မုရန္ မဂၢဇင္း

လြတ္လပ္ျခင္းျဖင့္ ဘုရားရွင္အား ကိုးကြယ္မည္ Christian Ezine

Friday, Oct 31st

Last update08:04:57 PM GMT

You are here:: ေဆာင္းပါး-၁ ရသ၊စာေပ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ႏွလံုးသား (လွမင္းသူ)

ဦးေႏွာက္ႏွင့္ႏွလံုးသား (လွမင္းသူ)

E-mail Print PDF



လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ျမန္မာျပည္ရဲ့ ေဆးရုံၾကီးတခုမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေဆးရုုံမွာ ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ဖခင္ဟာ လူပ်ိဳဘ၀နဲ႔ ဆရာ၀န္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္တုုန္းက ဆရာ၀န္ဆိုတာ ေရႊလို ရွားပါးတဲ့ ေခတ္အခ်ိန္အခါလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တႏိုင္ငံလံုးရဲ့ အျမင့္ဆံုးပညာျဖစ္တဲ့  ေဆးပညာကို ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ တတ္ေျမာက္ထားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့အေဖဟာ သူတာ၀န္က်ရာ ေဆးရုံမွာ နံမည္တလံုးနဲ႔ ေနခဲ့တာပါ။ ေဒါက္တာေဇာ္လြင္ေထြး လို႔ ဆိုလိုက္ရင္ အေတာ္ဆံုး ဆရာ၀န္ တေယာက္လို႔ လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။  အရပ္ကပု၊အသားကညိဳ၊ ပိန္ကလည္းပိန္ သာမာန္ရုပ္ရည္သာ ရွိတဲ့ အေဖဟာ သူ႔ရဲ့ ဥာဏ္ပညာ ဂုဏ္အရွိန္ေၾကာင့္သာ ပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္အရာမွာ သူတပါးနဲ႔ မတူ ထူးခြ်န္ျပီး၊ သူကုသတဲ့ လူနာအမ်ား ေရာဂါေပ်ာက္ကင္း ခ်မ္းသာရတာေၾကာင့္ လူနာလိုက္တဲ့ ဆရာ၀န္တေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေဖ့ရဲ့ ေဆးခန္းဟာ အျမဲလိုလို လူနာေတြနဲ႔ ျပည့္က်ပ္စည္ကားေနတတ္တယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္အေဖနဲ႔ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေပါင္းခဲ့ဘူးတဲ့ အေဖ့မိတ္ေဆြေတြကေန ၾကားသိရပါတယ္။ ေဆးကုသတဲ့ လူနာမ်ားတာေၾကာင့္ အေဖ့ရဲ့ ေန႔စဥ္ ၀င္ေငြဟာ ေစ်းတခါသြား ငါးက်ပ္ မကုန္တဲ့ ေခတ္မွာ ရာနဲ႔ခ်ီ ရွိျပီး လက္ဖ်ားမွာ ေငြသီးကာ ေငြကို ေရလို သံုးျဖဳန္းႏိုင္သူ တေယာက္ရယ္လို႔ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ ပညာကလည္းတတ္ ေငြကလည္းေပါတဲ့ အေဖ့ကို သမီးရွင္အမ်ားက သားမက္ေတာ္ခ်င္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာသာေပးၾကသလို၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကလည္း လင္ေကာင္းသားေကာင္း တေယာက္အေနနဲ႔ စိတ္ကူးယွဥ္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီေဆးရုံမွာပဲ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ အေမဟာ အပ်ိဳဘ၀နဲ႔ သူနာျပဳ ဆရာမေလး အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အေဖက သူ႔ရဲ့ ဥာဏ္ပညာနဲ႔ ေဆးရုံမွာ ေက်ာ္ၾကားခဲ့သလို အေမကေတာ့ သူ႔ရဲ့ ရုပ္ရည္ရူပကာေၾကာင့္ မသိသူမရွိ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ထူးေဖါညြန္႔ လို႔ ဆိုလိုက္ရင္ အရပ္ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊ အသားျဖဴျဖဴ၊ ေခ်ာေမာလြန္းတဲ့ သူနာျပဳဆရာမေလးမွန္း လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။ ပုရိသႏြယ္ ေယာက္်ားမ်ား မဆိုထားနဲ႔ မိန္းမအခ်င္းခ်င္းေတာင္ အေမ ျဖတ္သြားလို႔ရွိရင္ ေငးေမာၾကည့္ရွဳရေအာင္ အေမဟာ ရုပ္ရည္အားျဖင့္ လွပလြန္းသူ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရုပ္ရည္သာမက အေမ့ရဲ့ ႏွလံုးသားက ပိုျပီးလွပပါေသးတယ္။ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းရွိျပီး လူနာမ်ားကို ၾကည့္ရွဳေစာင့္ေရွာက္တဲ့အခါမွာ ေစတနာ ထားတာေၾကာင့္ လူနာအမ်ားရဲ့ ခ်စ္ခင္မွဳကိုလည္း ရရွိခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွလံုးသားလွတဲ့ ဆရာမေလးရယ္ လို႔ လူတကာက ေစာင္ေျမာင္း သီခ်င္းဆိုျခင္း ခဲ့ရသူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက္်ားတကာက ၀ိုင္း၀န္းပိုးပန္ျခင္းကို အခံရဆံုးျဖစ္ျပီး ပိုးပန္းၾကသူအမ်ားထဲမွာ အရာရွိၾကီးငယ္၊ လူကံုထန္အမ်ား ပါ၀င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အေမဟာ ႏွလံုးသားေရးရာကို ႏွလံုးသားအရပဲ ေျဖရွင္းတတ္သူမို႔ ေငြေၾကးခ်မ္းသာ သူမ်ားကပ္ၾကေပမဲ့လည္း အကပ္မခံ ဖယ္ေရွာင္ခဲ့ပါတယ္။ အရာရွိၾကီးငယ္မ်ားရဲ့ ခ်စ္ခြင့္ပန္မွဳမ်ားကိုလည္း သိမ္ေမြ႕စြာပဲ ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။

ခ်ဥ္းကပ္ရခက္တဲ့ အေမ့ကို လိမၼာပါးနပ္စြာ ခ်စ္ေရးဆိုႏိုင္ခဲ့သူကေတာ့ အေဖပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထက္ထက္ျမက္ျမက္ရွိျပီး ဥာဏ္ေကာင္းတဲ့ အေဖ့ကို ဥာဏ္ပညာ နည္းပါးတဲ့ အေမက ႏွလံုးသားနဲ႔ပဲ လက္ခံခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အေဖနဲ႔အေမဟာ တေဆးရုုံထဲမွာ လုုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကိုု အတူတက ေဆာင္ရြက္ၾကရင္း လူငယ္မ်ားသဘာ၀ ခ်စ္တင္းေႏွာက ေပ်ာ္ရြင္တဲ့ ဘ၀အစိတ္အပိုုင္း ေလးမ်ားကိုု ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ခ်စ္သူမ်ားဘ၀နဲ႕ ေနထိုင္လာၾကရင္း ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ အေဖနဲ႕အေမဟာ ႏွစ္ကိုယ္တူ ေနႏိုင္ဖို႔အေရး ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ဘ၀မ်ား ေပါင္းစည္းဖိုု႔အတြက္ ၾကားမွာရွိေနတဲ့ အခက္အခဲမ်ားကိုု တိုုင္ပင္ၾကရာမွာ ဘာသာမတူျခင္းနဲ႔ လူမ်ိဳးမတူျခင္းမ်ားဟာ အဓိကျပသနာ ျဖစ္လာခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္လိုုပဲၾကည့္ၾကည့္ တကယ့္တကယ္ ေပါင္းစည္းၾကဖို႔ရန္ မျဖစ္ႏိုင္တာကိုု သေဘာေပါက္ခဲ့ၾကေပမဲ့ ခ်စ္သာခ်စ္တာ ပဓာနမို႔ ႏွစ္ဦးစလံုး အခ်စ္ကို ဦးစားေပးျပီး လက္ထပ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုုက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ဦးေႏွာက္ပိုုင္ရွင္ ကြ်န္ေတာ္ရဲ့အေဖ နဲ႔ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့အေမတို႔ဟာ ေပါင္းစည္းဂေဟ ဆက္မိၾကပါေတာ့တယ္။

အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ႏွစ္အနည္းငယ္ ၾကာလာခဲ့ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အေမဟာ သမီးဦးကိုု ေမြးဖြားသန္႔စင္လိုုက္ပါတယ္။ ပထမဆံုးရလာခဲ့တဲ့ သမီးဦးမို႔ ဖူးဖူးမွဳတ္ကာမတတ္ ခ်စ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုေနစဥ္ သံုးႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ သမီးေနာက္တေယာက္ကိုု အေမက ထပ္မံျပီး ေမြးဖြားလိုက္ပါတယ္။ သမီးတေယာက္ကိုု ထပ္ရလိုုက္တဲ့အတြက္ ရတနာတပါးတိုးလာခဲ့တဲ့ မိသားစုုေလးဟာ ယခင္ကထက္ ပိုျပီး စည္ကားျမိဳင္ဆိုင္လာပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း သမီးမ်ားခ်ည့္ ရွိေနတဲ့ ဘ၀ကိုု အေဖက မေက်နပ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ သားတေယာက္ေတာ့ သူလိုခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ အေဖရဲ့ သားေယာက္်ားေလး လိုခ်င္တဲ့ ဆႏၵဟာ မၾကာမွိမွာပဲ ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ အေဖလိုခ်င္တဲ့ သား အငယ္ဆံုုးျဖစ္သူ ကြ်န္ေတာ့္ကိုု အေမေမြးျပီးလိုုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေဖဟာ သူ႔ဆႏၵျပည့္စံုုျပီ ဆိုုျပီး ၀မ္းသာလြန္းမက ၀မ္းသာခဲ့ပါတယ္။ ေလာကထဲကိုု မလည္မ၀ယ္နဲ႔ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေမြးေန႕မွာပဲ အေဖက ေဆးရုုံတရုုံလံုုးမွာရွိတဲ့ ၀န္ထမ္းအားလံုုးကိုု အလွဴၾကီးေပးကာ ေကြ်းေမြးခဲ့တယ္လို႔ အေမကေျပာျပခဲ့ဘူးပါတယ္။

 

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမမ်ားဟာ မိဘမ်ားရဲ့ ၾကည့္ရွဳအုုပ္ထိန္းမွဳေအာက္မွာ အသီသီး အျပိဳင္းအရိုင္းၾကီးထြား လာၾကပါတယ္။ အမမ်ားဟာ မိခင္ရဲ့ အုပ္သိမ္းေစာင့္ေရွာက္မွဳကိုု ခံရသူမ်ားျဖစ္လိုု႔ ငယ္ရြယ္စဥ္အခါကပင္ အေမျဖစ္သူရဲ့ ယံုုၾကည္မွဳကိုု လက္ခံခဲ့ၾကျပီး ဘုရားသားသမီမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတိုု႔က ဦးေႏွာက္နဲ႔ ေတြးေတာမေနေတာ့ပဲ အေမရဲ့ ၀ိညာဥ္ႏွလံုးသားလမ္းအတိုင္း လိုက္ျပီး သူငယ္မ်ားရဲ့ ယံုၾကည္ျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ ယံုၾကည္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အမေတြလိုုမဟုတ္ပဲ အေမ့ရဲ့ ႏွလံုးသားလမ္းစဥ္ကိုု မလိုက္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုုေတာ့ ႏွလံုးသား၀ိညာဥ္နဲ႔ ယံုၾကည္မွသာ ဘုရားသခင္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတယ္လို႔ အေမရဲ့ အဆိုကို လက္ခံဖို႔ရန္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ။ အေမ့ရဲ့ ႏွလံုးသားျပဆိုခ်က္ထက္ အေဖရဲ့ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ျခင္မွဳ တရားေတြကို ပိုျပီး အထင္ၾကီး ေလးစားခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႔ ပါတ္သက္လာရင္ အေမ့ကို ကြ်န္ေတာ္တိုင္ပင္ မေနေတာ့ပဲ အေဖနဲ႕သာ ေတာက္ေလွ်ာက္တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။

လသာတဲ့ညမ်ားမွာဆို ပက္လက္ကုလားထိုုင္ ကိုယ္စီနဲ႔ သားအဖႏွစ္ေယာက္ အတူထိုင္ျပီး လူ႔ဘ၀အေၾကာင္းမ်ားကိုု ေဆြးေႏြးတတ္ၾကပါတယ္။ သား လူ႕ဘ၀ဆိုတာ အဓိပၸါယ္မရွိဘူးသား။ အရာရာအားလံုးဟာ ျဖစ္တာနဲ႔ပ်က္တာပဲ ရွိတယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္တယ္။ အဲဒီအက်ိဳးကေန အေၾကာင္းျပန္ျဖစ္ျပန္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ သံသရာလည္ေနတယ္။ ေရလိုေပါ့သား။ ေနအပူရွိန္ေၾကာင့္ ေရဟာ ေရခိုး ေရေငြ႕ေတြျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီေရခိုးေရေငြ႕ေတြဟာ ေအးတဲ့အခါ မိုးအျဖစ္နဲ႔ တဖန္ ေရျပန္ျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ ေရဟာ သံသရာလည္ေနတယ္။ ထိုနည္းလည္ေကာင္းပဲ လူ႔ဘ၀ဟာလည္း သံသရာလည္ေနတယ္ သား။ အခု သားကိုယ္သား ငါရွိ ေနတယ္လို႔ ထင္ေနတယ္ မဟုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ တည္ျမဲမယ္လို႔ထင္တဲ့ ငါဆိုတဲ့ အတၱဆိုတာ မရွိဘူးသား။ ရုပ္နဲ႔ နာမ္တို႔ရဲ့ ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္းသေဘာပဲ ရွိတယ္။ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားလိုုက္ ျဖစ္ပ်က္သြားလိုုက္ နဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ေနတာပဲရွိတယ္သား။ ဘယ္အရာမွ အစိုးမရဘူး။ ဘယ္အရာမွ မတည္ျမဲဘူး။ အဲဒါဟာ အနတၱသေဘာပဲသား။ လိုု႔ အေဖ ဆိုုခဲ့စဥ္တုုန္းက ကြ်န္ေတာ္အလြန္ သေဘာၾကခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ေတြ႕ သံုုးသပ္ႏိုင္ခဲ့တာ အဲဒီအတိုင္းပဲ ျဖစ္ေနတာပါပဲ။

အေဖေျပာဆိုုခဲ့တဲ့ သေဘာတရားမ်ိဳးကိုု ေဒသနာဆရာျဖစ္တဲ့ ေဆာ္လမြန္ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ ေျပာဆိုခဲ့တာကိုု က်မ္းစာမဖတ္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ မသိခဲ့ပါဘူး။ ေဒသနာဆရာက “အနတၱသက္သက္၊အနတၱသက္သက္၊ ခပ္သိမ္းေသာအရာတိုု႔သည္ အနတၱသက္သက္ျဖစ္ၾက၏” လို႔ အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုခဲ့တာေတြ။ “ေနလည္းထြက္လ်က္၀င္လ်က္၊ ထြက္ရာအရပ္သို႔ တဖန္ေျပးလ်က္၊ ေတာင္လမ္းသို႔လိုက္၍ တဖန္ေျမာက္လမ္းသို႔လိုက္၏” လို႔ သံသရာလည္ေနေၾကာင္း ရွဳျမင္ခဲ့တာေတြ။ “ေနေအာက္မွာ အသစ္ေသာ အမွဳအရာမရွိ။ ၾကည့္ပါ။ အသစ္ျဖစ္၏ဟုု ဆိုုရေသာ အမွဳအရာ တစံုတခု ရွိသေလာ။ ထိုအမွဳအရာသည္ ငါတို႔အရင္ ေရွးကာလ၌ ျဖစ္ဘူးျပီး” လုိ႔ လည္ပတ္ေနျခင္းသေဘာတရားကိုု ေထာက္ျပခဲ့တာေတြ။ ကမာၻေပၚမွာ ရွိရွိသမွ်ေသာအရာ အားလံုုးဟာ အဓိပၸါယ္မရွိ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေနတယ္လို႔ ထင္စရာ ရွိေၾကာင္း သံုးသပ္ျပခဲ့တာေတြ။ ဒါေပမဲ့ အဆံုုးမွာေတာ့ “ဘုရားသခင္သည္ ခပ္သိမ္းေသာ ၀ွက္ထားျခင္းမွစ၍၊ အလံုုးစံုေသာအမွဳ၊ ေကာင္းမေကာင္းရွိသမွ်တို႔ကို စစ္ေၾကာ၍ ၊ တရားသျဖင့္ စီရင္ေတာ္ မူလတံသတည္း” လို႔ ကမာၻေလာကနဲ႔ စၾကၤ၀ဠာ တခုုလံုုးကိုု ထိမ္းခ်ဳပ္စီရင္ ေနေၾကာင္း၊ ဘုုရားရွိေနျခင္းသည္ လူ႔ဘ၀ရဲ့ အဓိပၸါယ္ရွိေနေၾကာင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ေျပာဆိုခဲ့တာေတြ။.. ထိုစဥ္ကာလက က်မ္းစာနားမလည္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္မသိခဲ့ပါဘူး။

ဘုုရားရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးလည္း အေမ့ကိုု ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ အေမ အေမကသာ ဘုုရားကိုု ယံုုတယ္။ အေမယံုတဲ့ ဘုရား ရွိတဲ့အေၾကာင္း သားကိုု သက္ေသျပပါ လို႔ဆိုေတာ့ သား ဘုရားဆိုတာ ဥာဏ္နဲ႕ရွာလို႔ မရဘူး သား။ ႏွလံုးသား ၀ိညာဥ္နဲ႔ပဲ ရွာလို႔ရတယ္။ လို႔ ဆိုေတာ့ အာ အေမကလည္း အဓိပၸါယ္ မရွိလိုက္တာ ဘုရားက သူရွိေနရင္ သားတို႔ကို ကိုယ္ထင္ရွားစြာ ျပမွာေပါ့လို႔ နဴတ္တုံ႕ျပန္လိုက္ေတာ့။ သား မင့္အေဖလို႔ေတာ့ အေမက ဥာဏ္မၾကီးဘူး။ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္လည္း အေမမရွင္းျပတတ္ဘူး။ က်မ္းစာထဲမွာ သားသိခ်င္တဲ့ ဘုုရားအေၾကာင္းပါတယ္ သား။ စိတ္ႏွလံုး တခုလံုးပံုအပ္ျပီး ယံုၾကည္စိတ္နဲ႔ သားရဲ့ ၀ိညာဥ္ႏွလံုးသားနဲ႕သာ ရွာပါသား။ ဘုရားက သားကို သူရွိေနေၾကာင္း ေျပာပါလိမ့္မယ္လိုု႔ အေမဆိုပါတယ္။ က်မ္းစာလား မဖတ္ခ်င္ပါဘူး အေမရာ ဟုိးေရွးခတ္ကလူေတြ သူတို႔ စိတ္ထင္ရာျမင္ရာေတြ ေရးထားတာေတြကိုု အခ်ိန္ကုုန္ခံျပီး ဖတ္မေနႏိုင္ပါဘူး။ အမွန္တရားဟာ ႏွလံုးသားမွာ မရွိဘူးအေမ ဦးေႏွာက္ထဲမွာပဲရွိတယ္။ ဦးေႏွာက္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ႏိုုင္မျဖစ္ႏိုင္ ဆံုုးျဖတ္ျပီးေတာ့မွပဲ ယံုသင့္ ယံုထိုက္တာကိုုပဲ သားယံုမယ္။ အေမ့လိုေတာ့ ႏွလံုးသား ခံစားခ်က္ကိုု ဦးစားေပးျပီး ၀တၱဳဇတ္လမ္းလိုေတာ့ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေခတ္က သိပၸံေခတ္အေမ။ သိပၸံပညာနဲ႔ အားလံုးကို သက္ေသျပႏိုင္တယ္။ သိပၸံပညာဟာ လက္ေတြ႕က်တယ္။ ဦးေနွာက္နဲ႔ ဆင္ျခင္လို႔ရတယ္။ ဘလိုင္းၾကီးေတာ့ သား မယံုႏိုင္ပါဘူး လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ပက္ခဲ့ပါတယ္။

သား မင္းအတြက္ အေမဆုပဲေတာင္းေပးမယ္လိုု မ်က္ရည္၀ဲကာ ေျပာခဲ့တဲ့ အေမ့ကိုု ကြ်န္ေတာ္ မသိက်ိဳးကြ်န္ျပဳကာ လ်စ္လ်ဴရွဳခဲ့ပါတယ္။ ေခါင္းမာလြန္းျပီး ဦးေႏွာက္ကိုုသာ ဦးစားေပးတတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အသက္အရြယ္ၾကီးလာတာနဲ႔ အမွ် သိပၸံအတတ္ပညာမ်ားကိုု ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ အီေဗာ္လူးရွင္း သီအိုရီကိုလည္း အက်ိဳးအေၾကာင္းခိုင္လံုတဲ့ သက္ရွိျဖစ္ပြားမွဳ ျဖစ္စဥ္တရပ္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ ဖန္ဆင္းရွင္ မလိုတဲ့ ဒီသီအိုရီၾကီးက ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းက အေဖသင္ၾကားခဲ့တဲ့ ဖီေလာ္ဆိုုဖီနဲ႔လည္း ကိုုက္ညီမွဳ အမ်ားၾကီး ရွိခဲ့တယ္လို႔လည္း ထင္ခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ မိမိကိုုယ္ကို၊ေကာင္းေအာင္က်ိဳး၍၊ ေကာင္းက်ိဳးကိုယ္၌ တည္ေစမင္း ဆိုုသလို ကိုယ့္ခြန္အား၊ ကိုုယ့္ညာဏအား နဲ႔ပဲ ေကာင္းေအာင္၊ အျပစ္ကင္းေအာင္ ေနခဲ့ပါတယ္။

ဦးေႏွာက္နဲ႔ ကိုုယ့္အားကိုယ္ကိုးလို႔ အျပစ္မရွိေအာင္ ၾကိဳးစားေနရင္း အခ်ိန္မွာပဲ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အျပစ္ႏြံတခုထဲကို မေတာ္တဆ က်ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အျပစ္ကင္းစင္ေအာင္ ေနတုန္းက အျပစ္ျဖစ္မွာ ေၾကာက္ခဲ့ေပမဲ့၊ အျပစ္တြင္းထဲက်ေရာက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကဲမထူးပါဘူးကြာ က်လည္းက်တဲ့အတိုုင္းေပါ့လိုု႔ စိတ္ထဲသတ္မွတ္ျပီး မိုက္မိုက္မဲမဲနဲ႕ အဲဒီႏြံထဲမွာပဲ ဆက္ျပီး မထူးဇတ္ခင္းကာ ေနလိုက္ပါတယ္။ လူမိုက္ဘ၀နဲ႕ ေနခဲ့လို႔  အခ်ိန္ၾကာေညာင္းလာတဲ့ တေန႕မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အမွားၾကီးမွားျပီဆိုုတာ သိခဲ့ျပီး ေနာင္တရခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေနာင္တဟာ ၾကီးမားလြန္းတာေၾကာင္း ဘ၀တေလ်ာက္လံုး ဘုရားကို ေက်ာခိုင္းထားခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘုရားရွိတဲ့ဘက္ အရပ္ကိုု လွည့္လာခဲ့ပါတယ္။ တသက္နဲ႔ တကိုုယ္ ဘုရားမရွိဘူးလို႔ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ျငင္းဆိုခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘုရားရွိေနေၾကာင္းကိုု ႏွလံုးသားနဲ႔ အလိုလို သိလာခဲ့ပါတယ္။ ဘ၀တေလ်ာက္လံုုး အေမေျပာေျပာေနတဲ့ ခရစ္ေတာ္ရဲ့ ခြင့္လႊတ္ျခင္းဆိုတာကို ဦးေႏွာက္နဲ႔ စဥ္းစားလို႔ မရခဲ့ေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခရစ္ေတာ္ရဲ့ ၾကင္နာသနားမွဳ၊ ခြင့္လႊတ္ခ်စ္ျခင္းအေၾကာင္းကိုု ႏွလံုးသားနဲ႔ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေနာင္တတရားသာ မရွိခဲ့ရင္၊ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အခုုထက္ထိ မေျပာင္းလဲေသးတဲ့ ဘ၀နဲ႔ပဲ ရွိေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ေနာင္တတရားသာ မရွိခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဇာတိပကတိလူ အတိုုင္းသာ ရွိေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေနာင္တတရားေၾကာင့္ပဲ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘုရားသခင္ကို ႏွလံုးသားနဲ႔ ပထမဆံုးအၾကိမ္ လက္ခံယံုၾကည္မိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာင္တတရားဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ႏွလံုုးသားမွာ ၀ိညာဥ္သစ္တခုကိုု ပထမဆံုးအၾကိမ္ ေမြးဖြားေပးလိုက္ပါတယ္။

၀ိညာဥ္သေဘာကိုု ပထမဦးဆံုုးအၾကိမ္ ထိေတြ႕ခံစားမိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အရင္က ဘာခံစားခ်က္မွ မေပးခဲ့တဲ့ ဘုရားသီးခ်င္းမ်ားကို သီဆိုရတာကို ႏွစ္ျခိဳက္ေပ်ာ္ေမြ႕လာပါတယ္။ ယံုၾကည္သူအမ်ားအျပားနဲ႕၊ ဘုရားရဲ့ မိသားစုု၀င္ေတြနဲ႔၊ ေရာေႏွာေနထိုင္ရတာကိုု ၀မ္းေျမာက္လာပါတယ္။ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ားကိုုလည္း မေတာင္းတတ္ေတာင္းတတ္နဲ႔ ဘုရားသခင္နဲ႔ ျပဳလုပ္လာပါတယ္။ ဘုရားရွိေနတယ္ဆိုုတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ဘယ္တုန္းကမွ မခံစားဘူးေပမယ့္ သန္႔ရွင္းေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ႏွလံုးသားထဲမွာ လွဳပ္ရွားရိုုက္ခတ္တာကိုု ခံစားလာခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ခမည္းေတာ္၊သားေတာ္၊သန္႔ရွင္းေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္တိုု႔ရဲ့ ျငိမ္သက္မွဳနဲ႔ ၀မ္းေျမာက္မွဳတိုု႔ဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ျပည့္၀လာပါတယ္။ ခရစ္ေတာ္ရဲ့ အတုမဲ့ ေမတၱာနဲ႔ အျပစ္သားမ်ားကိုု ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းမ်ားကိုုပါ ေပါင္းစပ္ခံစားလာပါတယ္။ ဘ၀တသက္တာလံုုး အရာရာကိုု ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆံုုးျဖတ္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ႏွလံုုးသားနဲ႔ပဲ ဆက္လက္ရွင္ သန္ ေနထိုုင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ကြ်န္ေတာ္ ၀ိညာဥ္ေဟာင္းဘ၀ကေန အသစ္ဘက္ကိုု ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိတဲ့ အခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ္ဟာ စကၤာပူကိုု ေရာက္ရွိေနပါျပီ။ မိဘမ်ားကိုု ခြဲခြာျပီး တျပည္တရြာမွာ စီးပြားရွာထြက္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ပိုုင္ရွင္ အေဖ နဲ႔ ႏွလံုးသား ပိုင္ရွင္ အေမတို႔ရဲ့ အုပ္ထိန္းမွဳ ေအာက္ကေန ေ၀းကြာေနခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ႏွလံုးသားရဲ့ အုပ္စိုးမွဳနဲ႔ ၀ိညာဥ္သေဘာ ဆန္စြာ ေနထိုုင္လာခဲ့စဥ္ အရင္ကေတြးေခၚခဲ့တဲ့ ဦးေႏွာက္ဟာ လံုး၀သံုးမရေတာ့ဘူးလားလို႔ စိတ္မွာ ခံစားမိလာရပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ဟာ မလိုအပ္ေတာ့ရင္ ဘုရားသခင္က ဘာေၾကာင့္မ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေပးထားရပါသလဲ။ ဦးေႏွာက္ဟာ မလိုအပ္ေတာ့ရင္ ႏွလံုုးသားသက္သက္ခ်ည္း ေပးထားဖို႔ရန္သာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ႏွလံုးသားျပသနာဟာ ရွင္းသြားမလိုလိုနဲ႔ မရွင္းခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အုပ္စုၾကီးႏွစ္ခုကိုု ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ၾကံဳရခဲ့ပါတယ္။ အုပ္စုတစ္စုကေတာ့ ႏွလံုးသားကိုု အရမ္း ဦးစားေပးလြန္းျပီး ဘာသာေရးမွာ ဦးေႏွာက္ဟာ ဘာမွ အသံုုးမ၀င္ေၾကာင္းနဲ႔ အေႏွာက္အယွက္ အတားအဆီးပင္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ခံယူထားၾကသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေတြ႕ၾကံဳခံရတဲ့ ယုုံၾကည္သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီလို ခံယူၾကသူ အမ်ားအျပား ရွိေနတာကိုု ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒိထက္ပိုုျပီး ဆိုးတာကေတာ့ မိမိတို႔ရဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အရာမ်ားကိုု ဘုုရားသခင္ထံက ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအျဖစ္ ထင္ေနၾကသူမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။((Legitimate Vision) တကယ္ရသူမ်ားကိုု မဆိုလိုပါ။) ထိုသို႔ေသာသူမ်ားဟာ မိမိတို႔ အာရုံထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဘုရားသခင္ရဲ့ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားဟာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ေတြးေတာဆင္ျခင္လို႔ရတဲ့ အရာမ်ားထက္ မွားႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိဘူးလိုု႔ ခံယူၾကသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ က်မ္းစာထဲက ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားကိုု ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ျခင္ေတြးေတာလို႔ ရခဲ့ရင္ပဲ ဒါေတြဟာ လူ႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ ေတြးတာေတြပါကြာ။ ဘာသာေရးမွာ ဦးေႏွာက္လာသံုုးရင္ အလကားပဲလို႔ ဦးေႏွာက္ကိုု လြန္မင္းစြာ အထင္အျမင္ေသးၾကသူမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့ အုပ္စုတစုကေတာ့ ဦးေႏွာက္ကိုု ဦးစားေပးလြန္းသူမ်ား အုပ္စုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအုပ္စုကေတာ့ ပထမအုပ္စုနဲ႔ ဆန္႕က်င္ျပီး ဦးေႏွာက္ကိုု လြန္မင္းစြာ အထင္ၾကီးၾကသူမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ မေျပာင္းလဲခင္ ဘ၀တုုန္းက အဲဒီအုပ္စုၾကီးမွာ ပါခဲ့ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ေတြးျပီး မွန္ကန္စြာ အေျဖထုတ္ႏိုင္ရင္ အမွားကင္းတယ္လို႔ ယူဆၾကသူမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအုပ္စုကေတာ့ အျခားအျခားေသာ သူမ်ားထက္ ဦးေႏွာက္ေကာင္းသူမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ အရာရာကို ဦးေႏွာက္နဲ႔ သိႏိုင္ျပီး ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မယ္လို႔ ခံယူၾကသူမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လုုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အလုုပ္ခြင္က လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ထိုအုပ္စု၀င္မ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ အလုုပ္မွာ သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ဦးေႏွာက္ကိုုသာလ်င္ အထင္ၾကီးၾကသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ နာဗင္းလိုု႔ အမည္ရတဲ့ သိပၺံပညာရွင္တေယာက္က Science Is My God လိုု႔ ကြ်န္ေတာ့္ကိုု ေျပာဖူးပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ ဦးေႏွာက္နဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ သိပၸံပညာသာလွ်င္ အရာရာကို ဆံုးျဖတ္ေပးတယ္လိုု႔ ဆိုလိုတာပါ။

အခ်ိန္မ်ားစြာ ၾကာလာလို႔ ဒီလိုု ႏွစ္ဖက္စြန္းျဖစ္ေနသူမ်ားရဲ့ အားနည္းခ်က္ကိုုယ္စီကိုု ကြ်န္ေတာ္တျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္လာပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အုုပ္စုုတစုုစီရဲ့ အားသာခ်က္မ်ားကိုု ကြ်န္ေတာ္သိလာပါတယ္။ ႏွလံုးသားကိုု လြန္မင္းစြာ ဦးစားေပးလြန္းသူမ်ားအတြက္ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အားသာခ်က္မ်ားကိုု ကြ်န္ေတာ္ဖတ္မွတ္ နားလည္ခဲ့သလို ေ၀ငွခ်င္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဦးေႏွာက္ကိုု ဦးစားေပးလြန္းသူမ်ားအတြက္ ႏွလံုုးသားရဲ့ အားသာခ်က္မ်ားကို နားလည္ခဲ့သလို ေ၀ငွခ်င္ပါတယ္။

ႏွလံုးသားကို ဦးစားေပးသူမ်ားကိုု ဦးေႏွာက္ရဲ့ ေကာင္းေၾကာင္းေလးမ်ားကိုု ေ၀ငွခ်င္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ဟာ ဒီေလာကၾကီးမွာ က်င္လည္က်က္စားတဲ့ အခါမွာ အမ်ားၾကီး အသံုး၀င္တယ္ ဆိုတာကိုု ဘယ္သူမွ ျငင္းလို႔ မရပါဘူး။ အနိမ့္ဆံုး အဆင့္က စေျပာရင္ လယ္ယာစိုက္တဲ့ ေတာင္သူလယ္သမ်ား ဦးၾကီးမ်ားက ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပ်ိဳးခင္းစိုက္ရမယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပ်ိဳးနဴတ္ရမယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေကာက္စိုုက္ရမယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေကာက္သိမ္းရမယ္။ ဘယ္ရာသီဥတုမ်ိဳးဟာ ဘယ္မ်ိဳးေစ့နဲ႔ ကိုုက္ညီတယ္။ စသျဖင့္ ဦးေႏွာက္အသိညာဏ္ နဲ႔ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီး လုုပ္ကိုုင္ၾကရပါတယ္။ ဒီထက္ တဆင့္တက္လို႔ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ဆရာ၀န္၊မန္ေနဂ်ာ၊သိပၺံပညာရွင္ အမ်ားအျပားဟာလည္း ဦးေႏွာက္ကိုသာလ်င္ အသံုးျပဳ အလုပ္လုပ္ကိုင္ ၾကရပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ အင္ဂ်င္နီယာဆိုုရင္ အေဆာင္အဦ ျဖစ္ဖို႔ တြက္ခ်က္မွဳေတြ ျပဳျပီး စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္မွ တည္ျမဲတဲ့ အေဆာက္အဦကိုု ေဆာက္ႏိုုင္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျမင့္ဆံုး အဆင့္ျဖစ္တဲ့ တိုုင္းျပည္အုုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုုပ္ၾကတဲ့ သမၼတမ်ားဟာ လည္း ဦးေႏွာက္ကိုသာ အသံုးျပဳျပီး စနစ္တက်အုုပ္ ခ်ဳပ္မွသာ တိုုင္းျပည္ဟာ သာယာ၀ေျပာျပီး ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာႏိုုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေလာကအရာမ်ားမွာ ဦးေႏွာက္က အသံုုး၀င္တာကေတာ့ ဟုုတ္ပါတယ္။ ဘာသာေရးမွာေတာ့ ဦးေႏွာက္ကိုု လာျပီး မသံုုးနဲ႔ လိုု႔ ေျပာေကာင္းေျပာၾကမွာပါ။ ဒါက ဘာသာေရးမွာ ဦးေႏွာက္အသံုး၀င္ပံုုကိုု မသိၾကေသးလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ့ နဴတ္ကပတ္ေတာ္နဲ႔ ေျပာၾကားခ်က္ေတြဟာ ယံုၾကည္သူအမ်ားအတြက္ အေရးၾကီးၾကေၾကာင္းကိုု သိၾကပါတယ္။ အဲဒီ နဴတ္ပတ္ေတာ္မ်ားကိုု ပေရာဖက္မ်ားကလည္းေကာင္း၊ တမန္ေတာ္မ်ားကလည္းေကာင္း၊ အထူးသျဖင့္ သားေတာ္ျဖစ္တဲ့ သခင္ခရစ္ေတာ္ထံကလည္းေကာင္း ၾကားသိႏိုုင္ၾကပါတယ္။ အဲဒီ ဘုရားရဲ့ သေဘာေတြ၊ နဴတ္ကပတ္ေတာ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ဦးေႏွာက္နဲ႔ (သန္႕ရွင္းေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္ အကူအညီနဲ႔) ကိုုယ္တိုင္နားလည္ျပီး တျခားသူေတြကိုု နားလည္တဲ့အတိုုင္း ေျပာျပႏိုုင္ရင္ ေကာင္းကင္ႏိုုင္ငံေတာ္က်ယ္ျပန္႔ေရးအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား အက်ိဳးျပဳႏိုင္ပါလိမ့္မလဲ။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ ဆက္စပ္ေတြးေတာႏိုုင္မွဳ စြမ္းအားကိုု အသံုုးမျပဳပဲ က်မ္းစာထဲက သမၼတရားကိုု ပိုင္းျခားနားလည္ ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

သမၼာက်မ္းစာထဲက ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဘုရားရဲ့ ပုဂိုလ္ျဖစ္ျခင္း၊ ဘုရားရဲ့ ဂုဏ္အဂၤါမ်ားကိုု နားလည္ႏိုင္ေအာင္ ေပးႏိုင္တာလည္း ဦးေႏွာက္ရဲ့ အစြမ္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အစြမ္းနဲ႔ပဲ ေခတ္ကာလကို လိုက္ျပီး ဘုရားက သူ႔ရဲ့ သားသမီးေတြအတြက္ စီမံခဲ့ပံုေတြ၊ ပဋိညာဥ္ အသစ္၊ပဋိညာဥ္ အေဟာင္းေတြ၊ ပညတ္ေခတ္ နဲ႔ ေက်းဇူးေတာ္ေခတ္ ဆိုတာေတြ ကို နားလည္ႏိုင္စြမ္း ရွိတာ မဟုတ္ေပဘူးလား။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အစြမ္းနဲ႔ သန္႔ရွင္းေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္တို႔ရဲ့ ဖြင့္ျပမွဳသံုးျပီး စစ္မွန္ေသာ ေနာင္တဆိုတာ ဘာလဲ။ ကယ္တင္ျခင္းကို ျဖစ္ေစမယ့္ ယံုုၾကည္မွဳဆိုုတာ ဘာလဲ၊ အျပစ္သားရဲ့ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းဆိုတာဘာလဲ ဆိုတာေတြကို နားလည္ႏိုင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အစြမ္းနဲ႔ပဲ အသစ္ေသာ ေမြးဖြားျခင္း ဆိုတာဘာလဲ၊ အဲဒီလို ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ လူမ်ားမွာ သီးေသာအသီး မ်ားဟာ ဘာလဲ ဆိုုတဲ့အရာေတြသာမက ခရစ္ေတာ္ရဲ့ ခႏၶာကိုုယ္ျဖစ္တဲ့ အသင္းေတာ္ကိုု စနစ္တက်တည္ေဆာက္တတ္ဖို႔ ၊ အသင္းေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ နည္းစနစ္မ်ားကိုု နားလည္ဖို႔၊ အသင္းေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားျဖစ္တဲ့ သင္းအုပ္၊သင္းေထာက္မ်ားကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔ နည္းမ်ားကိုု နားလည္ဖို႔ ဦးေႏွာက္ကိုပဲ အသံုးျပဳ နားလည္ၾကရပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ႏွလံုုးသားသမားမ်ား မသိေသးတဲ့(သို႔) သတိမထားမိေသးတဲ့ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အားသာခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေႏွာက္ကိုု ဦးစားေပးသူ အုပ္စု၀င္မ်ားအတြက္ ႏွလံုးသားရဲ့ အားသာခ်က္ကိုု ေ၀ငွခ်င္ပါတယ္။ ပထမဆံုုးအခ်က္အေနနဲ႔ ဦးေႏွာက္ရဲ့ ဆင္ျခင္ေတြးေတာ ဥာဏ္ဟာ သမၼာက်မ္းစာထဲက ေျပာတဲ့ ယံုုၾကည္မွဳမ်ိဳးကိုု မျဖစ္ေပၚေစပါဘူး။ ယံုၾကည္ျခင္းဆိုုတာ မျမင္ရတဲ့အရာမ်ားကိုု သိမွတ္စြဲလမ္းျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုုရားသခင္နဲ႔ မျမင္ရတဲ့ ေလာကကိုု ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဘယ္လိုု စဥ္းစားစဥ္းစား၊ ဘယ္လိုုပဲ ေတြးေခၚ ေတြးေခၚ၊ ဘယ္လိုုပဲ ဆင္ျခင္ဆင္ျခင္ မျဖစ္ႏိုုင္ပါဘူး။ သိပၸံပညာနဲ႕ ျဖစ္ေစ၊ ဖီလိုေဆာ္ဖီ သေဘာတရားနဲ႔ ျဖစ္ေစ၊ ၾကိဳက္သေလာက္ေတြးေခၚပါ။ ေက်နပ္တဲ့ အေျဖကို ရႏိုင္မွာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ ဆင္ျခင္တုုံတရားကိုု သံုးျပီး ဘုရားကို ရွာေတြ႕ျပီလို႔ ဆိုခဲ့ရင္ေတာင္မွ မၾကာခင္မွာပဲ သံသယျပန္၀င္လာျပီး ရခဲ့တဲ့ အေျဖဟာ ပ်က္ျပယ္သြားႏိုုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္တို႔ရဲ့ ယံုုၾကည္ျခင္းဟာ ဦးေႏွာက္ေပၚမွာ လံုုးလံုုးမတည္ပါဘူး။ ႏွလံုးသားေပၚမွာ တည္ပါတယ္။ မ်က္ျမင္ျမင္ရမွ ယံုုမယ္လို႔ ဆိုတဲ့ေသာမထက္ မျမင္ရပဲ ယံုတဲ့ သူမ်ားက ပိုုျပီး မဂၤလာ ရွိတယ္လို႔ ခရစ္ေတာ္ ျမြက္ၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒုုတိယအခ်က္ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပါပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ခရစ္ယာန္တိုု႔ရဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကိုု ဆိုလိုပါတယ္။ ၾကြေရာက္လာမယ့္ မျမင္ရေသးတဲ့ ေလာကကိုု ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၊ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္အတူတကြ ေနထိုင္ရမည့္ အခ်ိန္ကာလကို ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၊ ခမည္းေတာ္ႏွင့္ သားေတာ္တို႔ရဲ့ ဘုန္းအသေရ ထြန္းေတာက္မဲ့ ကာလကိုု ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၊ တို႔ဟာ ယံုၾကည္သူမ်ားရဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ိဳးကို ဦးေႏွာက္နဲ႔ လံုုး၀မရႏိုုင္ပါဘူး။ ယံုၾကည္ျခင္းကို မျဖစ္ေပၚေစႏိုုင္တဲ့ ဦးေႏွာက္ဟာ ယံုၾကည္ျခင္းကေန ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကိုု မျဖစ္ေပၚေစႏိုင္တာ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ယံုၾကည္ျခင္း မရွိရင္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလဲ မရွိပါဘူး။ မိမိစိတ္ကူးနဲ႔ လုုပ္ယူျပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တုု တစ္ခုုကိုု ဦးေႏွာက္သံုုးျပီး ဖန္တီးလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ ေနထြက္လာတဲ့အခါ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ႏွင္းပြင့္မ်ားလိုု တခဏအတြင္း ေပ်ာက္သြားႏိုုင္ပါတယ္။

တတိယအခ်က္ကေတာ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားတေယာက္က အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကိုု ဦးေႏွာက္နဲ႔ ခ်စ္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ခ်စ္ျပီး လက္ထပ္ေပါင္းသင္းလို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ အိမ္ေထာင္ဟာ ႏွလံုးသားမပါပဲ တည္ေဆာက္တဲ့ အိမ္ေထာင္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ မျမဲၾကပါဘူး။ လူအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရွိတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာကိုု ဦးေႏွာက္နဲ႔ သံုးျပီး တည္ေဆာက္ဖို႔ မလြယ္ကူရင္၊ ဘုရားနဲ႔ လူသားမ်ားအၾကားမွာ ရွိတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာကို ဦးေႏွာက္နဲ႔ တည္ေဆာက္ဖို႔ဆိုတာ ပိုျပီး မလြယ္ကူပါေသးတယ္။ ဘုုရားသခင္ကိုု ႏွလံုးသားနဲ႔ ပံုအပ္ကာ ခ်စ္ကာမွ ဘုုရားသခင္ရဲ့ ခ်စ္ေမတၱာကို ခံစားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ႏွလံုးသားအိမ္မွာ ဘုရားခ်စ္ေမတၱာ စီးဆင္းလာေလ၊ မိမိရဲ့ အနီးအနားက သူေတြကိုု ခ်စ္ေမတၱာစိတ္ ေမြးဖြားႏိုင္ေလေလ ျဖစ္ၾကမွာပါ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေနရာမွာ ဦးေႏွာက္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွာ အသံုုးမ၀င္ပါဘူးဗ်ာ။

အဆံုုးသတ္ေျပာရရင္ ငယ္စဥ္ဘ၀တုန္းက ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဦးေႏွာက္အုပ္စုထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုုရားသခင္က အစြန္းေရာက္ ဦးေႏွာက္အုပ္စုုမ်ားထဲက ကြ်န္ေတာ္ကိုု ေရြးထုတ္ျပီး ႏွလံုးသားနဲ႔ ယံုုၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ကယ္တင္ျခင္း လမ္းေပၚတင္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွလံုးသားအားျဖင့္ ကယ္တင္ျခင္းလမ္းေပၚေရာက္ျပီးတဲ့အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အစြန္းေရာက္ ႏွလံုုးသားအုပ္စုမ်ားထဲ က်ေရာက္ဖို႔ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရားသခင္က ကြ်န္ေတာ့္ကိုု မက်ေရာက္ေစပဲ ဘုုရားသခင္ရဲ့ စစ္မွန္တဲ့ သမၼာတရားလမ္းေပၚကို တင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ဘုုရားသခင္ကိုု ေက်းဇူးတင္သလိုု၊ ယံုုၾကည္သူ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုုးကိုလည္း ဦးေႏွာက္နဲ႔ ႏွလံုးသားၾကားမွာ မွန္ကန္စြာ ရပ္တည္ႏိုင္ၾကပါေစလိုု႔ ဆုေတာင္းရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။ အားလံုးကို ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ။

နာမေတာ္အားျဖင့္

လွမင္းသူ

 


မုရန္(၄) မဂၢဇင္း
Oct-2012 ရန္ကုန္တြင္ထြက္ျပီ
Download - Click Here

Hits: 729
Comments (0)Add Comment

Write comment
smaller | bigger

busy

Facebook Google Twitter buttons

သက္ေသခံခ်က္မ်ား Testimony (random article)

ကြ်န္ေတာ့ဖခင္အတြက္ မွတ္တမ္းလႊာ


ေဇာ္ေအာင္ (မံုရြာ)

ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ ေသရာမွျပန္ရွင္ျခင္း

အသက္၃၀ေက်ာ္အရြယ္ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဆလင္းၾကီးျမိဳ႔နယ္မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္းက ဇနီးသည္မိသားစုရွိရာ မံုရြာျမိဳ႔ကို အျပင္းဖ်ားျပီးေရာက္လာပါတယ္။  ကြ်န္ေတာ္မိခင္၊ အသက္၃၀ေက်ာ္ပဲရွိေသာ္လည္း ကေလး ၆ေယာက္အေမျဖစ္တဲ့ မိခင္ေဒၚလခန္းခါး၊ သားဖြားဆရာမချမာ ခင္ပြန္းရဲ့ အသက္ရႈမရျဖစ္ျပီး၊ အျပင္းဖ်ား၊ အပူခ်ိန္လည္း အရမ္းတက္လို႔၊ ေျခလက္၊မ်က္ႏွာေယာင္ကားျပီး ဘယ္မ်က္လံုးတဖက္ျပဳးထြက္ေနတာကို ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ မံုရြာမက္သဒစ္အသင္းေတာ္မွလည္း မိသားစုကို ၾကည့္ရႈေပးပါတယ္။ မံုရြာ ျပည္သူ႔ေဆးရံုၾကီးကလဲ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္မိခင္ခမ်ာ မံုရြာျမိဳ႔ရဲမႈးၾကီးဦးဖိုးေက်ာ္ဆီ သြားျပီး ငိုယိုေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ သေဘာေကာင္း၊တာ၀န္ယူတတ္သူ ရဲမႈးၾကီးက ခ်က္ျခင္း အေရးေပၚသူနာျပဳကားတစီး စီစဥ္ျပီး မႏၱေလး တိုင္းေဆးရံုၾကီးဆီကို သြားခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ အေမကိုယ္တိုင္ လိုက္သြားပါတယ္။ လယ္ပင္းကို ေဖာက္ျပီး၊ အသက္ရႈေအာင္ မ်က္ရည္မ်က္ခြက္နဲ့ ကြ်န္ေတာ့အေမ ေဘးက စပယ္ရွယ္နာစ္အေနနဲ႔ လိုက္သြားတယ္။ (ငါမ်က္ရည္သည္ ေန႔ညဥ့္မပ်က္ ငါ့စားစရာျဖစ္ရသည္ ဆာလံ-၄၂)။ ကားေပၚမွာပဲ ေဆးပိုက္မ်ားတန္းလန္းနဲ႔ မႏၱေလးတိုင္းေဆးရံုၾကီး ၄နာရီေလာက္ေမာင္းသြားျပီးမွ ခ်က္ျခင္းခြဲစိတ္ကုသပါတယ္။ အခ်ိန္မီေရာက္သြားေတာ့ အသက္ခ်မ္းသာရေပမဲ့ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးေတာ့ ထုတ္ပစ္လိုက္ျပီး၊ ေက်ာက္မ်က္လံုးအစားထိုးလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖဟာ သားသမီးမ်ားကို အခုခ်ိန္ထိ သူမ်က္လံုးတဖက္မရွိေၾကာင္း လံုး၀မေျပာပါဘူး။ အေမေျပာျပလို႔သာ သိရပါတယ္။ ဖခင္ရဲ့အားနည္းခ်က္မ်ားကို သားသမီးမ်ား သိျပီးစိတ္ပ်က္သြားမွာ မလိုလားပါဘူး။

ကြ်န္ေတာ့္အေဖ၊ ေသလုနိးပါး၊ ေမ်ာေနခ်ိန္ ၃ရက္ေလာက္မွာ အိပ္မက္လိုလို တခုပဲ သတိရပါတယ္။ အေဖကို ေသဒဏ္ေပးခံရျပီး ခ်ဳပ္ထားျခင္းခံရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရဲမႈၾကီးဦးဖိုးေက်ာ္က ခ်ဳပ္ထားသူေတြကို ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ သူ႔ကို လႊတ္လိုက္၊ ဒီလူက လူေကာင္းပဲ .. လို႔ ဟစ္ေအာ္ေျပာတာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့အေဖကို လႊတ္လိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေသဒဏ္ေပးခံရတယ္။ ေမ်ာေနရာက ႏိုးလာေတာ့ ေဘးကုတင္မွာလဲ လဲေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔တယ္။ အဲဒီလူရဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔က ေသဒဏ္ေပးခံရတဲ့လူနဲ႔တူသလို ထင္ရတယ္။ ေနာက္တေန႔ ကုတင္ေပၚကလူ မရွိေတာ့ဘူး၊ ေမးၾကည့္ေတာ့ ေသသြားျပီတဲ့။  အဲဒီအခ်ိန္က သားသမီး ၆ေယာက္ဖခင္ .. အခု ၂၀၁၁ မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ၾကာသြားပါျပီး၊ အားလံုး သာသမီး ၈ေယာက္ကို ေကြ်းေမြး၊ျပဳစု၊ ပညာသင္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ငယ္စဥ္ေတာင္ၾကိးဘ၀
ကြ်န္ေတာ့အေဖဟာ မိဘမဲ့တစ္ဦးပါပဲ။ ကခ်င္ျပည္၊ မိုးေကာင္းျမိဳ႔နယ္၊ မရမ္းေက်းရြာ သူၾကီးမိသားစုက ဒုတိယကမၻာစစ္မွာ မိဘမဲ့ကေလးငယ္ကို ၂ေယာက္ကို ေမြးစားလိုက္ပါတယ္။ ကေလးေတြဟာ  စာၾကိဳးစားတဲ့အတြက္ အလယ္တန္းပညာကို ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႔အထိ တက္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ မိဘမဲ့ကေလးေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ စီးပြားေရး၊ ေက်ာက္စိမ္းလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ကိုင္ျပီး ေနာင္တခ်ိန္မွာ အင္အယ္ဒီပါတီက အမတ္အျဖစ္အေရြးခံရသူ မရမ္ေဇာ္ေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကေတာ့ ၁၀တန္းေအာင္ျပီး ရဲသိပၸံဆက္တက္တယ္။ ရဲအရာရွိျဖစ္သြားျပီး သူၾကီးသမီး သားဖြားဆရာမ ကြ်န္ေတာ့မိခင္နဲ႔  လက္ထပ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒိအခ်ိန္ကေတာ့ ေရႊတက်ပ္သား ၃၀က်ပ္ေလာက္ရွိတဲ့အခ်ိန္ မိဘ ၂ေယာက္ေပါင္း လစာေငြ ၅၀၀ေက်ာ္ရတဲ့ ဖခင္၊မိခင္တို႔ဘ၀ဟာ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႔မွာ ၇၅ရာႏႈန္းက ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကို သိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္က ဘြဲ႔ရတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာၾကီးျဖစ္ေပမဲ့ အေဖေလာက္ လူသိမမ်ားပါဘူး။ နာမည္လည္း မရပါဘူး။ အေဖကို မွီဖို႔ အမ်ားၾကီးလိုပါေသးတယ္။ ဒါကေတာ့ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေဖနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မိတာပါ။

၀ိညာဥ္ပိုင္းကို ၾကည့္ရင္ အေဖဟာ၊ ဟိုး..ငယ္ငယ္ကတည္းက ယံုၾကည္သူ ကခ်င္မိသားစုနဲ႔ ၾကီးျပင္းလာပါတယ္။ ဘုရားသခင္ကို အလြန္အားကိုး၊ ယံုၾကည္သူျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္က မိသားစု ညစဥ္ ၀တ္ျပဳ၊ဆုေတာင္းပါတယ္။ ဘုရားေက်ာင္း အပတ္စဥ္သြားပါတယ္။ ဆန္းေဒးစကူးမတက္မေနရ သြားရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ ၁၀တန္းေအာင္တဲ့အခ်ိန္ မံုရြာျမိဳ႔နယ္မွာ အမွတ္ထိပ္တန္းနဲ႔ ေအာင္ခဲ့ပါတယ္။  ကြ်န္ေတာ္ေမးတဲ့ ယံုၾကည္ျခင္းေမခြန္းမ်ားကို မိဘမ်ားက နားလည္ေအာင္မေျဖႏိုင္၊ တရားေဟာဆရာမ်ားကလည္း ရွင္မျပႏိုင္ေတာ့ ဘုရားမဲ့၀ါဒီ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ အသက္၄၀ေရာက္မွ ဘုရားသခင္ကို ကိုးစား၊ယံုၾကည္လာေတာ့ ကံေကာင္းလို႔မေသ၊ သံေခ်ာင္းတို႔အေဖ  .. ေသကံမေရာက္၊ ငရဲကလြတ္ျပီး ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ျခင္း စိတ္ခ်မႈရခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့အေဖကေတာ့ သူ႔ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ကယ္တင္ျခင္း စိတ္ခ်စြာေနထိုင္ခဲ့ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ထင္ရစိုင္း၊ ငါ ဆိုတဲ့ အတၱနဲ႔ အသက္၄၀အရြယ္ထိ ေယာကၤ်ားဆို မလုပ္တာမရွိဖူးေအာင္ ေသာက္စား၊ မူးရစ္၊ မိုက္ရမ္း၊ ရန္ျဖစ္၊ လူၾကီးေတြကို ျပန္ေျပာနဲ႔ ခပ္မိုက္မိုက္ပဲ မွားယြင္းစြာေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။ မေသပဲ ေနာင္တရျပီး ဘုရားကို လက္ခံယံုၾကည္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယံုၾကည္ျခင္း ၀ိညာဥ္ေရးမွာလည္း ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကို ေျခဖ်ားေတာင္ မမွီပါဘူး။

ေခြတာစုေဆာင္းတတ္သူ
ဖခင္ျဖစ္သူဟာ မ.ဆ.လ ေခတ္က ေဘးေပါက္၀င္ေငြနဲ႔ လုပ္စားရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔လစာပဲစုေဆာင္းပါတယ္။ စုေဆာင္းေခြ်တာတတ္တဲ့ ဖခင္ေၾကာင့္ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႔မွာ ေျမကြက္ၾကီးတစ္ခု ၀ယ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ေလးတစ္ခုေဆာက္ျပီး မိသားစု ေနာင္ေရးအတြက္ ေျမတကြက္၊ အိမ္တစ္လံုး ရရွိခဲ့ပါတယ္။ မိခင္ျဖစ္သူကေတာ့ သားဖြားဆရာမျဖစ္တဲ့အတြက္ တလကို ကေလး၁၅ေယာက္ေမြးဖြားေပးျပီး၊ လူနားမ်ား ကန္ေတာ့ေငြနဲ႔ ေငြရႊင္ခဲ့ပါတယ္။ အသံုးစြဲမဆင္ခ်င္တဲ့ မိခင္က ေငြမစုေဆာင္းမိပါဘူး။ ဖခင္ကေတာ့ လစာေငြတလ ၄၅၀က်ပ္ေလာက္ပဲ ရေပမဲ့ အိမ္ေျမ၀ယ္ႏိုင္တဲ့အထိ ေငြစုႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ကေလးမ်ားကိုခ်စ္သူ (ေမတၱာ)
ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ဟာ ကေလးမ်ားကို အလြန္ခ်စ္ပါတယ္။ သားသမီး ၈ေယာက္ကို မွ်တစြာခ်စ္ပါတယ္။ ကေလးမ်ားနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ စာသင္ေပးပါတယ္။ ကေလးမ်ားကို ဖက္ကဲတလင္းေနထိုင္ျပီး ျခင္ေထာင္အၾကီးၾကီးထဲမွာ ကေလးအငယ္မ်ားနဲ႔ အတူအိပ္ပါတယ္။ ကေလးအၾကီးဆံုးသား၊ သမီးမ်ားကေတာ့ တျခားျခင္ေထာင္မွာ အိပ္ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္ ကေလးဘ၀က ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွပါတယ္။ ေမာင္ႏွမ ၈ေယာက္ စားပြဲ၀ိုင္းေလးမွာ ထမင္းအတူစားျခင္း၊ ဟင္းကို တေယာက္တပံုစီ ထည့္ေပးျပီး ေခြ်တာစားေသာက္ျခင္းမ်ားဟာ ဆင္းရဲေသာ္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္၊ညီညြတ္မႈဟာ ၾကည္ႏူးစရာပါ။ ဖခင္ၾကီးနဲ႔ ကေလးတသိုက္ၾကီး ပန္းျခံ၊ အိမ္၀င္းျခံေတြမွာ အတူကစား၊ သြားလာရျခင္းကို ဖခင္ၾကီး သိပ္ႏွစ္သက္သလို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကေလးမ်ားလည္း အလြန္ေပ်ာ္ရပါတယ္။ သားသမီးမ်ားကိုသာမက ေဆြမ်ိဳး၊ ေျမးျမစ္မ်ားကိုလည္း အလြန္ခ်စ္တတ္ပါတယ္။ အသံက်ယ္ေလာင္စြာနဲ႔ မိတ္သဟာရစကားေျပာတတ္ပါတယ္။ မံုရြာျမိဳ႔က ေရႊစည္းခံုနဲ႔ဆုေတာင္းျပည္ ဘုရားပြဲေတာ္က်င္းပခ်ိန္မ်ားဆို ႏွစ္စဥ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သားသမီးမ်ားနဲ႔ ဖခင္ၾကီး ဘုရားေစ်းတန္းမွာ အရုပ္၀ယ္ဖို႔ သြားၾကပါတယ္။ အရုပ္က တရုပ္ထဲရမွာ တျပံဳၾကီး၊ တေပ်ာ္တပါးၾကီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ သမီးေတြက အိုးပုတ္၊ပလုပ္တုတ္၊ သားေတြက ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔ေသနပ္ .. ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဘုရားပြဲေစ်းေန႔က ခရစ္စမတ္၊ႏွစ္သစ္ကူးထက္ ပိုေပ်ာ္စရာေကာင္းသလိုပဲ။ အံုးအံုးတိုက္ေနမွ ေပ်ာ္တဲ့ ကေလးသဘာ၀ကိုး...။ ျပီးေတာ့ ဖခင္ၾကီးနဲ႔ ျမိဳ႔တြင္းကန္ေတာ္ၾကီးေရကန္၊ ျမိဳ႔ျပင္ေဂြ႔ၾကီးအင္းေတြမွာ ငါးသြားမွ်ားၾကတယ္။ ငါးပက္ၾကတယ္။ ဖခင္ၾကီးလည္း ေခ်ာင္းၾကိဳေခ်ာင္းၾကားက ၾကီးျပင္းလာေတာ့ ငါးမွ်ား၊ ငါးပက္၊ ငါးဖမ္း အလြန္၀ါသနာၾကီးပါတယ္။ ငါးဖမ္းသြားေတာ့ သားေတြနဲ႔ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါပဲ။ ၇ႏွစ္အရြယ္ တတိယသမီးျဖစ္သူက တြံေတးသိန္းတန္သီခ်င္း ဒီတခါလမင္းေတြ႔ရင္၊ ျပံဳးျဖစ္ေအာင္ျပံဳးျပလိုက္မယ္ေနာ္ .. ဆိုျပီး အိမ္သာအကြယ္က ေခါင္းေလးျပဴျပီး ညေနခင္းမွာေပၚေနတဲ့ လျပည္ၾကီးကို ျပံဳးျပေနခ်ိန္ ဖခင္ၾကီးနဲ႔ကြ်န္ေတာ္က ေဘးက ေဟးဆိုျပီး ေခ်ာက္လိုက္ေတာ့ တတိယသမီးချမာ အရမ္းရွက္သြားတာေတြ ဖခင္ၾကီးေအာက္ေမ့ဘြယ္မ်ားပါ။

၁၉၇၀ ေလာက္က ခြင့္တလရတဲ့ ဖခင္ၾကီး၊ မံုရြာျမိဳ႔ကေန ျမစ္ၾကီးနား ေဆြမ်ိဳးမ်ားဆီ အလယ္အပတ္သြားေတာ့ သားၾကီးကြ်န္ေတာ္ ၁၀ႏွစ္သားကို ေခၚသြားပါတယ္။ အေမကေတာ့ က်န္တဲ့ကေလးမ်ားကို ၾကည့္ရမွာနဲ႔ ခြင့္လဲမယူခ်င္ေတာ့ အေဖၾကီးနဲ႔သား ၂ေယာက္ထဲ အထက္တန္းရထားတြဲနဲ႔ မံုရြာ၊ မႏၱေလး၊ ျမစ္ၾကီးနား ခရီးစဥ္ထြက္ရတာ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ေမြးရပ္ေျမ မရမ္းရြာေရာက္ေတာ့ ရထားလမ္းေဘး၊ ေတာင္၂ေတာင္က ေမ်ာက္ေတြ နာရီ၀တ္တၾကိမ္ ..ေ၀ၚ၀ူး၊.. ေ၀ၚ၀ူး.. နဲ႔ ေအာ္သံမ်ား ၾကားရလို႔ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ လန္႔မိတယ္။ အဲဒီတုန္းက ရြာကေျခတံရွည္အိမ္ေအာက္ကို ေရာက္လာတတ္တဲ့ က်ားမ်ားရွိေၾကာင္း၊ က်ားေအာ္သံ၊ ဟိန္းသံမ်ားလည္း ညအခ်ိန္ ၾကားရတတ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီ ေမ်ာက္မ်ား၊ က်ားမ်ားလည္း  မ်ိဳးတုန္းျပီး ကုန္သြားပါျပီ။ မရမ္းရြာက အိမ္ေတြ သားအဖ၂ေယာက္ လိုက္လည္ၾကတယ္။ အဲဒီေခတ္က သူေပးတဲ့ မုန္႔ဖိုးေငြငါးက်ပ္၊ တဆယ္ဆို အလြန္တန္ဖိုးရွိပါတယ္။ ရြာက ကေလးမ်ား အသက္ ၁၃ႏွစ္ေက်ာ္ရင္ ေက်ာင္းမတက္ေတာ့ပဲ ေတာင္ယာလုပ္ငန္း၊ မိရိုးဖလာ လယ္ယာျပန္လုပ္ၾကတယ္။ ေၾသာ္ ..အေဖအေမတို႔ေခတ္က ၁၀တန္းေရာက္ေအာင္ ဒီလိုေတာေတာင္ကေန ၾကိဳးစားလာခဲ့ရတာပဲ။ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ကို ဖခင္ၾကီးကေမးေတာ့ ျမစ္ၾကီးနားေက်ာင္းသြားတယ္ .. ၾကားတာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့အေဖၾကီးက ..ေက်ာင္းသူဆိုေတာ့ ေရာ့ေရာ့ ဆိုျပီး တဆယ္တန္ ၂ရြက္ကို မုန္႔ဖိုးေပးပါတယ္။ ဘယ္ႏွစ္တန္းေရာက္ပီလဲလို႔ ေမးေတာ့ .. ကေလးမေလးက ျမစ္ၾကီးနားေက်ာင္းသြားတက္ခ်င္တယ္ေျပာတာပါ။ ေက်ာင္းမေနေတာ့ဖူး ..လို႔ေျပာျပီး .. ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ေပးတဲ့ တဆယ္တန္၂ရြက္ကို ကိုင္ထားပါတယ္။ ဖခင္ၾကီးရဲ့ က်ယ္ေလာင္စြာ  ဟာကြာ... ေျပာသံၾကီးၾကားလိုက္ပါတယ္။ သူေပးထားတဲ့ ပိုက္ဆံ တဆယ္တန္၂ရြက္လဲ အရမ္းျပန္သိမ္းယူခ်င္တဲ့ ပံုစံကို ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ၁၅စကၠန္႔ေလာက္ၾကာေတာ့ ေဘးကၾကည့္ေနတဲ့ လူၾကီးေတြလဲ အားနာ၊ ရွက္စရာဆိုေတာ့ .. ေအး..ေက်ာင္းျပန္တက္၊ ဒိပိုက္ဆံနဲ႔ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြ၀ယ္ .. လို႔ေျပာျပီး၊ စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ပါတယ္။ ဖခင္ၾကီးက ႏွေမ်ာတြန္႔တိုစြာနဲ႔ ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္မ်ားက ရယ္စရာေကာင္းပါတယ္။

သစၥာရွိသူ၊ သစၥာေစာင့္ထိန္းသူ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာကၤ်ားမ်ားဟာ အိမ္ေထာင္ေရးကိစၥေတြမွာ ဇနီးျဖစ္သူရဲ့ ညိဳညင္မႈကို ခံရတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အျခားမိန္မမ်ားနဲ႔ ေျပာဆို၊ဆက္ဆံတဲ့အခါမ်ားမွာ မိန္းမသားမ်ားကို အေရးတယူဆက္ဆံျခင္းမ်ား မိမိဇနီးသည္ရဲ့ ညိဳညင္ေျပာဆိုခံရတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ကေတာ့ မိန္းမကိစၥ ရွင္းလင္းပါတယ္။ ဘယ္မိန္းမကိုမွ အထူးမဆက္ဆံတတ္သလို၊ ကြ်န္ေတာ့မိခင္ကလည္း ဖခင္ နဲ႔ ႏွစ္ခ်ီခြဲခြာေနရေပမဲ့ ၊ စိတ္မခ်မႈတဲ့ စကားမ်ား တခါမွမေျပာပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ေရး ျပသနာလံုး၀မရွိပါဘူး။ ရဲအရာရွိတဦး တျခားျမိဳ႔ရြာေတြမွာ တေယာက္တည္း သြားေရာက္ေနထိုင္ေပမဲ့ အရႈပ္အရွင္းဘာမွ မရွိပါဘူး။ ဒါလဲ ဘုရားကို ေၾကာက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ရဲ့ ဘုရားမၾကိဳက္တာ တခုမွမလုပ္ဘူး ဆိုတဲ့ ပံုသက္ေသတခုပါ။

ပညတ္တရားမ်ားလိုက္နာသူ
ကြ်န္ေတာ္ အသက္ ၃၀၊ ၄၀ အထိ ေသာက္စား၊ ေဆးလိပ္၊၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ၊ ဘီယာဘားကလပ္မ်ားသြားျခင္းေတြ လုပ္တတ္ပါတယ္။ ေယာကၤ်ားသဘာ၀ ဆိုျပီး ဇနီးသည္ကလည္း မေၾကနပ္ေပမဲ့ ခြင့္လႊတ္ထားရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကေတာ့ ေသာက္စား၊ မူးရစ္၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းမ်ား လံုး၀မလုပ္ပါဘူး။ ပညတ္တရားမ်ားကို လိုက္နာတဲ့ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကို အဖ်ားေတာင္ ကြ်န္ေတာ္မမွီပါဘူး။

သားသမီးမ်ားအေၾကာင္း
ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ဟာ မိဘမဲ့ေျပာလို႔ရပါတယ္။ သူငယ္စဥ္က မိုးေကာင္း၊မိုညွင္းတ၀ို္က္မွာ မိခင္၊ဖခင္၊ ညီမတဦးတို႔နဲ႔ သြားလာခဲ့ျခင္းမ်ားကို သူမွတ္မိပါတယ္။ အေဖ့ရဲ့ ညီမငယ္ေလး အျပင္းဖ်ားနာျပီးေသဆံုးသြားတယ္။ မၾကာခင္ပဲ မိခင္လဲအျပင္းဖ်ားနာ ေသဆံုးသြားရေၾကာင္း၊ သူ႔ရဲ့ဖခင္ျဖစ္သူဟာလည္း ေနာက္ပိုင္း ဖ်ားနာေသဆံုးသြားပံုရျပီး၊ မရမ္းေက်းရြာကလူၾကီးေတြက ကေလးငယ္ေလး  အသက္၇ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့အေဖကို ေခၚယူထိန္းသိမ္းခဲ့ရတယ္။၊ ရြာသူၾကီးျဖစ္သူ ကြ်န္ေတာ့အဖိုး ဦးလခန္းဂမ္က ေက်ာင္းထားေပးရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကခ်င္အမ်ိဳးအႏြယ္ဟာ သားေယာကၤ်ားကို အထူးတန္ဖိုးထားပါတယ္။ ကခ်င္မ်ိဳးႏြယ္ကို ထိန္းသိမ္းခ်င္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ဟာ သားသမီးမ်ားနဲ႔ ျမန္မာအလယ္ပိုင္း မံုရြာျမိဳ႔မွာ အစိုးရ၀န္ထမ္းအျဖစ္ ႏွစ္၂၀ေလာက္ မိသားစုနဲ႔အတူ ေသာင္တင္သြားရပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကခ်င္လူမ်ိဳးဆိုလို အဲဒီတ၀ိုက္မွာနည္းနည္းပဲရွိပါတယ္။ ရဲမင္းၾကီးေဟာင္းဦးဆြန္ေနာ္ (ကြယ္လြန္) နဲ႔ အေမ့သူငယ္ခ်င္းေဒၚကိုင္ တို႔ရဲ့သားသမီးမ်ား၊ ရဲအုပ္ ဦးေဇာ္လီ၊ ရဲအုပ္ဦးဆြန္လြတ္ေနာ္၊ သစ္ေတာမင္းၾကီးဦးေဇာ္ေအာင္(ကြယ္လြန္)ႏွင့္ဇနီးဆရာမၾကီးေဒၚနန္ဂ်ာ (Now in L.A) စတဲ့ကခ်င္လူနည္းစုပဲရွိပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ကေတာ့ မက္သဒစ္အသင္းေတာ္၊ နဲ႔ ရိုမင္ကက္သလစ္အသင္းေတာ္တို႔ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ့အစ္မလည္း ျမန္မာတစ္ဦးနဲ႔အိမ္ေထာင္က်၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကရင္အမ်ိဳးသမီးနဲ႔အိမ္ေထာင္က်၊ သမီး၂ေယာက္ (ဒုတိယ၊တတိယသမီးမ်ား) လည္း ျမန္မာလူမ်ိဳးနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်၊ သားအငယ္ဆံုး (စတၱဳထသား) လည္း စစ္တပ္မွာ စစ္ဗိုလ္ၾကီးဘ၀က အျငိမ္းစားယူျပီး ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတဦးနဲ႔အိမ္ေထာင္က်၊ ဒုတိယသားကလဲ ပုသိမ္သြားရင္း ကရင္အမ်ိဳးသမီးနဲ႔အိမ္ေထာင္က် .. ခရစ္ယန္ဘာသာတူေသာ္လည္း ကခ်င္လူမ်ိဳးစြဲရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ၾကီး၊ အရမ္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ကို ၁၉၈၀ေနာက္ပိုင္း အျပီးေျပာင္းေရႊ႔သြားတဲ့ေနာက္မွာ တတိယသား ေအးေအးေနတဲ့လူပ်ိဳၾကီးလဲ အသက္၄၀ျပည့္ေတာ့မဲ့အခ်ိန္ ကခ်င္မ တစ္ဦးနဲ႔ လက္ထပ္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ လူပ်ိဳၾကီးတတိယသား ထက္ ဖခင္ၾကီးက ပိုျပီးေပ်ာ္ေနတယ္။ အေမကေတာင္ နင္မဂၤလာေဆာင္တာ က်ေနတာပဲ ... ေနာက္ရတယ္။ တတိယသားရဲ့ မဂၤလာေဆာင္ကို ျမစ္ၾကီးနားမွာ ခ်ိန္႔ခ်ိန္႔သဲ လူတစ္ေထာင္ေက်ာ္ကို ထမင္းေကြ်းျပီး မဂၤလာပြဲ၊ ဒူကေထာင္ ဘုရားေက်ာင္းမွာလုပ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့အေဖကိုယ္တိုင္ စိတ္ၾကိဳက္ေရြးထားတဲ့ ေခြ်းမ၊ ကခ်င္မ ဆိုေတာ့ အေဖၾကီးက အရမ္းေပ်ာ္ေနရွာတယ္။ ကခ်င္မ်ိဳးဆက္ စစ္စစ္ျဖစ္ေအာင္ သူလုပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဘုရားေက်းဇူးေတာ္ကို အားရပါးရ ခ်ီးမႊမ္းခဲ့ပါတယ္။ ေနာင္ ၇ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ တတိယသားရဲ့၊ မိသားစု ရန္ကုန္ကေန ျမစ္ၾကီးနား ေရႊ႔ေျပာင္းလာျပီး ေခြ်းမနဲ႔ တအိမ္တည္းေနၾကေတာ့ စည္းကမ္းၾကီး၊ ပညာတ္တရားၾကီးတဲ့ ဖခင္ၾကီးနဲ႔ ေခြ်းမတို႔ မတည့္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ကခ်င္ထံုးစံက ဟိုး..အေ၀းၾကီးမွာ က်န္ရစ္ခဲ့ျပီပဲ။ လူၾကီးကေတာ့ ေျပာင္းလဲမွာ မဟုတ္ေပမဲ့ ဘုရားကို ခ်စ္တဲ့ ေခြ်းမကိုပဲ ေျပာရတယ္။ ကိုယ္ေကာင္းၾကီးမဂၤလာ ရဖို႔ဆိုရင္ လူၾကီးနဲ႔ တတ္ႏိုင္သမွွ် ေ၀းေ၀းေရွာင္ေနဖို႔၊ ငယ္တဲ့လူပဲ ေျပာင္းလဲဖို႔ ေျပာျပရတယ္။ ဘုရားကို ခ်စ္တဲ့ ေခြ်းမက ဘုရားမ်က္နွာနဲ႔ တည့္ေအာင္ဆက္ဆံေတာ့ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ အားလံုးအဆင္ေျပရပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တတိယသား ကခ်င္စစ္စစ္ လင္မယားကေန ကေလး၂ေယာက္ေတာင္ ေမြးဖြားေပးခဲ့ျပီပဲ။ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းပါတယ္။

ဒါေတြကေတာ့ ဖခင္ျဖစ္သူရဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ သားသမီး ၈ေယာက္အေၾကာင္းပါ။ သားသမီး ၈ေယာက္၊ ေျမး ၁၆ေယာက္၊ ျမစ္ ၃ေယာက္တို႔အတြက္လည္း ဖခင္ၾကီးက လူကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေစ၊ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ဘုရားေက်ာင္းမွျဖစ္ေစ၊ မနက္တိုင္း၊ ညတိုင္း အိမ္မွာျဖစ္ေစ .. မျခားမလတ္ ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္။  အေဖၾကီးဟာ ေရွးကခ်င္ၾကီးမ်ား သားသမီး၊ ေျမးျမစ္ေတြနဲ႔ တစုတေ၀းတည္း ၾသဇာရွိရွိေနခ်င္ေပမဲ့ အခုေခတ္မွာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနပါ။ ညီအစ္ကို အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ၾကဖို႔၊ ေငြရတတ္သူက ဆင္းရဲသူ ညီအစ္ကို၊ေမာင္ႏွမမ်ားကို မွ်တေပးဖို႔၊ သို႔မဟုတ္ ေငြရတတ္သူဆီက ေငြရေအာင္ေတာင္းျပီး ၊ သူကပဲ ဆင္းရဲတဲ့ ညီအစ္ကို၊သားသမီးမ်ားကို တဆင့္ေပးကမ္း၊ ေကြ်းေမြးပါတယ္။ ေျမးျမစ္ေတြလည္း အဖိုးရဲ့ေစတနာကို နားလည္ေပမဲ့၊ အဖိုးရဲ့ ပညတ္တရား၊ အဆူအပူ၊ ၾကိမ္လံုးဒဏ္ကို မခံႏိုင္ၾကပါဘူ။ ဖခင္ၾကီးလက္စြဲ က်မ္းပိုဒ္တစ္ခုရွိပါတယ္။ ဆာလံက်မ္း ၁၃၃  "ညီအစ္ကိုတိုသည္ သေဘာတူလွ်က္ ေပါင္းေဖၚၾကသည္အရာမွာ အလြန္ေကာင္းေပ၏။ တင့္တယ္ေလ်ာက္ပတ္ေပ၏။" .. ဆိုသည့္ အခ်က္ကို ဖခင္ၾကီး အလြန္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ပါတယ္။


အားနည္းခ်က္မ်ား
လူ႔သဘာ၀အရ အားနည္းခ်က္မ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ ဖခင္ငယ္စဥ္အခ်ိန္က စိတ္တိုျခင္း၊ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုတတ္ျခင္း၊  စိတ္ဆိုးရင္ နာေအာင္ရိုက္ႏွက္တတ္ျခင္း၊ သားသမီးမ်ားဆိုးရင္ ရဲအရာရွိျဖစ္တဲ့အတြက္ ဖမ္းခ်ဳပ္၊ ေထာင္ခ်လိုက္ဖို႔ ၀န္မေလးျခင္း၊ ကပ္ေစးနည္းျခင္း စတဲ့ အားနည္းခ်က္မ်ားပါ။ ကပ္ေစနဲတတ္ျခင္း ဖခင္ဗီဇကိုကြ်န္ေတာ္မရပဲ အေမရဲ့ လက္ဖြာျခင္း အက်င့္ကို ကြ်န္ေတာ္ရခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ ရဲအရာရွိျဖင့္ ျမိဳ႔ရြာမ်ားတြင္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအတြက္ မေကာင္းမႈမ်ားစြာကို လိုက္လံႏွိမ္နင္းရင္း ထြက္ေျပးသူ ဓါးျပတစ္ေယာက္ကို ေသနပ္ျဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ထို လူေသမႈကို ကြ်န္ေတာ့ဖခင္စိတ္တြင္ အရိပ္မဲၾကီး အိပ္မက္ဆိုးျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဖခင္ႏွင့္အတူ မၾကာခဏလိုက္သြားရင္း ဖခင္၏ ရဲတပ္ဖြဲ ့ေသနပ္မ်ားကို ပစ္ခတ္၊ေဆာ့ကစားခြင့္ရခဲ႔ပါတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ဖခင္ကဲ့သို႔ လူေသမႈအျဖစ္ မေရာက္ခဲ့ပါ။ ကြ်န္ေတာ့ဇနီးဟာ အမွားမရွိေပမဲ့ ရဲျမင္တိုင္း ေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ကားေမာင္းေနစဥ္ အမွားမရွိလဲ ရဲအဖမ္းခံရမွာ အလြန္ေၾကာက္တယ္။ ရဲအရာရွိ၏ သားျဖစ္သူ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့  ရဲကို လံုး၀မေၾကာက္ပါ။ ဒီအခ်က္သည္လည္း ဖခင္ေပးေသာ ဗီဇတခုျဖစ္ပါတယ္။

ဖခင္ျဖစ္သူဟာ IQ ျမင္႔ကဲ့အတြက္ ဗဟုသုတ၊ က်မ္းစာမ်ားစြာ ေလ့လာ ဆည္းပူး၊ ေရးမွတ္ႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အီမိုးရွင္း EQ မွာေတာ့ မေကာင္းရွာပါဘူး။ ၀မ္းနည္းျခင္း၊ ၀မ္းသာျခင္း ကိုေတာ့ ထိမ္းထားႏိုင္ပါတယ္။ ဖခင္မ်က္ရည္က်တာ တစ္ခါမွ ကြ်န္ေတာ္မျမင္ဖူးပါဘူး။ သို႔ေသာ္ အထူးသျဖင့္ သူပိုင္တဲ့ သူ႔နယ္ေျမမွာ သူမၾကိဳက္တာ လုပ္ျခင္းကိုေတာ့လံုး၀လက္မခံပါဘူး။ ဒါကလည္း ဗီဇစိုးမိုးတဲ့ အာဒံေခတ္ကတည္းက ရွိတဲ့ လူသားဗီဇပါ။ ေဒါသထြက္လာျပီး ျခံ၀င္းထဲမွာ အသံက်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုပါတယ္။ သားသမီး၊ ေဆြမ်ိဳး၊ ေျမးျမစ္မ်ားကို ရိုက္တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အားလံုးထြက္ေျပးသြားရင္၊ မိခင္ၾကီးေၾကာင့္ သားသမီးမ်ား စကားနားမေထာင္ျခင္းျဖစ္တယ္ ေျပာျပီး၊ မနာေအာင္ ရိုက္ႏွက္တတ္ပါတယ္။ မိခင္ၾကီးကေတာ့ မ်က္ရည္က်ျပီး အရိုက္ခံပါတယ္။ သုတၱံက်မ္း ၁၃း ၂၄ " ၾကိမ္လံုးကို မသံုးေသာသူသည္ မိမိသားကုိ မုန္းရာသို႔ ေရာက္၏။ သားကို ခ်စ္ေသာသူမူကား၊ ငယ္ေသာ အရြယ္မွ စ၍ ဆံုးမတတ္၏၊" ... ဆိုတဲ့ က်မ္းပိုဒ္ဟာ ဖခင္ၾကီးရဲ့ လက္စြဲက်မ္းျဖစ္ပါတယ္။ ဖခင္ၾကီး စင္ကာပူ အလယ္ပတ္ေရာက္ေတာ့ East Coast ပင္လယ္ကမ္းေျခကို ေခၚသြားပါတယ္။ တသက္မွာ ပင္လယ္ကမ္းေျခ မေရာက္ဖူးတဲ့အျပင္ ပင္လယ္ေရခ်ိဳးခ်င္တဲ့ စိတ္က အရမ္းျပင္းထန္လာေတာ့၊ ငါေရစိမ္မွျဖစ္ေတာ့မယ္ ေျပာျပီး အက်ီ၊ေဘာင္းဘီရွည္ ခြ်တ္လိုက္တယ္။ အတြင္းခံ အားကစားေဘာင္းဘီပဲ က်န္တယ္။ ပင္လယ္ေရကို စိမ္ျဖစ္ေအာင္ စိမ္ျပီး၊ ေရခ်ိဳးပါတယ္။ ကြ်န္ေောာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့ရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Orchard Road, Luck Plaza ဆိုတဲ့  ေရွာ့ပင္စင္တာကို ၀င္ၾကည့္တယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ အေဖၾကီးက အေမၾကီးကို ကပ္ျပီးတခုခုေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ မိခင္ၾကီးက ကြ်န္ေတာ့ဆီကလာျပီး သားရယ္၊ မင္းအေဖက အႏိွပ္ခံခ်င္တယ္၊ သူ႔ခႏၱာကိုယ္လက္ေတြ ေညာင္းညာေနတာ ဒီအႏွိပ္ဆိုင္မွာ အႏွိပ္ခံခ်င္လို ့ ဆိုျပီး အေမကတဆင့္ ကြ်န္ေတာ့ဆီကို ေျပာလာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့အေဖရဲ့ EQ ဟာ ဒီလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အေဖ့အေမြ ဆက္ခံထားေတာ့ ဖခင္ၾကီးလိုပါပဲ။  EQ သိပ္မေကာင္းလွပါဘူး။ လုပ္စရာရွိရင္ ထစ္ကနဲလုပ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။

က်န္တဲ့ ဖခင္ရဲ့ အားနည္းခ်က္မ်ားအားလံုး ကြ်န္ေတာ္ အေမြဆက္ခံရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရားကို လက္ခံျပီးတဲ့ေနာက္မွာ အေဖရဲ့အားနည္းခ်က္မ်ားကို ထိမ္းခ်ဳပ္လာႏိုင္ပါတယ္။  ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဖခင္ရဲ့ ေကာင္းေမြ၊ ဆိုးေမြ ဗီဇအားလံုးကို လက္ခံရရွိထားပါတယ္။ ဘုရားေမတၱာနဲ႔ ဘုရားသခင္အားျဖင့္သာ အေဖရဲ့ ေကာင္းေမြမ်ားကို ပိုမိုက်င့္သံုးျပီး၊ ဆိုးေမြမ်ားကို ရပ္တံ့ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။


သားၾကီးကြ်န္ေတာ့အတြက္ ၀မ္းနည္းရျခင္းမ်ား
ကြ်န္ေတာ့ကို အၾကီးဆံုးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ မိဘမ်ားဟာ အလြန္အားကိုးပါတယ္။ မံုရြာျမိဳ႔မွာ ၈တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ေလသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့တို႔ ေမာင္ႏွမ ၈ေယာက္ရွိတာ ကြ်န္ေတာ့အစ္မလည္း ၁၀တန္းေအာင္ျပီး ေယာကၤ်ားယူသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေက်ာင္းမတတ္ေတာ့ပါ။ ေမာင္ႏွမ အငယ္မ်ား ၆ေယာက္ရွိပါတယ္။ အားလံုး ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူမ်ား၊ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကေတာ့ မံုရြာနဲ႔ မိုင္ ေထာင္ခ်ီေ၀းတဲ့ ပူတာအို၊ ဆြန္ပရာဘြန္ျမိဳ႔မ်ားမွာ ရဲအုပ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘ၀မွာ အခက္ခဲဆံုး ကာလေတြပါ။ ေက်ာင္းမေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့ကို အေမက အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ဘက္ထရီ၊ဒိုင္နမိုဆိုင္မွာ အလုပ္သင္အပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေတးဂီတ၀ါသနာပါတဲ့အတြက္ ဂီတာကိုပဲ ခံုမင္စြာတီးမႈတ္ရင္း မံုရြာျမိဳ႔မွာ လွ်ပ္စစ္ဂီတာမ်ား၊ ကိုုယ့္ဖာသာလုပ္တယ္။ စီပိုင္း (တိုင္ကီ) သံပတ္မ်ားနဲ႔ ဒရမ္စက္ လုပ္ျပီး မံုရြာျမိဳ႔မွာ လြင္လႈိင္းဆိုတဲ့ ေခတ္ေပၚေတးဂီတ၀ိုင္းကို ဦးေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဆိုေတာ္ အမျဖစ္သူ မဂ်ာရား၊ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မတင္ႏွင္း၊ လိဂီတာ ကြ်န္ေတာ္၊ ဒရမ္ ကိုဆန္းနီ၊ ေဘ့စ္ ကိုေနာ္ဂ်ာ၊ ရစ္သမ္ ကိုမ်ိဳးေအာင္၊ အဆိုေတာ္ ကိုျမင့္ေအာင္ၾကီး၊ ကိုျမင့္ေအင္ေလး .. ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း မံုရြာက ေခတ္ေပၚ၊ ျမန္မာဂီတ၀ိုင္းၾကီး ေတးျမတ္မြန္က ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကို တပြဲ က်ပ္၃၀၀ နဲ႔ ငွားပါတယ္။ ေတးဂီတေလာက ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းမတက္၊ အလုပ္မရွိ၊ ေသာက္စား၊ေပ်ာ္ပါးတဲ့ ကြ်န္ေတာ့ကို မိဘမ်ား အလြန္စိတ္ပ်က္မိမွာေသခ်ာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က သားအၾကီးဆံုး၊ ေရွ႔ေဆာင္သြားတဲ့ ႏြားေလးက ေက်ာင္းထြက္၊ဂီတာတီးလုပ္ေနေတာ့ မိဘမ်ား ရင္က်ိဳးစရာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္ တီး၀ိုင္းရေငြနဲ႔ စုေဆာင္း၀ယ္ထားတဲ့ ဂစ္တာေလး ေပ်ာက္သြားလို႔ အေမကို ေတြ႔သလားေမးေတာ့ ဘာမွမေျဖပါဘူ။ ဘယ္မွာမွ ရွာမရတဲ့အဆံုး အိမ္သာက်င္းထဲ ဓါတ္မီးနဲ႔ထိုးၾကည့္ေတာ့  ေခ်းပံုမ်ားထဲ က်ိဳးပဲ့၊ နစ္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့အျမတ္တႏိုး ဂီတာေလးကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အလြန္၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ၀မ္းနည္းတာထက္ ၁၀ဆမက ကြ်န္ေတာ့ ဖခင္၊ မိခင္မ်ား ၀မ္းနည္းၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

၃ႏွစ္ ေက်ာင္းမေနေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ့ ညေက်ာင္းတက္၊ ၈တန္း၊ ၉တန္း ေအာင္လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ အမွတ္ေကာင္းပါတယ္။ ေဆးတကၠသိုလ္ကို မွီေသာ္လည္း၊ အင္ဂ်င္နီယာပဲ ၀ါသနာပါတဲ့အတြက္ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ကို တက္ခြင့္ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့မိဘမ်ားရဲ့ မိသားစုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျပန္လည္ အသက္၀င္လာခဲ့ပံုရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့အေမက ထိုစဥ္က ကခ်င္ျပည္နယ္ေကာင္စီ ဥကၠဌ ဦးလဗန္လ နဲ႔ လမ္းစဥ္ပါတီ အလုပ္သမားဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ ဦးလကြယ္တူးတို႔ဆီ သြားေျပာပါတယ္။ သားျဖစ္သူက ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ တက္ေနျပီဆိုေတာ့ ေျပာအားရွိလာပါတယ္။ လူၾကီးမ်ားရဲ့ ကူညီမႈေၾကာင့္ ကခ်င္ျပည္မွာ အလြန္ လပ္လာဘ ေကာင္းတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းျမိဳ႔ေတာ္ မိုးေကာင္းျမိဳ႔မွာ ဖခင္ျဖစ္သူက ရဲအုပ္ရာထူး၊ မိခင္ျဖစ္သူက ေဆးရံုသူနာျပဳအလုပ္ေျပာင္းေရႊ႔ခြင့္ ရသြားပါတယ္။ ေငြရႊင္သလား မေျပာနဲ႔ က်န္တဲ့ သားသမီး ၆ဥိးစလံုးကို ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ပို႔ေပးႏိုင္တဲ့အထိ ေငြေၾကးအဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့အေဖလည္း ေငြထုတ္ၾကီးေတြနဲ႔ ေက်ာက္စိမ္းပြဲစားမ်ား ေပးကမ္းျခင္းကို ရဲတပ္ဖြဲ႔၊ ေ၀စုကို ယူရပါတယ္။ အေဖချမာ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ဖူး၊ မၾကံဳဖူးေတာ့ အရမ္းစိုးရိမ္ျပီး၊ ဘုရားကို အဆက္မျပက္ကြယ္ကာေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ဆုေတာင္းမွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ သားသမီးမ်ား ပညာေရးအတြက္ တံစိုးလက္ေဆာင္ယူရပါတယ္။ မယူရင္လဲ အျပဳတ္ပဲ၊ အဲဒီေနရာကို ရဖို႔ ေငြပံုေပးျပီးလိုက္ေနသူ တပံုၾကီးရွိတာ.. ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲလဲျပီးေရာ၊ အေဖလဲ ျပဳတ္သြားကပါတယ္။ ဒီလို ကြ်န္ေတာ္တို႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းပညာေရးအတြက္ ေငြေၾကးအဆင္ေျပသြားတာ .. ဒါလဲ မိဘ၊ ဖိုးဘြားမ်ားရဲ့ မျခားမလပ္ ဆုေတာင္းျခင္း ေက်းဇူးေတာ္ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ စြမ္းအား လံုး၀မပါေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ၾကီးက သိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ငါမိဘ ကံေကာင္းလို႔၊ ငါၾကိဳးစားလို႔ ဒီလိုအဆင္ေျပလာတယ္ မွားယြင္းစြာ မွတ္ယူခဲ့ပါတယ္။  ဗုဒၶဘာသာ အမ်ားစုျဖစ္တဲ့ ျမန္မာျပည္မွာေနရင္း ဘုရားမဲ့၀ါဒနဲ႔၊ ဘုရားသခင္ကို ေမ့ေသာ္ျငားလည္း ဗုဒၶတရားကိုေတာ့ လက္ခံသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

စင္ကာပူသို႔ မိဘအလည္လာျခင္း
ကြ်န္ေတာ္ စက္မႈတကၠသိုလ္က အီလက္ထရြန္းနစ္ဘြဲ႔၊ ရျပီးေနာက္ စက္မႈ(၁)။ စားေသာက္ကုန္လုပ္ငန္းမွာ ၅ႏွစ္ အလုပ္ရံုခြဲမႈးတာ၀န္ အစိုးရအလုပ္ ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။ ၁၉၉၀ မွာ အမ်ားနည္းတူ စင္ကာပူကို အလုပ္ရွာထြက္လာျပီး စင္ကာပူမွာ မိသားစုကို ေခၚယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ မိခင္ဖခင္တို႔ စင္ကာပူကို အလည္လာတဲ့အခ်ိန္မ်ားမွာလည္း မိဘမ်ား၊ ညစဥ္ဘုရားရွိခိုးခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ္က အိမ္ခန္းထဲ ဘုရားမရွိခိုးခ်င္လို႔ ေစာေစာ၀င္အိပ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဘုရားေက်ာင္း တနဂၤေႏြသြားရင္လဲ လိုက္မသြားပဲ အိမ္မွာပဲ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားကို ေမ့ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့ကို ဖခင္ျဖစ္သူ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေငြရွာေပးေနသူ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ ဖခင္ျဖစ္သူရဲ့ ၾသဇာလံုး၀ မရွိျဖစ္သြားရပါတယ္။ ေလာကအရာမွာ အေဖ့ၾသဇာ နည္းသြားေပမဲ့ ၀ိညာဥ္ေရးမွာေတာ့ ဦးေဆာင္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္၊ မိခင္ကေတာ့ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပဲ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ ကယ္တင္ျခင္းရဖို႔ ဘုရားဆီပဲ အမ်ားၾကီးဆုေတာင္းေပးရပါတယ္။


မိဘ၏ဆုေတာင္းျခင္းႏွင့္ဘုရားေက်းဇူးေတာ္
မိဘမ်ား၊ မိတ္ေဆြ ယံုၾကည္သူမ်ား ေက်းဇူးနဲ႔၊ ဘုရားသခင္ရဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ အသစ္တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့မိဘမ်ား ကြ်န္ေတာ္ ေျပာင္းလဲျပီး ခရစ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္သြားျပီ သတင္းၾကားေတာ့ ၀မ္းေျမာက္၊ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၾကပါတယ္။

၈ႏွစ္ၾကာေအာင္ ျမန္မာျပည္မျပန္ႏိုင္ပါဘူး။ ၂၀၁၁ မွာ မိဘမ်ားရွိတဲ့ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႔မွာ က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းေတာ့တဲ့ မိဘ၂ပါးကို သြားေတြ႔ပါတယ္။ သူတို႔၂ဦး လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ဖခင္ျဖစ္သူဟာ မနက္၊ ည ပံုမွန္ ဘုရား၀တ္ျပဳဦးေဆာင္ျခင္းမ်ားကို မပ်က္မကြက္လုပ္ေဆာင္လွ်က္ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းခြန္အားရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ့ ဖခင္၊မိခင္မ်ား ဆုေတာင္းျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ့မိသားစုအတြက္ အဓိက ၀ိညာဥ္ခြန္အားျဖစ္မွာပါ။

အျမင့္ဆံုးေသာေကာင္းၾကီးမဂၤလာ
ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ အသက္၅၂ႏွစ္အရြယ္မွာ ရဲအရာရွိအျဖစ္က အနားယူခဲ့ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္၊ ကြတ္ခုိင္ ကခ်င္က်မ္းစာေက်ာင္းကို လူငယ္မ်ားနဲ႔အတူတက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႔ ေနာင္နန္းက်မ္းစာေက်ာင္းကို ၄ႏွစ္တက္ျပီး ဘြဲ႔ယူခဲ့ပါတယ္။ ျမစ္ၾကီးနား ဒူကေထာင္၊ ကခ်င္ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္မွာ ၁၅ႏွစ္မွ် အမႈေဆာင္ခဲ့ျပီး အနားယူခဲ့ပါတယ္။ စိတ္တိုမႈကို လႊတ္ေပးတတ္တဲ့အတြက္ သိကၡာရဆရာအျဖစ္ကို မေရာက္ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္က ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ကို သူ႔ရပ္ရြာေဒသမွာ အသံုးခ်ခဲ့ျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္အတြက္ အျမင့္ဆံုးေသာ ဂုဏ္ျပဳခံရျခင္းလို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဖခင္ရဲ့ အိမ္မွာ က်မ္းစာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အနက္ဖြင့္က်မ္း၊ အဂၤလိပ္ က်မ္းစာအုပ္အထူးၾကီးမ်ားစြာ ေတြ႔ရပါတယ္။ မိခင္ၾကီးကေတာ့ ကြယ္ရာမွာ..   " နင့္အေဖက က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္ေပ့ါ .. က်မ္းစာနဲ႔ပတ္သက္ရင္၊ သူ႔ကိုေမးရတယ္။ အေမတို႔ကေတာ့ သူမ်ားကိုလည္း သူ႔လိုမရွင္ျပႏိုင္ဘူး။ ၾကားနာျခင္းနဲ႔ပဲ ခြန္အားယူပါတယ္ .."   လို႔ ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း က်မ္းစာေတာ့ တတ္ခ်င္ပါတယ္။ က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္၊ ဓမၼဆရာေတာ့ မျဖစ္လိုပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ ျပဳစုတဲ့ စာအုပ္တခုမွ မရွိေသးေတာ့ ဖခင္ဟာ က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

နိဂံုး
အသက္ ၇၆ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္တဲ့ ဖခင္ျဖစ္သူ၊
ဦးေဖာ္၀မ္းဂမ္ လူၾကီးေရာဂါမ်ားနဲ႔ က်န္းမာေရးမေကာင္းေသာ္လည္း ေက်းဇူးေတာ္အားျဖင့္ အသက္ရွင္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ဆုေတာင္းေပးေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ သားသမီး၊ေျမးျမစ္၊တီတာ မ်ားစြာတို႔ အတြက္လည္း သူတို႔ ေန႔တိုင္းဆုေတာင္းေပးဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ မိဘမ်ား ဆုေတာင္းေပးျခင္း အခ်က္တခုတည္းက ကြ်န္ေတာ့တို႔အတြက္ ဘုရားသခင္ရဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ကို လွ်ံပယ္စြာ ခံစားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

ေဖာ္ေအာင္ (မံုရြာ)
၁၀-ႏို၀င္ဘား-၂၀၁၁

 

ဝိညာဥ္ေရးရာ Spiritual (random article)

ဒုကၡလို႔သာမွတ္လိုက္ခ်င္ပါသည္

ကိုေမတၱာ (သင္းအုပ္ဆရာ)
“ရတာမလို၊ လိုတာမရ” “လူ႔အလို၊ နတ္မလိုက္ႏုိင္” ေသာ လူ႔ေဘာင္ေလာကႀကီးသည္ လြယ္မလို လိုႏွင့္ ခက္တတ္ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ေလာကီေလာကနယ္ပယ္တြင္ ဘုရားသခင္ခန္႔ထားျခင္းခံရ ေသာ အမႈေတာ္ေဆာင္မ်ား၏ဘ၀ကို အမႈေတာ္ေဆာင္အခ်င္းခ်င္းကသာ အေကာင္းဆံုးနားလည္သေဘာ ေပါက္ႏုိင္ၾကပါေပသည္။ အသင္းသူ/သားမ်ား၏ ေလးစားခ်စ္ခင္မႈ၊ ယံုၾကည္အားကိုးမႈ ခံရလြန္းရွာေသာ အမႈေတာ္ေဆာင္မ်ားသည္ တစ္ဖက္ကၾကည့္လွ်င္ အလြန္ေကာင္းမြန္လွေပသည္ဟု မွတ္ယူဖြယ္ရိွေသာ္ လည္း၊ တစ္ခါတစ္ရံ၌ ရွင္းျပ၍မတတ္ေလာက္ေအာင္ပင္ ဒုကၡေရာက္ရသည္မ်ားလည္း ရိွတတ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ေကာင္းေလစြတကား” ဟု သတ္မွတ္ရမည့္အေနအထားတို႔သည္ “ဒုကၡ…ဟူ၍သာ” မွတ္လိုက္ ရေတာ့မလိုလိုပင္ျဖစ္သည္မွာ မၾကာခဏပင္ျဖစ္ပါသည္။

Read more... Link  

Footer Monthly Articles & Web.Blogs

 

၀ိညာဥ္ေရးဆိုင္ရာလစဥ္ေရြးခ်ယ္ထားေသာမုရန္ေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႔

 


Our Friendly Web & Blogs Links
jbcs.org.sg/main
woorank.com/en/www/sawpatrick.net
moemaka.com/2012/06/guest-writer-ျပည္သူတို႔လိုခ်င္ေနတ
spiritlessons.com/languages/index.htm
thawthikho.blogspot.com/2010/02/blog-post_9931.html
mahnkoko.blogspot.com.au
divinerevelations.info/languages/index.htm
mcathailand.com
myanmarinsingapore.com
karenfamily.org/profiles/blogs/links-1
zomimessenger.com/2012/09/column-music-column-extra-links-holy.html
streamoflife99.com/articles/jesus18yrsproblem.html
tudoenkung.wordpress.com/online-bibles
burmesebible.com/links.htm
jinghpawtingsan.blogspot.com/2011/04/morphvox-junior-voice-changer.html
sawkyawoo.com/2011/10/website_21.html
bethelkhrihfabu.net/nitin-bible-relnak.html
immanuelmyanmarchurch.com/apps/blog
mahnkoko.blogspot.com.au/2012/06/blog-post_10.html
kc-nl.blogspot.in/2011/09/2011-ning-ladaw-kcnl-nawku-hpung-wai.html
laaituibaptistchurch.com
mahnkoko.blogspot.com/2012/07/normal-0-false-false-false-en-au-x-none.html
mcflondon.com
dawnathar.blogspot.com/2010/11/blog-post_8330.html
imcwheaton.org
kc-nl.blogspot.com/2012/05/atrocities-in-kachin-land.html
kokomaunguk.blogspot.co.uk/2012/01/blog-post_21.html
sawpatrick.net
shinthan.com
bangkokchristchurch.net
batupuei.webs.com
burmesebible2008.blogspot.com/2009/10/typhoon-in-philippines.html
globalmcf.ning.com
intouchcnet.com
karanilan.webs.com/apps/videos/videos/show/5464117
kokomaunguk.blogspot.com.au/2012/06/blog-post_09.html
kokomaunguk.blogspot.sg/2012/08/blog-post_8666.html
mcctulsa.com
mgchit.blogspot.in/2012/08/blog-post_18.html
mmwebgallery.com
nlbcusa.wordpress.com
sawchit.blog.com/2011/06/12/က်ီးတို႔အလယ္မွ-ေဒါင္း
sawchitthu.blogspot.com/2012/03/software-license-version.html
simonkamta.blogspot.com/p/mp3-download_16.html

swecanaan.blogspot.com/2012/09/andriod-phone-program.html
thelordword.com
tkbc-japan.net
bangkokchristchurch.net

haineni.ning.com
bangkokchristchurch.net
globalmcf.ning.com/
thawthikho.blogspot.com
orangeask.com
miccfortwayneusa.blogspot.com
mcflondon.com
kokomaunguk.blogspot.com

mission-one.co.cc                   
chanlinnay.mandalaybloggers.org

thespiritfruit.com
mg-m.blogspot.com  က်မ္းစာေလ့လာနည္းမ်ား
mcbc4u.blogspot.com မုရန္ေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႔.
www.myatmingalar.com/ ျမတ္မဂၤလာေဒသနာမ်ား
myanmar-odb.org ေန႔စဥ္ခြန္အား(ျမန္မာ)

Ref:

http://www.alexa.com

Facebook Twiter Google Buttons

ရယ္ရႊင္ဘြယ္ရာ (Random Selection)


က်ေနာ့္အလုပ္က အခ်ိန္ျပည့္ အိမ္၊ျခံ၊ေျမ၊လူ အက်ိဳးေဆာင္ပြဲစားပါ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ရရင္ရသလို ဘုရားအမႈေတာ္ေဆာင္ပါတယ္။
ဟာ.. ဟန္က်လိုက္တာ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္ ဘုရားအမႈေတာ္ေဆာင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ရရင္ရသလို အိမ္၊ျခံ၊ေျမ၊လူ အက်ိဳးေဆာင္ပြဲစားလုပ္ပါတယ္.. အဟီးဟီးဟီး
ဂြမ္.... 

အယ္ဒီတာမွတ္ခ်က္။
သုတၱံက်မ္း၃၀၊ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ေငြရတတ္ျခင္းကိုမေပးပါႏွင့္၊ ဆင္းရဲလြန္းပါက... (ျမန္မာျပည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတြင္ အသင္းေတာ္မ်ား၊ ေဆးသုတ္ျခင္းျဖင့္ (မစရေသးပါက) စတင္ ပါဝင္ၾကပါစို႔)

 

ဗဟုသုတေဆာင္းပါး (Random Selection)


ကမၻာဦးက်မ္းမွာ လူေတြ ဘာသာစကားတခုတည္းနဲ႔ စကားေျပာဆိုၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အသိဥာဏ္ျမင့္မားလာျပီး ေကာင္းကင္ဘံုကို တက္ဖို႔ေလွခါးေဆာက္လာၾကတဲ့အခါ ဘုရားက ဘာသာစကားမ်ားကြဲျပားေစျပီး ေနရာအႏွံ႔အျပားကို ခြဲျခားေနထိုင္ေစလိုက္ပါတယ္။ အခုေတာ့ အသိဥာဏ္တဖန္ ျမင့္မားလာတဲ့ လူသားမ်ားဟာ ဘာသာမဲ့ ဖရီး ဆိုတဲ့ သိပၸံပညာကို ကိုးစားလြန္းသူမ်ား ေပၚလာျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရဲ့ အၾကံစည္ကို မသိႏိုင္ေပမဲ့ ဘာသာစကားနားမလည္လို႔ (စကားျပန္မရွိလို႔) မျဖစ္ရေအာင္ ဂူဂယ္ထရန္စလိတ္ ဆိုတာ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ ယူနီကုတ္ကို အေျခခံထားတဲ့ ကြန္ျပဴတာ စာလံုးမ်ားကို အလြယ္တကူဘာတခုကတခု ျပန္ဆိုေပးပါတယ္။ အသံကိုလည္း Voice Recognition နည္းလမ္းနဲ႔ ဘာသာျပန္တဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္ ေပၚေနျပီ၊ အင္တာနက္မွာ စမ္းၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

အခု ဒီေနရာမွာေတာ့ အဂၤလိပ္၊ကိုးရီးယား၊ဗီယက္နမ္ ဘာသာစကား(၃)ခုအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးတိုျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာဘာသာကို ဂူဂယ္ထရန္စလိတ္မွာ မထည့္ႏိုင္၊ မပါႏိုင္ျဖစ္ေနတာလည္း ယူနီကုန္မတြင္က်ယ္ေသးတဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာခင္ ျမန္မာစာလံုး (ဥပမာ Microsoft Font) ကို ဂူဂယ္ထရန္စလိတ္မွာ ေတြ႔ရေတာ့မယ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗီယက္နမ္ ဘင္ဒူးျပည္နယ္က (ဟိုခ်ီမင္းျမိဳ႔) အသင္းေတာ္တခု bdmission.org ကိုစိတ္၀င္စားမိပါတယ္။ ဗီယက္နမ္မွာ ကာသိုလစ္ခရစ္ယန္မ်ား ၇ရာႏႈန္းေလာက္ရွိေတာ့ ကာသိုလစ္မဟုတ္တဲ့ ဗီယက္နမ္အသင္းေတာ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ ၀က္ဆိုဒ္ကိုၾကည့္မွ ကိုးရီးယားအသင္းေတာ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။  ေၾသာ္..ကိုးရီးယား ေျမာက္မ်ားစြာ ဗီယက္နမ္မွာ အာျဗာဟံလိုနယ္ေျမျခားကို စီးပြားလာလုပ္ရင္း မစ္ရွင္လုပ္ေနၾကပါလား..လို႔ စဥ္းစားမိပါေတာ့တယ္။ ျမန္မာေတြေတာ့ မၾကာခင္မွာ (ကြ်ႏ္ုပ္တို႔မ်ိဳးဆက္အသက္ရွင္စဥ္မွာ) ဗီယက္နမ္မစ္ရွင္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။

ဘီဒီမစ္ရွင္ ကိုးရီးယား၀က္ဆိုဒ္ကို ၀င္ၾကည့္ေတာ့ အဂၤလိပ္စကားမပါပဲ ကိုးရီးယားစာလံုးခ်ည္း ေတြ႔ပါတယ္။ အဂၤလိပ္၊ဗီယက္နန္ ဘာသာျပန္တဲ့ ေအာက္ကလင့္ကိုသံုးျပီး ကိုးရီးယား-အဂၤလပ္ဘာသာျပန္လိုက္ပါတယ္။ ဘီဒီမစ္ရွင္ ရဲ့ ဟိုခ်ီမင္းျမိဳ႔ (ဆိုင္ဂံုျမိဳ႔) မွာ ၂၀၀၀ ကစတင္ျပီး၊ သူတို႔ရဲ့ သမိုင္းကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း အပ်င္းေျပ၊ ကိုးရီးယားမစ္ရွင္တခုအေၾကာင္း သိရတာေပါ့၊

စင္ကာပူ ဂ်ပ္ဆင္ (ျမန္မာ) အသင္းေတာ္ကို ၂၀၁၂အထိ ႏွစ္၂၅ႏွစ္ေက်ာ္ လက္ခံ၊ေနရာေပးတဲ့ စင္ကာပူ၊ ေသာ္မဆင္အသင္းေတာ္မၾကီးကို သတိရပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ႏွစ္က ကိုးရီးယားအသင္းေတာ္တခု ေသာ္မဆင္အသင္းေတာ္မၾကီးက ပိုေနတဲ့ခမ္းမၾကီတခုကို ငွားေပးပါတယ္။ ၃ႏွစ္အတြင္း စင္ကာပူေရာက္ ကိုးရီးယားအသင္းေတာ္ဟာ ၀ိညာဥ္ခြန္အားၾကီးမားစြာ ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔က ခ်မ္းသာတာကိုး..လို႔ ေျပာခ်င္ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ၃ႏွစ္အတြင္း ေဒၚလာ၁၂သန္း တန္တဲ့ အသင္းေတာ္တခုကို စင္ကာပူမွာ သူတို႔တည္ေဆာက္ေနၾကပါျပီ။

အသင္းေတာ္တည္ေဆာက္ျခင္းဟာ အေဆာက္အဦးမဟုတ္ေသာ္လည္း၊ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္တဲ့ အသင္းေတာ္တခုကိုေတာ့ မိတ္သဟာရတိုင္း၊ ဆုေတာင္းခ်က္တခုျဖစ္ပါတယ္။ ဘီဒီမစ္ရွင္(ဗီယက္နန္)နဲ႔ဂူဂယ္ထရန္စလိတ္တာ အေၾကာင္း ဗဟုသုတအေနနဲ႔ အနည္းအက်င္းေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။


GOOGLE TRANSLATOR

http://translate.google.com/#auto/vi/Need%20Practise%20(speaking%20partner.%20%20next%20time%2C%20we%20speak%20Vietnamese



2000's
2004.11.08 Vietnam binjeungseong permit (No. 5251/UB/VX)
2005.01.24 Binh Duong Korean Church founding Worship
2007.06.24 1st open crusades start topics: heaven, apartment sales daejanchi
2007.12.23 crusades held the 2nd conduct - Subjects: HAPPY VINTAGE CHRISTMAS
2008.06.29 crusades held the 3rd - Theme: Friends
Subjects: • 2009.06.28 4th crusades held - held my greatest worship

2000's
2010.01.24 temple construction pore worship
2010.12.12 temple building roof beams went Worship
2010.12.18 open evangelistic second half rally
2011.06.21 Binh Duong Korean United Church joined the temple worship
2011.12.18 Korea bridging people of Vietnamese worship ministry team "Steamed kkeowoo" invited
Restaurants, cultural events, and attend open crusades held more than 300 Vietnamese
Jesus welcomed more than 30 people
Outdoor worship • 2012.03.21 jeongyoin


CMA (Vietnamese) , bdmission.org (Korean) church, HCMC


Vietnamese worship (2nd and 3rd story) - 400 capacity.



Pastor Phu family at Bin Duong Provice, CMA church. with murann team.


Note:
Nearby bee-sip (VSIP  Vietnam Singapore Industrial Park), there is a Korean mission (bdmission.org).  Vietnam largest Protestant church "CMA Christian Missionary Alliance" founded in 1911 by Baptist and 4 other protestant churches.  Korean and Vietnamese are seprately worship. (Vietnam 7-10am, Korean 11-2pm). A Pastor Phu and wife Ms.Suong (9yrs boy, 4 year girl, and 3rd baby) are leading CMA church in Ho Chi Minh City, Bin Duong Province sear VSIP (bee-sip) Vietnam Singapore Industrial Park. Pastor Pho play piano. Need prayer for Vietnam Bible website:  http://murann.com/vietnambible

End Msg , Murann
30-Sep-2012

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.1)

I LEFT MY VOICE


I Lift My voice
In Song Unto Thy Name
I Lift My Hands
You’re Everyday The Same
Come Fill Me Now
Lord Jesus Let It Be Let Now My Lips
Speak New Song Praise To Thee
Singing Alleluia, Alleluia
Praise And Worship To Thy Name
Singing Alleluia, Alleluia
Praise And Worship To Thy Name


 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.2)

ကြ်ႏ္ုပ္အား ေခၚျပီးအနားမေပးခင္
ကိုယ္ေတာ္ထံ ေတာင္းဆိုခ်က္ေလးတစ္ခု
ကြ်ႏ္ုပ္ဘာလိုသလဲ ကြ်ႏ္ုုပ္သိတယ္
ဆုေတာင္းခ်က္ ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္မဟုတ္ပါ

ေျမာက္မ်ားေသာ လူအမ်ားယေန႔ဘ၀ဟာ
ေနစရာ ျငိမ္သက္မႈအိမ္မရွိစစ္ပြဲမ်ားရပ္ၾက သင့္သားသမီးမ်ားအတြက္
သူတို႔မ်က္ရည္ သုတ္ေပးပါ

ယံုၾကည္ျခင္း ေန႔ရက္ပါ
ဆာေလာင္ျခင္းႏွင့္စစ္တိုက္မႈမ်ားကို
ေ၀းသြားေစဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္လွတယ္
တစ္ေကာင္းခ်င္းငွက္ကေလးေရတြက္
ငိုသံမ်ားၾကားမိကာ ဆုေတာင္းမိတာပါ

..


Before I lay me down to rest
I ask the Lord one small request
I know I have all I could need
but this prayer is not for me

Too many people on this day
Don't have a peaceful place to stay
Let off fighting cease that your children may see peace
Wipe their tears of sorry away

To believe in a day
When hunger and war will pass away
To have a hope amidst despair
That every sparrow's counted
That you hear the cries and listen to each prayer

Let me try always to believe
That we can heal the hearts that grieve
Please help us not ignore the anguished cries of the poor
Or their pain will never leave

To believe in a day
When hunger and war
To have a hope amidst d
That every sparrow's counted
That you hear the cries and listen to each prayer

Jackie Evancho Talking to GOD
Father...I do very best , I can .. continue singing with highest tone..


To believe in a day
When hunger and war will pass away
To have a hope amidst despair
That every sparrow's counted
That you hear the cries and listen to each prayer

Youtube
http://youtu.be/foUrBztgzZA

 

ခ်ီးမြမ္းေတးသီခ်င္းႏွင့္ကဗ်ာမ်ား (random hymn No.3)

Seek Ye First

Seek ye first the Kingdom of God
And His righteousness
And all these things shall be added unto you
Hallelu, Hallelujah!   Man shall not live by bread alone
But by every word
That proceeds from the mouth of God
Hallelu, Hallelujah!   Ask and it shall be given unto you
Seek and ye shall find
Knock and the door shall be opened unto you
Hallelu, Hallelujah!