အခြံ(၄)
မင္းေအာင္သက္လြင္
အိမ္ေနာက္ေပါက္က တံခါးေခါက္
“ေဟာဒီမွာ မင္း အတြက္ ခရစၥမတ္လက္ေဆာင္” တဲ့ ၊
အိမ္တံခါးကို အဖြင့္မွာ ကၽိန္စာ မိထားတဲ့ ငါ့ဝိညာၪ္ကို
ငါး ကင္သလို တံကၽင္လွ်ိဳ ထားတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္၊
သေကာင့္သား ငါကေတာ့
ဆီ ဝယ္ဖို႔လဲ အႄကံအိုက္ ၊ ထီ ဝယ္ဖို႔လဲ ကံ မလိုက္
ကၽီစယ္ ဖို႔လဲ ဟန္ မထိုက္ ၊ လီဆယ္ ဖို႔လဲ မာန္က ငိုက္ ၊
ေကာင္းႄကီး ရဖို႔အတြက္ဆို “အာမင္” ေတြ အထပ္ထပ္ ေခၚ
ဘုရားခိုင္းတဲ့ အလုပ္အတြက္ဆို ကမာၻအႁပင္မွာ ခန ထြက္ေပၽာ္
ခေနာ္ ခနဲ႔ ၊ အေဖာ္ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ေပၽာ္ပြဲ လွည့္ေနခဲ့တယ္၊
အေပး အယူေတြနဲ႔ ခၽိန္ခြင္ ညိွထားတဲ့ ေလာကမွာ
ကိုယ္ကခၽည္းဘဲ ေပးေနရရင္ ရတက္ မေအးရသလို (အေၾကြး ႁပန္မရမွာ စိုးလို႔)
ကိုယ္ကခၽည္းဘဲ ယူေနႁပန္ရင္လဲ မၽက္ႏွာ ပူစရာႁဖစ္မယ္၊
(အလကားေကာင္လို႔ အထင္ခံရမွာ စိုးလို႔)
အသိ ေနာက္ကၽလို႔ ‘ခံ’ လိုက္ရတာ ရွိသလို ၊
အေရာက္ ေနာက္ကၽလို ႔ ‘ကၽန္’ ခဲ့ရတာေတြလဲရွိတယ္၊
လို တ မရ လို႔ ၊ ငို ႁပ ၾကတဲ့ ေလာကထဲ
မေအး မပူ တဲ့ ဘဝ ရဖို႔ ၊ အေပး အယူေလးေတြ မွ်-ကစို႔ လို႔ ဆံုးႁဖတ္ခၽိန္မွာ
အိမ္ေရွ႔ေပါက္က တံခါးေခါက္ ၊
“ေဟာဒီမွာ မင္းအတြက္ ခရစၥမတ္ လက္ေဆာင္” တဲ့ ၊
အိမ္တံခါးကို အဖြင့္မွာ ဇိမ္ မၽားနဲ႔ စိမ္ ထားတဲ့ ငါ့ဝိညာၪ္ကို
ပါကင္လွလွေလးနဲ႔ ထုပ္ပိုးထားတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္၊
ေယာဘ ၂၂း၂၁
(မင္းေအာင္သက္လြင္)
Subscribe to this comment's feed
