ေမတၱာတန္ခိုး
ေမတၱာသည္ ေသျခင္းႏွင့္အမွွ် တန္ခိုးၾကီးပါ၏။ မလြမ္းသူ (ပဲခူး)
ေရွာလမုန္ ၈း၆
ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြရဲ့ အသက္တာ (Jewish Family Life) ကိုေလ့လာၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ - သမၼာက်မ္းစာ ေခတ္တုန္းက ဂ်ဴး အမ်ိဳးသားဖခင္ဟာ - အိမ္ေထာင္ဦးစီးျဖစ္ျပီး ဘုရားေပးတာ၀န္အျဖစ္ ဇနီးနဲ႔ သားသမီးေတြကို လုပ္ေကြ်းျပဳစုရပါတယ္။ မိသားစုနဲ႔ အျခားလူေတြရဲ့ ရိုေသေလးစားျခင္းကို ခံရတဲ့သူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အသိုင္းအ၀န္းထဲမွာ - အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ - ပိုျပီးအေရးၾကီးတယ္လို႔လဲ ခံယူထားပါတယ္။
ခရီးသြားတဲ့အခါမွာေတာင္ - အမ်ိဳးသားေတြက - အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ေရွ႔က ေျခလွမ္းေတာ္ေတာ္ခြာျပီး သြားၾကရပါတယ္။
မိသားစုထဲမွာ ဖခင္ကြယ္လြန္သြားတဲ့အခါ မိသားစုအေမြနဲပ အေမြအားလံုးကို - သားေယာကၤ်ားေလးေတြကသာ ဆက္ခံရပါတယ္။ သားၾကီးျဖစ္သူက အိမ္၊ေျမ နဲ႔ အျခား အေမြပစၥည္းေတြကို ေ၀စု ႏွစ္ဆရျပန္ပါေသးတယ္။
သူတို႔ေခတ္ကာလရဲ့ အေနအထားအရ၊ သား ဆိုတာ အေရးၾကီးတာမို႔ သားမေမြးတဲ့ ဇနီးကို ေယာကၤ်ားက ကြာရွင္းႏိုင္ပါတယ္။
မိသားစုမွာ ဖခင္ရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က၊ အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္ျပီ၊ ဘယ္သူကမွ ျငင္းပိုင္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ဖခင္ သေဘာမရွိဘဲ ခင္ပြန္းက ကြာရွင္းျပက္စဲႏိုင္ပါတယ္။ ေထာက္ပံ့ေၾကးေပးတာတို႔၊ ဆက္ျပီးေထာက္ပံ့ေနရတာေတြလည္း လုပ္ဖို႔မလိုပါဘူး။ မိန္မျဖစ္ရတဲ့ ဇနီးသည္ကေတာ့ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔မွ ကိုယ့္ေယာကၤ်ားကို ကြာရွင္းခြင့္မရွိရွာပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီးေတြ ခံစားရရွိနိဳင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အခြင့္အေရးက အိမ္ကထြက္ျပီး အိမ္နီးနားခ်င္းေတြနဲ႔ အတူေနခြင့္ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။
အိမ္ေထာင္မွာ - ဖခင္ဟာ - သားသမီးေတြအတြက္ - ဆရာျဖစ္ပါတယ္။ သားေယာကၤ်ားေတြအတြက္ေတာ့ အေရျပားလွီးေပးဖို႔ - ေမာေရွရဲ့ ပညတ္က်မ္းေတြ သင္ေပးဖို႔ - အလုပ္သင္ေပးဖို႔ နဲ႔ မိန္မရွာေပးဖို႔ - ဂ်ဴးဥပေဒက သတ္မွတ္ျပီး ပညတ္ထားပါတယ္။
သားသမီးေတြကို မိမိတို႔ရဲ့ အမ်ိဳးသားသမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ ပညတ္ေတာ္မ်ားရဲ့ အဓိပၸါယ္ကိုလည္း သြန္သင္ေပးရပါတယ္။
သားသမီးေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ - မိဘကို ရိုေသေလးစားရမယ္။ မိဘကို ရိုက္ႏွက္တာ၊ က်ိန္ဆဲတာျပဳလုပ္ခဲ့ရင္ ေသဒဏ္အထိ ၾကီးေလးတဲ့ အျပစ္ေပးျခင္း ခံရႏိုင္ပါတယ္။
သားက အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ဆိုရင္ - ဖခင္ဦးစီးတဲ့ ကိုယ့္မိသားစုထဲကို ဇနီးသည္ကို ေခၚလာျပီး အတူေနရပါတယ္။
သမီး မိန္းကေလးေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ - ဇနီးေကာင္း၊ မိန္းမေကာင္းျဖစ္လာဖို႔ သြန္သင္ျခင္းကို အိမ္ေထာင္မိသားစုအတြင္းမွာပဲ - ခံယူၾကရပါတယ္။
ခ်က္ျပဳတ္ျခင္း၊ အ၀တ္ခ်ဳပ္ျခင္း၊ လယ္ယာလုပ္ျခင္းနဲ႔ ကေလးထိန္းျခင္း နည္းပညာမ်ားကို - တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ယူရပါတယ္။ ေယာကၤ်ားေလးေတြလို ေက်ာင္းမွာ စာသင္ယူခြင့္မရွိပါဘူး၊ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သမီးေတြကို မိခင္က တာ၀န္ယူ သင္ၾကားေပးရသလို၊ သားေတြက ဖခင္ဆီက နည္းခံယူရပါတယ္။
မိခင္ဟာ မိသားစုမွာ ဒုတိယၾသဇာရွိတဲ့ ေနရာမွာပဲ ရွိပါတယ္။ သားသမီးေတြက မိခင္ကို ဖခင္လိုပဲ ရိုေသေလးစားရပါတယ္။
(ထြက္ ၂၀ း ၈-၁၇, ၀တ္ ၁၉ း ၂၉, ၂၀ း ၉, တရားေဟာ ၆ း ၆-၇, ၂၁ း ၁၅-၂၀, သုတၱံ ၃၁ း ၁၀-၃၁)
ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြရဲ့ မိသားစုပံုစံကို ေလ့လာတဲ့အခါ .... သမၼာက်မ္းစာေခတ္က .. သူတို႔ရဲ့ မိသားစု - ေနထိုင္မႈပံုစံကို အထင္အရွား ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ဓမၼသစ္ေခတ္ကေန - ယေန႔ ေခတ္ကာလအထိ ဆက္ျပီး လက္ခံက်င့္သံုးရမဲ့ ေကာင္းကြက္ေတြရွိသလို၊ လက္ခံက်င့္သံုးလို႔ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ ဆိုးကြက္ေတြလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။
မိဘက သားသမီးကို - ဘယ္လိုသြန္သင္ညႊန္ျပရမယ္ဆိုတာေတြ သားသမီးက မိဘကို ဘယ္လိုရိုေသေလးစားရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြက အလြန္ပဲ ေကာင္းလွပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ - ခင္ပြန္းနဲ႔ ဇနီး --- တစ္သားတစ္ကိုယ္ထဲမျဖစ္ပဲ - အဆင့္ခြဲျခား အာဏာအပ္ထားတဲ့ပံုစံနဲ႔ - မိန္ကေလး၊ ေယာကၤ်ားေလး - ခံစားခြင့္ ၊ ရပိုင္ခြင့္ေတြ ခြဲျခားထားတဲ့ ပံုစံေတြကေတာ့ ၊ ဒီကေန႔ ေခတ္ကာလ အေျခအေနနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ခရစ္ေတာ္က ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္ "တစ္သား တစ္ကိုယ္တည္း ျဖစ္ျခင္း" ကို သမၼာက်မ္းစာမွာ သြန္သင္ခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ေခတ္စနစ္ေတြ ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔အမွ် - မေကာင္းတာေတြဖယ္ - ေကာင္းတာေတြ သယ္ေဆာင္ဖို႔က လူသားတိုင္းရဲ့ တာ၀န္ျဖစ္တာမို႔ လူသားျခင္း ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ - တန္ဖိုးထားတတ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေနာင္လာေနာင္သားေတြ အတြက္ - လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္ဖို႔ - ဒီကေန မိဘမ်ားျဖစ္တဲ့ ၊ မိခင္-ဖခင္ တို႔ အခ်င္းခ်င္း တန္ဖိုးထား၊ ဂရုျပဳ၊ ဆက္ဆံတတ္ျခင္းဟာ - အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။
မိသားစုမွာ ဖခင္ကသာ အေရးပါအရာေရာက္ျပီး ၊ မိခင္က ဖခင္ရဲ့ ထားရာေန - ေစရာသြား - ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုလိုပဲ ဆက္ဆံျပမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္မိသားစုမွာ ရွိသင့္တဲ့ ေမတၱာ - အၾကင္နာေတြကို မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ - လက္ဆင့္ကမ္းေပးေဆာင္ႏိုင္မွာ - မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
အိမ္ေထာင္ဦးစီးျဖစ္တဲ့ ဖခင္က တရားမွ်တစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း၊ ဇနီးသည္ မိခင္က လိမၼာပါးနပ္စြာ ေထာက္မျခင္း ရွိမွသာ စစ္မွန္ျငိမ္သက္တဲ့ မိသားစု အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မွာပါ။
သမၼာက်မ္းစာေခတ္က - ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း ဆက္ဆံေရးပံုစံသာ - ယေန႔ေခတ္မွာ ဆက္သံုးေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ - တရားစြဲခံရမဲ့ ေယာကၤ်ားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္တြင္း အၾကမ္းဖက္မႈေတြအတြက္ "အမ်ိဳးသမီးမ်ား ခုခံကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ ဥပေဒ" ေတြကိ အမ်ိဳးသမီးေတြဘက္က အခိုင္အမာ မားမားမတ္မတ္ ကာကြယ္ေပးထားလို႔ပါပဲ။
အိမ္ေထာင္မွာ ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔ဟာ - ဘုရားသခင္ရဲ့ အၾကံအစည္ေတာ္ ျပည့္စံုဖို႔အတြက္ အမႈေတာ္ျမတ္မွာ အတူတကြ ပါ၀င္ဆပ္ကပ္ဖို႔လည္း တာ၀န္ရွိၾကပါတယ္။ ယေန႔ ေခတ္ကာလ ခင္ပြန္းေရာ - ဇနီးသည္ပါ အိမ္ေထာင္ရဲ့ စား၀တ္ေနေရးနဲ႔ အိမ္မႈကိစၥေတြကို - အတူးတကြ လုပ္ေဆာင္ေနၾကရသလို၊ ဘုရားအတြက္ အမႈေတာ္ - သာသနာမွာလည္း အတူလက္တြဲ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေရးဟာ အေရးၾကီးလွပါတယ္။
တမန္ေတာ္၀တၱဳ ၊ အခန္းၾကီး ၁၈ း အငယ္ ၁ ကေန ၃ မွာ "အာကုလ" နဲ႔ "ျပစ္ကိလ" တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံအေၾကာင္းက ယံုၾကည္သူ ခရစ္ယန္တိုင္းအတြက္ စံျပ အတုယူစရာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ အစက "ေရာမျမိဳ႔" မွာ ေနၾကေပမဲ့ ေရာမဘုရင္ "ကေလာဒိ" မင္းရဲ့ အမိန္႔ေၾကာင့္ "ေကာရိႏ ၱဳျမိဳ႔" ကို ေျပာင္းေရႊ႔ေနထိုင္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ "တဲရွင္ခ်ဳပ္" တဲ့အလုပ္ကို ဒိုးတူေပါင္းဖက္ လုပ္ၾကတာပါ။ ရွင္ေပါလုနဲ႔ ဆံုတဲ့အခါမွာလည္း လုပ္ငန္းျခင္းတူေတာ့ အတူတူ ေနထိုင္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ရွင္ေပါလုက "ဧဖက္ျမိဳ႔" ကိုသြားျပီး - သာသနာျပဳတဲ့အခါ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ စိတ္တူ၊ သေဘာတူ လိုက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ရွင္ေပါလုနဲ႔အတူ သာသနာအလုပ္ေတြ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္တဲ့အခါမွာလည္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး စိတ္သေဘာ တစ္လံုးတစ္၀တည္းပါပဲ။
ရွင္ေပါလုက ခရီးဆက္မွာမို႔ သူတို႔ကို ဧဖက္ျမိဳ႔မွာ ထားခဲ့ျပီး လုပ္ရမဲ့အလုပ္ေတြ မွာၾကားခဲ့ေတာလည္း - ရွင္ေပါလုရဲ့ အစီအစဥ္အတိုင္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ရွင္ေပါလု သင္ၾကားေပးသမွ် သာသနာျပဳျခင္း နည္းေတြကို မျငီးမညဴ ခံယူခဲ့ၾကပါတယ္။
ခရစ္ေတာ္အတြက္ - သာသနာအတြက္ အသက္ကိုေတာင္ မႏွေမ်ာတဲ့ လင္မယားျဖစ္ေၾကာင္း - ေရာမၾသ၀ါဒစာ အခန္းၾကီး ၁၆း အငယ္ ၃ - ၅ မွာ ရွင္ေပါလုက ေျပာျပထားပါေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္ - ခရစ္ယာန္အိမ္ေထာင္ေတြမွာ ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔ရဲ့ တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး ထားရွိသင့္တဲ့ ေမတၱာစိတ္ဟာ အင္မတန္ နက္ရိႈင္းလွပါတယ္။ ဒီေမတၱာစိတ္ရွိမွသာ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ေလးစားျပီး တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္တန္ဘိုးထားျပီး ရိုေသေလးစားတတ္မွ ျဖစ္မွာပါ။ ဒီလို တန္ဖိုးထား ရိုေသေလးစားဖို႔ကလည္း ၾကီးမားျပီး စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာ မရွိရင္ မျဖစ္ႏိုင္ျပန္ပါဘူး။
"ေမတၱာသည္ ခပ္သိမ္းေသာအမႈကို ဖံုးအုပ္တတ္၏ -- အျပစ္ရွိသည္ဟု မထင္တတ္" လို႔ သမၼာက်မ္းစာမွာ ေဖၚျပထားတဲ့အတိုင္း - တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ အျပစ္မျမင္ပဲ - အေကာင္းဘက္ကိုသာ ျမင္ေပးျပီး - အရာရာကို လုပ္ေဆာင္ၾကမယ္ဆိုရင္ - ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစု ျဖစ္လာမွာ အမွန္ပါပဲ။
သမၼာက်မ္းစာမွာ - ေမတၱာတရားၾကီးမားျပီး တစ္သားတစ္ကိုယ္ထဲ စိတ္ရွိတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။
ဥပမာ - ထာ၀ရဘုရားက - ေမာေရွကို သူ႔လူမ်ိဳးေတာ္ "အဲဂုတၱဳျပည္" က ႏႈတ္ေဆာင္ဖို႔ "အဲဂုတၱဳျပည္" ကို ျပန္သြားခိုင္းတဲ့အခါ ဇနီးျဖစ္သူ "ဇိေပါရ" က ဘာမွေစာဒက မတက္ဘဲ - ခင္ပြန္းနဲ႔အတူ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ လိုက္ပါသြားခဲ့ပါတယ္။
ဒါဟာ - ဇနီး - ခင္ပြန္းၾကားမွာ ရွိတဲ့ ၾကီးမားလွတဲ့ ေမတၱာတရားေၾကာင့္ပါပဲ။
တစိမ္းေျမမွာ - ကိုယ္ဘာေတြျဖစ္မယ္ - ဘယ္ေလာက္ဆင္းရဲ့ဒုကၡေရာက္မယ္ဆိုတာ မသိပဲ - ခင္ပြန္းနဲ႔ ေသအတူ၊ ရွင္မကြာ ဘုရားခုိင္းတဲ့အတိုင္း လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ထားဟာ - တစ္သား တစ္ကိုယ္တည္း ျဖစ္ျခင္းပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း "ေကာရိႏ"ၱဳၾသ၀ါဒစာ ပထမေစာင္ - အခန္းၾကီး ၁၃ ၊ အငယ္ ၁၃ မွာ "ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္သတည္း" လို႔ ေဖၚျပထားတာျဖစ္မ်ာပါ။
ဒီလိုပါပဲ - ယံုၾကည္သူ သားသမီးတိုင္းရဲ့ ႏွလံုးသားမွာ ဘုရားေပးထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို သိမ္းဆည္းသိုမွီးထားျပီး - ေ၀မွ်အသံုခ်မယ္ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္မိသားစုတိုင္းေရာ - အသင္းေတာ္တိုင္းမွပါ - ေမတၱာေတြ လႊမ္းျခံဳ ပတ္စည္းေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွသာ - လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာကၾကီးဟာလည္း - ေမတၱာျပည့္၀တဲ့ လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာကၾကီး ျဖစ္လာမွ အမွန္ပဲျဖစ္ပါေတာ့တယ္။
"အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ဟူသည္ ၾကည္ညိဳေလးစားျခင္းမွ ေပါက္ပြားလာ၏"
မလြမ္းသူ (ပဲခူး)
Subscribe to this comment's feed
