ ေတာင္းခံခဲ့ပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ လမ္းျပ မစမႈေၾကာင့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္း မြန္အမ်ိဳးသမီး စတီရီယိုေတးသံရွင္ ညိဳညိဳရိမ္ စင္ကာပူတြင္ ရွိေနသည္ကို သတိရလွ်က္ သူမထံဖုန္းဆက္ျပီး ကိုယ္ေတာ္ရဲ့ ဆိုးလွတဲ့ သားအျဖစ္ကို ရွင္းျပကာ ေနစရာ အကူအညီရွာေဖြေပးရန္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ သူမက ခ်က္ခ်င္းပင္ ဘာမွ စိတ္မပူပါရန္၊ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဘုရားသခင္ စီမံေပးထားေသာ အိမ္ရွိပါသည္ေျပာပါသည္။ စင္ကာပူျမန္မာခရစ္ယာန္ မိတ္သဟာရအဖြဲ႔မွ ဆရာႏွင့္ အဖြဲ႔လူၾကီးမ်ားသည္ စင္ကာပူတြင္ အလုပ္လာေရာက္ရွာေဖြေနသူမ်ား အလုပ္မရရွိမွီ ေနထိုင္စရာ၊ အခက္အခဲမ်ားအတြက္ ဒုကၡေရာက္ေနသူမ်ားကို ကို မိခင္၊ ဖခင္ ေမတၱာစိတ္ျဖင္ ့ ဘုရားသခင္၏ တစ္ဖက္သတ္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ျပသလွ်က္ စရိတ္ျငိမ္း၊ တည္းခိုေစ၊ ေကြ်းေမြးထားသည့္ အိမ္ေနရာရွိေၾကာင္း၊ ဆရာ့အား သူမ၊ ေမတၱာရပ္ခံေပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွစ္သိမ့္စကားၾကားရသည့္အခါ မေဖၚျပႏိုင္ေသာ စိတ္ျငိမ္သက္ျခင္း ရရွိခံစားလိုက္ရပါသည္။ ေနာက္တစ္ရက္တြင္ ဆရာတို႔ရဲ့ BERTLEY RD, UPPER PAYA LEBAR RD လမ္းဆံုနားရွိ ROCHDALE RD လမ္းေပၚရွိ ႏွစ္ထပ္အိမ္၊ အေပၚထပ္အိမ္ခန္းသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ရေတာ့သည္။

ယင္းေနအိမ္သို႔ ေရာက္ေရာက္ျခင္း၊ ဆရာႏွင့္တကြ အဖြဲ႔လူၾကီးမ်ားမွ ေႏြးေထြးစြာ ၾကိဳဆိုေနရာခ်ထားေပးခံရသည္မွာ ၀ါဂြမ္းဆီထိ၊ ဘ၀ဂ္သို႔ ဆိုက္မတတ္ စကားပံုကဲ့သို႔ ပီတိျဖစ္ရပါသည္။ အိမ္တြင္လည္း ယံုၾကည္သူ အင္းစိန္ေတာင္သူကုန္းမွ ကရင္တိုင္းရင္းသား လူငယ္အမ်ားျဖစ္၍ ၄င္းတို႔အၾကားတြင္ ကြ်န္ေတာ့အား ဖထီ၊ ဖထီ ဆိုျပီး ေလးေလးစားစား ဂရုျပဳ၊ ကူညီယိုင္းပင္း၊ ဦးစားေပးျခင္းခံရသည္။ အသင္းလူၾကီး ဖထီး တစ္ေယာက္ဆိုလွ်င္ ဆရာတို႔အခန္း၌ သူ၏ အိပ္ယာကုတင္ကို ကြ်န္ေတာ့အား ေပးအိပ္ေစလွ်က္ သူကိုယ္တိုင္းမွာ ၾကမ္းျပင္တြင္ အိပ္ပါေတာ့သည္။ စားေသာက္ရာတြင္လည္း ကြ်န္ေတာ္၏အသက္ (၅၀ - ႏွစ္ရွိျပီ) (တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ ဌာနဆိုင္ရာ၊ ရာထူးဂုဏ္ပုဒ္မပါ) ကိုေလးစားလွ်က္ ထမင္းဟင္းကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ခူခတ္ေၾကြးျခင္း၊ ေဆးေၾကာစရာမ်ား ေလွ်ာ္ဖြတ္စရာမ်ားကို မေဆးေၾကာခိုင္း၊ မေလွ်ာ္ဖြတ္ေစပဲ ၀ိုင္း၀န္းေဆးေၾကာ၊ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေပးျခင္းတို ့ကို ေတြ႔ရွိခံစားရသည့္အတြက္ ဘယ္လိုေမတၱာေၾကာင့္ ဒါေလာက္ေတာင္ အေစခံကူညီႏိုင္ၾကသလဲ - ေတာ္ရံုေမတၱာႏွင့္ မဟုတ္၊ ဘုရားရဲ့ေမတၱာေၾကာင့္သာ ျဖစ္ရမည္ နားလည္ျပီး ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ ေကာင္းျမတ္ျခင္းကို ပို၍ သိျမင္လာရပါသည္။

ကိုယ္ေတာ္ရယ္၊ ကိုယ္ေတာ္ရဲ့သားသည္ ေလာကပညာမ်ား အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္ တတ္ေျမာက္ထားျပီး အဂၤလန္ႏိုင္ငံမွ အဆင့္ျမင့္ ေလေၾကာင္းဆက္သြယ္ေရးပညာမ်ား တတ္ေျမာက္ထားခဲ့၍ 'ငါ' ဆိုသည့္ ပညာမာန၀င္ခဲ့ေသာသားမိုက္ကို ၀မ္းသာမ်က္ရည္ က်ေစသည္။ ဤအိမ္၏ ေႏြးေထြးေမတၱာရိပ္ကို လိႈက္လဲ၀မ္းသာစြာ ဂုဏ္ယူရပါေၾကာင္း၊ ခံစားၾကံဳေတြ႔ေနရေသာ ဒုကၡျပႆနာ၊ ပူေဆြးျခင္း၊ မေရရာျခင္း၊ စိုးရိမ္ျခင္း၊ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းျဖင့္ ေလာင္ၾကြမ္းေနေသာ ကြ်န္ေတာ့၏ ရင္မွမီးကို ကိုယ္ေတာ္၏ ေမတၱာေရျဖင့္ ျငိမ္းသတ္လိုက္သလို ခံစားရျပီး၊ လူတို႔၌ ၾကံစည္၍ မမွီႏိုင္ေသာ ျငိမ္သက္ျခင္းကို တဒကၤအတြင္း ခံစားလိုက္ရပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္၏ ကရာနီကုန္းေပၚမွ ေသခါနီးစဲစဲ လူဆိုး ၾကားနာခဲ့ရသည့္ ပရဒိသုဘံု ဆိုတာမ်ားလား ဆိုျပီး အေတြးေရာက္ခဲ့ပါသည္။

အမွန္မွာ အိမ္ကို ၾကီးျမင့္ေသာ ပရဒိသုဘံုႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ရန္ မသင့္ေတာ္ေသာ္လည္း စိတ္ေအး၊ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္စားေသာက္ရျပီး၊ အလြန္ၾကီးမားေသာ ခ်စ္ေမတၱာကို ဆရာ၊ အသင္းလူၾကီးမ်ား၊ ေနထိုင္ၾကေသာညီအစ္ကိုမ်ား၌ ေတြ႔ရွိရသျခင့္ ပရဒိသုဘံုအျဖစ္ တင္စားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စင္ကာပူျမန္မာခရစ္ယာန္မိတ္သဟာရ အဖြဲ႔မွ ဆရာ၊ အဖြဲ႔၀င္လူၾကီး ၂ - ၃ ဦး (ယခင္ JBCS ဥကၠဌေဟာင္း ႏွင့္ KBCS ကိုစတင္တည္ေထာင္သည့္ ဖထီတစ္ဦးျဖစ္သူ   တို႔က မိမိတို႔လခအခ်ိဳ႔ကို စုေပါင္းထည့္၀င္ျပီး အျခားအလႈရွင္တို႔၏ ပံ့ပိုးမႈျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ကို ခ်စ္ေသာ ယံုၾကည္သူ ညီအစ္ကိုတခ်ိဳ႔၏ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ Social Gospel အမႈေတာ္ျမတ္ကို ထမ္းေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ၄င္းပုဂၢိဳလ္တို႔၏ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လႊတ္မႈ၊ အနစ္နာခံမႈ၊ အိတ္စိုက္ျပီး ဒုကၡေရာက္ေနၾကေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ သားငယ္မ်ားကို ေစတနာ၊ေမတၱာျဖင့္ ကူညီေနမႈမ်ားကို စာတမ္းျပဳစုရလွ်င္ က်မ္းတစ္ေစာင္ပင္ ဖြဲ႔ႏိုင္မည္ထင္ပါသည္။ မႆဲ ၅း၁၆၊  ထိုနည္းတူ သူ႔တပါးတုိ႔သည္ သင္တို႔၏ ေကာင္းေသာအက်င့္ကို ျမင္၍ ေကာင္းကင္၌ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘ၏ ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းေစျခင္း ငွါ သူ႔တစ္ပါးေရွ႔၌ သင္တို႔အလင္းကို လင္းေစၾကေလာ့ - ဟူေသာ က်မ္းပိုဒ္အတိုင္း ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ကို ယင္းပုဂၢိဳလ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္အားျဖင့္ ပိုမိုသိခြင့္ရ၊ ခ်ီးမြမ္းရင္း ခ်ီးမြမ္းခဲ့ရပါသည္။ မိတ္သဟာရအဖြဲ႔၏ တနဂၤေႏြေန႔ ၀တ္ျပဳျခင္းအစီအစဥ္ (ေသာ္မဆင္၊ ဘုရားေက်ာင္း ေျမညီထပ္တြင္ က်င္းပခြင့္ရသည္) တြင္လည္း သေဘၤာအလုပ္ရွာ၊ ကုန္ေပၚအလုပ္ရွာ၊ အီးပီတင္၊ စေတးတင္ စသည့္ စသည့္ လိုအပ္ေနေသာ လူမ်ားအား နာမည္ေဖၚျပလွ်က္ ဆုေတာင္းခ်က္တင္၊ ဆုေတာင္းေပးခဲ့ပါသည္။ ေလာကီအလုပ္ရရွိရန္ ဆုေတာင္းေပးရံုမက ေလာကုတၱရာ ၀ိညာဥ္ေရးလည္း မႏိုမ့္က်ေစရန္ အစဥ္ႏိုးၾကား ေနေစရန္၊ တနဂၤေႏြ ဘုရား၀တ္ျပဳရာ ေသာမဆင္ဘုရားေက်ာင္း SMCF ၀တ္ျပဳစည္းေ၀းသို႔ အပတ္စဥ္ သြားေရာက္ရန္ တိုက္တြန္း၊ ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။ ေကာ၃း၂၃ လူ၏ အမႈကိုသာ ေဆာင္ရြက္သကဲ့သို႔ မဟုတ္၊ သခင္ဘုရား၏ အမႈေတာ္ကို ေဆာင္ရြက္သကဲ့သို႔ ျပဳေလသမွ်၌ ေစတနာစိတ္ႏွင့္ ျပဳၾကေလာ့ - ဟူေသာ က်မ္းပိုဒ္အတိုင္း လူလူခ်င္း ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ အလုပ္ရွာမရ၍ ပ်က္စီးခ်င္းလမ္းေၾကာင္းထဲသို႔ ေျခလွမ္းခ်မည့္ လူငယ္မ်ားကို ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရျပန္သည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္ေျပာရလွ်င္ ဤစင္ကာပူ ပရဒိသုဘံုမွပင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ အလြန္မွ ၾကီးမားေသာ ရာထူးအလုပ္ (ကမၻာ့ေလေၾကာင္း၊ ဆက္သြယ္ေရး ကုမၼ႑ီတစ္ခု၏ ျမန္မာျပည္မန္ေနဂ်ာ) ကိုလက္ခံရရွိခဲ့ပါေၾကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏ ေကာင္းျမတ္ျခင္း၊ ၾကီးျမတ္ျခင္း၊ ေမတၱာဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္၏ တစိတ္တေဒသကို ျမည္းစမ္းခဲ့ရပါေၾကာင္း၊ သက္ေသခံ ေ၀ငွလိုက္ရပါသည္။ သခင္ေယရႈခရစ္ေတာ္ႏွင့္ ငါတို႔အဘတည္းဟူေသာ ဘုရားသခင့္အထံေတာ္မွ ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ ျငိမ္သက္ျခင္းကို ကြ်န္ေတာ္ခံစားရသကဲ့သို႔ ဤသက္ေသခံခ်က္ကို ဖတ္ရႈရသည့္ ခ်စ္ေသာညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမအားလံုးလည္း ခံစားရပါေစေသာ၀္ ... အာမင္။

မင္းဟသၤာ (အင္းစိန္)

Hits: 2112
Comments (1)Add Comment
...
written by This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it , September 16, 2012
thank you for share.
report abuse
vote down
vote up
Votes: +1

Write comment
smaller | bigger

busy

Facebook Google Twitter buttons

သက္ေသခံခ်က္မ်ား Testimony (random article)

ဆလံု ( Salone ) လူမ်ိဳးမစ္ရွင္ သာသနာ ၿပဳ ဆရာမ ႀကီး ေနာ္ေဆးေဘ ႏွင္႔ ေနာ္ဖိုးေလ



ဆလံု ( Salone ) လူမ်ိဳးမစ္ရွင္
ဆလံု တိုင္းရင္းမ်ား တြင္ ကိုယ္ပုိင္ စာေပ မရွိ ေခ်။ 1846 ခုႏွစ္ တြင္ ေဒါက္တာ ဘေရတန္ က လည္းေကာင္း ၊ 1900 ၿပည္႔ ႏွစ္ တြင္ ခရစ္ယာန္ သာသနာၿပဳ ဆရာမ ႀကီး ေဒါက္တာ ေဒစီ အဖြဲ႔ က လည္းေကာင္း ၊ 1988 ခုႏွစ္ တြင္ ခရစ္ယာန္ သာသနာ ၿပဳ ဆရာမ ႀကီး ေနာ္ေဆးေဘ ႏွင္႔ ေနာ္ဖိုးေလ တို႔က လည္းေကာင္း အဂၤလိပ္ အကၡရာ ၊ ပိုး ကရင္ အကၡရာ တို႔ၿဖင္႔ ဆလံု စာေပ ကို တီထြင္ ေပးခဲ႔ ၾကသည္။ ( 19 ) ရာစု ႏွစ္ဦး ပိုင္း တြင္လည္း အေမရိကန္ ႏွစ္ခ်င္း ခရစ္ယာန္ သာသနာ ၿပဳ မစၥတာ စတီဗင္ ( Mr. Stevens ) ဆိုသူ က ေရာမ အကၡရာ မ်ား ကို အသံုးၿပဳ ကာ စာေပ တီထြင္ ေပးခဲ႔ၿပီး ေခါင္းစဥ္ မွာ A Primer of the Salone Language ၿဖစ္ေပ သည္။ ၄င္း စာအုပ္ မွာ ဖတ္ စာအုပ္ ငယ္ ၿဖစ္ၿပီး အေတာ္ အတန္ ပင္ ၿပည္႔စံုမႈ ရွိ ေၾကာင္း၊ ယခု အခါ ရွာေဖြ၍ မရေတာ႔ ေၾကာင္း သိရ ေပသည္။

2007 တြင္ဆရာမၾကီးေနာ္ေဆးေဘ မစ္ရွင္အေၾကာင္း ယူၾတဳ ၃မိနစ္ကို ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။

http://youtu.be/ttSV9MxZGV4

ဆရာမၾကီးသည္ ဆလံုလူမ်ိဳးမ်ား ေလွမ်ားျဖင့္ ကြ်န္းမ်ားသို႕သြားလာေနသည္ကို ျမင္ပီး ခရစ္ေတာ္ႏွင့္ အရမ္းခ်စ္ေမတၱာမ်ား ျဖစ္ေပၚလာသည္။ မ်က္ရည္ပင္က်မိပီး ဘုရားသခင္ေခၚေတာ္မူသံ ဟု သိနားလည္ခဲ့သည္။ သို႕ႏွင့္ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္မွစတင္ျပီး ဆလံုကြ်န္းတြင္ မစ္ရွင္အျဖစ္ ေနထိုင္ရင္း ဆလံုစာေပကိုပါ တီထြင္ကာ၊ သမၼာက်မ္းစာကို ဆလံုစာေပျဖင့္ ျပဳစုခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။
.
ဆရာမၾကီးေနာ္ေဆးေဘ ယခု ၂၀၁၅ ဇြန္-ဇူလိုင္လတြင္ က်န္းမာေရးေဆးစစ္ရန္ စင္ကာပူသို႕ေရာက္ရွိေနပါသည္။ ေဖ့စ္ဘုတ္တြင္ Moken Sea Gypsies ဟု ရွာေဖြႏိုင္သည္။
.
အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ဆလံုမစ္ရွင္အေၾကာင္း စာအုပ္ျပဳစုထားပါသည္။ ျမန္မာဘာသာျပန္ရန္ရွိသည္။ ဆလံုမ်ားအေၾကာင္းကို ဆက္လက္ဖတ္ရန္လင့္
.
ေဖ့စ္ဘုန္လင့္ (facebook link)
https://www.facebook.com/MokenSeaGypsies

မုရန္




**********************************

 

ဆလံုလူမ်ိဳးအေၾကာင္း

ဆလံု လူမ်ိဳး သည္ ျမိတ္ ကြၽန္းစု ၏ အဖိုး မျဖတ္ ႏိုင္ေသာ ျပယုဒ္ တစ္ခု ျဖစ္သည္။ သူတို႔ ၏ ဓေလ့ စရိုက္၊ ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္မွဳ ကို တုႏွိဳင္းရန္ အရာ မရွိပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ၎ လူမ်ိဳးတို႔မွာ လူသိမ်ား ထင္ရွား ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဆလံု လူမ်ိဳး တို႔သည္ ပင္လယ္ ျပင္ တစ္ခြင္ ၀မ္းစာ အတြက္ လွည့္လည္ က်က္စား ၾကသည္။ ေရကူး၊ ေရငုပ္ရာ တြင္ ကြၽမ္းက်င္ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ Sea Gypsy or Men of the Sea အျဖစ္ အမည္ တြင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕ကို “ေမာ္ကင္း” Mawken “ မိုကန္း ” Moken (ထိုင္း အေခၚ) ဟု လည္း ေခၚၾက ပါသည္။ ပင္လယ္ ထဲမွာ ေပါ့ေပါ့ ပါးပါး သစ္၊ ၀ါး၊ ရင္ကမ္း သား တို႕ႏွင့္ ဖြဲ႕စည္း တည္ေဆာက္ ထားသည့္ ႐ိုးရာ ေလွ ကို အိမ္လို သေဘာထား ၿပီး မိသားစု ႀကီး တစ္ခု လံုး ေနၾက၊ ထိုင္ၾက၊ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ ၾက႐ံု သာမက သူတို႕ ဘ၀ ၏ အေဖာ္မြန္ ဟု ေခၚေသာ ေခြးမ်ား ကို လည္း တစ္ပါ တည္း သယ္ေဆာင္ သြားၾက ပါသည္။ယေန႔ အခါ ဆလံု လူမ်ိဳးမ်ား ကို ၿမန္မာ ႏိုင္ငံ ေတာင္ဘက္ စြန္း တနသၤာရီ တိုင္း ေဒသၾကီး ရွိ ၿမိတ္ခရိုင္ ႏွင္႔ ေကာ႔ေသာင္း ခရိုင္ အတြင္ းရွိ ကၽြန္းမ်ား တြင္ လူနည္းစု အၿဖစ္ သီးၿခား ေနထိုင္ ၾကသည္။ ၿမိတ္ ခရိုင္ ႏွင္႔ ေကာ႔ ေသာင္း ခရိုင္ အတြင္း ဆလံု တိုင္းရင္းသား မ်ား ေနထိုင္ ၾကေသာ ၿမိဳ႕နယ္ ႏွင္႔ ကၽြန္း မ်ားမွာ ၿမိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ၊ ကၽြန္းစု ၿမိဳ႕နယ္ ၊ ပုေလာ ၿမိဳ႕နယ္ ၊တနသၤာရီ ၿမိဳ႕နယ္ ၊ ေကာ႔ေသာင္း ၿမိဳ႕နယ္ ၊ ဘုတ္ၿပင္း ၿမိ႕နယ္ ၊ ဒုန္း ကၽြန္း ( Done Island ) ၊ ဇာဒက္ႀကီး ကၽြန္း ၊ လန္းပိ ကၽြန္း ( Lumpi Island ) ၊ မႀကံဳ ကလက္ ေက်းရြာ ႏွင္႔ ေညာင္၀ိ ေက်းရြာ တို႔ ၿဖစ္ၾက သည္။



အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္း


ဆလံု လူမ်ိဳးမ်ား သည္ စိုက္ပ်ိဳး ေရး၊ ေမြးျမဴေရး တို႔ျဖင့္ အသက္ မေမြး ေရ လုပ္ငန္း၊ ပုလဲ ငုပ္ျခင္း လုပ္ငန္း တို႔ျဖင့္ အသက္ ေမြးၾကသည္။ ပင္လယ္ ကမ္းေျခ တစ္ေလွ်ာက္ ေလွေလွာ္ ခတ္ရင္း တစ္ကြၽန္း မွ တစ္ကြၽန္း ကူးကာ ေနထိုင္ ေလ့ ရွိသည္။ ေလွေလး မ်ားကို ေပါ့ပါး ေသာ သစ္လံုး မ်ားျဖင့္ ထြင္းယူ ၾကသည္။ ၎ ေလွမ်ား မွာ ပင္လယ္ ခရီး အတြက္ အဆင္ ေျပ အသံုး၀င္ လွသည္။ အသံုး အေဆာင္မ်ား၊ အစာ ေရစာမ်ား၊ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ၾကက္မ်ား ကိုလည္း တစ္ပါ တည္း ေလွႏွင့္ အတူ တင္ယူ လာေလ့ ရွိၾက သည္။ ေဆာင္း၊ ေႏြရာသီ မ်ား တြင္ ငါးဖမ္း ျခင္း၊ ေရထြက္ ပစၥည္း ေရာင္း၀ယ္ျခင္း တို႔ျဖင့္ အသက္ ေမြးၾက ျပီး မိုးရာသီ ရာသီဥတု ဆိုး၀ါး သည့္ အခါ နီးစပ္ရာ ကြၽန္းေပၚ တြင္ ၀ါးေျခ တိုင္ ရွည္တဲ မ်ား ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဂူမ်ားရွာ ၍ လည္းေကာင္း ေနထိုင္ေလ့ ရွိသည္။ Sea Gypsy ဟူေသာ အမည္ နွင့္ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြ စြာ ပင္ သဘာ၀ ပင္လယ္ ေဘး အႏ ၱရာယ္ ကိုလည္း ေရွာင္တိမ္း တတ္ၾက သည္။





ရာသီဥတု ဆိုး၀ါးစဥ္ ေတာင္မွ မိမိေန ထိုင္ရာ ကြၽန္းဆီ အျမန္ဆံုး ျပန္ေရာက္ေအာင္ သြားႏုိင္ ၾကသည္။ ဆလံု လူမ်ိဳး တို႔၏ ေရငုပ္ ပညာ ကြၽမ္းက်င္မွဳ မွာ အံ့မခန္း ျဖစ္သည္။ ပင္လယ္ ၾကမ္းျပင္ အထိ ေရငုပ္ ႏိုင္ျပီး ေရေအာက္ တြင္ ေအာက္ဆီဂ်င္ အကူအညီ မပါပဲ အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာ အနည္း ဆံုး တစ္နာရီ ခန္႔ ေနႏိုင္ သည္။ တစ္ရက္ တည္း ထိုကဲ့သို႔ ေရငုပ္ျခင္း မ်ိဳး အၾကိမ္အ ေရ အတြက္ မ်ားမ်ား လုပ္ႏိုင္ သည္။ ပင္လယ္ ခရု၊ ကမာ (မုတ္) ေကာင္မ်ား၊ ငါးၾကီး အံဖတ္၊ ပင္လယ္ ေရေမွာ္ပင္၊ ပုလဲ၊ ငွက္သိုက္၊ ပ်ားရည္၊ ပရေဆး ပင္မ်ား ကို ရွာေဖြ စုေဆာင္း ျပီး ေရာင္းခ် ေလ့ ရွိသည္။




ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္မႈ ႏွင့္ ဓေလ့စရိုက္


ဆလံု လူမ်ိဳးမ်ား သည္ အျခား လူမ်ိဳး မ်ားႏွင့္ ေရာေရာ ေႏွာေႏွာ ေနထိုင္ေလ့ မရွိ ေခ်။ ၎ တုိ႔၏ လူ ေနထိုင္မွဳ စနစ္မွာ ျမိဳ႕ျပ ေနထိုင္မွဳ စနစ္ႏွင့္ ကြာျခား လြန္း လွသည္။ သို႔ေသာ္ လည္း သူ တို႔၏ လူေနမွဳ စနစ္ကို ယံုၾကည္စြာ တန္ဖိုး ထား ထိန္းသိမ္း ၾကသည္။ ဘာသာ တရားႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ လည္း ၎တို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ ယံုၾကည္မွဳ ကို လက္ကိုင္ ထားၾက သည္။ နတ္ေကာင္း ႏွင့္ နတ္ဆိုး ဟူ၍ နတ္ ဘုရား ကိုးကြယ္မွဳ ႏွစ္ခု ရွိသည္။ နတ္ဆရာ သည္ ၎ တို႔၏ အခရာ ျဖစ္သည္။ ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ မ်ား ကို သာမက ဖ်ားနာ သည့္ အခါ၊ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ ေသဆံုး သည့္ အခါတြင္ နတ္ဆရာ ၏ ေျပာဆိုမွဳ အတိုင္း စပါး၊ ေျပာင္း၊ အရက္၊ ပ်ားရည္၊ ကြမ္း၊ ဘဲေသြးစိမ္း၊ ၾကက္၊ လင္းပိုင္၊ ပင္လယ္ လိပ္ တို႔ကို ယဇ္ပူေဇာ္ေလ့ ရွိသည္။ ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ မ်ား တြင္ ေတး သီခ်င္းမ်ား သီဆို တီးမွဳတ္ ျပီး မီးပံု ဖိုကာ ၀ိုင္းဖြဲ႔ ကခုန္ ၾက သည္။ သူတို႔၏ ဗံုတစ္မ်ိဳး မွာ ပုတ္သင္ညိဳ သားေရ ျဖင့္ ျပဳလုပ္ ထားသည္။ ဆလံု လူမ်ိဳး တို႔၏ ဂီတပင္ ကိုယ္ စြမ္းရည္ မွာ ထက္ျမက္ ဆန္းၾကယ္ လွသည္။


ဘာသာ စကား


ဆလံု တိုင္း ရင္းသားမ်ား ေၿပာဆို ေသာ စကား မွာ ( 4 ) မ်ဳိး ရွိၿပီး ေလာတ ( Lawta ) ၊ လဘီ ( Lbi ) ၊ ဂ်အိ ( Jait ) ၊ ဒန္း ( Dung ) ဘာသာ စကား တို႔ ၿဖစ္ၾကၿပီး ထို ေလးမ်ဳိး တြင္ ဒန္း ဘာသာ စကား သည္ စံ ဘာသာ စကား (သို႔) မူရင္း ဘာသာ စကား ၿဖစ္ေၾကာင္း ကို Walter Grainge Whtie ဆိုသူ က The Sea Gypsies of Malaya စာအုပ္ တြင္ ေဖာ္ၿပ ထားေပ သည္။ ဆလံု ဘာသာ စကား နဲ႔ ပါတ္ သက္ ၿပီး ပညာရွင္ ေတြရဲ့ အယူ အဆ က ( 2 ) မ်ဳိးကြဲ လ်က္ ရွိေပ သည္။ တစ္မ်ဳိး မွာ ဆလံု တို႔သည္ မေလး လူမ်ဳိး အဆက္ အႏြယ္ ၿဖစ္သည္ ဟူေသာ အဆို ၿဖစ္သည္။ အဘယ္ ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႔ ေၿပာဆို ေသာ စကား တြင္ မေလး အေခၚ ေ၀ၚ မ်ား ပါ၀င္ေန ေသာ ေၾကာင္႔ ၿဖစ္ေပ သည္။ ေနာက္ တစ္မ်ဳိး မွာ မြန္ - ခမာ အႏြယ္ ၿဖစ္သည္ ဟူေသာ ယူဆခ်က္ ၿဖစ္သည္။ ၿမန္မာ ၿပည္ ေတာင္ ပိုင္း၊ အင္ဒို ခ်ဳိင္းနား ကၽြန္းဆြယ္ ၊ ထိုင္း နိုင္ငံ တို႔ဘက္ မွ ၿမန္မာ ၿပည္ အတြင္း သို႔ ၀င္ေရာက္ လာေသာ မြန္ - ခမာ မ်ား ထဲတြင္ ဆလံု တိုင္းရင္းသား မ်ား သည္ မြန္မ်ား နဲ႔ အတူ ၀င္ေရာက္ လာသည္ ဟူ၍ လည္း ေကာင္း၊ မြန္ - ခမာ တို႔၏ အေၿပာ အဆို အသံုး အႏႈန္း တို႔သည္ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႔ ေၿပာဆို ေသာ အသံုး ႏႈန္း ႏွင္႔ ဆင္ေသာ ေၾကာင္႔ မြန္ - ခမာ အႏြယ္ မွ ဆင္းလာ သည္ ဟု ယူဆ ၾကၿခင္း ၿဖစ္ေပ သည္။





ဆလံု ဘာသာ စကား မ်ဳိးရိုး ႏွင္႔ သမိုင္း ေၾကာင္း ကို ၿပန္ၾကည္႔ လ်ွင္ ၿမန္မာ ၿပည္ တြင္ တိဗက္ တရုတ္ မ်ဳိးရိုး ႏွင္႔ ၾသစထရပ္ မ်ဳိးရိုး ဟူ၍ ဘာသာ စကား မ်ဳိးရိုးႀကီး ႏွစ္ခု ရွိရာ ဆလံု ဘာသာ စကား သည္ ႀသစထရစ္ မ်ဳိးရိုး တြင္ ပါ၀င္ ေပသည္။ ႀသစထရစ္ မ်ဳိးရိုး သည္ တိဗက္ တရုတ္ မ်ဳိးရိုး ထက္ ေရွးက် ေသာ ဘာသာ စကား တစ္ခု ၿဖစ္ေပ သည္။ ႀသစထရစ္ ဘာသာ စကား ကို ေၿပာဆိုေသာ လူမ်ဳိး မ်ား ထံမွ တရုတ္ တိဗက္ ဘာသာ စကား ေၿပာဆို ေသာ လူမ်ဳိးမ်ား က အတက္ ပညာမ်ား ကို သင္ၾကား ခဲ႔ရ ေပသည္။ သို႔ၿဖစ္၍ မြန္ တို႔ထံမွ ဗမာ တို႔က သင္ၾကား ခဲ႔ရ သည္။ ခမာ တို႔ ထံမွ ရွမ္း တုိ႔က သင္ၾကား ခဲ႔ရ ေလသည္ ဟု ဦးေဖေမာင္တင္ ေရးသား ေသာ ဘာသာ ေလာက က်မ္း တြင္ ေတြ႔ရွိ ရပါ သည္။


ႀသစထရစ္ ဘာသာ စကား မ်ဳိးရိုး ႀကီး တြင္ ႀသစထရို နီရွန္း ေခၚ ပင္လယ္ပိုင္း တြင္ ေၿပာေသာ စကား နဲ႔ ႀသစထရို ေအရွ တစ္ ဟု ေခၚေသာ ကုန္းပိုင္း တြင္ ေၿပာေသာ စကား ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိး ရွိေပရာ ဆလံု တိုင္းရင္း သား ဘာသာ စကား သည္ ႀသစထရို နီရွန္း အုပ္စု တြင္ ပါ၀င္ ေပ သည္။ ႀသစထရို နီရွန္း ဘာသာ စကား ကို ေၿပာဆို ေသာ လူမ်ဳိး မွာ ေတာင္ဘက္စြန္း ရွိ ကၽြန္းမ်ား တြင္ ေနထိုင္ ေသာ ေမာ္ကင္း ေခၚ ဆလံု တိုင္းရင္း သားမ်ား ႏွင္႔ ပသွ်ဴး တိုင္းရင္း သား တုိ႔ ၿဖစ္ၾက သည္။


စာေပ


စာေပ အေနၿဖင္႔ ေလ႔လာ ၾကည္႔လွ်င္ ဆလံု တိုင္းရင္းမ်ား တြင္ ကိုယ္ပုိင္ စာေပ မရွိ ေခ်။ 1846 ခုႏွစ္ တြင္ ေဒါက္တာ ဘေရတန္ က လည္းေကာင္း ၊ 1900 ၿပည္႔ ႏွစ္ တြင္ ခရစ္ယာန္ သာသနာၿပဳ ဆရာမ ႀကီး ေဒါက္တာ ေဒစီ အဖြဲ႔ က လည္းေကာင္း ၊ 1988 ခုႏွစ္ တြင္ ခရစ္ယာန္ သာသနာ ၿပဳ ဆရာမ ႀကီး ေနာ္ေဆးေဘ ႏွင္႔ ေနာ္ဖိုးေလ တို႔က လည္းေကာင္း အဂၤလိပ္ အကၡရာ ၊ ပိုး ကရင္ အကၡရာ တို႔ၿဖင္႔ ဆလံု စာေပ ကို တီထြင္ ေပးခဲ႔ ၾကသည္။ ( 19 ) ရာစု ႏွစ္ဦး ပိုင္း တြင္လည္း အေမရိကန္ ႏွစ္ခ်င္း ခရစ္ယာန္ သာသနာ ၿပဳ မစၥတာ စတီဗင္ ( Mr. Stevens ) ဆိုသူ က ေရာမ အကၡရာ မ်ား ကို အသံုးၿပဳ ကာ စာေပ တီထြင္ ေပးခဲ႔ၿပီး ေခါင္းစဥ္ မွာ A Primer of the Salone Language ၿဖစ္ေပ သည္။ ၄င္း စာအုပ္ မွာ ဖတ္ စာအုပ္ ငယ္ ၿဖစ္ၿပီး အေတာ္ အတန္ ပင္ ၿပည္႔စံုမႈ ရွိ ေၾကာင္း၊ ယခု အခါ ရွာေဖြ၍ မရေတာ႔ ေၾကာင္း သိရ ေပသည္။


ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႔သည္ စာေပ သင္ၾကား ၿခင္း ထက္ ပင္လယ္ လုပ္ငန္းခြင္ သို႔သာ ၀င္ေရာက္ လုပ္ ကိုင္ လိုစိတ္ ၿပင္းၿပ ေသာေၾကာင္႔ ယခု အခ်ိန္ အထိ စာေပ ဟူ၍ တိက် ခုိင္မာစြာ ေပၚထြက္ လာၿခင္း မရွိေသး ေခ်။ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႔ ေၿပာေသာ ဘာသာ စကား ေလးမ်ဳိး အနက္ မေလး ႏွင္႔ အဆက္ သြယ္ ရွိေသာ လူမ်ဳိး မ်ား က ေလာတ ၊ လန္းပိကၽြန္း ႏွင္႔ ဘုတ္ၿပင္း ၿမိဳ႕နယ္ တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ ဆလံု တိုင္းရင္း သား မ်ား က ဂ်အိ စကား ကို ေၿပာဆို ၾကေပ သည္။ ၿမိတ္ ခရိုင္ အတြင္း မွာ ေနထိုင္ ၾကတဲ႔ ဆလံု တိုင္းရင္းသား ေတြ က ဒန္း ဘာသာ စကား ကို ေၿပာဆို ၾကၿပီး ေကာ႔ေသာင္း ခရိုင္ ကၽြန္းစုမ်ား အတြင္း မွာ ေနထိုင္ ၾကသူမ်ား ကေတာ႔  လဘီ ဘာသာ စကား ကို ေၿပာဆို ေနထိုင္ လ်က္ရွိ ၾက ေပသည္။


ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕၏ ေမြးဖြားျခင္း အစ


(၁၉၆၄) ခုႏွစ္ က မွတ္သား ေတြ႕႐ိွခ်က္ မ်ား အရ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ စတင္ ေမြးဖြား သည့္ ကေလးငယ္ မ်ား ကို ခ်က္ႀကိဳး ျဖတ္ၿပီး သည္ ႏွင့္ ေရ ထဲသို႕ ႏွစ္စကၠန္႕ ခန္႕ ေရထဲ ျမွပ္လိုက္၊ ႏွစ္လိုက္။ ေပၚလိုက္ သံုးႀကိမ္ ခန္႕ ျပဳလုပ္ ပါသည္။ သူတို႕ အယူ အဆ မွာ ေမြးစ ကေလး ငယ္ ေရ ကိုု ကၽြမ္းက်င္ ေစရန္၊ မေၾကာက္ ေစရန္ ျဖစ္သည္ ဟု ဆို၏။ ထိုသို႕ လြဲမွားေသာ အယူအဆ ေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ ကေလး ငယ္မ်ား မွာ ေမြးစ ကပင္ ေသဆံုး သြားၾက ပါသည္။ ဤကား ယခင္ က အျဖစ္ အပ်က္။ ယခု အခ်ိန္ တြင္မူ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕ ေခတ္မီ လာသည္ ဟု ဆိုရ ပါမည္။ ေမြးစ ကေလးငယ္ ကို ေရထဲ တြင္ မႏွစ္ၾက ေတာ့။ ကို္ယ္၀န္ေဆာင္ ကို ေမြးဖြား ေပးသည့္ လက္သည္ မွာ သူတို႕ ဆလံု အမ်ိဳး သမီး အခ်င္းခ်င္း ပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ သို႕ေသာ္ လည္း ယခု အခါ ခက္ခဲ သည့္ ေမြးဖြား မႈမ်ား ကို သူနာျပဳ ဆရာမ ႏွင့္ ေမြးေလ့ ေမြးထ ႐ိွလာ ၾက ပါၿပီ။





ဆလံု တို႕၏ က်န္းမာေရး


ဆလံု တိုင္းရင္သား တို႕သည္ အစစ အရာရာ တြင္ နတ္ ဆရာ ကိုသာ အားကိုး ၾကသည္။ တစ္စံု တစ္ေယာက္ ေနမေကာင္း လွ်င္ သူတို႕၏ အယူ အဆ မွာ နတ္ဖမ္းစား သည္ ဟု အမ်ားအား ျဖင့္ ယူဆ ၾကသည္။ နတ္ ဆရာ ႏွင့္ တိုင္ပင္ ၍ ပူေဇာ္ ပသ၊ ကိုးကြယ္ တင္ေျမႇာက္ ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ ေလ ့႐ိွ ၾကပါ သည္။ သို႕ေသာ္ လည္း ယခု ခ်ိန္ခါ တြင္ အခ်ိဳ႕ တိုင္းရင္းသား ဆလံု တို႕မွာ ေခတ္မီ လာသည္ ဟု ဆိုရ ပါမည္။ ေနထိုင္ မေကာင္း ျဖစ္ေသာ သူမ်ား ကို ဆရာ၀န္ ႏွင့္ ေဆးခန္း သို႕ ျပသ ကုသ လာၾက ပါသည္။ တစ္ဖက္ ကလည္း သူတို႕ အစြဲ ျဖစ္ေန သည့္ နတ္ ဆရာ ႏွင့္ ပူေဇာ္ ပသျခင္း ကိုလည္း လုပ္ၿမဲ လုပ္ၾက ပါသည္။ ဆလံု အမ်ားစု တြင္ ျဖစ္ပြား တတ္သည့္ ေရာဂါ မွာ ငွက္ဖ်ား စြဲျခင္း ႏွင့္ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့ ျခင္း မ်ား ပင္ ျဖစ္ပါသည္။


၀တ္စား ဆင္ယင္ျခင္း




ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ ေမြးကင္းစ ကေလး အ႐ြယ္မွ ငါးႏွစ္ ေျခာက္ႏွစ္ အ႐ြယ္အထိ ယခင္က အ၀တ္ အစား ၀တ္ေလ့ ၀တ္ထ မ႐ိွ ေသာ္လည္း ယခု အခါ အ၀တ္ အစား ဆင္ယင္ လာၾက ပါသည္။ အမ်ိဳး သမီးမ်ား မွာ သူတို႕ ဓေလ့ အရ အေပၚ ပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္း လံုလံု ၿခံဳၿခံဳ ၀တ္ဆင္ သည္ ဆိုေသာ္ လည္း ၊ အခ်ိဳ႕မွာ အိမ္ေထာင္ က်သည္ ႏွင့္ အေပၚပုိင္း ဗလာ က်င္း ေနတတ္ ၾကပါ သည္။ သို႕ေသာ္ လည္း ယခု အခါ တြင္မူ အိုမင္း ေသာ အဘြား အ႐ြယ္မ်ား မွ လြဲ၍ အမ်ိဳး သမီး အမ်ားစု မွာ အေပၚပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္း လံုလံု ၿခံဳၿခံဳ ၀တ္ဆင္ လာၾက ေပၿပီ။ ဆလံု အမ်ိဳးသား တို႕မွာ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ယခင္က ေအာက္ပိုင္း တြင္ လံုခ်ည္ (သို႕မဟုတ္) ေဘာင္းဘီ တို ႏွင့္ ေနၿပီး အေပၚ ပိုင္း ဗလာ က်င္း ေနတတ္ သည့္ သဘာ၀ ႐ိွပါ သည္။ သူတို႕ ဓေလ့ အရ ေတာ္႐ံု တန္႐ံု လည္း ဖ်ားနာ ျခင္း မ႐ိွၾက ပါ။ ခံႏိုင္ရည္ ႐ိွေသာ လူမ်ိဳး ပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ သို႕ေသာ္ လည္း ယခု အခါ သူတို႕ လည္း အေပၚပိုင္း အကၤ်ီ မ်ား၊ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ၀တ္ဆင္ လာၾက ေပၿပီ။ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ ပင္လယ္ ႏွင့္ အနီး အနား တြင္ ေန၍ လား မသိ၊ သူတို႕၏ အ သား အေရာင္မွာ ညိဳေရာင္ သန္း ပါသည္။ ယခု အခါ ဆလံု တိုင္းရင္း သား တို႕မွာ ေခတ္မီ လာသည့္ အေလ်ာက္ ယိုးဒယား ႏိုင္ငံမွ ေရာက္လာ ေသာ အ၀တ္ အစား၊ ပါတိတ္။ တီ႐ွပ္ တို႕ျဖင့္ သစ္သစ္ လြင္လြင္ ေတာက္ေတာက္ ပပ ျဖစ္လာ ေလၿပီ။ ယခင္ က ျဖစ္သလို ေနခဲ့ ေသာ္လည္း ယခု အခါ သားသား နားနား ၀တ္ဆင္ လာၾက ေပၿပီ။



အစား အေသာက္


ဆလံု တို႕သည္ ပင္လယ္ ထဲတြင္ အတည္ တက် မေန ဘဲ ေရၾကည္ ရာ ျမက္ႏုရာ သို႕ သြားလာ လုပ္ကိုင္ ေနထိုင္ ၾကသည့္ အေလ်ာက္ ပင္လယ္ ေပ်ာ္မ်ား ျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္ စြာ သူတို႕စားေသာက္ ၾကသည္ မွာ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ပင္လယ္ အစား အစာ မ်ား ျဖစ္ပါ သည္။ ပင္လယ္ ကၽြန္းစု၊ ေက်ာက္ေဆာင္ မ်ား တြင္ တြယ္ကပ္ လ်က္ ႐ိွေသာ ဂံုး (ခ႐ု တစ္မ်ိဳး အထဲ တြင္ ႐ိွသည္) ဟု ေခၚသည့္ တငို ကို ခြာ ၍ အထဲ မွ ခ႐ု သဖြယ္ အရာ ကို ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ ၾက ပါသည္။ ပင္လယ္ ေက်ာက္ေဆာင္ ဂူထဲတြင္ ႐ိွေသာ လင္းႏို႕၊ လင္းဆြဲ မ်ားကို တုတ္႐ွည္ ျဖင့္ ႐ိုက္ခ် ကာ ခုတ္ထစ္ ျဖတ္ေတာက္ ၍ လည္း ခ်က္ျပဳတ္ သံုးေဆာင္ ၾက ပါသည္။


သူတို႕ သည္ စားသံုး ဆီ သံုးစြဲမႈ နည္း သူမ်ား ျဖစ္သည့္ အေလွ်ာက္ တစ္လ လံုး တြင္ မိသားစု (၆) ေယာက္ အတြက္ ဆီ (၂၀) က်ပ္သား ခန္႕သာ ကုန္ ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဆလံု အမ်ားစု တြင္ ေသြးတိုး ေရာဂါ မ႐ိွၾက ပါ။ ဆလံု တိုင္းရင္း သား တို႕သည္ ပ်ားအံု ဖြတ္ရာ တြင္လည္း အလြန္ ကၽြမ္းက်င္ သူမ်ား ပင္ ျဖစ္သည္။ သစ္ပင္ အျမင့္ ေပၚ တြင္ စြဲကပ္ ေနေသာ ပ်ားအံု ကို အုန္းလက္ မီးတုတ္ ျဖင့္ ႐ိုက္ခ်ကာ ပ်ားအံု မွ ပ်ားရည္ ကို ခံယူ ၾကပါ သည္။ ပ်ားသလက္ ႏွင့္ ပ်ားေပါက္စ တို႕ကို လည္း ခ်က္ခ်င္း ပင္ လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ စားသံုး ၾက ပါသည္။ ဆလံု တို႕၏ သဘာ၀ မွာ စားေသာက္ ရာ တြင္လည္း သူတို႕ ႐ိုးရာ ေလွေပၚ တြင္ မိသားစု အားလံုး သိုက္သိုက္ ၀န္း၀န္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႐ႊင္႐ႊင္ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ ၾက ပါသည္။


ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕ စားသံုး သည့္ အ႐ြက္ မ်ား ျဖစ္ေသာ ဆလံု မုန္လာ၊ ဆလံု မုန္ညင္း၊ ဆလံု ကန္စြန္း တို႕မွာ အ႐ြက္ အသား ထူသည္မွ လြဲ ၍ ေျမျပန္႕ က မုန္လာ ၊ မုန္ညင္း၊ ကန္စြန္း တို႕ႏွင့္ အေတာ္ ဆင္တူ ပါသည္။ ထို အ႐ြက္ တို႕မွာလည္း ဆလံု ေဒသ ေတာေတာင္ ထဲတြင္ အေလ့ က် ေပါက္ေန ၾကျခင္း ပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူး သည့္ ဆလံု ကြမ္း( ကြမ္းယာ အတြက္ လိုအပ္ ေသာ ကြမ္း) မွာလည္း အ႐ြက္ အသား ပိုထူ ကာ အေလ့ က် ေပါက္ေန ျခင္း ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆလံု တစ္ခ်ိဳ႕ လည္း ကြမ္းစား တတ္ၾက သည္ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူး ပါသည္။


အလုပ္ အကိုင္





ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ရာ တြင္ အားလံုး စုေပါင္း ၀ိုင္း၀န္း ၍ လုပ္ေဆာင္ ေလ့ ႐ိွၾက သည္။ ေတာထဲ တြင္ ႐ိွေသာ သစ္ပင္ ႀကီး မ်ား ကို သူတို႕၏ စုေပါင္း စြမ္းအား ျဖင့္ ခုတ္လွဲ ပါသည္။ ေလွထြင္း ပါ သည္။ ထို ႀကီးမားေသာ သစ္ထြင္း ေလွ ကို ပင္လယ္ ကမ္းေျခ ဆီသို႕ သယ္ေဆာင္ ထုတ္ယူ သည္မွာ လည္း အလြန္ စနစ္ က်ကာ အားက် ဖြယ္ရာ ေကာင္း ပါသည္။ ပင္လယ္ ကမ္းစပ္ ေနရာ မ်ား တြင္ ေပါက္ေရာက္ ေလ့ ႐ိွေသာ ရင္ကမ္း ပင္မွ ရင္ကမ္း အလက္ မ်ားကို တစ္စု ႏွင့္ တစ္စု စီစီ ညီညီ ထပ္ကာ ျပဳလုပ္ ထားေသာ ရင္ကမ္း ေလွမွာ အလြန္ပင္ လက္ရာ ေျမာက္လွ ပါသည္။ ထိုရင္ ကမ္းေလွ တြင္ သံခ်က္ ဆို၍ တစ္ခ်က္မွ် မပါ၊ ႀကိမ္ျဖင့္ သာ ရစ္ပတ္ ျခင္း ၊ ကြပ္ျခင္း ျပဳလုပ္ ထားသည္ မွာ ခ္ိုင္ခန္႕ လွ ပါသည္။ စိစပ္ လွ ပါသည္။ ေရတစ္စက္ မွ် ေလွ၀န္း ထဲသို႕ မ၀င္ ပါ။ သူတို႕ ၏ ကၽြမ္းက်င္မႈ ေၾကာင့္ လိႈင္း ေလလာ လည္း ေၾကာက္ လန္႕ မႈ မ႐ိွ ၾကပါ။ သို႕ေသာ္ လည္း လိႈင္းေလ မ်ား အလြန္ ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခတ္ လာေသာ အခါ သူတို႕ သည္ ကမ္းေျခ မ်ား၊ ေလကြယ္ရာ ကၽြန္းစု မ်ား တြင္ စုေပါင္း ၍ ေနထိုင္ေလ့ ႐ိွၾက ပါ သည္။




ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕၏ အလုပ္ အကိုင္ ကို ေဖာ္ျပ ရလွ်င္ ငါးဖမ္း ျခင္း၊ ပုလဲ ငုပ္ျခင္း၊ ပင္လယ္ ေမွ်ာ့ ငုပ္ျခင္း၊ ကႏု ကမာ၊ ငွက္သိုက္ ႐ွာေဖြျခင္း၊ ပ်ားဖြတ္ ျခင္း၊ ႐ွာျခင္း၊ ေရ ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ လုပ္ငန္း အ၀၀ ကို ကၽြမ္းက်င္ စြာ လုပ္ကိုင္ ႏိုင္ေသာ တိုင္းရင္းသား မ်ား ပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ ေက်ာက္ႀကိဳ ေက်ာက္ၾကား ထဲသို႕ ႏွစ္ခြစူး၊ မွိန္းတံ ႐ွည္ႏွင့္ ငါးထိုး ေနေသာ ကေလး ငယ္မ်ား ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ဖူး ပါသည္။ ယခု အခါ ေခတ္မီ လာေသာ ဆလံု တို႕မွာ ေရငုပ္ မ်က္မွန္ အေကာင္း စား ႏွင့္ ေအာက္စီဂ်င္ အသက္႐ွဴ ဘူး တို႕ျဖင့္ ေရငုပ္ ကာ ပုလဲ ႐ွာေန ၾကၿပီ၊ ပင္လယ္ ေမွ်ာ့ ႐ွာေန ၾကၿပီ ျဖစ္ပါ သည္။

ထိမ္းျမား လက္ထပ္ျခင္း




ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ ကေလး မီးဖြား လွ်င္ ေမြးဖြား လာလွ်င္ ေမြးဖြားစ ကေလး အတြက္ နတ္ဆရာ ႏွင့္ နတ္ ကိုးကြယ္ ၾကသည္။ ေသဆံုး သြား လွ်င္ လည္း ေသဆံုး သူ ေကာင္းရာ မြန္ရာ ေရာက္ေအာင္ နတ္ ဆရာႏွင့္ ပူေဇာ္ ပသ ေလ့ ႐ိွသည္။ ထိုနည္း တူစြာ သတိုးသား နွင့္ သတိုး သမီး ထိမ္းျမား လက္ထပ္ပြဲ တြင္လည္း နတ္ ဆရာႏွင့္ ႐ိုးရာ နတ္ကို ပူေဇာ္ ပသမႈ ျပဳမွသာ လွ်င္ လင္မယား အရာ ေျမာက္ သည္ဟု ဆလံု တို႕က ယူဆ ပါသည္။ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ ငယ္႐ြယ္ စဥ္ ကပင္ အိမ္ေထာင္ျပဳ သူမ်ား ျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္ စြာ အသက္ (၁၇)၊ (၁၈) ႏွစ္ခန္႕တြင္ အိမ္ေထာင္ ျပဳေလ့ ႐ိွပါ သည္။ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ သည္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ကို သေဘာ က် ႏွစ္သက္ ေသာ အခါ အမ်ိဳး သမီး မိဘ မ်ား ထံ သြား၍ ေတာင္းရမ္း ရပါ သည္။ ထိုသို႕ ေတာင္းရမ္း စဥ္ အမ်ိဳးသား ႏွင့္ အတူ မိဘ (၂) ပါး ပါရ သည္။ ဆလံု တို႕၏ အႀကီး အကဲ ပါရ သည္။ အမ်ိဳး သမီး ဘက္က လက္ခံေသာ အခါ မဂၤလာ ပြဲ ရက္ကို ေန႕ သတ္မွတ္ ၍ နတ္ ဆရာႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ စားေသာက္ ဖြယ္ရာ မ်ား ကို စီမံ ျပင္ဆင္ ၾက ပါသည္။


သူတို႕၏ အစား အေသာက္ မ်ားကား အထူး အဆန္း မဟုတ္ပါ။ ငါးကင္ မ်ား၊ ဆီနည္းနည္း ျဖင့္ ေၾကာ္ ထားေသာ လင္းႏို႕ ေၾကာ္၊ လင္းဆြဲ ေၾကာ္၊ အူ အသည္း မ်ား ထုတ္ထား ေသာ ၾကက္ေကာင္ လံုးျပဳတ္၊ ၾကက္ေကာင္ လံုးကင္၊ တစ္ခါ တစ္ရံ ရတတ္ေသာ သင္းေခြခ်ပ္ ေၾကာ္၊ ေမ်ာက္ သား ေၾကာ္ႏွင့္ ပ်ားရည္၊ အရက္ တို႕ပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ ေမ်ာက္ ေခ်းခါး ကိုလည္း ဆလံု တို႕ စားေလ့ စားထ ႐ိွပါ သည္။ မဂၤလာ အခမ္း အနား က်င္းပ သည့္ ေန႕ရက္ တြင္ တစ္စု တစ္ေ၀း တည္း ေနၾက သည့္ ဆလံု တို႕မွာ မည္သည့္ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ အလုပ္ ကိုမွ် မလုပ္ ဘဲ မဂၤလာပြဲ အတြက္သာ အားလံုး ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ျပဳတ္ ၾက ပါသည္။ နံနက္ (၉) နာရီ ခန္႕တြင္ ဆလံု နတ္ ဆရာ ေရာက္လာ ပါသည္။ သူ႕ လက္ထဲ တြင္ ပေလြ ကဲ့သို႕ေသာ တူရိယာ ေလး တစ္ခု ပါလာ ပါသည္။


ဆလံု မဂၤလာ ပြဲ ကို မ်ားေသာ အားျဖင့္ ပင္လယ္ ကမ္းစပ္ သဲေသာင္ျပင္ တြင္ က်င္းပ ေလ့ ႐ိွပါ သည္။ ဆလံု နတ္ဆရာ တစ္ေယာက္ မဂၤလာ ပြဲ သို႕ ေရာက္႐ိွ လာခ်ိန္ တြင္ နတ္ ပူေဇာ္ပြဲ အတြက္ အစား အေသာက္မ်ား ျပင္ဆင္ ၿပီး အဆင္သင့္ ျဖစ္ေန ပါၿပီ။ နတ္ ဆရာ သည္ ေ႐ွး ဦးစြာ သူ တို႕၏ ဆလံု ႐ိုးရာ နတ္ကို လက္ ႏွစ္ဖက္ ေခါင္းေပၚ ေျမႇာက္ကာ အေပၚ ေအာက္ လႈပ္႐ွား လ်က္ ပေလြ မႈတ္ကာ ပင့္ဖိတ္ ပါသည္။ ၿပီးေနာက္ လက္ထပ္ မည့္ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳး သမီး လက္ ေလးဖက္ ကို ပူးယွက္ ေစကာ သူတို႕ လက္ေပၚ သို႕ နတ္ဆရာ ၏ လက္၀ါး ႏွစ္ဖက္ ကို အုပ္မိုး လိုက္ ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ သူတို႕ ႐ိုးရာ ျဖင့္ ဤ မဂၤလာ ေမာင္မယ္ ကို ရာသက္ ပန္ ေစာင့္ေ႐ွာက္ ေစလို ေၾကာင္း သူ တို႕၏ က်န္းမာ ေရး အတြက္ သူတို႕ အလုပ္ အကိုင္ အတြက္ အကူ အညီ မ်ား ေပးေစ လိုေၾကာင္း တိုင္တည္ ေျပာဆို ပါသည္။ သတိုး သား ႏွင့္ သတိုး သမီး ကို လည္း ရာသက္ ပန္ ႐ိုးရာ ႐ိုးေျမက် ေပါင္းေဖၚ မည့္ အေၾကာင္း ႐ိုးရာ နတ္ထံ လက္ေလး ဖက္ ေျမႇာက္ကာ တုိင္တည္ ေစ ပါ သည္။


ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ တစ္လင္ တစ္မယား စနစ္ ကိုသာ က်င့္သံုး ေသာ သူမ်ား ျဖစ္ပါ သည္။ သူတို႕ ေလာက တြင္ အိမ္ေထာင္ ေရး ေဖာက္ျပန္မႈ ကို လံုး၀ လက္မခံ ေခ်။ အိမ္ေထာင္ ေရး ေဖာက္ျပန္ သူမ်ား ကို သူတို႕ အစု အေ၀းမွ ရာသက္ပန္ ႏွင္ထုတ္ ကာ သူ တို႕ ႏွင့္ လံုး၀ အဆက္ အသြယ္ မလုပ္ ေတာ့ပါ။ သူတို႕ သည္ အစု အေ၀း ႏွင့္ ေနတတ္ သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ထို ကဲ့သို႕ အျပစ္ ဒဏ္မ်ိဳး ကို အလြန္ ပင္ ေၾကာက္႐ြံ႕ ၾက ပါသည္။ သူတို႕သည္ အိမ္ေထာင္ က်ေသာ အခါ သူတို႕ အတြက္ (မဂၤလာ ေမာင္မယ္ အတြက္) ႐ိုးရာ ေလွ တစ္စီး၊ ငါးဖမ္း ပုိက္ တစ္စံု ႏွင့္ ငါးဖမ္း ကိရိယာ အခ်ိဳ႕ကို လက္ဖြဲ႕ လိုက္ ပါသည္။ ဇနီး ေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္ ဒိုးတူ ေပါင္ဖက္ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ၾကေတာ့ ဟု ဆိုလို သည့္ သေဘာ ပင္။ သို႕ေသာ္ ဇနီး ေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္ မွာ အေ၀း သုိ႕သြားစရာ မလို၊ သည္ အစု အေ၀း မွာပင္ ေနထိုင္ ေစပါ သည္။ ဆလံု တို႕၏ မဂၤလာ ပြဲ ကပြဲ ကား တစ္ နာရီၤ ခန္႕ ၾကာျမင့္ ပါသည္။


ဆလံု ႐ိုးရာ နတ္ပြဲမ်ား


ဆလံု ႐ိုးရာ နတ္ပြဲမ်ား တြင္ နတ္ ဆရာ သည္ နတ္ကုိ တိုင္တည္ ပူေဇာ္ၿပီး ေနာက္ နတ္ပူး လာၿပီး နတ္၀င္ လာသည္ ဟု ဆိုကာ တုန္တက္ လာပါ သည္။ ၿပီးေနာက္ အရက္ ေသာက္ပါ သည္။ ငါးကင္၊ ၾကက္ ေကာင္လံုးကင္၊ အစား အေသာက္ မ်ား စားပါ သည္။ ၿပီးေနာက္ နတ္ ဆရာ တုန္တုန္ ယင္ယင္ျဖင့္ ကပါ သည္။ ပရိသတ္ ကလည္း လိုက္က ပါသည္။ နတ္ ဆရာ နတ္၀င္ သည္မွာ နာရီ၀က္ ခန္႕သာ ၾကာ ပါသည္။ နတ္ ဆရာ ထံမွ နတ္ထြက္ သြားေသာ အခါ တုန္တုန္ ယင္ယင္ အမူအရာ မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ သြား ပါသည္။


တေစၦႀကီး ပြဲ


တေစၦႀကီး ပြဲ ဆိုသည္ မွာ အျခား မဟုတ္ပါ။ ေသဆံုး သူမ်ား ကို ေကၽြးေမြး သည့္ ပြဲပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕၏ အယူ အဆ မွာ ေသဆံုး သြားသူ တို႕သည္ ေကာင္းရာ မြန္ရာ ေရာက္သူူ ႐ိွသကဲ့ သို႕ တစ္ခ်ိဳ႕ မွာ တေစၦ၊ သရဲ ျဖစ္ေန သည္ဟု ယံုၾကည္ ၾကသည္။ ထို တေစၦ၊ သရဲမ်ား၊ စားရမဲ့၊ ေသာက္ရမဲ့ ျဖစ္ေန သည္ကို မလိုလား သျဖင့္ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ သူတို႕ ႐ိွရာ သခၤ်ိဳင္း သို႕သြား၍ သူတို႕ကို ပင့္ဖိတ္ ကာ ေကၽြးေမြး ျခင္း ပင္ ျဖစ္သည္။ ဆလံု တို႕သည္ ေသဆံုးသူ မ်ားကို ကၽြန္းတစ္ကၽြန္း တြင္ ျမႇပ္ႏွံ သၿဂၤိဳဟ္ ေလ့ ႐ိွပါ သည္။ ထိုသခၤ်ိဳင္း တြင္ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ ( ႏွစ္စဥ္ ဇန္န၀ါရီ လ ) က်င္းပ ေသာ တေစၦပြဲ ႀကီး တြင္ ထံုးစံ အတိုင္း မပါမျဖစ္ သည္မွာ ႐ိုးရာ နတ္ ဆရာ ႏွင့္ နတ္ပြဲပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ နတ္ ဆရာ က ႐ိုးရာနတ္ ကို ပင့္ဖိတ္ၿပီး လွ်င္ အစား အေသာက္ မ်ားႏွင့္ ပူေဇာ္ ပသ ေလသည္။ ေသဆံုး သူမ်ား ကိုလည္း ပင့္ဖိတ္ ေကၽြးေမြး ေလသည္။ ၿပီးေနာက္ နတ္ဆရာ က တုန္တုန္ ယင္ယင္ ႏွင့္ ေကြးေန ေအာင္ ကပါ ေတာ့သည္။ ပရိသတ္ မ်ား ကလည္း ဗံုတီး ၿပီး ကၾက ပါသည္။ သူတို႕ အကမွာ အာဖရိက လူ႐ိုင္း အက မ်ားႏွင့္ အေတာ္ ပင္ ဆင္တူ ပါသည္။ အရက္ ေသာက္ထားၿပီး ေသြးၾကြ ေနတာ လည္း ပါပါ လိမ့္မည္။ ကၽြန္း ကမ္းေျခ၊ ပင္လယ္ ေသာင္စပ္ မွပင္ ကေန ၾကသူ အမ်ား သား။ မည္သို႕ပင္ ဆိုေစ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕၏ ဤ ဓေလ့ မွာ လည္း ခ်စ္စရာ ပင္ မဟုတ္ပါ ေလာ။


ဆလံု ႐ိုးရာ ေလွကို လြန္းတင္ျခင္း







ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ သူတို႕၏ သစ္ထြင္း ေလွႏွင့္ စက္တပ္ ေလွမ်ား ကို တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ မွန္မွန္ လြန္းတင္ ေလ့ ႐ိွပါ သည္။ ပင္လယ္ သဲေသာင္ျပင္ ၀ယ္ လြန္းတင္ ရန္ ျပင္ဆင္ ထားသည့္ ႐ိုးရာ ေလွမွ ေပါက္ၿပဲ ေနသည္ ့ေနရာမ်ား ကို မီးတုတ္ ျဖင့္ ႐ိႈ႕ လိုက္ေသာ အခါ မေကာင္း သည့္ ပုန္းညက္ မ်ား ကြာက် လာ ပါသည္။ မီးတုတ္ မွာ အုန္းလက္ ျဖင့္ မီး႐ိႈ႕ ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေပါက္ၿပဲ ယိုစိမ့္ က်ေန သည့္ ပုန္းညက္ အေဟာင္း ေနရာ တြင္ ပုန္းညက္ အသစ္ ျဖင့္ ဖာေထး ပါသည္။ သူတို႕သည္ ေလွ ကို လြန္းတင္ ရာ တြင္ စုေပါင္း လုပ္ေဆာင္ ၾက သျဖင့္ မည္မွ် ပင္ ႀကီးသည့္ ေလွ ျဖစ္ေစ ကာမူ အမ်ား ဆံုး လုပ္ရ ပါလွ်င္ ငါးရက္ ခန္႕သာ ၾကာျမင့္ ပါသည္။ ရင္ကမ္း ေလွ ကို လြန္းတင္ရာ တြင္ အျခား ေလွႏွင့္ စာလွ်င္ သက္သာ ပါသည္။ လိုအပ္ ေသာ ေနရာ တြင္ ပုန္းညက္ အသစ္ ျဖင့္ ဖာေထး ျခင္း ပင္ ျဖစ္ပါ သည္။


ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ခဲ့ေသာ ဆလံု တိုင္းရင္းသား






ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ခဲ့ေသာ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕မွာ ေယာက္်ားေလး ေရာ၊ မိန္းကေလး ပါ အသက္ (၁၀) ႏွစ္ခန္႕တြင္ ေရ ႏွင့္ ပါတ္သက္ ၍ အစစ အရာရာ အလြန္ ကၽြမ္းက်င္ ေနၾက ေလၿပီ။ ထိုစဥ္ က ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိ ေ႐ွ႕တြင္ ပင္ (၁၀) ႏွစ္သား ခန္႕ ႐ိွေသာ ဆလံု ေယာက္်ား ေလး မွာ ခက္ရင္း စူးခြ မွိန္းတံ႐ွည္ ကုိ ကိုင္ေဆာင္ လ်က္ (၁၅) ေပခန္႕ နက္ေသာ ပင္လယ္ေရ ထဲသို႕ ေလွေပၚ မွ ပလံု ကနဲ ခံုဆင္း လိုက္သည္ မွာ (၁၀) မိနစ္ ခန္႕ပင္ မၾကာ လိုက္ပါ။ သူျပန္ တက္ လာေသာ အခါ လက္ ထဲတြင္ (၂) ေပခန္႕႐ိွေသာ ငါးမန္းျဖဴ တစ္ေကာင္ ပါလာ သည္ ကို ေတြ႕ရ သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ မွာ လြန္စြာ ပင္ အံ့ၾသ သြားပါ သည္။ မနက္ပုိင္း ကလည္း ထိုနည္း တူစြာ ငါးလိပ္ ေက်ာက္ (လိပ္ပံု သ႑န္ ငါးျပားႀကီး) တစ္ေကာင္ ကို ရခဲ့ ေၾကာင္း၊ ထို သူငယ္ က လက္ဟန္ ေျခဟန္ ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ေျပာျပပါ ေသးသည္။




ဆလံုတို႕သည္ လူႀကီး လူငယ္ မေ႐ြး အအား မေနဘဲ အၿမဲ တေစ အလုပ္လုပ္ ေနေသာ လူမ်ိဳး ပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ လြတ္လပ္မႈ ကို ျမတ္ႏိုုး ကာ တစ္ခု မဟုတ္ တစ္ခု အလုပ္ လုပ္ေန ေသာ တိုင္းရင္း သားမ်ား ပင္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ သူတို႕ သည္ လက္ထဲ တြင္ ခက္ရင္း စူးခြ မွိန္းတံ႐ွည္ ကို ကိုင္ေဆာင္ ကာ ကမ္းေျခ၊ ေက်ာက္ေဆာင္၊ ေက်ာက္ႀကိဳ ေက်ာက္ၾကား ေအာက္ ႐ိွ ငါးမ်ိဳးစံု တို႕ကို ထိူးယူ ဖမ္းဆီး ၾက ပါသည္။ ဟိုိုစဥ္ က ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕ ငါးဖမ္း သည္ ဆိုသည္မွာ ငါးဖမ္း ပိုက္မ်ား ျဖင့္ ဖမ္းေလ့ ဖမ္းထ နည္းပါး ပါ သည္။ သို႕ေသာ္ ယခု အခါ တြင္မူ ငါးဖမ္း ပိုက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖင့္ အေတာ္ မ်ားမ်ား ဖမ္းဆီး လာၾက ပါသည္။ သူတို႕ ဘ၀ မွာ ယခင္က ဖမ္းယူ ရ႐ိွ ငါးမ်ား ႏွင့္ ေရငုပ္ ၍ ရ႐ိွေသာ ပုလဲ၊ ပင္လယ္ေမွ်ာ့ တို႕ကို ေရာင္း ခ်ရာ တြင္ ေစ်းႏွိမ္ ျခင္း ခံရ ေသာ္လည္း ယခု အခါ ထိုက္ထိုက္ တန္တန္ ေစ်းမွန္၊ အေလးမွန္ ရ႐ိွ ခဲ့ ပါၿပီ။ ဖဲ႐ိုက္ ကာ ကက္ဆက္ နားေထာင္ ေနၾက ေသာ ဆလံုမ်ား၊ ေ႐ႊ ဆြဲႀကိဳး တ၀င္း၀င္း ႏွင့္ ဆလံု မ်ား၊ ျခင္းလံုး ခတ္ကာ အပန္းေျဖ ေနၾက ေသာ ဆလံု ကေလး ငယ္မ်ား၊ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕ လူေနမႈ ဘ၀ တိုးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳး လာခဲ့ သည္မွာ အမွန္ ပင္ ျဖစ္ပါသည္။


ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ ေ႐ႊ ေအာင္ပြဲ


ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ ႀကံဳခဲ့ ရသည့္ ဆလံု တို႕၏ ေ႐ႊ ႐ွာေဖြျခင္း ၿပီးဆံုးျခင္း ေအာင္ပြဲ အေတြ႕ အႀကံဳ ေလးကို ေျပာျပခ်င္ ပါေသး သည္။ ေနရာ ကား ေ႐ႊကၽြန္း ေလး သဲ ေသာင္ျပင္၊ သဲေသာင္ ကုန္း ကမူ ေနရာ တြင္ ဆလံု နတ္ကြန္း တစ္ခု နတ္ကြန္း အထဲ တြင္ ထမင္း ေၾကာ္၊ ငါးေၾကာ္၊ ၾကက္ကင္၊ အရက္ မ်ား။ နတ္ကြန္း နံေလး တြင္ ေရာင္စံုျခယ္ သ ထား ေသာ သစ္သားျပား မ်ား (အက်ယ္ တစ္ေပ၊ အ႐ွည္ ေျခာက္ေပ၊ ထု ႏွစ္လက္မ ခန္႕) စိုက္ထူ ထား သည္။ ေျမႀကီး ထဲ တြင္ တစ္ေပ ခန္႕သာ တူးထည့္ ထားျခင္း ျဖစ္သည္။


“ဒံု...ဒံု...ဒံု တလံုတုန္ ...ဒံု.....ဒံု”


“ဒံု....... တလံုတုန္ ......ဒံု .....ေဟး .......ေဟး ........ေဟး ” ဆလံု တို႕၏ ေအာင္ပြဲ၊ ဆလံု တို႕ ေ႐ႊ႐ွာ သည္မွာ တစ္လ ျပည့္ ခဲ့ၿပီ။ သူတို႕ ေ႐ႊ႐ွာ သည္မွာ လည္း ႐ိုး႐ိုးေလး ပင္။ ေပါက္တူး၊ ေပါက္ျပား တို႕ျဖင့္ အက်ယ္ ၃ ေပ၊ အနက္ ၄ ေပခန္႕ က်င္းမ်ား တူးကာ၊ အခ်ိဳ႕ ကလည္း အက်ယ္ ၄ ေပ၊ အနက္ ၅ ေပခန္႕ က်င္းမ်ား တူးၾက သည္။ က်င္းထဲ မွရေသာ ေျမစာ မ်ားကို “ယင္း” ဟုေခၚေသာ သစ္သား ဒယ္မ်ား ထဲသို႕ ထည့္၊ ေရထည့္ ၿပီးေနာက္ လက္ ႏွစ္ဖက္ ျဖင့္ “ယင္း” ကို ဆန္ေကာ ၀ိုင္း လွည့္လည္ ျခင္းပင္။ ထိုသို႕ လွည့္ရာ တြင္ ျဖည္းျဖည္း မွန္မွန္ လွည့္ရ ပါသည္။ ေရ ကို မၾကာ ခဏ ထည့္ေပး ရပါ သည္။


ေဟာ.. အခု ဆလံု တို႕၏ ေ႐ႊေအာင္ပြဲ လာၿပီ။ ဆလံု ေခါင္းေဆာင္ ဦးဘထြန္း ၏ ဦးေဆာင္မႈ ျဖင့္ ဆလံု တို႕ တစ္လ တိတိ ေ႐ႊ႐ွာ ေပး ခဲ့ၿပီ။ သူတို႕႐ွာ သည့္ ေ႐ႊကို သက္ဆိုင္ ရာ က ညေန (၅) နာရီ ဆိုလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း ေငြ အျပည့္ ေခ် ၍ ေပါက္ေစ်း အတိုင္း ယူသည္။ မည္သို႕ ဆိုေစ ဆလံု တို႕ တာ၀န္ ေက် ပါသည္။ သူတို႕ ေအာင္ပြဲ တစ္ခု ရ ခဲ့ၿပီ မဟုတ္ပါ ေလာ။ ထို႕ေၾကာင့္ ေအာင္ပြဲ ကို ၿခိမ့္ၿခိမ့္ သဲ က်င္းပ ေနသည္။ ေအာင္ပြဲ ႏွင့္ အတူ ပတ္၀န္း က်င္ တစ္ခုလံုး တြင္ ဗံုသံ ၊ ဘင္သံ၊ ဗံုတစ္လံုး ႏွင့္ ဘင္ တစ္ခု ( ဘင္ ခရာ အဖြဲ႕ တြင္ သံုးသည့္ ဘင္) မ်ား က မိုးဟိန္း သလို ဟိန္းထြက္ ေနသည္။ ဆလံု အမ်ိဳးသား ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး တို႕ စည္းခ်က္ ညီညီ ေျခလက္ အေ႐ႊ႕ အေျပာင္း အခ်ိဳး တို႕ျဖင့္ ကခုန္ ေနၾက သည္။ ပါစပ္ မွ လည္း ေဟး..... ေဟး...... ဟု အားမာန္ ပါပါ ေအာ္ဟစ္ ေနၾက သည္ ။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းလွ သည္။ ဦးဘထြန္း ႏွင့္ နတ္ဆရာ တို႕ ထမင္း၊ ဟင္း၊ ငါးကင္၊ ၾကက္ေၾကာ္၊ အရက္ တို႕ျဖင့္ သူတို႕ ႐ိုးရာ နတ္ ကို ပသ ပူေဇာ္ ေနၾက သည္။ သူတို႕ေ႐ွ႕ တြင္ နတ္ကြန္း၊ သဲကုန္းျမင့္ ေပၚက နတ္ကြန္း၊ သူ တို႕ ပူေဇာ္ ပသပံုမွာ လက္ ႏွစ္ဘက္ ကို ကား ထား၍ ေခါင္းေပၚ ေျမႇာက္ လိုက္၊ နည္းနည္း ေအာက္ခ် လို္က္ လုပ္ျခင္း ပင္၊ ပါးစပ္ မွ လည္း ဆလံု လို တတြတ္တြတ္ ျဖင့္ ေရ႐ြတ္ ျမည္တမ္း ဆုေတာင္း ေနၾကသည္။ ေ႐ႊ႐ွာ သည့္ သူတို႕ ေအာင္ပဲြ ေပးေသာ ႐ိုးရာ နတ္ အား ေက်းဇူး တင္ ပါေၾကာင္း နတ္ ဆရာ က ထပ္ တလဲလဲ ေျပာေန ျခင္း ပင္ ျဖစ္သည္။


ေအာင္ပြဲ ....၊ မဟာ ေအာင္ပြဲ၊ ေအာင္ပြဲ သံက မိုးယံ သို႕ ေအာင္ျမင္စြာ ထိုးတက္ သြားေလ ၿပီ။ ဆလံု အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး တို႕၏ အခ်က္ က်က် ကႀကိဳး၊ ကကြက္ ႏွင့္ ဗံုသံ၊ ဘင္သံ မ်ား... စည္ညံ လို႕... .. ေပ်ာ္စရာ... ေပ်ာ္စရာ .. ေပ်ာ္စရာ အတိ... ေပ်ာ္စရာ အျပည့္ .....။


မွီျငမ္း ကိုးကား

- ေဒၚေအးႏုခိုင္ ( လုပ္သား ေကာလိပ္ ) ၏ ဆလံု ရြာ သို႔ ခရီးသြား မိတ္ဆက္
- မွတ္စု စာအုပ္
- ၀ါးလံုး ရွည္ အတီး   Ref: http://myvillagezeegone.blogspot.sg/
 

ဝိညာဥ္ေရးရာ Spiritual (random article)

သခင္ခရစ္ေတာ္မိန္႕ေတာ္မူခဲ့ေသာ ပံုဥပမာမ်ား PARABLES OF JESUS

သခင္ခရစ္ေတာ္၏ပံုပမာမ်ား Parables. (၃၈)ခု ရွိပါတယ္။ .....တကယ္ေတာ့...က်ေနာ္၊က်မ ဟာ လူပိန္းျဖစ္ပါတယ္။ က်မ္းစာမွာ သိုး လို႕ေရးထားပါတယ္။ ဘုရားသခင္က သိုးသူငယ္လို ခပ္ထံုထံု ျဖစ္တဲ့ ...က်ေနာ္၊က်မတို႕ နားလည္ေအာင္ ရိုးစင္းတဲ့ ပံုပမာေလးေတြနဲ႕ ေျပာျပပါတယ္။ လူသားအျဖစ္ ေလာကကို ၾကြဆင္းလာတဲ့ သခင္ေယရႈရဲ့ အသက္တာကလဲ ရိုးစင္းပါတယ္။ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ အေသခံျပသြားျပီး၊ ရွင္ျပန္ထာေျမာက္ျခင္းကိုလဲ လက္ေတြ႕ျပသခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။

ရွင္မသဲက်မ္းကို ညႊန္းပါတယ္။

၁။ ေတာင္းဇလားႏွင့္အုပ္ထားေသာ ဆီမီး   မသဲ ၅း၁၄-၁၆

၂။ ေက်ာက္ေပၚတြင္တည္ေသာ ပညာရွိႏွင့္၊ သံေပၚတြင္တည္ေသာ လူမိုက္  မသဲ ၇း၂၄-၂၇

၃။ အဝတ္ေဟာင္းကို အထည္သစ္ႏွင့္ဖာျခင္း မသဲ ၉း၁၆

၄။ သားေရဗူးေဟာင္း၌စပ်စ္ရည္သစ္ထည့္ျခင္း မသဲ ၉း၁၇

၅။ မ်ိဳးေစ့ခ်သူ  မသဲ ၁၃း၃-၂၃

၆။ ဂ်ံရိုင္းမ်ိဳးေစ့မ်ား  ၁၃း၂၄-၃၀

၇။ မုန္ညွင္းေစ့  ၁၃း၃၁-၃၂

၈။ တေဆး  ၁၃း၃၃

၉။ ဝွက္ထားေသာ ဘ႑ာ   ၁၃း၄၄

၁၀။ အဘိုးထိုက္တန္ေသာပုလဲ   ၁၃း၄၅-၄၆

၁၁။ ပိုက္ကြန္  ၁၃း၄၇-၅၀

၁၂။ ေပ်ာက္ေသာသိုး  ၁၈း၁၂-၁၄

၁၃။ အျပစ္မလႊတ္သည့္ကြ်န္   ၁၈း၂၃-၃၅

၁၄။ စပ်စ္ဥယ်ဥ္လုပ္သားမ်ား  ၂၁း၁-၁၆

၁၅။ သားႏွစ္ေယာက္   ၂၁း၂၈-၃၂

၁၆။ ဆိုးညစ္ေသာစပ်စ္ဥယ်ာဥ္လုပ္သားမ်ား   ၂၁း၃၃-၄၅

၁၇။ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ   ၂၂း၂-၁၄

၁၈။ သေဘၤာသဖန္းပင္   ၂၄း၃၂-၄၄

၁၉။ ပညာရွိသူႏွင့္မိုက္မဲသူ (သတို႕သမီးမ်ား)   ၂၅း၁-၁၃

၂၀။ ကြ်န္သံုးေယာက္   ၂၅း၁၄-၃၀

၂၁။ မ်ိဳးေစ့ၾကီးထြားပံု   မာကု ၄း၂၆-၂၉

၂၂။ အိမ္ရွင္ႏွင့္သူ၏ကြ်န္မ်ား   မာကု ၁၃း၃၃-၃၇

ရွင္လုကာတြင္

၂၃။ အိမ္ရွင္ႏွင့္မည္စား၂ဦး   လုကာ ၇း၄၂-၄၃

၂၄။ ေကာင္းေသာရွင္မာရိ   လု ၁၀း၃၀-၃၇

၂၅။ သန္းေကာင္၌လာေသာမိတ္ေဆြ  လု ၁၁း၅-၁၃

၂၆။ မိုက္ေသာသူေဌး   ၁၂း၁၆-၁၁

၂၇။ သစၥာရွိေသာအေစခံႏွင့္မိုက္ေသာအေစခံ  ၁၂း၃၅-၄၀

၂၈။ သစၥာရွိေသာကြ်န္   ၁၂း၄၂-၄၈

၂၉။ အသီးမဲ့ေသာသေဘၤာသဖန္းပင္   ၁၃း၆-၉

၃၀။ ခမ္းနားေသာစားေသာက္ပြဲ   ၁၇း၁၆-၂၄

၃၁။ တိုက္ကိုတည္ျခင္းႏွင့္စစ္ျပိဳင္ေသာရွင္ဘုရင္   ၁၄း၂၅-၃၅

၃၂။ ေပ်ာက္ေသာဒဂၤါး   ၁၅း၈-၁၀

၃၃။ ေပ်ာက္ေသာသား   ၁၅း၁၁-၃၂

၃၄။ သစၥာမဲ့ေသာဘ႑ာစိုး   ၁၆း၁-၁၃

၃၅။ သူေဌးၾကီးနဲ႕လာဇရု   ၁၆း၁၉-၃၀

၃၆။ အက်ိဳးမဲ့ေသာကြ်န္   ၁၇း၇-၁၀

၃၇။ တရားသူၾကီးႏွင့္မုဆိုမ   ၁၈း၁-၈

၃၈။ ဖာရိရွဲႏွင့္အခြန္ခံ   ၁၈း၉-၁၄

အထက္ပါပံုမမာမ်ားဟာ လူနားလည္လြယ္ေအာင္ သခင္ေယရႈေျပာၾကားခဲ့ျခင္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ပံုပမာ ၁။  ေတာင္းဇလားႏွင့္အုပ္ထားေသာ ဆီမီး   မသဲ ၅း၁၄-၁၆

သင္တို႔သည္ ဤေလာ က၏အလင္းျဖစ္ၾက၏။ ေတာင္ထိပ္၌တည္ေသာၿမိဳ႔ကိုမကြယ္ႏိုင္။ ဆီမီးထြန္း၍ ေတာင္းဇလား ေအာက္၌ဖံုးထားေလ့မရွိ။ အိမ္သူအိမ္သားအေပါင္းတို႔သည္ အလင္းကိုရေစျခင္းငွါ ဆီမီးခံုေပၚမွာ တင္ထားေလ့ရွိ၏။ ထိုနည္းတူ၊ သူတပါးတို႔သည္ သင္တို႔၏ေကာင္းေသာအက်င့္ကိုျမင္၍၊ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘ၏ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းေစျခင္းငွါ၊ သူတပါးေရွ႔၌သင္တို႔အလင္းကိုလင္း ေစၾကေလာ့။

ပံုပမာ-၂။ ေက်ာက္ေပၚတြင္တည္ေသာ ပညာရွိႏွင့္၊ သံေပၚတြင္တည္ေသာ လူမိုက္  မသဲ ၇း၂၄-၂၇

အၾကင္သူသည္ ငါေဟာေျပာေသာဤစကားကိုၾကား၍နားေထာင္၏၊ ထိုသူသည္ေက်ာက္ေပၚမွာ အိမ္ ေဆာက္ေသာပညာရွိႏွင့္တူေၾကာင္းကိုငါပံုျပမည္။ မိုဃ္းရြာ၍ေရစီးသည္ႏွင့္ ေလလာ၍ထိုအိမ္ကို တိုက္သည္ရွိေသာ္၊ ေက်ာက္ေပၚမွာတည္ေသာေၾကာင့္ မၿပိဳမလဲေန၏။ အၾကင္သူသည္ ငါေဟာေျပာေသာ ဤစကားကိုၾကား၍ နားမေထာင္ဘဲေန၏၊ ထိုသူသည္ သဲေပၚမွာအိမ္ေဆာက္ေသာလူမိုက္ႏွင့္တူေၾကာင္းကို ငါပံုျပမည္။ မိုဃ္းရြာ၍ ေရစီးသည္ႏွင့္ ေလလာ၍ထိုအိမ္ကိုတိုက္ေသာအခါ ႀကီးစြာေသာၿပိဳလဲျခင္းသို႔ ေရာက္ေလသည္ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃။ အဝတ္ေဟာင္းကို အထည္သစ္ႏွင့္ဖာျခင္း မသဲ ၉း၁၆

အဝတ္ေဟာင္း ကိုအထည္သစ္ႏွင့္ဖာေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ဖာလွ်င္ ဖာေသာအထည္သည္အဝတ္ေဟာင္းကိုစား၍ အေပါက္က်ယ္တတ္၏။

ပံုပမာ-၄။ သားေရဗူးေဟာင္း၌စပ်စ္ရည္သစ္ထည့္ျခင္း မသဲ ၉း၁၇

၄င္းနည္း ေဟာင္းေသာ သားေရဘူး၌ အသစ္ေသာစပ်စ္ရည္ကိုထည့္ေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ထည့္လွ်င္၊ သားေရဘူးသည္ စုတ္ကြဲသျဖင့္၊ စပ်စ္ရည္သည္ ယို၍ သားေရဘူးလည္းပ်က္ဆီးတတ္၏။ အသစ္ေသာစပ်စ္ရည္ကို အသစ္ေသာ သားေရဘူး၌ထည့္ေလ့ရွိ၏။ ထိုသို႔ထည့္လွ်င္ ႏွစ္ပါးစလံုးမပ်က္ဆီးဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၅။ မ်ိဳးေစ့ခ်သူ  မသဲ ၁၃း၃-၂၃

ထိုအခါ ဥပမာစကားမ်ားတို႔ကို ျမြက္ဆုိေတာ္မူ သည္မွာ၊ မ်ိဳးေစ့ႀကဲေသာသူသည္ မ်ိဳးေစ့ကိုႀကဲျခင္းငွာထြက္သြား၏။ အေစ့ကိုႀကဲသည္တြင္၊ အခ်ိဳ႔ေသာအေစ့တို႔သည္ လမ္း၌က်သျဖင့့္ ငွက္တို႔သည္ လာ၍ေကာက္စားၾက၏။ အခ်ိဳ႔ေသာ အေစ့တို႔သည္ ေျမနည္း၍ေက်ာက္ေပါမ်ားေသာ အရပ္၌က်သျဖင့္၊ ေျမတိမ္ ေသာေၾကာင့္ ခ်က္ျခင္း အပင္ေပါက္ေသာ္လည္း၊ ေနထြက္ေသာအခါ ပူေလာင္သည္ျဖစ္၍ အျမစ္မစြဲေသာေၾကာင့္ ၫ‡ိဳးႏြမ္း ပ်က္ဆီးျခင္းသို႔ေရာက္ၾက၏။ အခ်ိဳ႔ေသာအေစ့တို႔သည္ ဆူးပင္တို႔တြင္က်သျဖင့္၊ ဆူးပင္တို႔သည္ႀကီးပြား၍ ညွင္းဆဲၾက၏။ အခ်ိဳ႔ေသာအေစ့တို႔သည္ ေကာင္းေသာေျမ၌က်သျဖင့္၊ အဆသံုးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆ တရာပြားမ်ား၍ အသီးသီးၾက၏။ ၾကားစရာနားရွိေသာသူမည္သည္ကား ၾကားပါေစဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္အဘယ္ေၾကာင့္ဥပမာကိုေဆာင္၍ ဤလူတုိ႔အား ေဟာေျပာေတာ္မူသနည္းဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကလွ်င္၊ ကိုယ္ေတာ္က၊ သင္တို႔သည္ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္၏ နက္နဲေသာအရာတို႔ကိုသိရေသာအခြင့္ရွိၾက၏။ ထိုသူတို႔မူကား အခြင့္မရွိၾက၊ အၾကင္သူသည္ရတတ္၏၊ ထိုသူ၌ ၾကြယ္ဝျပည့္စံုေစျခင္းငွါေပးဦးမည္။ အၾကင္သူသည္ဆင္းရဲ၏၊ ထိုသူ၌ရွိသမွ်ကိုပင္ ႏႈတ္လိမ့္မည္။ ၁၃ထိုေၾကာင့္ သူတို႔ သည္ ျမင္လ်က္မျမင္၊ ၾကားလ်က္မၾကား၊ အနက္ကိုလည္းနားမလည္ေသာေၾကာင့္ ဥပမာကိုေဆာင္၍ ငါေဟာေျပာ ၏။ ေဟရွာယေဟာဘူးေသာ အနာဂတ္စကားဟူမူကား၊ သင္တို႔သည္ၾကားလ်က္ပင္ အနက္ကိုနားမည္ဘဲ ၾကားၾကလိမ့္မည္။ ျမင္လ်က္ပင္ အာရံုမျပဳဘဲျမင္ၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဤလူမ်ိဳးသည္ မ်က္စိမျမင္၊ နားမၾကား၊ စိတ္ႏွလံုးမသိ၊ အက်င့္မေျပာင္းလဲ၊ သူတို႔အနာေရာဂါကို ငါမၿငိမ္းေစရသည္တိုင္ေအာင္၊ သူတို႔စိတ္ႏွလံုး သည္ မိုက္လ်က္၊ နားသည္ထိုင္းလ်က္၊ ကိုယ္မ်က္စိကိုပိတ္လ်က္ရွိၾက၏ ဟူေသာစကားသည္ ဤလူတို႔၌ျပည့္စံု ျခင္းသို႔ေရာက္သတည္း။ သင္တို႔မ်က္စိသည္ ျမင္ေသာေၾကာင့္ မဂၤလာရွိ၏။ သင္တို႔နားသည္လည္း ၾကားေသာေၾကာင့္ မဂၤလာရွိ၏။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔ျမင္ရေသာအရာတို႔ကို ပေရာဖက္မ်ားႏွင့္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမ်ားတို႔သည္ ျမင္ျခင္းငွါအလိုရွိေသာ္လည္း မျမင္ရၾက။ သင္တို႔ၾကားရေသာအရာတို႔ကို ၾကားျခင္းငွါအလိုရွိေသာ္လည္း မၾကားရၾက။

မ်ိဳးေစ့ႀကဲေသာသူ၏ ဥပမာအနက္အဓိပၸါယ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။ လမ္း၌ အေစ့ကိုႀကဲျခင္းအေၾကာင္း အရာကား၊ ႏိုင္ငံေတာ္၏တရားစကားကိုၾကား၍ ႏွလံုးမသြင္းသည္ရွိေသာ္၊ နတ္ဆိုးလာ၍ ႏွလံုး၌ႀကဲေသာအေစ့ကို ႏႈတ္ယူတတ္သည္ဟု ဆိုလိုသတည္း။ ေက်ာက္ေပါေသာအရပ္၌ အေစ့ကိုႀကဲျခင္းအေၾကာင္းအရာကား၊ တရားစကားကိုၾကား၍ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ ခ်က္ျခင္းခံယူ ေသာ္လည္း၊ စိတ္ႏွလံုး၌ အျမစ္မစြဲခဏသာတည္သျဖင့္၊ တရားစကားေၾကာင့္ အမႈအခင္းႏွင့္ ညွင္းဆဲျခင္းကိုခံရေသာအခါ ခ်က္ျခင္းေဖာက္ျပန္တတ္သည္ဟု ဆုိလိုသတည္း။ ဆူးပင္တို႔တြင္ အေစ့ကိုႀကဲျခင္းအေၾကာင္းအရာကား၊ တရားစကားကိုၾကား၍ ေလာကီအမႈ၌ စိုးရိမ္ျခင္းႏွင့္ စည္းစိမ္ဥစၥာ၏ လွည့္စားျခင္းသည္ တရားစကားကို လႊမ္းမိုးညွဥ္းဆဲတတ္ေသာေၾကာင့္ အသီးမသီးႏိုင္ဟု ဆိုလို သတည္း။ ေကာင္းေသာေျမ၌ အေစ့ကိုႀကဲျခင္းအေၾကာင္းအရာကား၊ တရားစကားကိုၾကား၍ ႏွလံုးသြင္းသျဖင့္၊ အဆသံုးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတရာပြားမ်ား၍ အသီးသီးတတ္သည္ဟု ဆိုလိုသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၆။ ဂ်ံရိုင္းမ်ိဳးေစ့မ်ား  မသဲ ၁၃း၂၄-၃၀

အျခားေသာဥပမာစကားကို မိန္႔ျမြက္ေတာ္မူသည္ကား၊ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေကာင္းေသာမ်ိဳးေစ့ကို လယ္၌ႀကဲေသာသူႏွင့္တူ၏။ လူတို႔သည္ အိပ္ေပ်ာ္ေသာအခါ သူ၏ရန္သူသည္ လာ၍၊ ေကာင္းေသာစပါးႏွင့္ လကၡဏာတူေသာ ေတာမ်ိဳးေစ့ကို စပါးအထဲ၌ ႀကဲ၍သြားေလ၏။ အပင္ေပါက္၍ အသီးအႏွံထြက္ေသာအခါ၊ ေတာပင္မ်ားလည္းထင္ရွားလွ်င္၊ ကြၽန္တို႔သည္ အိမ္ရွင္ထံသို႔သြား၍ သခင္၊ ေကာင္းေသာမ်ိဳးေစ့ကို လယ္၌ ႀကဲေတာ္မူသည္မဟုတ္ေလာ။ ေတာပင္တို႔သည္ အဘယ္ကျဖစ္သနည္းဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္၊ အိမ္ရွင္က၊ ဤအမႈ ကား ရန္သူျပဳေသာအမႈတည္းဟု ဆို၏။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္သြား၍ေတာပင္တို႔ကို ေရြးႏႈတ္ေစျခင္းငွာ အလိုေတာ္ ရွိသေလာ ဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္၊ အိမ္ရွင္က ထိုသို႔ငါအလိုမရွိ။ ေတာပင္တို႔ကို ေရြးႏႈတ္လွ်င္ စပါးပင္တို႔ကိုေရာေႏွာ၍ ႏႈတ္မိမည္စိုးရိမ္စရာအေၾကာင္းရွိ၏။ စပါးရိတ္သည္ကာလတိုင္ေအာင္ အပင္ႏွစ္မ်ိဳးတို႔သည္ အတူႀကီး ပြားပါေလေစ။ စပါးရိတ္သည္ကာလေရာက္လွ်င္၊ ေတာပင္တို႔ကိုေရွ႔ဦးစြာ ေရြးႏႈတ္၍မီးရႈိ႔ျခင္းငွါစည္းေႏွာင္ၾက ေလာ့။ စပါးကိုကား က်ီ၌စုသိမ္းသြင္းထားၾကေလာ့ဟု ရိတ္ေသာသူတို႔အား ငါစီရင္မည္ဟု အိမ္ရွင္ဆိုသည္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၇။ မုန္ညွင္းေစ့  မသဲ ၁၃း၃`၊  ၃၂၃

ထိုအခါ ဥပမာစကားမ်ားတို႔ကို ျမြက္ဆုိေတာ္မူ သည္မွာ၊ မ်ိဳးေစ့ႀကဲေသာသူသည္ မ်ိဳးေစ့ကိုႀကဲျခင္းငွာထြက္သြား၏။ မုန္ညင္းေစ့သည္ အေစ့တကာတို႔ထက္ငယ္ေသာ္လည္း၊ ႀကီးပြားေသာအခါ မ်က္ပင္တကာ တို႔ထက္ႀကီးသျဖင့္၊ မိုဃ္းေကာင္းကင္ငွက္တို႔သည္ လာ၍အကိုင္းအခက္တို႔၌ နားေနမွီခိုေလာက္ေသာအပင္ ျဖစ္တတ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၈။ တေဆး  မသဲ ၁၃း၃၃

အျခားေသာဥပမာစကားကို မိန္႔ျမြက္ေတာ္မူသည္ကား၊ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ တေဆးႏွင့္ တူ၏၊ မိန္းမသည္ တေဆးကိုယူ၍ မုန္႔ညက္သံုးတင္း၌ထည့္သျဖင့္၊ မုန္႔ညက္ရွိသမွ်ကို ေဖာင္းၾကြေစ တတ္သည္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၉။ ဝွက္ထားေသာ ဘ႑ာ  မသဲ  ၁၃း၄၄

တနည္းကား၊ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ လယ္၌ဝွက္ထားေသာဘ႑ာႏွင့္တူ၏။ ထိုဘ႑ာကိုေတြ႔ ေသာသူသည္ တဖန္ဖံုးအုပ္၍၊ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္သြားၿပီးလွ်င္၊ ရတတ္သမွ်ကို ေရာင္း၍ ထိုလယ္ကိုဝယ္ တတ္၏။

ပံုပမာ-၁၀။ အဘိုးထိုက္တန္ေသာပုလဲ   မသဲ ၁၃း၄၅၊ ၄၆

တနည္းကား၊ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ျမတ္ေသာပုလဲတို႔ကိုရွာေသာ ကုန္သည္ႏွင့္တူ၏။ ထိုကုန္ သည္သည္ အလြန္အဘိုးထိုက္ေသာပုလဲကိုေတြ႔ေသာအခါ၊ သြား၍မိမိ၌ရတတ္သမွ်ကိုေရာင္း ၿပီးလွ်င္ ထိုပုလဲကို ဝယ္ေလ၏။

ပံုပမာ-၁၁။ ပိုက္ကြန္  မသဲ ၁၃း၄၇-၅၀

တနည္းကား၊ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ပင္လယ္၌ခ်၍ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာငါးတို႔ကိုအုပ္မိေသာ ပိုက္ကြန္ ႏွင့္တူ၏။ ငါးႏွင့္အျပည့္ရွိေသာအခါ တံငါတို႔သည္ကုန္းေပၚ သို႔ဆြဲတင္၍ထိုင္လ်က္၊ ေကာင္းေသာငါးကိုျခင္းထဲသို႔ ေရြးခ်ယ္ထည့္ထား၍၊ မေကာင္းေသာငါးကိုျပင္သို႔ပစ္လိုက္ၾက၏။ ထိုနည္းတူ ကမၻာအဆံုး၌ေကာင္းကင္တမန္ တို႔သည္ဆင္းလာၿပီးလွ်င္၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔အထဲမွ ဆိုးေသာသူတို႔ကို ႏႈတ္ယူခြဲထား၍၊ ငိုေၾကြးျခင္း၊ အံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာမီးဖို၌ ခ်ၾကလတံ့။ ဤအရာအလံုးစံုတို႔ကို သင္တို႔သည္နားလည္ၾကသေလာဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္၊ နားလည္ပါၿပီသခင္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေလွ်ာက္ၾက၏။

ပံုပမာ-၁၂။ ေပ်ာက္ေသာသိုး  မသဲ ၁၈း၁၂-၁၄

အဘယ္သို႔ထင္ၾက သနည္း။ သိုးတရာရွိေသာသူ၌ သုိးတေကာင္သည္ လမ္းလဲြ၍ေပ်ာက္လွ်င္၊ ထိုသူသည္ ကိုးဆယ္ကိုးေကာင္ေသာ သိုးတို႔ကို ေတာင္ေပၚမွာထားခဲ့ၿပီးမွ၊ လမ္းလြဲ၍ေပ်ာက္ေသာ သိုးတေကာင္ကိုသြား၍ ရွာတတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ ေတြ႔ၿပီးလွ်င္၊ လမ္းမလြဲမေပ်ာက္ေသာသုိးကိုးဆယ္ကိုးေကာင္၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိသည္ထက္၊ ထိုသိုးတေကာင္၌ သာ၍ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိသည္ ဟုငါအမွန္ဆို၏။ ထိုနည္းတူ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘသည္ ဤသူငယ္တေယာက္မွ် ပ်က္စီးေစျခင္းငွါ အလုိရွိေတာ္မရွိ။

ပံုပမာ-၁၃။ အျပစ္မလႊတ္သည့္ကြ်န္   မသဲ ၁၈း၂၃-၃၅

ထိုေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္၊ မိမိကြၽန္မ်ားတို႔ကို စာရင္းယူျခင္းငွါ အလိုရွိေသာမင္းႀကီးတဦး ႏွင့္တူ၏။ စာရင္းယူစဥ္တြင္၊ ေငြအခြက္ တသိန္းေၾကြးတင္ေသာ သူတေယာက္ကိုေရွ႔ေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ ထိုသူသည္ ေၾကြးဆပ္ရန္ မရွိေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္မွစ၍သားမယားဥစၥာရွိသမွ်တုိ႔ကိုေရာင္း၍ ေၾကြးကိုဆပ္ေစဟု သူ၏သခင္စီရင္၏။ ထုိကြၽန္သည္ ၫြတ္ျပပ္ဝပ္တြားလ်က္၊ သခင္၊ ကြၽန္ေတာ္ကို သည္းခံေတာ္မူပါ။ ေၾကြးရွိသမွ်ကိုဆပ္ပါမည္ ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္၊ သူ၏သခင္သည္ သနားျခင္းရွိသျဖင့္ ေၾကြးရွိသမွ်ကိုလႊတ္၍ ခ်မ္းသာေပးေလ၏။

ထိုကြၽန္သည္ ထြက္သြားရာတြင္ မိမိေငြေဒနာရိတရာ ေၾကြးတင္ေသာ ကြၽန္ခ်င္းတေယာက္ကို ေတြ႔လွ်င္၊ လည္ပင္းကိုကိုင္ ညွစ္၍ ငါ့ေငြကိုဆပ္ေပးေလာ့ဟု ဆို၏။ ထိုကြၽန္ခ်င္းသည္ ေၾကြးရွင္၏ ေျခရင္း၌ ျပပ္ဝပ္လ်က္ ကြၽန္ေတာ္ကို သည္းခံေတာ္မူပါ။ ေၾကြးရွိသမွ်ကိုဆပ္ပါမည္ဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း၊ ေငြရွင္သည္ နားမေထာင္ဘဲ သြား၍ ေၾကြးကိုမဆပ္မွီတုိင္ေအာင္သူ႔ကိုေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထား၏။ ထုိအမူအရာကို အျခားေသာ ကြၽန္ခ်င္း တို႔သည္ ျမင္လွ်င္ အလြန္နာၾကည္းေသာစိတ္ႏွင့္သြား၍၊ ျပဳေလသမွ်တို႔ကို မိမိတို႔သခင္၌ ၾကားေလွ်ာက္ၾက၏။ ထုိအခါသခင္သည္ ထုိကြၽန္ကိုေခၚ၍၊ ဟယ္ဆိုးညစ္ေသာကြၽန္၊သင္သည္ငါ့ကိုေတာင္းပန္ေသာေၾကာင့္သင္၌တင္ သမွ်ေသာ ေၾကြးကိုငါ ရွင္းလင္း ေစ၏။ ငါသည္သင့္ကို သနားသကဲ့သို႔ဗသင္သည္လည္း ကြၽန္ခ်င္းကို မသနားအပ္ သေလာဟုဆုိလ်က္၊ အမ်က္ထြက္၍ ေၾကြးရွိသမွ်ကို မဆပ္မွီ တုိင္ေအာင္အာဏာသားတုိ႔လက္ကို အပ္ေလ၏။ သင္တို႔သည္လည္း ညီအစ္ကို အခ်င္းခ်င္းတို႔ကို စိတ္ႏွလံုးပါလ်က္ အျပစ္မလႊတ္လွ်င္၊ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ရွိေတာ္မူေသာငါ၏ အဘသည္ ထိုနည္းတူသင္တို႔ကို စီရင္ေတာ္မူလတံ့ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၁၄။ စပ်စ္ဥယ်ဥ္လုပ္သားမ်ား  မသဲ ၂၁း၁-၁၆

ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔အနီးသို႔ ခ်ဥ္း၍ သံလြင္ေတာင္ေျခရင္း၌ ဗက္ဖာေဂရြာသို႔ေရာက္ၾကေသာအခါ၊ ေယရႈသည္ တပည့္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္တို႔ကို ေစလႊတ္၍၊ သင္တို႔ေရွ႔၌ရွိေသာရြာသို႔သြားၾက။ ထိုရြာ၌ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ရွိေသာ ျမည္းမႏွင့္ျမည္းကေလးကို သင္တို႔သည္ ခ်က္ျခင္းေတြ႔လိမ့္မည္။ ျမည္းႀကိဳးကိုျဖည္၍ ငါ့ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ၾက။ ၃သူတပါးသည္ သင္တို႔အား တစံုတခုကိုဆုိလွ်င္ သခင္အလိုရွိသည္ဟု ျပန္ေျပာၾကေလာ့။ ထိုသို႔ေျပာလွ်င္ ထိုသူသည္ ခ်က္ျခင္းေပးလိုက္မည္ဟု မွာထားေတာ္မူ၏။ ထိုအေၾကာင္းအရာမူကား၊ သင္၏အရွင္မင္းႀကီးသည္ ျမည္းမႏွင့္ ျမည္းကေလးကိုစီး၍၊ ၅ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ေသာစိတ္ႏွင့္ သင္ရွိရာသို႔ၾကြလာေတာ္မူသည္ကို ၾကည့္ရႈေလာ့ဟု ဇိအုန္သတို႔သမီးအား ေျပာၾကေလာ့ ဟူေသာပေရာဖက္၏ ႏႈတ္ထြက္ျပည့္စံုမည္အေၾကာင္းျဖစ္သတည္း။

တပည့္ေတာ္တို႔သည္သြား၍ အမိန္႔ေတာ္အတိုင္းျပဳသျဖင့္၊ ျမည္းမႏွင့္ျမည္းကေလးကို ေဆာင္ခဲ့၍ ျမည္းေက်ာေပၚမွာ မိမိတို႔အဝတ္ကိုတင္ၾကၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္သည္ စီးေတာ္မူ၏။ ၈အတိုင္းမသိ မ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ မိမိတို႔အဝတ္ကို လမ္း၌ခင္းၾက၏။ အခ်ိဳ႔တို႔သည္ သစ္ကိုင္းသစ္ခက္မ်ားကိုခုတ္၍ လမ္း၌ခင္းၾက၏။ ေရွ႔ေနာက္လိုက္သြားေသာ အၿခံအရံမ်ားတို႔က၊ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အား ေဟာရွရျဖစ္ေစသတည္း။ ထာဝရဘုရား၏ အခြင့္ႏွင့္ၾကြလာေတာ္မူေသာသူသည္ မဂၤလာရိွေစသတည္း။ ေကာင္းကင္ဘဝက္ဝယ္ ေဟာရွရ ျဖစ္ေစသတည္း ဟု ေၾကြးေၾကာ္ၾက၏။ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သို႔ ဝင္ေတာ္မူေသာအခါ တၿမိဳ႔လံုး အုပ္အုပ္သဲသဲျဖစ္၍၊ ဤသူကား အဘယ္သူနည္းဟု ေမးျမန္းၾကလွ်င္၊ လူအစုအေဝးတို႔က၊ ဤသူသည္ ဂါလိလဲျပည္ နာဇရက္ၿမိဳ႔၌ေပၚထြန္းေသာ ပေရာဖက္ေယရႈေပတည္းဟု ေျပာဆိုၾက၏။

ေယရႈသည္ ဘုရားသခင္၏ ဗိမာန္ေတာ္သို႔ဝင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေရာင္းဝယ္ေသာ သူအေပါင္း တို႔ကိုႏွင့္ထုတ္၍၊ ေငြလဲေသာသူတို႔၏ ခံုမ်ားကို၄င္း၊ ခ်ိဳငွက္ေရာင္းေသာသူတို႔၏ ထိုင္ေနရာကို၄င္း တြန္းလွဲေတာ္မူလ်က္၊ ငါ့အိမ္ကိုဆုေတာင္းရာအိမ္ဟူ၍ ေခၚေဝၚ ၾကလတံ့ ဟုက်မ္းစာ၌ လာေသာ္လည္း၊ သင္တို႔သည္ ထုိအိမ္ကို ထားျပတြင္းျဖစ္ေစၾကၿပီးတကား ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ဗိမာန္ေတာ္၌ မ်က္စိကန္းေသာသူ၊ ေျခမစြမ္းေသာသူတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔လာ၍ သူတို႔အနာေရာဂါ ကိုၿငိမ္းေစေတာ္မူ၏။ ကို္ယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအံ့ၾသဘြယ္အမႈတို႔ကို၄င္း၊ သူငယ္တို႔ကလည္း၊ ဒါဝိဒ္၏ သားေတာ္ အားေဟာရွရ ျဖစ္ေစသတည္းဟု ဗိမာန္ေတာ္၌ ေၾကြးေၾကာ္ၾကသည္ကို၄င္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာ တို႔သည္ၾကားျမင္လွ်င္ အမ်က္ထြက္ၾက၍၊ ဤသူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ေျပာဆိုသည္ကို ၾကားသေလာဟုေယရႈ အားေမးၾကေသာ္၊ ငါၾကား၏။ ႏုိ႔စို႔သူငယ္တို႔ႏႈတ္ထဲမွ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုျပင္ဆင္ေတာ္မူသည္ ဟူေသာ စကားကိုသင္တို႔သည္တရံတခါမွ် မဘတ္ဘူး သေလာဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၁၅။ သားႏွစ္ေယာက္   မသဲ ၂၁း၂၈-၃၂

သင္တို႔သည္အဘယ္သို႔ထင္ၾကသနည္း။ တစံုတေယာက္ေသာသူ၌ သားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ သားအႀကီး ဆီသို႔သြား၍ ငါ့သား၊ ယေန႔ငါ့စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔သြား၍ လုပ္ေဆာင္ေလာ့ ဟုဆုိလွ်င္၊ သားကငါမသြားဘူးဟု ျပန္ေျပာေသာ္လည္း၊ ေနာက္မွ ေနာင္တရ၍သြားေလ၏။ အဘသည္အျခားေသာ သားဆီသို႔သြား၍ေရွ႔နည္းအတူ ဆိုလွ်င္၊ သားကသြားပါမည္အဘ သခင္ဟုဆုိေသာ္လည္းမသြားဘဲေန၏။ ထုိသားႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္အဘယ္သူ သည္အဘ၏အလိုကိုေဆာင္သနည္းဟုေမးေတာ္မူလွ်င္၊ သားအႀကီး ေဆာင္ပါသည္ဟုေလွ်ာက္ၾကေသာ္၊ ေယရႈကလည္းငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ အခြန္ခံတုိ႔ႏွင့္ျပည္တန္ဆာ တို႔သည္ သင္တို႔အရင္ဘုရားသခင္၏ ႏိုင္င့ေတာ္သိုု႔ ဝင္တတ္ၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာဟန္သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာ အက်င့္ကိုက်င့္၍ သင္တို႔ဆီသို႔လာေသာ္ လည္းသင္တို႔မယံုၾကည္ၾက။ အခြန္ခံတုိ႔ႏွင့္ျပည္တန္ဆာတို႔မူကား ယံုၾကည္ၾက၏။ထုိအေၾကာင္းကိုသင္တို႔သည္ ျမင္ေသာ္လည္း ယံုၾကည္မည္အေၾကာင္းေနာက္တဖန္ေနာင္တမရၾက။

ပံုပမာ-၁၆။ ဆိုးညစ္ေသာစပ်စ္ဥယ်ာဥ္လုပ္သားမ်ား   မသဲ ၂၁း၃၃-၄၅

အျခားေသာဥပမာကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။ အိမ္ရွင္တဦးသည္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို စိုက္ပ်ဳိး၍၊ ေစာင္ရန္းကို လုပ္ၿပီးမွ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းကိုတူးေလ၏။ မွီခိုရာလင့္စင္ကိုလည္း ေဆာက္ေလ၏။ လုပ္ေဆာင္ေသာသူတို႔အား ဥယ်ာဥ္ကိုငွါး၍အျခားေသာျပည္သို႔သြားေလ၏။ အသီးသီးခ်ိန္ေရာက္ေသာ အခါ၊ အသီးကိုခံေစျခင္းငွါငယ္သား တို႔ကိုဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔ရွိရာသို႔ေစလႊတ္ေလ၏။ ထုိသူတို႔သည္ ငယ္သားမ်ားကိုဘမ္းၿပီးလွ်င္တဦးကိုရုိက္၍၊ တဦးကိုသတ္၍၊ တဦးကိုခဲႏွင့္ပစ္ၾက၏။ ေနာက္တဖန္ အရင္ထက္မ်ားေသာအျခားငယ္သားတို႔ကိုေစလႊတ္ျပန္လွ်င္၊ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္ ေရွ႔နည္းအတူျပဳၾက၏။ ေနာက္ဆံုးဥယ်ာဥ္ရွင္က၊ ထုိသူတို႔သည္ ငါ့သားကိုအားနာၾက လိမ့္မည္ ဟုဆို၍မိမိသားကို ေစလႊတ္ေလ၏။ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္ သားကိုျမင္လွ်င္၊ ဤသူသည္ အေမြခံျဖစ္၏။ လာၾက၊ သူကိုသတ္၍သူ၏ အေမြဥစၥာကို ယူၾကကုန္အံ့ဟု အခ်င္းခ်င္း တုိင္ပင္၍၊ ဥယ်ာဥ္၏ သားကိုဘမ္းယူၿပီးမွ ဥယ်ာဥ္ျပင္သို႔ထုတ္၍ သတ္ပစ္ၾက၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္၊ ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ လာေသာအခါ၊ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔ကို အဘယ္ သို႔ျပဳမည္နည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ၄၁ပရိသတ္တို႔ကလည္း၊ ထုိလူဆုိးတို႔အား ဆိုးေသာဖ်က္ဆီးျခင္းကို စီရင္ပါလိမ့္ မည္။ အသီးသီးခ်ိန္တြင္ အသီးကို ဆက္အံ့ေသာအျခားလူတို႔အားထုိ ဥယ်ာဥ္ကို ငွါးပါလိမ့္မည္ဟုေလွ်ာက္ၾက၏။

ေယရႈကလည္း၊ တုိက္ကုိတည္လုပ္ေသာသူမ်ားပယ္ထားေသာ ေက်ာက္သည္ ေနာက္တဖန္ တိုက္ေထာင့္ အထြဋ္ဖ်ားသို႔ ေရာက္ျပန္၏။ ထုိအမႈသည္ထာဝရဘုရားျပဳေတာ္မူေသာအမႈျဖစ္၏ ငါတို႔မ်က္ေမွာက္၌လည္း အံ့ၾသဘြယ္ျဖစ္၏ ဟူေသာစကားကိုက်မ္း စာ၌သင္တို႔သည္တရံတခါမွ် မဘတ္ဘူးသေလာ။ ထုိေၾကာင့္ ငါဆိုသည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ ႏုိင္ငံေတာ္ကို သင္တို႔မွ ႏႈတ္၍ႏုိင္ငံေတာ္၏အသီးကိုသီးအံ့ေသာလူမ်ဳိးအား ေပးရလတံ့။ အၾကင္သူသည္ထုိေက်ာက္အေပၚသို႔က်၏၊ ထုိသူသည္က်ဳိးလတံ့၊ အၾကင္သူ၏ အေပၚသို႔ ထုိေက်ာက္သည္က်၏၊ ထုိသူသည္ညက္ညက္ေၾကလတံ့ ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိဥပမာစကားကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္ အႀကီးႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ၾကားရလွ်င္၊ မိမိတို႔ကိုရည္ေဆာင္၍ ေဟာေျပာေတာ္ မူသည္ကိုသိၾက၏။ ၄၆ကိုယ္ေတာ္ကို ဘမ္းဆီးျခင္းငွါရွာ ၾကံေသာ္လည္း၊ စုေဝးေသာသူမ်ားကိုေၾကာက္ၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထုိသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကုိ ပေရာဖက္ကဲ့သို႔ ထင္မွတ္ၾက၏။

ပံုပမာ-၁၇။ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ   မသဲ ၂၂း၂-၁၄

ေကာင္းကင္ ႏုိင္ငံေတာ္ သည္ မိမိသားအဘို႔ထိမ္းျမားမဂၤလာေဆာင္ပဲြကိုစီရင္ေသာမင္းႀကီးႏွင့္တူ၏။ ထိုမင္းႀကီးသည္ဘိတ္ၿပီးေသာသူတို႔ကို ေခၚေစျခင္းငွါလုလင္တို႔ကိုေစလႊတ္ေသာအခါ ထုိသူတို႔သည္မလာဘဲ ေနၾက၏။ တဖန္အျခားေသာလုလင္တို႔ကို ေစလႊတ္၍ ငါ့ပဲြကိုငါျပင္ဆင္ၿပီ။ ႏြားမွစေသာဆူၿဖိဳးေသာတိရ စျၧြာန္မ်ားကိုသတ္၍ၿပီးၿပီ။ အလံုးစံုတို႔သည္ အသင့္ရွိၿပီ။ မဂၤလာေဆာင္ပဲြသို႔လာၾကပါဟု ဘိတ္ၿပီးေသာ သူတို႔အားေျပာၾကဟုမွာလုိက္ျပန္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူတို႔သည္ နားမေထာင္ဘဲ အခ်ဳိ႔တို႔သည္ မိမိလယ္သို႔သြားၾက၏။ အခ်ဳိ႔တို႔သည္ကုန္သြယ္ရာသို႔သြားၾက၏။ ၾကြင္းေသာသူတို႔သည္လည္း လုလင္တို႔ကိုဘမ္းဆီး၍ညွင္းဆဲျခင္း၊ အေသသတ္ျခင္းကိုျပဳၾက၏။ ထုိမင္းႀကီးသည္ ၾကားလွ်င္ အမ်က္ထြက္၍စစ္ခ်ီေစသျဖင့္၊ လူအသက္ကိုသတ္ေသာထုိသူတို႔ကိုအၿပီးလုပ္ၾကံ၍ သူတို႔၏ၿမိဳ႔ကို မီးရိႈ႔ေလ၏။

ထိုေနာက္မွ မင္းႀကီးသည္လုလင္တို႔ကိုေခၚ၍ ငါ၏ မဂၤလာေဆာင္ပဲြသည္ အသင့္ရွိ၏။ ေခၚဘိတ္ေသာသူတို႔ သည္မထိုက္မတန္ေသာေၾကာင့္၊ လမ္းမလမ္းၾကားသို႔သြား၍ေတြ႔သမွ်ေသာသူတို႔ကို ပဲြသို႔ေခၚဘိတ္ၾကဟုမိန္႔ေတာ္ရွိ သည္အတိုင္း၊ လုလင္တို႔သည္ လမ္းမ်ားသို႔ထြက္သြား၍ ေကာင္းမေကာင္း ေတြ႔သမွ်ေသာလူအေပါင္းတို႔ကိုစုေဝးေစ၍ ပြဲေတာ္၌အျပည့္ရွိေလ၏။ မင္းႀကီးသည္ ပြဲ၌ေလ်ာင္းေသာ သူတို႔ကိုၾကည့္ရႈျခင္းငွါ ဝင္ေတာ္မူေသာအခါ၊ မဂၤလာေဆာင္ပဲြ၏ အဝတ္ကိုမဝတ္ေသာသူတေယာက္ကို ျမင္လွ်င္၊ အေဆြ၊ မဂၤလာေဆာင္ပဲြ၏အဝတ္မရွိဘဲ အဘယ္ေၾကာင့္ဝင္သနည္း ဟုေမးေတာ္မူသည္ကို ထုိသူသည္ မေျပာႏုိင္ဘဲေန၏။ ထိုအခါမင္းႀကီးသည္ အျခံအရံတို႔အားထုိသူ၏လက္ေျခကိုတုပ္ေႏွာင္ေလာ့။ ငိုေၾကြးျခင္းအံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာ၊ ျပင္အရပ္ေမွာင္မိုက္ထဲ သို႔ယူသြားခ်လိုက္ၾကဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏၊ ထိုသို႔ေခၚေတာ္မူေသာသူအမ်ားရိွေသာ္လည္း၊ ေရြးေကာက္ေတာ္မူေသာ သူနည္းသည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၁၈။ သေဘၤာသဖန္းပင္   မသဲ ၂၄း၃၂-၄၄

သေဘၤာသဖန္းပင္ကိုအစဲြျပဳ၍ ပံုသက္ေသတခုကိုမွတ္ၾကေလာ့။ သေဘၤာသဖန္းပင္သည္ အခက္အလက္ ႏု၍အရြက္ေပါက္ေသာအခါ ေႏြကာလနီးသည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။ ထုိနည္းတူ၊ ထုိအေၾကာင္းအရာအလံုးစံုတို႔ကို ျမင္ရလွ်င္လူသားသည္တံခါးဝတိုင္ေအာင္အနီးသို႔ေရာက္ေတာ္မူသည္ကို သိမွတ္ၾကေလာ့။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ယခုျဖစ္ေသာလူမ်ားမကုန္မွီ ထုိအေၾကာင္းအရာအလံုးစံုတို႔သည္ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီးမတည္ ေသာ္လည္း ငါ့စကားတည္လိမ့္မည္။ ၃၆ထိုအခ်ိန္ နာရီကုိကားအဘယ္သူမွ်မသိ။ ေကာင္းကင္တမန္မသိ။ ငါ့ခမည္းေတာ္တပါးတည္းသာသိေတာ္မူ၏။

လူသားသည္ၾကြလာေသာအခါ ေနာဧလက္ထက္၌ျဖစ္သကဲ့သို႔ျဖစ္လိမ့္မည္။ ၃၈ေရလႊမ္းမိုးျခင္း မျဖစ္မွီ ကာလ၌ ေနာဧသည္ သေဘၤာထဲသို႔ဝင္ေသာေန႔တိုင္ေအာင္လူမ်ားတို႔သည္ စားေသာက္လ်က္၊ ထိမ္းျမားစံုဘက္ လ်က္ေန၍၊ ေရလႊမ္းမိုးျခင္းေရာက္သျဖင့္ လူခပ္သိမ္းတို႔ကိုသုတ္သင္ပယ္ရွင္း သည္တိုင္ေအာင္သတိမဲ့ေနၾကသည္ နည္းတူ၊ လူသားၾကြလာေသာအခါ၌ျဖစ္လိမ့္မည္။ ထိုအခါလယ္၌ ရွိေသာသူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ တေယာက္ကို သိမ္းယူ၍ တေယာက္မူကားေနရစ္ရလတံ့။ ႀကိတ္ဆံုႀကိတ္ ေသာ သူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္တေယာက္ကို သိမ္းယူ၍ တေယာက္မူကားေနရစ္ရလတံ့။ သင္တို႔အရွင္သည္ အဘယ္အခ်ိန္နာရီ၌ေရာက္လာမည္ကိုသင္တို႔မသိ ေသာေၾကာင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ သူခိုးလာမည္ အခ်ိန္နာရီကိုအိမ္ရွင္သိရလွ်င္၊ မိမိအိမ္ကိုမထြင္းမေဖာက္ေစျခင္းငွါ ေစာင့္ေနလိမ့္မည္ကိုသင္တို႔သိၾက၏။ ထုိေၾကာင့္သင္တို႔သည္ျပင္ဆင္လ်က္ ေနၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔မထင္မမွတ္ေသာ အခ်ိန္နာရီ၌ လူသားသည္ ၾကြလာလိမ့္မည္။

ပံုပမာ-၁၉။ ပညာရွိသူႏွင့္မိုက္မဲသူ (သတို႕သမီးမ်ား)  မသဲ  ၂၅း၁-၁၃

ထိုအခါေကာင္းကင္ႏုိင္ငံေတာ္သည္ကား၊ မဂၤလာေဆာင္လုလင္ကို ခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွါ မီးခြက္ကိုကိုင္ ယူ၍ ထြက္သြားေသာသတို႔သမီးတက်ိပ္ႏွင့္တူ၏။ ထိုသတို႔သမီးတို႔တြင္ငါးေယာက္သည္ ပညာသတိရွိၾက၏။ ငါးေယာက္မူကားအမိုက္ျဖစ္ၾက၏။ မုိက္ေသာသူတို႔သည္မီးခြက္တို႔ကိုသာယူ၍ ဆီကိုမယူၾက။ ပညာသတိရွိေသာသူတို႔မူကား၊ မီးခြက္ႏွင့္တကြဘူး၌ပါေသာဆီကိုလည္းယူၾက၏။ မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ မလာဘဲေနစဥ္၊ ထိုသတို႔သမီးအေပါင္းတို႔သည္ ငိုက္၍ အိပ္ေပ်ာ္ၾက၏။

သန္းေခါင္ယံ၌ ၾကည့္ပါ။ မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္လာၿပီ။ ခရီးဦးႀကိဳျပဳျခင္းငွါထြက္သြားၾကကုန္ဟု ေၾကြးေၾကာ္လွ်င္၊ ထုိသတို႔သမီးအေပါင္းတို႔သည္ထ၍ မီးခြက္မ်ားကိုျပင္ဆင္ၾက၏။ မိုက္ေသာသူတုိ႔က ငါတို႔ဆီမီး ေသပါၿပီ။ သင္တို႔ဆီကိုအနည္းငယ္ေပးပါဟု ပညာရွိေသာသူတို႔အား ေတာင္းၾက၏။ ပညာရွိေသာသူတို႔ကလည္း၊ သင္တုိ႔အဘို႔ႏွင့္ ငါတို႔အဘို႔ဆီမေလာက္။ ထုိေၾကာင့္ ဆီေရာင္းေသာ သူရွိရာသို႔သြား၍ ကိုယ္သံုးဘုိ႔ဝယ္လွ်င္ သာ၍ေကာင္းသည္ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။ ထိုသူတို႔သည္ ဆီဝယ္သြားသည္အခုိက္တြင္ မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ လာ၍၊ အသင့္ရွိေသာ သတို႔သမီးတို႔သည္ လုလင္ႏွင့္အတူပဲြသို႔ဝင္ၾကၿပီးလွ်င္ တံခါးကိုပိတ္ထား၏။ ၁၁ထုိေနာက္ ၾကြင္းေသာ သတို႔သမီးတုိ႔သည္လာ၍ အရွင္၊ အရွင္၊ ကြၽန္မတို႔အားတံခါးကိုဖြင့္ပါဟုေတာင္းေလွ်ာက္ၾကေသာ္၊ ၁၂အရွင္ကလည္း၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔ကို ငါမသိဟုျပန္ေျပာေလ၏။ ၁၃သို႔ျဖစ္၍ လူသားသည္ ၾကြလာအံ့ေသာ ေန႔ရက္အခ်ိန္နာရီကို သင္တို႔သည္ မသိေသာေၾကာင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့။

ပံုပမာ-၂၀။ ကြ်န္သံုးေယာက္  မသဲ  ၂၅း၁၄-၃၀

ဥပမာကား၊ လူတဦးသည္အျခားေသာ ျပည္သို႔သြားမည္ဟု အၾကံရွိလ်က္၊ မိမိငယ္သားတို႔ကို ေခၚ၍ မိမိဥစၥာမ်ားကိုအပ္ေပး၏။ သူတို႔သည္အသီးအသီးအစြမ္းသတၱိရွိသည္အတုိင္း၊ တဦး၌ေငြအခြက္ ငါးဆယ္၊ တဦး၌အခြက္ႏွစ္ဆယ္၊ တဦး၌အခြက္ တဆယ္ကိုအပ္ေပးၿပီးမွ ခ်က္ျခင္းသြားေလ၏။ ၁၆အခြက္ငါးဆယ္ကိုခံေသာသူ သည္သြား၍ ကုန္သြယ္ျခင္းကို ျပဳသျဖင့္ အျခားေသာအခြက္ငါးဆယ္ကို အျမတ္ရေလ၏။ ထိုနည္းတူအခြက္ ႏွစ္ဆယ္ကိုခံေသာသူသည္လည္း၊ အျခားေသာအခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို အျမတ္ရေလ၏။ အခြက္တဆယ္ကိုခံေသာ  သူမူကား၊ သြား၍ေျမ၌တြင္းတူၿပီးလွ်င္အရွင္၏ ေငြကိုဝွက္ထား ေလ၏။

ကာလၾကာျမင့္ၿပီးမွ ထိုငယ္သားတို႔၏ အရွင္သည္လာ၍ သူတို႔ကိုစာရင္းယူေလ၏။ အခြက္ငါးဆယ္ကိုခံေသာသူသည္ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ အျခားေသာအခြက္ငါးဆယ္ကိုဆက္လ်က္၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္၌ အခြက္ငါးဆယ္ကိုအပ္ေပးေတာ္မူ၏။ အျခားေသာအခြက္ငါးဆယ္ကို အကြၽႏ္ုပ္အျမတ္ရပါၿပီဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ အရွင္ကလည္း၊ သာဓု၊ သစၥာရိွေသာ ငယ္သားေကာင္း။ သင္သည္အမႈငယ္၌ သစၥာေစာင့္ေလၿပီ။ မ်ားစြာေသာအမႈအခြင့္ကို သင္၌ငါအပ္ေပးမည္။ သင္၏ သခင္ႏွင့္ အတူစည္းစိမ္ကို ဝင္စားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကိုခံေသာသူသည္လည္းခ်ဥ္းကပ္၍သခင္၊ ကိုေတာ္သည္အကြၽႏ္ုပ္၌ အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကုိအပ္ေပး ေတာ္မူ၏။ အျခားေသာအခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို အကြၽႏ္ုပ္ အျမတ္ရပါၿပီဟု ေလွ်ာက္ေလေသာ္၊ အရွင္က၊ သာဓုသစၥာရွိေသာ ငယ္သားေကာင္း။ သင္သည္ အမႈငယ္၌သစၥာေစာင့္ေလၿပီ။ မ်ားစြာေသာအမႈအခြင့္ကို သင္၌ ငါအပ္ေပးမည္။ သင္၏ သခင္ႏွင့္အတူ စည္းစိမ္ကို ဝင္စားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အခြက္တဆယ္ကို ခံေသာသူသည္လည္း ခ်ဥ္းကပ္၍သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ခဲယဥ္းေသာသူ ျဖစ္သည္ႏွင့္ ကိုယ္မစိုက္မပ်ဳိးေသာအရပ္၌ရိတ္၍၊ ကိုယ္မျဖန္႔မႀကဲေသာအရပ္၌စုသိမ္းတတ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္သိ၍၊ ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္၊ အျခားသုိ႔သြား၍ ကိုယ္ေတာ္၏ ေငြအခြက္တဆယ္ကိုေျမ၌ ဝွက္ထားပါၿပီ။ ယခုကိုယ္ေတာ္၏ ဥစၥာရွိပါသည္ဟုေလွ်ာက္၏။ အရွင္ကလည္း၊ ဆိုးညစ္ ပ်င္းရိေသာ ငယ္သား၊ ငါသည္ ကိုယ္မစုိက္မပ်ဳိးေသာ အရပ္၌ရိတ္၍၊ ကိုယ္မျဖန္႔မႀကဲေသာ အရပ္၌စုသိမ္းသည္ကို သင္သိသည္ မွန္လွ်င္၊ ငါ့ေငြကိုပဲြစားလက္သို႔အပ္ရမည္။ ထိုသို႔အပ္လွ်င္၊ ငါျပန္လာေသာအခါ ေငြရင္းႏွင့္အတိုးကိုရႏုိင္၏။ ထိုေၾကာင့္ အခြက္တဆယ္ကိုထိသူ၏ လက္မွ ႏႈတ္ၾက၊ အခြက္တရာရွိေသာ သူကိုေပးၾက။ ၂၉အေၾကာင္းမူကား၊ အၾကင္သူသည္ရတတ္၏၊ ထုိသူ၌ ၾကြယ္ဝ ျပည့္စံု ေစျခင္းငွါ ေပးဦးမည္။ အၾကင္သူသည္ဆင္းရဲ၏၊ ထိုသူ၌ ရွိသမွ်ကို ပင္ႏႈတ္လိမ့္မည္။ အသံုးမရေသာ ထုိငယ္သားကိုငိုေၾကြးျခင္း၊ အံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာ၊ ျပင္အရပ္ ေမွာင္မိုက္ထဲသို႔ ႏွင္ထုတ္ခ်လိုက္ၾကဟုစီရင္ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၂၁။ မ်ိဳးေစ့ၾကီးထြားပံု   မာကု ၄း၂၆-၂၉

ထိုမွတပါး၊ လူသည္ လယ္၌ မ်ိဳးေစ့ႀကဲၿပီးမွ ေနာက္တဖန္ မိမိမၾကည့္မမွတ္၊ ညဥ့္၊ ေန႔၊ အိပ္လ်က္၊ ႏိုးလ်က္ ေနေသာ္လည္း အပင္ေပါက္၍ ႀကီးပြားသည္ႏွင့္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္တူ၏။ ေျမႀကီးသည္ မိမိအလို အေလ်ာက္ အသီးကိုသီးေစ၍ ေရွ႔ဦးစြာ အေညွာက္၊ ထိုေနာက္အႏွံ၊ ထိုေနာက္ အႏွံထဲမွာ ေအာင္မာေသာ အဆန္ကို ျဖစ္ေစတတ္၏။ အသီးမွည့္၍ ရိတ္ခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ လယ္ရွင္သည္ မဆိုင္းမလင့္၊ တံစဥ္ႏွင့္ ရိတ္ေစတတ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၂၂။ အိမ္ရွင္ႏွင့္သူ၏ကြ်န္မ်ား   မာကု ၁၃း၃၃-၃၇

ထိုအခ်ိန္ကာလသည္ အဘယ္အခါ၌ေရာက္မည္ကို သင္တို႔မသိေသာေၾကာင့္၊ သတိျပဳ၍ ဆုေတာင္းလ်က္ ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ ဥပမာကား၊ လူတဦးသည္ အျခားေသာျပည္သို႔ သြားမည္ အႀကံရွိသည္ႏွင့္ မိမိအိမ္ကို ငယ္သားတို႔လက္သို႔အပ္၍၊ သူတို႔ေဆာင္ရြက္စရာအမႈကို အသီးသီးခြဲခန္႔စီမံ၍၊ တံခါးမႉးကိုေစာင့္ေနေစဟု မွာထားၿပီးမွသြားသည္ျဖစ္၍၊ အိမ္ရွင္သည္ ညဦးအခ်ိန္၊ သန္းေခါင္အခ်ိန္၊ ၾကက္ဦး တြန္ခ်ိန္၊ နံနက္အခ်ိန္တို႔တြင္ အဘယ္အခ်ိန္၌လာမည္ကို သင္တို႔မသိေသာေၾကာင့္ ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ သို႔မဟုတ္ အမွတ္တမဲ့လာ၍ သင္တို႔အိပ္ေပ်ာ္သည္ကိုေတြ႔လိမ့္မည္။ ေစာင့္ေနၾကေလာ့ဟု သင္တို႔အား ငါဆိုသည္အတိုင္း၊ ခပ္သိမ္းေသာ သူတို႔အား ငါဆိုသည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

ရွင္လုကာတြင္

ပံုပမာ-၂၃။ အိမ္ရွင္ႏွင့္မည္စား၂ဦး   လုကာ ၇း၄၂-၄၃

အေၾကာင္းမူကား၊ ဗတၱိဇံ ဆရာေယာဟန္သည္ မုန္႔ကိုမစား၊ စပ်စ္ရည္ကိုမေသာက္ဘဲလာသည္ရွိ ေသာ္သင္တို႔က၊ ဤသူသည္ နတ္ဆိုးစြဲေသာ သူပါတကားဟု ဆိုၾက၏။ လူသားသည္ စားေသာက္လ်က္ လာသည္ရွိေသာ္၊ ဤသူသည္ စားၾကဴး ေသာသူ၊ စပ်စ္ရည္ေသာက္ၾကဴးေသာသူပါတကား။ အခြန္ခံေသာသူႏွင့္ ဆိုးေသာသူတို႔ကို မိတ္ေဆြဖြဲ႔ေသာ သူပါတကားဟု ဆိုျပန္ၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း ပညာတရားသည္ မိမိသားရွိသမွ် တို႔တြင္ ကဲ့ရဲ႔ျပစ္တင္ျခင္း ႏွင့္လြတ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဖာရိရွဲတေယာက္သည္ အစာကိုသံုးေဆာင္ေတာ္မူေစျခင္းငွါ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚပင့္လွ်င္၊ ထိုဖာရိရွဲတို႔၏ အိမ္သို႔ ၾကြ၍စားပြဲ၌ေလ်ာင္းေတာ္မူ၏။ ထိုသို႔စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေတာ္မူသည္ကို ထိုၿမိဳ႔၌ဆိုးေသာမိန္းမတေယာက္ သည္ သိလွ်င္၊ ဆီေမႊးေက်ာက္ျဖဴခြက္တလံုးကိုယူခဲ့၍၊

ပံုပမာ-၂၄။ ေကာင္းေသာရွင္မာရိ   လုကာ ၁၀း၃၀-၃၇

ေယရႈက၊ လူတေယာက္သည္ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔မွ ေယရိေခါၿမိဳ႔သို႔သြားရာတြင္ ထားျပႏွင့္ေတြ႔ႀကံဳေလ၏။ ထားျပတို႔သည္ ထိုသူ၏အဝတ္ ကိုခြၽတ္၍ နာက်င္စြာရိုက္ႏွက္ၿပီးမွ ေသလုမတတ္ျဖစ္ေသာအခါ ပစ္ထား၍သြားၾက၏။ ထိုလမ္းသို႔ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တေယာက္သည္ အမွတ္တမဲ့သြား၍ ထိုလူနာကိုျမင္လွ်င္ လႊဲေရွာင္၍သြားေလ၏။ ထိုနည္းတူ ေလဝိလူတေယာက္သည္ ထိုအရပ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ လာ၍ၾကည့္ျမင္လွ်င္ လႊဲေရွာင္၍သြား ေလ၏။ ရွမာရိ လူတေယာက္သည္ ခရီးသြားရာတြင္ ထိုလူနာရွိရာသို႔ေရာက္၍ ျမင္ေသာအခါ ဂရုဏာစိတ္ရွိသည္ႏွင့္၊ ခ်ဥ္းကပ္၍ သူ၏အနာမ်ားကို ဆီႏွင့္စပ်စ္ရည္ထည့္လ်က္ အဝတ္ႏွင့္စည္းၿပီးလွ်င္၊ မိမိတိရ စျၧြာန္ေပၚမွာတင္၍ စရပ္တခုသို႔ ေဆာင္သြားျပဳစုေလ၏။ နက္ျဖန္ေန႔၌ ထြက္သြားေသာအခါ၊ ေဒနာရိႏွစ္ျပားကိုထုတ္၍ စရပ္ရွင္အားေပးလ်က္၊ ဤသူကို ၾကည့္ရႈျပဳစုပါ။ ကုန္သမွ်ကို ငါျပန္လာေသာအခါ ဆပ္ေပးမည္ဟု ဆို၏။ သင္သည္ အဘယ္သို႔ထင္သနည္း။ ထိုသူသံုးေယာက္တို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ ထားျပလက္သို႔ေရာက္ေသာသူႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာသူ ျဖစ္သနည္းဟု ျပန္၍ေမးေတာ္မူလွ်င္၊ က်မ္းတတ္က လည္း၊ လူနာကိုသနားေသာသူသည္ စပ္ဆိုင္ေသာသူျဖစ္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ ေယရႈက၊ သင္သည္သြား၍ ထိုနည္းတူျပဳေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၂၅။ သန္းေကာင္၌လာေသာမိတ္ေဆြ  လုကာ ၁၁း၅-၁၃

တဖန္မိန္႔ေတာ္မူ သည္ကား၊ သင္တို႔တြင္တစံု တေယာက္ေသာသူ၌ အေဆြခင္ပြန္းရွိသည္ျဖစ္၍၊ သန္းေခါင္ အခ်ိန္တြင္ ထုိအေဆြခင္ပြန္း၏အိမ္သို႔သြားၿပီးလွ်င္၊ အေဆြ၊ အကြၽႏု္ပ္အေဆြခင္ပြန္းတေယာက္သည္ ခရီးမွလာ၍ အကြၽႏု္ပ္ထံသို႔ေရာက္ပါၿပီ။ သူ႔ကိုေကြၽးစရာ မရွိေသာေၾကာင့္မုန္႔သံုးလံုးေခ်းႏွင့္ပါဟု ဆိုေသာ္၊ အိမ္ရွင္ကလည္း၊ ငါ့ကုိမေႏွာင့္ရွက္ႏွင့္။ တံခါးပိတ္ လ်က္ရွိ၏။ ငါ့သားသမီးတို႔သည္ ငါႏွင့္အိပ္လ်က္ရွိၾက၏။ ငါထ၍ သင့္အားမေပးႏိုင္ ဟု အိမ္ထဲကျပန္ ေျပာသည္ အရာမွာ၊ ငါဆိုသည္ကား၊ အေဆြခင္ပြန္းျဖစ္သည္ကိုေထာက္၍ မထ၊ မေပးေသာ္လည္း၊ အားမေလ်ာ့ဘဲေတာင္း၍ ေနေသာေၾကာင့္ထ၍လုိခ်င္သမွ်ကို ေပးလိမ့္မည္။ တဖန္ငါဆိုသည္ကား၊ ေတာင္းၾကေလာ့။ ေတာင္းလွ်င္ရမည္။ ရွာၾကေလာ့။ ရွာလွ်င္ေတြ႔မည္။ တံခါးကိုေခါက္ၾကေလာ့၊ ေခါက္လွ်င္ဖြင့္မည္။ ေတာင္းေသာသူ မည္သည္ကား ရ၏။ ရွာေသာသူလည္းေတြ႔၏။ ေခါက္ေသာ သူအားလည္းတံခါးကိုဖြင့္၏။ သင္တို႔တြင္ အဘျဖစ္ေသာသူ၌ သားသည္ မုန္႔ကိုေတာင္းလွ်င္ အဘသည္ ေက်ာက္ကိုေပးမည္ေလာ။ ငါးကိုေတာင္းလွ်င္ငါးအစား၌ ေျမြကိုေပးမည္ေလာ။ ဥကိုေတာင္းလွ်င္ ကင္းၿမီးေကာက္ကိုေပးမည္ေလာ။ သင္တို႔သည္ အဆုိးျဖစ္လ်က္ပင္ ကိုယ္သားတို႔အားေကာင္း ေသာအရာ ကို ေပးတတ္လွ်င္၊ ထုိမွ်မကေကာင္းကင္ဘံု၌ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔ အဘသည္ ဆုေတာင္းေသာ သူတို႔အားသန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ကိုသာ၍ ေပးေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေလာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၂၆။ မိုက္ေသာသူေဌး   လုကာ ၁၂း၁၆-၂၁

တဖန္ ဥပမာစကားကို မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သူေဌးတဦး၌ေျမေကာင္း၍ အသီးအႏွံမ်ားလွ၏။ ထိုသူေဌးက၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ျပဳရမည္နည္း။ အသီးအႏွံမ်ားကို သိုထားစရာအရပ္မရွိ။ ျပဳမည္အႀကံမူကား၊ ငါ့တိုက္မ်ားကိုဖ်က္၍ က်ယ္ေသာတိုက္တို႔ကိုတည္ၿပီးမွ၊ ငါ၏အသီးအႏွံဥစၥာ ရွိသမွ်တို႔ကို သိုထားမည္။ ငါ့ဝိညာဥ္အားလည္း၊ အခ်င္းဝိညာဥ္၊ သင္သည္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာသံုးေဆာင္ရန္ ဥစၥာမ်ားကိုသိုထားလ်က္ရွိၿပီ။ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနေလာ့။ စားေသာက္ျခင္း၊ ေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္းကိုျပဳေလာ့၊ ငါေျပာမည္ဟု သူေဌးအႀကံရွိ၏။ ထိုသို႔အႀကံ ရွိစဥ္တြင္ဘုရားသခင္က၊ အခ်င္းလူမိုက္၊ ယေန႔ညဥ့္ပင္သင္၏ဝိညာဥ္ကို ရုပ္သိမ္းရာအခ်ိန္ေရာက္လိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္၍သင္သည္ ျပင္ဆင္သိုထားေသာဥစၥာကို အဘယ္သူပိုင္မည္နည္း ဟု သူေဌးအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုအတူ ကိုယ္အဘို႔ ဘ႑ာမ်ားကိုဆည္းဖူး၍၊ ဘုရားသခင္ေရွ႔ေတာ္၌ ဆင္းရဲေသာသူမည္သည္ကား၊ ထိုသူေဌးႏွင့္တူသည္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၂၇။ သစၥာရွိေသာအေစခံႏွင့္မိုက္ေသာအေစခံ  လုကာ ၁၂း၃၅-၄၀

သင္တို႔သည္ ခါးပန္းစည္းလ်က္၊ ဆီးမီးထြန္းလ်က္ေနသျဖင့္၊ သခင္သည္ မဂၤလာေဆာင္ ပဲြမွျပန္လာ၍ တံခါးကိုေခါက္ေသာအခါ ခ်က္းျခင္းဖြင့္ျခင္းငွါသခင္လာမည္ကိုေျမာ္လင့္၍ ေနေသာကြၽန္ကဲ့သို႔ ရွိေနၾကေလာ့။ အၾကင္ကြၽန္တို႔သည္ ေစာင္လ်က္ေနသည္ကို သခင္သည္ျပန္လာ၍ေတြ႔၏၊ ထုိကြၽန္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ ငါအမွန္ဆုိသည္ကား၊ သခင္သည္ခါးပန္းစည္းလ်က္ကြၽန္တို႔ကိုစားပဲြ၌ ေလ်ာင္းေစၿပီးမွ၊ ကိုယ္တိုင္လာ၍ သူတို႔အား လုပ္ေကြၽးလိမ့္မည္။ ႏွစ္ခ်က္တီးအခ်ိန္ျဖစ္ေစ၊ သံုးခ်က္တီးအခ်ိန္ျဖစ္ေစ၊ သခင္သည္လာ၍ ထုိသို႔ေတြ႔လွ်င္၊ ထုိကြၽန္တို႔သည္မဂၤလာရွိၾက၏။ အိမ္ရွင္သည္ သူခိုးလာမည္ အခ်ိန္နာရီကို သိရလွ်င္၊ မိမိအိမ္ကိုမထြင္း မေဖာက္ေစ ျခင္းငွါ ေစာင့္ေနလိမ့္မည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။ ၄ဝထုိေၾကာင့္သင္တို႔သည္ ျပင္ဆင္လ်က္ေနၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔မထင္မမွတ္ေသာအခ်ိန္၌ လူသားသည္ ၾကြလာလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၂၈။ သစၥာရွိေသာကြ်န္   လုကာ ၁၂း၄၂-၄၈

သခင္ဘုရားက၊ အိမ္ရွင္သည္ မိမိအိမ္သားတို႔အား အခ်ိန္တန္လွ်င္ အစားအေသာက္တို႔ကိုေဝဖန္ေစျခင္းငွါ အအုပ္အခ်ဳပ္ခန္႔ထား၍၊ သစၥာႏွင့္၄င္း၊ သတိပညာႏွင့္၄င္းျပည့္စံုေသာ ကြၽန္ကား အဘယ္သူနည္း။ အၾကင္ကြၽန္သည္ ဤသို႔ျပဳလ်က္ေနသည္ကုိ အရွင္သည္ ျပန္လာ၍ေတြ႔၏။ ထုိကြၽန္သည္မဂၤလာရွိ၏။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ အရွင္သည္မိမိဥစၥာ ရွိသမွ်တို႔ကို ထုိကြၽန္၌အပ္လိမ့္မည္။ သို႔မဟုတ္မူကား၊ အၾကင္ကြၽန္က၊ ငါ့အရွင္လာခဲလိမ့္မည္ ဟုစိတ္ထဲ၌ေအာက္ေမ့သည္ ႏွင့္ ကြၽန္ခ်င္းေယာက်္ား မိန္းမတို႔ကိုရုိက္ပုတ္လ်က္၊ စားေသာက္ယစ္မူး လ်က္ေန၏။ ထုိကြၽန္ မၾကည့္မေမွ်ာ္ေသာေန႔ရက္၊ မၾကားမသိေသာ အခ်ိန္နာရီ၌သခင္သည္ ေရာက္လာလွ်င္၊ ထုိကြၽန္ကို ျပင္းစြာဆံုးမကြပ္မ်က္၍ သစၥာမရွိေသာသူတို႔ႏွင့္ တကြေနရာခ် လတံ့။ အၾကင္ကြၽန္သည္မိမိသခင္၏ အလိုကိုသိလ်က္ႏွင့္ အသင့္မေန၊ သခင္၏ အလိုကိုမေဆာင္၊ ထုိကြၽန္သည္မ်ား စြာေသာဒဏ္ကိုခံရ၏။ သခင္၏ အလိုကိုမလုိက္ဘဲလ်က္၊ ဒဏ္ခံထုိက္ေသာ အမႈကုိျပဳမိေသာသူကား၊ အနည္းငယ္ ေသာဒဏ္ကိုသာခံရ၏။ အၾကင္သူသည္ မ်ားစြာေသာေက်းဇူးကိုခံ၏၊ ထိုသူသည္ အမ်ားကိုဆပ္ရ၏။ အၾကင္သူ၌ မ်ားစြာေသာဥစၥာကိုအပ္ႏွင္း၏၊ ထုိသူကို မ်ားစြာေတာင္း လိမ့္မည္။

ပံုပမာ-၂၉။ အသီးမဲ့ေသာသေဘၤာသဖန္းပင္   လုကာ ၁၃း၆-၉

တဖန္ ဥပမာကို မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ လူတေယာက္သည္ ဥယ်ာဥ္၌စိုက္ေသာ သေဘၤာသဖန္းပင္ တပင္ရွိ၏။ ထိုအပင္သို႔လာ၍ အသီးကိုရွာေသာ္လည္း မေတြ႔။ ထိုအခါ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္အားလည္း၊ သံုးႏွစ္ပတ္လံုး ဤသေဘၤာသဖန္းပင္သို႔ ငါလာ၍ အသီးကိုရွာေသာ္လည္း မေတြ႔မရ။ ခုတ္ပစ္ေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ေျမကို ေႏွာက္ယွက္ရသနည္းဟု အမိန္႔ရွိေသာ္၊ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္က၊ သခင္၊ ယခုႏွစ္ ရွိပါေစဦး။ ၈အကြၽႏ္ုပ္သည္ အပင္နား ပတ္လည္ကို တူးဆြ၍ ေနာက္ေခ်းကိုဖို႔ပါမည္။ ၉အသီးသီးေကာင္းသီးပါ လိမ့္မည္။ သို႔မဟုတ္ ေနာက္မွ ခုတ္ပစ္ေတာ္မူပါဟု ေလွ်ာက္ေလသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၀။ ခမ္းနားေသာစားေသာက္ပြဲ   လုကာ ၁၄း၁၆-၂၄

ကိုယ္ေတာ္က၊ လူတဦးသည္ ႀကီးစြာေသာပြဲကိုစီရင္၍ လူမ်ား ကို ေခၚဘိတ္ေလ၏။ ပြဲခံခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ေခၚဘိတ္ေသာသူတို႔ကို၊ လာၾကပါ။ အလံုးစံုတို႔သည္ အသင့္ရွိၿပီ ဟုမွာ၍ အေစအပါကိုေစလႊတ္၏။ ေခၚအပ္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ တညီတညြတ္တည္း ပရိယာယ္ျပဳၾက၏၊ တေယာက္က၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေျမရာကိုဝယ္ပါၿပီ။ သြား၍ၾကည့္ရပါမည္။ အကြၽႏ္ုပ္ကိုလႊတ္ပါဦးေလာ့ဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။ တေယာက္က၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ႏြားငါးယွဥ္ကိုဝယ္ပါၿပီ။ သြား၍စမ္းရပါမည္။ အကြၽႏ္ုပ္ကို လႊတ္ပါဦးေလာ့ဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။ တေယာက္က၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မယားႏွင့္ လက္ထပ္ပါၿပီ။ ထိုေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္မလာႏိုင္ပါဟု ဆို၏။ အေစအပါသည္ သခင့္ထံသို႔ျပန္လာ၍ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကို ေလွ်ာက္ေလ၏။ ထိုအခါ အိမ္ရွင္သည္ အမ်က္ထြက္၍၊ ၿမိဳ႔လမ္းမၾကားသို႔ အေသာ့သြားေခ်။ ဆင္းရဲေသာသူ၊ အဂၤါခ်ိဳ႔တဲ့ေသာသူ၊ ေျခမစြမ္းေသာသူ၊ မ်က္စိကန္းေသာသူမ်ားကို ေခၚသြင္းေခ်ဟု အေစအပါကိုဆို၏။ အေစအပါကလည္း၊ သခင္ စီရင္ေတာ္မူသည္အတုိင္း ျပဳပါၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း လပ္ေသာေနရာထိုင္ရာ ရွိပါေသးသည္ဟု ေလွ်ာက္ေလေသာ္၊ သခင္က၊ ၿမိဳ႔ျပင္၊ လမ္းမ၊ ၿခံနားသို႔သြားဦးေလာ့။ ငါ့အိမ္ကိုျပည့္ေစျခင္းငွါ အႏိုင္အထက္ေခၚသြင္းေလာ့။ အထက္ကေခၚဘိတ္ေသာ သူတေယာက္မွ် ငါ့ပြဲသို႔မဝင္ရ၊ ငါအမိန္႔ရွိၿပီဟု အေစအပါကိုဆိုသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၁။ တိုက္ကိုတည္ျခင္းႏွင့္စစ္ျပိဳင္ေသာရွင္ဘုရင္   လုကာ ၁၄း၂၅-၃၅

လူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾကသည္ကို ေယရႈသည္ လွည့္၍ၾကည့္ေတာ္ မူၿပီးလွ်င္၊ အၾကင္သူသည္ ငါ့ထံသို႔လာ၍ မိဘ၊ သားမယား၊ ညီအစ္ကို၊ ႏွမတို႔ကို၄င္း၊ ထိုမွ်မက မိမိအသက္ကို၄င္း မမုန္း၊ ထိုသူသည္ ငါ့တပည့္မျဖစ္ႏိုင္ရာ။ အၾကင္သူသည္ မိမိလက္ဝါးကပ္တိုင္ကိုထမ္း၍ ငါ့ေနာက္သို႔မလိုက္၊ ထိုသူသည္ ငါ့တပည့္မျဖစ္ႏိုင္ရာ။ ၂၈သင္တို႔တြင္ တေယာက္ေသာသူသည္ တိုက္ကိုတည္မည္ဟု အႀကံရွိလွ်င္၊ ထိုတိုက္ၿပီးေအာင္ ေငြေလာက္မည္မေလာက္မည္ကို သိျခင္းငွါ၊ ေရွ႔ဦးစြာထိုင္၍ ကုန္စရိတ္ကို မခ်င့္တြက္ဘဲ ေနမည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ တိုက္ျမစ္ကိုတည္၍ တိုက္ကိုမၿပီး ႏိုင္လွ်င္၊ သိျမင္ေသာသူအေပါင္းတို႔က၊ ဤသူသည္ တည္စျပဳ၍ အစမသတ္ႏိုင္ဟု ကဲ့ရဲ႔ၾကလိမ့္မည္။ တနည္းကား၊ တစံုတေယာက္ေသာရွင္ဘုရင္သည္ အျခားေသာ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ စစ္ၿပိဳင္မည္ ဟုအႀကံရွိလွ်င္္၊ လူႏွစ္ေသာင္းႏွင့္ခ်ီလာေသာ ရွင္ဘုရင္ကို လူတေသာင္းႏွင့္ ခံႏိုင္မည္ မခံႏိုင္ မည္မခံႏိုင္မည္ကို ေရွ႔ဦးစြာထိုင္၍ မဆင္ျခင္ဘဲေနမည္ေလာ။ မခံႏုိင္သည္မွန္လွ်င္၊ အျခားေသာ ရွင္ဘုရင္ေဝးေသးေသာအခါ သံတမန္ကိုေစလႊတ္၍ စစ္ၿငိမ္းမည္အေၾကာင္းေတာင္းပန္တတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ ထုိနည္းတူ၊ သင္တို႔တြင္ အၾကင္သူသည္ မိမိ၌ရွိသမွ်ကိုမစြန္႔ဘဲေန၏၊ ထုိသူသည္ငါ့တပည့္မျဖစ္ႏုိင္ရာ။ ဆားမူကား ေကာင္း၏။ သို႔ေသာ္လည္းအငန္ကင္းေပ်ာက္လွ်င္ငန္ေသာအရသာကို အဘယ္သို႔ရျပန္မည္နည္း။ ေျမဘို႔မေကာင္း၊ အမိႈက္ ပံုဘို႔မေကာင္း၊ ထုိဆားကိုျပင္သို႔ပစ္လိုက္တတ္၏။ ၾကားစရာနားရွိေသာသူမည္သည္ကား ၾကားပါေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၂။ ေပ်ာက္ေသာဒဂၤါး   လုကာ ၁၅း၈-၁၀

တနည္းကား၊ တစံုတ ေယာက္ေသာ မိန္းမ၌ ေငြဆယ္ျပားရွိ၍ တျပားေပ်ာက္လွ်င္၊ ဆီးမီးကိုထြန္း၍မေတြ႔မွီတိုင္ေအာင္ တအိမ္လံုးကို လွည္း၍ ေစ့ေစ့မရွာဘဲေနမည္ေလာ။ ေတြ႔ၿပီးလွ်င္အေဆြခင္ပြန္းအိမ္နီးခ်င္းမ်ားကို ေခၚ၍၊ ေပ်ာက္ေသာေငြကို ငါေတြ႔ၿပီ။ ငါႏွင့္အတူဝမ္း ေျမာက္ၾကေလာ့ ဟုဆုိတတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ ထုိနည္းတူငါဆိုသည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္ တမန္တို႔သည္ ေနာင္တရေသာလူဆုိးတေယာက္၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၃။ ေပ်ာက္ေသာသား   လုကာ ၁၅း၁၁-၃၂

တဖန္မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ တစံုတေယာက္ေသာသူ၌ သားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ တစံုတေယာက္ သူ၌ သားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ သားအငယ္သည္ အဘထံသို႔သြား၍၊ အဘ၊ အကြၽႏ္ုပ္ရထုိက္ေသာ အေမြဥစၥာ ကိုေဝ၍ ေပးပါဟု ေတာင္းပန္လွ်င္၊ အဘသည္ဥစၥာမ်ားကုိေဝ၍ သားတို႔အားေပးေလ၏။ ထုိေနာက္မ်ား မၾကာ၊ သားအငယ္ သည္ မိမိဥစၥာမ်ားကိုသိမ္းယူ၍ ေဝးစြာေသာျပည္သုိ႔သြားၿပီးလွ်င္၊ ထုိျပည္မွာ ကာမဂုဏ္၌လြန္က်ဴးေသာအားျဖင့္ ဥစၥာျပဳန္းတီး၍၊ ရွိသမွ်ကုန္ေသာအခါ၊ ထုိျပည္၌ ႀကီးစြာေသာ အစာေခါင္းပါးျခင္းျဖစ္၍၊ သူသည္အလြန္ဆင္းရဲျခင္းသို႔ေရာက္၏။ ထုိအခါျပည္သား တေယာက္ထံ သို႔သြား၍အေစခံလွ်င္၊ ဝက္တို႔ကိုေက်ာင္းေစျခင္းငွါသူ႔သခင္သည္ ေတာသို႔ေစလႊတ္သျဖင့္၊ သူသည္ ဝက္စားတတ္ေသာပဲေတာင့္ကိုပင္ စားခ်င္မတတ္ငတ္မြတ္လ်က္ေနရ၏။ အဘယ္သူမွ်အစာ ကိုမေကြၽး။ ထုိအခါသတိရလွ်င္၊ ငါ့အဘ၏အိမ္၌ အခစားေသာသူမ်ားတို႔သည္ ဝစြာစားရၾက၏။ ငါမူကား ဤျပည္၌ေသေအာင္အငတ္ခံရ၏။ ငါထ၍အဘထံသို႔သြားမည္။ အဘ၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ဘုရားသခင္ကို၄င္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကို၄င္း ျပစ္မွားပါၿပီ။ ယခုမွစ၍ ကုိယ္ေတာ္၏သား ဟူ၍ေခၚျခင္းကိုမခံထုိက္ပါ။ သူငွါးအရာ၌ အကြၽႏု္ပ္ကိုထားေသာ္မူပါဟု ငါေျပာမည္ဟူ၍ အႀကံရွိသည္ႏွင့္၊ ထ၍အဘထံသို႔သြားေလ၏ သြား၍ေဝး ေသးေသာ အခါအဘသည္ သူ႔ကိုျမင္လွ်င္၊ သနားေသာစိတ္ရွိသည္ႏွင့္ ေျပးသြား၍ သား၏ လည္ပင္းကိုပိုက္ဘက္လ်က္နမ္းရႈပ္ ေလ၏။ သားကလည္း၊ အဘ၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ဘုရားသခင္ကို၄င္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကို၄င္း ျပစ္မွားပါၿပီ။ ယခုမွစ၍ ကိုယ္ေတာ္၏သားဟူ၍ ေခၚျခင္းကိုမခံထုိက္ပါဟု ဆုိလွ်င္၊ အဘက၊ ျမတ္ေသာဝတ္လံုကိုယူခဲ့၍သူ႔ကို ျခံဳၾက၊ သူ၏လက္၌လက္စြပ္တန္ဆာကုိဆင္ၾက။ ေျခနင္း ကိုလည္း စီးေစၾက။ ဆူေအာင္ေကြၽးေသာႏြားကေလးကို ယူ၍သတ္ၾက။ သို႔ၿပီးမွငါတို႔သည္ စားၾကကုန္အံ့။ ေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္းကို ျပဳၾကကုန္အံ့။ ၂၄ငါ့သားသည္အထက္ကေသ၏၊ ယခုရွင္ျပန္၏။ အထက္ကေပ်ာက္၏၊ ယခုေတြ႔ျပန္ ၏ဟု အေစအပါတို႔ကိုဆိုၿပီးမွ၊ ထုိသူအေပါင္းတို႔သည္ ေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္းကိုျပဳၾက၏။

သားအႀကီးသည္ ေတာင္ယာကလာ၍အိမ္အနီးသို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ ကျခင္း၊ တီးမႈတ္ျခင္း၊ အသံကုိၾကားလွ်င္၊ ငယ္သားတေယာက္ကိုေခၚ၍ အဘယ္သို႔ေသာ အျခင္းအရာနည္းဟု ေမး၏။ ၂၇ငယ္သားက၊ သခင္၏ညီသည္ ေရာက္လာပါၿပီ။ ေဘးႏွင့္ကင္းလြတ္လ်က္ရွိသည္ကိုအဘ ေတြ႔ေသာေၾကာင့္၊ ဆူေအာင္ေကြၽး ေသာႏြားက ေလးကိုသတ္ပါၿပီ ဟု ေျပာဆို၏။ သားအႀကီးသည္ အမ်က္ထြက္၍ အိမ္သို႔မဝင္ဘဲေန၏။ အဘသည္ သူ႔ဆီသို႔သြား၍ ေခ်ာ့ေမာ့ရ၏။ သားအႀကီးကလည္း၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ ကာလတာရွည္စြာအဘ၏ အေစကိုခံပါၿပီ။ အဘ၏ အလိုကိုတခါမွ်မလြန္က်ဴးပါ။ သို႔ေသာ္လည္း အကြၽႏ္ုပ္သည္ အေဆြတို႔ႏွင့္အတူ ေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္းကို ျပဳေစျခင္းငွါ၊ အဘသည္ဆိတ္ကေလး တေကာင္ကို တခါမွ်မေပး။ ျပည္တန္ဆာမိန္းမတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဘာ္၍မိမိဥစၥာကိုျဖဳန္းေသာ ဤသားငယ္ေရာက္လာေသာ အခါမူကား၊ အဘသည္ ဆူေအာင္ေကြၽးေသာႏြားကေလးကို သတ္ေလၿပီ တကားဟု ဆို၏။  အဘက လည္း၊ ငါ့သား၊ သင္သည္ငါ့ထံမွာ အစဥ္ေန၏။ ငါ၏ဥစၥာရွိသမွ်သည္ သင္၏ဥစၥာျဖစ္၏။ သင္၏ ညီမူကား အထက္ကေသ၏၊ ယခုရွင္ျပန္၏။ အထက္ကေပ်ာက္၏၊ ယခုေတြ႔ျပန္၏။ ထုိေၾကာင့္ေပ်ာ္ေမြ႔ဝမ္း ေျမာက္စရာအေၾကာင္းရွိ၏၊ အဘဆုိသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၄။ သစၥာမဲ့ေသာဘ႑ာစိုး   လုကာ ၁၆း၁-၁၃

တပည့္ေတာ္တို႔အားတဖန္ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေငြရတတ္ေသာသူတေယာက္၌ ဘ႑ာစိုးရွိ၏။ ထုိဘ႑ာစိုးသည္ သခင္၏ဥစၥာမ်ားကိုဖ်က္ဆီးသည္ အေၾကာင္းကိုသူတပါးတို႔သည္ သခင္ေရွ႔၌ အျပစ္တင္ၾကေသာ္၊ သခင္သည္ဘ႑ာစိုးကိုေခၚ၍၊ သင္၏အမႈအရာ၌ ငါၾကားရေသာစကားကား အဘယ္သို႔နည္း။ ဘ႑ာစုိးအရာ၌ မွတ္သားေသာစာရင္းကို ေပးေလာ့။ ယခုမွစ၍ ဘ႑ာစုိးမလုပ္ရဟုဆုိ၏။ ထုိအခါဘ႑ာစုိးက၊ ငါသည္အဘယ္ သို႔ျပဳရမည္နည္း။ ငါ၏သခင္သည္ ဘ႑ာစိုးအရာကိုႏႈတ္ေလၿပီ။ လယ္လုပ္ျခင္းငွါမစြမ္းႏိုင္။ သူေတာင္းစားလုပ္ျခင္း ငွါရွက္ေၾကာက္၏။ ဘ႑ာစိုးအရာမွ က်သည္ ေနာက္သူတပါးတို႔သည္ မိမိတို႔အိမ္၌ ငါ့ကိုလက္ခံေစျခင္းငွါ အဘယ္သို႔ငါျပဳရမည္ကုိငါသိ၏ ဟူ၍စိတ္ထဲ၌ ႀကံစည္ၿပီးမွ၊ သခင္၏ ေငြရွိေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ေခၚ၍၊ ငါ၏သခင္ ကိုဆပ္ေပးရန္သင္၌ အဘယ္မွ် ေလာက္ရွိသနည္းဟု တေယာက္ကိုေမးလွ်င္၊ ထုိသူက၊ ဆီအခြက္တေထာင္ေပးရန္ရွိ ပါသည္ ဟုဆို၏။ ဘ႑ာစိုးကလည္း၊ သင္၏စာရင္းကိုယူ၍ အေသာ့ထုိင္ၿပီးလွ်င္၊ အခြက္ငါးရာကိုေရးမွတ္ ေလာ့ဟု ဆုိ၏။ ထုိေနာက္အျခားေသာသူကိုေခၚ၍၊ ငါ၏သခင္ကိုဆပ္ေပးရန္သင္၌ အဘယ္မွ်ေလာက္ရွိသနည္းဟု ေမးလွ်င္၊ ထုိသူက၊ ဂ်ဳံစပါးအတင္းတေထာင္ေပးရန္ရွိပါသည္ဟု ဆို၏။ ဘ႑ာစုိးကလည္း၊ သင္၏ စာရင္းကိုယူ၍ အတင္းရွစ္ရာ ကိုေရးမွတ္ေလာ့ဟုဆို၏။ မတရားေသာ ထုိဘ႑ာစုိးသည္ လိမၼာစြာျပဳသည္ကို သခင္သည္ခ်ီးမြမ္းေလ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေလာကီသားတို႔သည္ မိမိတို႔အမႈကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္၊ အလင္းသို႔ေရာက္ေသာသူတို႔ထက္ သာ၍လိမၼာၾက၏။ တဖန္ငါဆုိသည္ကား၊ သင္တို႔သည္စုေတ့ေသာအခါ၊ အစဥ္အၿမဲတည္ေသာ ဗိမာန္၌သင္တုိ႔ကို လက္ခံလတံ့ေသာ အေဆြရွိေစျခင္းငွါ မၿမဲေသာေလာကီစည္းစိမ္ကို သံုးေဆာင္ၾကေလာ့။

အနည္းငယ္ေသာအမႈ၌ သစၥာရွိေသာသူသည္ ႀကီးေသာအမႈ၌လည္းသစၥာရွိလိမ့္မည္။ အနည္း ငယ္ေသာအမႈ၌ သစၥာမရွိေသာသူသည္ ႀကီးေသာအမႈ၌လည္း သစၥာမရွိ။ သို႔ျဖစ္၍ မၿမဲေသာ ေလာကီစည္း စိမ္ကိုသံုးရာတြင္ သင္တို႔သည္ သစၥာမရွိလွ်င္၊ မွန္ေသာစည္းစိမ္ကိုသင္တို႔၌ အဘယ္သူအပ္ မည္နည္း။ သူတပါးအမႈ၌ သင္တုိ႔သည္ သစၥာမရွိလွ်င္၊ အဘယ္သူသည္အပိုင္ ေပးမည္နည္း။ ၁၃အဘယ္အေစခံမွ် သခင္ႏွစ္ဦး အေစကိုမခံႏုိင္။ သခင္တဦးကိုမုန္း၍ တဦးကိုခ်စ္မည္။ သခင္တဦးကိုမွီခို၍ တဦးကိုမခန္႔မညားျပဳမည္။ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ အေစကို၄င္း၊ ေလာကီစည္းစိမ္၏ အေစကို၄င္း မခံႏုိင္ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၅။ သူေဌးၾကီးနဲ႕လာဇရု   လုကာ ၁၆း၁၉-၃၀

ယဖန္တံု၊ သူေဌးတေယာက္သည္ နီေမာင္းေသာကမၸလာႏွင့္ ပိတ္ေခ်ာကိုဝတ္ဆင္၍၊ ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္ ၌ ေန႔တိုင္းေပ်ာ္ေမြ႔လ်က္ေန၏။ လာဇရုအမည္ရွိေသာ သူဆင္းရဲတေယာက္သည္ တကိုယ္လံုး၌ အနာစိမ္းေပါက္၍၊ သူေဌး၏စားပြဲမွက်ေသာ စားႏုပ္စားေပါက္ကို စားပါရေစဟု ေတာင့္တေသာစိတ္ႏွင့္ သူေဌးအိမ္တံခါးနားမွာ တံုးလံုးေန၏။ ေခြးတို႔သည္လာ၍ အနာစိမ္းမ်ားကို လ်က္ၾက၏။ ၂၂တေန႔သ၌ ထိုဆင္းရဲသားသည္ ေသလြန္၍၊ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ အာျဗဟံ၏ ရင္ခြင္သို႔ပို႔ေဆာင္ၾက၏။ သူေဌးသည္လည္း ေသလြန္၍ သၿဂႋဳဟ္ျခင္းကို ခံရေလ၏။ မရဏာႏိုင္ငံ၌ ျပင္းျပစြာေသာ ေဝဒနာကို ခံရလ်က္ ေမွ်ာ္ၾကည့္၍၊ အာျဗဟံကို၄င္း၊ အာျဗဟံ၏ ရင္ခြင္၌ လာဇရုကို၄င္း အေဝးကျမင္လွ်င္၊ အိုအဘ အာျဗဟံ၊ အကြၽႏ္ုပ္ကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤမီးလွ်ံ၌ ျပင္းစြာခံရေသာေၾကာင့္၊ လာဇရုသည္ မိမိလက္ဖ်ားကို ေရ၌ႏွစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္လွ်ာကို ေအးေစျခင္းငွါ သူ႔ကိုအကြၽႏ္ုပ္ရွိရာသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။ အာျဗဟံကလည္း၊ ငါ့သား၊ သင္သည္ အသက္ ရွင္စဥ္အခါ ခ်မ္းသာရသည္ကို၄င္း၊ လာဇရုသည္ ဆင္းရဲစြာေနရသည္ကို၄င္း ေအာက္ေမ့ေလာ့။ ယခုမူကား၊ သူသည္ သက္သာျခင္းရွိ၏။ သင္သည္ ဒုကၡေဝဒနာကိုခံရ၏။ ထိုမွတပါး၊ ငါတို႔ႏွင့္ သင္တို႔စပ္ၾကား၌ အလြန္နက္လွေသာ ေခ်ာက္ႀကီးတည္လ်က္ရွိ၏။ ထိုေၾကာင့္ ဤအရပ္မွသင္တို႔ရွိရာသို႔ ကူးခ်င္ေသာသူမကူးႏိုင္။ ထိုအရပ္မွ ငါတို႔ရွိရာ သို႔ ကူးခ်င္ေသာသူလည္း မကူးႏိုင္ဟုဆို၏။ သူေဌးကလည္၊ အိုအဘ၊ ထိုသို႔မွန္လွ်င္၊ အကြၽႏ္ုပ္၌ ညီငါးေယာက္ ရွိပါသည္ျဖစ္၍ သူတို႔သည္ ဤျပင္းျပစြာခံရာအရပ္သို႔ မေရာက္မည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔အား သက္ေသခံေစျခင္းငွါ၊ လာဇရုကို အကြၽႏ္ုပ္အဘ၏အိမ္သို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ေတာင္းပန္ပါ၏ဟု ေျပာဆိုလွ်င္၊ အာျဗဟံက၊ သင္၏ညီတို႔၌ ေမာေရွမွစ၍ ပေရာဖက္မ်ားရွိၾက၏။ ပေရာဖက္တို႔၏စကားကုိ နားေထာင္ၾကေစဟု ဆို၏။ သူေဌးကလည္း၊ မဟုတ္ပါအဘအာျဗဟံ၊ ေသေသာလူစုထဲက တေယာက္ေသာသူသည္ ထေျမာက္၍ သူတို႔ ရွိရာသို႔သြား လွ်င္၊ သူတို႔သည္ ေနာင္တရၾကပါလိမ့္မည္ဟု ဆိုေသာ္၊ ၃၁အာျဗဟံက၊ သူတို႔သည္ ေမာေရွ၏ စကား၊ ပေရာဖက္တို႔၏စကားကို နားမေထာင္လွ်င္၊ တေယာက္ေသာသူသည္ ေသျခင္းမွထေျမာက္ေသာ္လည္း မယံုၾကည္ႏိုင္ၾကဟု အာျဗဟံဆိုသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၆။ အက်ိဳးမဲ့ေသာကြ်န္   လုကာ ၁၇း၇-၁၀

အေစအပါသည္ လယ္ထြန္ေသာ္၄င္း၊ သိုး၊ ႏြားေက်ာင္းေသာ္၄င္း၊ လယ္ျပင္မွလာ၍ အိမ္သို႔ ဝင္ေသာအခါ၊ ထိုအေစအပါကို၊ အေသာ့လာ၍ စားပြဲ၌ေလ်ာင္းေလာ့ဟု သင္တို႔တြင္ အဘယ္သူေျပာမည္နည္း။ ထိုအေစအပါကို၊ ငါစားစရာဘို႔ျပင္ေလာ့။ ငါစားေသာက္စဥ္တြင္ ခါးကိုစည္း၍ ငါ့ကိုလုပ္ေၾကြးေလာ့။ ထိုေနာက္မွ သင္သည္ စားေသာက္ရမည္ဟု ေျပာမည္မဟုတ္ေလာ။ ထိုအေစအပါသည္ သခင္စီရင္သည္အတိုင္း ျပဳေသာ ေၾကာင့္၊ သခင္၌ေက်း ဇူးတင္သေလာ။ ေက်းဇူးမတင္။ ၁ဝထိုနည္းတူ မွာထားေတာ္မူသမွ်တို႔ကို သင္တို႔သည္ က်င့္ၿပီးမွ၊ ငါတို႔သည္ သခင္၌ေက်းဇူးျပဳေသာ အေစအပါျဖစ္သည္မဟုတ္။ ဝတ္ေျပရံုမွ်သာရွိသည္ဟု ဝန္ခံၾကေလာ့ ဟုမိန္႔ ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၇။ တရားသူၾကီးႏွင့္မုဆိုမ   လုကာ ၁၈း၁-၈

လူတို႔သည္ အားမေလ်ာ့ဘဲ ႀကိဳးစား၍ ဆုေတာင္းရမည္အေၾကာင္းကို ဥပမာစကားအားျဖင့္ မိန္႔ေတာ္ မူသည္ကား၊ ၿမိဳ႔တၿမိဳ႔၌ ဘုရားသခင္ကို မေၾကာက္ရြံ႔၊ လူကိုအားမနာတတ္ေသာ တရားသူႀကီးတေယာက္ရွိ၏။  ထိုၿမိဳ႔၌ေနေသာ မုတ္ဆိုးမတေယာက္သည္ တရားသူႀကီးထံသို႔သြား၍၊ ကြၽန္မရန္ဘက္ကို လက္စားေခ်ေလာက္ ေအာင္ အျပစ္အေလ်ာက္ ဒဏ္စီရင္ပါဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း၊ တရားမစီရင္ဘဲ ၾကာျမင့္စြာေန၏။ ထိုေနာက္ တရားသူႀကီးက၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္ကိုမေၾကာက္ရြံ႔၊ လူကိုအားမနာတတ္ေသာသူျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ဤမုတ္ဆိုးမ သည္ ငါ့ကိုေႏွာင့္ရွက္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ဘက္၌ တရားစီရင္မည္။ သို႔မဟုတ္ အစဥ္လာ၍ ငါ့ကိုပင္ပန္းေစလိမ့္မည္ ဟု စိတ္ထဲ၌အႀကံရွိ၏။ မတရားေသာ ထိုတရားသူႀကီး၏အႀကံကို မွတ္ၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္ေရြးေကာက္ ေတာ္မူေသာသူတို႔သည္ ညဥ့္ေန႔မျပတ္ ေအာ္ဟစ္၍ေတာင္းေလွ်ာက္လွ်င္၊ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ဘက္၌ တရားမစီရင္ဘဲ ေနေတာ္မူမည္ေလာ။ ၾကာျမင့္စြာသည္းခံေတာ္မူမည္ေလာ။ ၈ငါဆိုသည္ကား၊ သူတို႔ဘက္၌ အလ်င္အျမန္ တရားစီရင္ေတာ္မူမည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူသားသည္ ၾကြလာေသာအခါ ယံုၾကည္ျခင္းကို ေျမႀကီး ေပၚမွာေတြ႔မည္ေလာဟု သခင္ဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပံုပမာ-၃၈။ ဖာရိရွဲႏွင့္အခြန္ခံ   လုကာ ၁၈း၉-၁၄

ကိုယ္ကုသိုလ္ကို အမွီျပဳ၍ သူတပါးကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳတတ္ေသာသူ အခ်ိဳ႔တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူေသာ ဥပမာကား၊ လူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ဆုေတာင္းပဌနာျပဳျခင္းငွါ ဗိမာန္ေတာ္ေပၚသို႔ တက္ၾက၏။ တေယာက္ကား ဖာရိရွဲ ျဖစ္၏။ တေယာက္ကား အခြန္ခံျဖစ္၏။ ဖာရိရွဲသည္ တေယာက္တည္းရပ္လ်က္၊ အိုဘုရားသခင္၊ သူတပါးတို႔သည္ အႏိုင္အထက္လုယူျခင္း၊ မတရားသျဖင့္က်င့္ျခင္း၊ သူ႔မယားကိုျပစ္မွားျခင္း အျပစ္ရွိသကဲ့သို႔ အကြၽႏ္ုပ္၌မရွိသည္ သာမက၊ ဤအခြန္ခံကဲ့သို႔ပင္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ေက်းဇူး ေတာ္ႀကီးလွေပ၏။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ခုႏွစ္ရက္တြင္ ႏွစ္ရက္ အစာေရွာင္ပါ၏၊ ဥစၥာရွိသမွ်တို႔ကို ဆယ္ဘို႔တဘို႔ လွဴပါ၏ဟု ဆုေတာင္းပဌနာျပဳ၏။ အခြန္ခံမူကား၊ အေဝးကရပ္၍ ေကာင္းကင္သို႔ မေမွ်ာ္မၾကည့္ဝံ့ဘဲ ရင္ပတ္ကို ခက္လ်က္၊  အိုဘုရားသခင္၊ အျပစ္မ်ားေသာ အကြၽႏ္ုပ္ကို သနားျခင္းကရုဏာစိတ္ရွိေတာ္မူပါဟု ဆုေတာင္းေလ၏။ ငါဆိုသည္ကား၊ ထိုသူသည္အျပစ္ေျပလ်က္ မိမိအိမ္ သို႔ျပန္သြား၏။ ဖာရိရွဲမူကား အျပစ္မေျပ။ အေၾကာင္းမူကား၊ ကိုယ္ကိုကိုယ္ေျမွာက္ေသာ သူမည္သည္ကား၊ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းသို႔ေရာက္လတံ့။ ကိုယ္ကိုကိုယ္ႏွိမ့္ခ်ေသာသူမည္သည္ကား၊ ေျမွာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္လတံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

 

 

Footer Monthly Articles & Web.Blogs

 

၀ိညာဥ္ေရးဆိုင္ရာလစဥ္ေရြးခ်ယ္ထားေသာမုရန္ေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႔

 


Our Friendly Web & Blogs Links
jbcs.org.sg/main
woorank.com/en/www/sawpatrick.net
moemaka.com/2012/06/guest-writer-ျပည္သူတို႔လိုခ်င္ေနတ
spiritlessons.com/languages/index.htm
thawthikho.blogspot.com/2010/02/blog-post_9931.html
mahnkoko.blogspot.com.au
divinerevelations.info/languages/index.htm
mcathailand.com
myanmarinsingapore.com
karenfamily.org/profiles/blogs/links-1
zomimessenger.com/2012/09/column-music-column-extra-links-holy.html
streamoflife99.com/articles/jesus18yrsproblem.html
tudoenkung.wordpress.com/online-bibles
burmesebible.com/links.htm
jinghpawtingsan.blogspot.com/2011/04/morphvox-junior-voice-changer.html
sawkyawoo.com/2011/10/website_21.html
bethelkhrihfabu.net/nitin-bible-relnak.html
immanuelmyanmarchurch.com/apps/blog
mahnkoko.blogspot.com.au/2012/06/blog-post_10.html
kc-nl.blogspot.in/2011/09/2011-ning-ladaw-kcnl-nawku-hpung-wai.html
laaituibaptistchurch.com
mahnkoko.blogspot.com/2012/07/normal-0-false-false-false-en-au-x-none.html
mcflondon.com
dawnathar.blogspot.com/2010/11/blog-post_8330.html
imcwheaton.org
kc-nl.blogspot.com/2012/05/atrocities-in-kachin-land.html
kokomaunguk.blogspot.co.uk/2012/01/blog-post_21.html
sawpatrick.net
shinthan.com
bangkokchristchurch.net
batupuei.webs.com
burmesebible2008.blogspot.com/2009/10/typhoon-in-philippines.html
globalmcf.ning.com
intouchcnet.com
karanilan.webs.com/apps/videos/videos/show/5464117
kokomaunguk.blogspot.com.au/2012/06/blog-post_09.html
kokomaunguk.blogspot.sg/2012/08/blog-post_8666.html
mcctulsa.com
mgchit.blogspot.in/2012/08/blog-post_18.html
mmwebgallery.com
nlbcusa.wordpress.com
sawchit.blog.com/2011/06/12/က်ီးတို႔အလယ္မွ-ေဒါင္း
sawchitthu.blogspot.com/2012/03/software-license-version.html
simonkamta.blogspot.com/p/mp3-download_16.html

swecanaan.blogspot.com/2012/09/andriod-phone-program.html
thelordword.com
tkbc-japan.net
bangkokchristchurch.net

haineni.ning.com
bangkokchristchurch.net
globalmcf.ning.com/
thawthikho.blogspot.com
orangeask.com
miccfortwayneusa.blogspot.com
mcflondon.com
kokomaunguk.blogspot.com

mission-one.co.cc                   
chanlinnay.mandalaybloggers.org

thespiritfruit.com
mg-m.blogspot.com  က်မ္းစာေလ့လာနည္းမ်ား
mcbc4u.blogspot.com မုရန္ေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႔.
www.myatmingalar.com/ ျမတ္မဂၤလာေဒသနာမ်ား
myanmar-odb.org ေန႔စဥ္ခြန္အား(ျမန္မာ)

Ref:

http://www.alexa.com

Facebook Twiter Google Buttons

ရယ္ရႊင္ဘြယ္ရာ (Random Selection)







ညီညီျမန္မာ
http://www.nyinyimyanmar.co.cc မွတဆင့္ေဖၚျပသည္။


 

ဗဟုသုတေဆာင္းပါး (Random Selection)

တ ေန ့သ ၌ စာ ေရး သူ သည္ ဇ နီး ႏွင့္ သ မီး ျဖစ္ သူ တို ့က ေဆြ မ်ိဳး မ်ား ရွိ ရာ သို ့ အ လည္ သြား ေန သ ျဖင့္ တ ေယာက္ တည္း အိမ္ ၌ က်န္ ခဲ့ ေလ ရာ ပ်င္း ရိ ျခင္း ရွိ လွ သ ျဖင့္ စိတ္ ေျပ လက္ ေပ်ာက္ အ လို ့ငွာ စ ကာၤ ပူ ရွိ ျမန္ မာ အ မ်ား စု ေ၀း ရာ အ ရပ္ ျဖစ္ ေသာ စီး တီး ေဟာ္(လ္) သို ့ရ ထား ျဖင့္ ထြက္ ခဲ့ ေလ သည္။ Ang Mo Kio ဘူ တာ ရုံ မွ ရ ထား မ ထြက္ မွီ စာ ေရး သူ အ ရြယ္ ႏွင့္ မ တိမ္း မ ယိမ္း ရွိ မည္ ဟု ခန္ ့ မွန္း ရ ေသာ လူ တ ေယာက္ သည္ ရ ထား တံ ခါး မ ပိတ္ မွီ က ေလး တြင္ ၀င္ ေရာက္ လာ ျပီး စာ ေရး သူ ၏ ဘယ္ ဘက္ ေဘး ရွိ ထိုင္ ခံု လြတ္ သို ့ အ လ်င္ စ လို ၀င္ ထိုင္ လိုက္ ေလ သည္။

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.1)

Give Thanks

[Give thanks with a grateful heart,
Give thanks to the Holy One.
Give thanks because He’s hiven,
Jesus Christ His Son.]  (repeat)

[And now let the weak say I am strong.
Let the poor say I am rich,
because of what the Lord has done for us. ] (repeat)
Give thanks

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.2)

မာသာထရီဆာ၏ မိဘမဲ့ေဂဟာတစ္ခုတြင္ခ်ိတ္ဆြ ဲထားေသာ ကဗ်ာ

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ

လူေတြဟာမႀကာခဏအက်ိဳးသင့္အေႀကာင္းသင့္

မဟုတ္တာေတြလုပ္တတ္သလုိ

 ယုတၱိမတန္ အတၱဆန္တဲ့လုပ္ရပ္ေတြကိုလည္းလုပ္တတ္ႀကတယ္

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ……….သူတုိ႔ကိုခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ။

  Read more... Link  

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.3)

Key C
- ျမန္မာျပည္အတြက္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္ရမယ္
ျမန္မာျပည္သားတိုင္း ခရစ္ေတာ္သိရမယ္
ယံုၾကည္ခ်က္ ဆံုးျဖက္ခ်က္ ခ်ရင္းေဆာင္ရြက္မယ္
တို ့လက္ေတြ ညီညြတ္စြာ ရိွေနမယ္

- သာသနာအတြက္ အသင့္ရိွထားရမယ္
သာသနာခရီးအတြက္ တို ့တေတြဆက္ကပ္မယ္
သခင္ဘုရား ေပးအပ္တဲ့ ၀တၱရားေက်ဘို ့ကြယ္
တို ့လက္ေတြ ညီညြတ္စြာ ရိွေနမယ္

Cho; လူေတြေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စားေနခိ်န္
သခင္ရဲ့ ခ်စ္ျခင္း ကယ္တင္ျခင္းေတြကို
ၾကားရလို ့ရင္မွာ ထာ၀ရတြယ္ညိသြားေအာင္
ၾကိုးစားမယ္ သာသနာခရီးမွာ