ခရစ္ယာန္ႏွစ္မ်ဳိး - သင္ခန္းစာ (၂၀)

ေမာဇက္ေထာင္က်ဳံး

ယုံၾကည္ခါစ ခရစ္ယာန္တုိင္း မွားတတ္ေသာ အရာတခုရွိသည္။  ထုိအရာမွာ ခရစ္ေတာ္ကုိယုံၾကည္ေသာသူ သည္ အျပစ္မလုပ္ရ။ ထုိမွ်မက အျပစ္ မလုပ္နိင္ဟု ထင္မွတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ယုံၾကည္သူ တေယာက္ အျပစ္ျပန္လုပ္လွ်င္ ထာ၀ရအသက္ ျပန္လည္ဆုံးရွုံးမည္ဟု ထင္မွတ္ တတ္သည္။ အမွန္မွာ ထာ၀ရအသက္သည္ အျပစ္ကင္းေသာေၾကာင့္၄င္း။ ဘုရားသခင္၏ အလိုေတာ္အတုိင္း ေနနိင္ေသာ ေၾကာင့္ေသာ္၄င္း၊ ရသည္မဟုတ္၊ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္သက္သက္ ေၾကာင့္ရရွိသည္ျဖစ္၍ျပန္လည္မဆုံးရွံးနိင္ေခ်။

အကယ္၍အျပစ္လုပ္တုိင္း ထာ၀ရအသက္ ဆုံးရွုံးလွ်င္ ထာ၀ရ အသက္ မဟုတ္ေတာ့ေခ်။ ထာ၀ရအသက္သည္ တဆက္တည္းျဖစ္၍ တခါရရွိလွ်င္ ထာ၀ရတည္တန္ ့သည္။ သုိ ့မဟုတ္ဘဲ အျပစ္လုပ္ေသာအခါ ထာ၀ရ အသက္ ဆုံးရႈံး၍ ျပန္လည္ေနာင္တရေသာအခါတုိင္း ျပန္ရရွိနိင္လွ်င္ ထာ၀ရအသက္ မဟုတ္။ ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္း အသက္တာျဖစ္မည္။ ဘုရားသခင္က ယုံၾကည္ သူကုိ ထာ၀ရအသက္ေပးေသာ အခါ ထုိက္တန္၍ ေပးသည္ မဟုတ္။ သနား ေသာ အားျဖင့္သာ ေပးသည္ကုိသိထားဘုိ ့လုိသည္ (ဧဖက္၊၂း၈-၉)။

ထုိမွ်သာမက ယုံၾကည္သူမ်ားသည္အျပစ္လုပ္နိင္ေသးေၾကာင္း ရွင္ေယာဟန္က ဤသုိ ့ေရးသားထားသည္-ကုိယ္အျပစ္မရွိဟု ငါတုိ ့သည္ဆုိ လွ်င္ ကုိယ္ကုိကုိယ္လွည့္ဖ်ားၾက၏။ ဒုစရုိက္မျပဳျပီဟု ငါတုိ ့သည္ဆုိလွ်င္ ဘုရားသခင္ကုိ မုသာအ ျပစ္တင္ၾက၏။ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္လည္း ငါတုိ႕၌ မရွိ- (၁ ေယာ၊၁း၈၊ ၁၀)။ အမွန္မွာ ယုံၾကည္သူအျပစ္လုပ္လွ်င္ ဖ်ားနာျခင္းျဖစ္သည္။ ကုိယ္ခႏ္ၶာဖ်ားနာေသာအခါ အသက္ကုန္ ဆုံးသြား သည္မဟုတ္။  သုိ ့ ေသာ္ ဘာမွ် မလုပ္နိင္ဘဲ အိပ္ရာေပၚလွဲေနသကဲ့သုိ ့ယုံၾကည္သူအျပစ္လုပ္လွ်င္ ၀ိညာဥ္ ေရးရာ၏ အလုပ္မလုပ္နိင္ဘဲ ဖ်ားနာေနျခင္းျဖစ္သည္။

.

 

ဤေလာက၌လူသုံးမ်ဳိးသုံးစား ရွိေၾကာင္းသမၼာက်မ္း စာအားျဖင့္ သိရသည္။ ၄င္းတုိ ့မွာ

ဇာတိပကတိလူ

ဇာတိပကတိလူသည္ ခရစ္ေတာ္ကုိမယုံၾကည္။ ခရစ္ေတာ္ကုိ လက္မခံေသာသူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္မဆုိင္ (ေရာ၊၈း၉)။ ခရစ္ေတာ္မရေသာေၾကာင့္ ထာ၀ရ အသက္မရ (၁ ေယာ ၅း၁၂)။ခရစ္ေတာ္ကုိ မယုံၾကည္ေသာေၾကာင့္ ယခုပင္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကုိ ခံရေသာသူ ျဖစ္သည္ (ေယာ ၃း၃၆)။ ဤသူသည္ ခရစ္ေတာ္ကုိမရေသာေၾကာင့္ စိတ္ႏွလုံးအထဲရွိ ပလႅင္ေပၚကငါ တည္းဟူေသာ အတၱက အုပ္စုိးေန သည္။

ရွင္ေပါလုက ဇာတိပကတိလူႏွင့္ပတ္သတ္၍ ဤသုိ ့ဆုိသည္- ဇာတိ ပကတိလူသည္ ဘုရားသခင္၏၀ိညာဥ္ေတာ္ အရာကုိမခံမယူ။ ထုိအရာတုိ ့ကုိ မုိက္မဲေသာအရာျဖစ္သည္ ဟုထင္တတ္သည္။ ထုိအရာကုိ ၀ိညာဥ္ အားျဖင့္သာ ပုိင္းျခား၍ နားလည္နိင္ေသာေၾကာင့္ ဇာတိပကတိ လူသည္ နားမလည္နိင္ (၁ ေကာ ၊၂း၁၄)။ ဇာတိပကတိလူသည္ ၀ိညာဥ္အရာကုိ နားမလည္ေသာေၾကာင့္ မလုိခ်င္။ ေျမၾကီးအရာကုိသာ စိတ္  စဲြလန္းျခင္းရွိသည္။ သူ၏အသက္တာ၊ အျပဳအမူ၊ အက်င့္အႀကံမ်ားၾကည့္ လွ်င္လည္း ၀ိညာဥ္သေဘာမရိွ။ တည္ျငိမ္ျခင္း ၀မ္းေျမာက္ျခင္း မရွိ၊ အလြန္ေပ်ာ္လုိက္၊ အလြန္ ၀မ္းနည္းလုိက္၊ စိတ္တုိလုိက္၊ စိတ္ဆုိးလုိက္၊ စုိးရိမ္ပူပန္လုိက္ျဖင့္ မျငိမ္သက္ေသာ အသက္တာျဖင့္ အသက္ရွင္သည္။

ဇာတိပကတိ အသက္တာသည္ သာသနာပလူမ်ား၌သာမက ခရစ္ယာန္ မ်ားထဲ၌လည္း မ်ားစြာရွိသည္။ သင္းအုပ္ ဆရာမ်ားမွစ၍၊ အသင္းေတာ္လူၾကီးမ်ား၊ အမ်ဳိးသမီးေခါင္း ေဆာင္မ်ား၊ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အသင္းသူအသင္းသား မ်ားစြာတုိ႔သည္ အျပင္ပန္းအားျဖင့္ ခရစ္ယာန္ဟု ထင္ရေသာ္လည္း ခရစ္ေတာ္ကုိ  မရရွိေသာေၾကာင့္  ဇာတိပကတိလူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။   ဤအသက္တာမ်ဳိးျဖင့္  ဘုရားသခင္၏ အလုိေတာ္ကုိ မလုိက္နိင္။  လုိက္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိၾက။  ဘုရား အလုိေတာ္ထက္ မိမိတုိ ့အလုိကုိလိုက္ဘုိ ့အေလးထားၾကသည္။  ဘုရား၏ဘုန္း ရွုတ္ခ်စရာ ျဖစ္ေစသည္။

၀ိညာဥ္ပကတိခရစ္ယာန္

၀ိညာဥ္ပကတိခရစ္ယာန္သည္ ခရစ္ေတာ္ ကုိ  စိတ္ႏွ လုံးထဲ၌လက္ခံသည္ သာမက သူ၏အသက္တာကုိအုပ္ စုိးခြင့္ ျပဳေသာသူ ျဖစ္သည္။ ငါ တည္းဟူေသာ  မာန္မာနကိုေအာက္သုိ ့ခ်သည္။ ဤလူသည္ ခရစ္ေတာ္ရရွိေသာေၾကာင့္ စစ္မွန္ေသာ ခရစ္ယာန္ ျဖစ္သည္။ ထာ၀ရအသက္  ကုိလည္းရရွိသည္ (၁ ေယာ ၅း၁၂)။ အျပစ္စီရင္ျခင္းမွလည္း လြတ္ေျမာက္ေသာသူ ျဖစ္သည္ (ေယာ၊၃း၁၈)။ ဘုရား သခင္ေရွ ့ေတာ္၌ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ သန္ ့ရွင္းေသာသူျဖစ္သည္ (၁ ေကာ၊၁း၂၊၃၀)

ဤလူသည္  အသက္တာကုိ  ကုိယ္တုိင္မအုပ္ခ်ဳပ္ဘဲ ခရစ္ေတာ္ကုိ အုပ္စုိး ေစေသာေၾကာင့္ဘုရား  အလုိေတာ္အတုိင္း  အသက္ရွင္ေသာသူ ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္၀ိညာဥ္ေတာ္၏အသီးတည္းဟူေသာ ခ်စ္ျခင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊ ျငိမ္သက္ ျခင္း၊ စိတ္ရွည္ျခင္း၊ ေက်းဇူးျပဳျခင္း၊ ေကာင္းျမတ္ျခင္း၊ သစၥာေစာင့္ျခင္း၊ နူးညံံ့သိမ္ေမြ႕ ျခင္း၊ ကာမဂုဏ္ခ်ုဳပ္တည္းျခင္းစေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္၏အသီးမ်ားကုိ သူ၏ အသက္တာ၌ ေတြ ့ရသည္ (ဂလာ ၅း၂၂-၂၃)။

ဤလူ၏အသက္တာသည္အဓိပါၸယ္ရွိ၍ ပန္းတိုင္လည္းရွိသည္။ အေျပာ အဆုိအျပဳအမူ အၾကံအစည္တုိ႕သည္ ဘုရားသခင္၏အလုိေတာ္ အတုိင္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္  သူတပါးအတြက္လည္း တည္ေဆာက္စရာျဖစ္၍လူမ်ားကုိ  ဆဲြေဆာင္ နိင္ေသာသူျဖစ္သည္။ သူ၏အသက္တာသည္ ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းကုိ  ထင္ရွားေစ၍ လူတုိင္း၏ေလးစား  ႏွစ္သက္ခ်စ္ခင္ ျမတ္နုိးျခင္းကုိ ခံရသည္။

ယုံၾကည္သူတုိင္းသည္ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ အသက္တာျဖင့္ အသက္ရွင္ရမွာ ျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ ့ေသာသူကုိသာသနာပလူ မ်ားကလည္း ေလးစား၍ သူ႕အားျဖင့္ ဘုရားသခင္ကုိယုံၾကည္လာၾကမွာျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္၏စိတ္ေတာ္နွင့္ ေတြ႕၍ ယုံၾကည္သူတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေသာ အသက္တာျဖစ္သည္။

ဇာတိပကတိခရစ္ယာန္

ဇာတိပကတိခရစ္ယာန္သည္ ခရစ္ေတာ္ကုိ စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ရရွိေသာ ေၾကာင့္ ထာ၀ရအသက္ကုိရရွိေသာသူ။ အျပစ္ စီရင္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ ေသာ သူျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္တေယာက္ ရသင့္ ရထုိက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ား ကိုရသည္။  သုိ ့ေသာ္ ခရစ္ေတာ္ကုိ  အသက္တာ၏ အုပ္စုိးခြင့္မေပး။ ငါ တည္းဟူ ေသာ အတၱ ျဖင့္အသက္တာကုိ အုပ္စုိးသည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္ခရစ္ ယာန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ခရစ္ယာန္မဟုတ္သကဲ့သုိ ့ဇာတိသေဘာျဖင့္ အသက္ရွင္သည္။

ဤလူသည္ခရစ္ေတာ္ကုိ ရရွိေသာေၾကာင့္ ထာ၀ရအသက္မဆုံးရွုံးေသာ္လည္း ဇာတိ အလုိအားျဖင့္ အသက္ရွင္ေသာေၾကာင့္ သူ၏အသက္တာက ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ မထင္ရွားသည္သာမက ရွုတ္ခ်စရာျဖစ္သည္။ ဇာတိပကတိလူ ကဲ့သုိ ့ပင္ ဂလာတိ  ၅း၁၉-၂၁ ထဲမွာေဖၚျပေသာ ဇာတိအသီးမ်ားကုိသာ သီးသည္။

ေကာရိန္သုအသင္းေတာ္

ေကာရိန္သုအသင္းေတာ္လည္း ဇာတိအားျဖင့္အသက္ ရွင္ၾကေသာေၾကာင့္ ရွင္ေပါလုကဤသုိ ့ဆူခဲ့သည္- ညီအစ္ကုိတုိ႕အထက္က ငါသည္ ၀ိညာဥ္ လူတုိ႕အား ေဟာေျပာသကဲ့သုိ ့သင္တုိ ့အား ေဟာေျပာရေသာ  အခြင့္မရွိဘဲ  ဇာတိပကတိ လူတုိ ့အား၄င္း၊ ခရစ္ေတာ္၌ သူငယ္ကေလး တုိ ့ အား ၄င္း၊ ေဟာေျပာသကဲ့သုိ ့ေဟာေျပာရ၏။ ယခုပင္လည္း ဇာတိပ ကတိလူ ျဖစ္ၾက ေသး၏။ ဂုဏ္ျပဳိင္ျခင္း၊ ရန္ေတြ ့ျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ကဲြျပားျခင္း ရွိၾက သည္ျဖစ္၍သင္တုိ ့သည္ ဇာတိပကတိလူျဖစ္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ၊ ေလာကီ ထံုးစံအတုိင္း က်င့္ေဆာင္ၾက သည္ မဟုတ္ေလာ (၁ ေကာ ၃း၁၊ ၃)။

ေကာရိန္သု အသင္းေတာ္သည္ ဇာတိအားျဖင့္အသက္ ရွင္ေသာ္လည္း ကယ္တင္ျခင္းမဆုံးရွုံးေၾကာင္း ရွင္ေပါလု၏ ႏွုတ္ဆက္စာက ဤသုိ ့ ေတြ ့ရသည္- ေယရွုခရစ္အားျဖင့္ အျပစ္ႏွင့္ကင္းစင္၍ သန္ ့ရွင္းသူအရာ ခန္ ့ထား ေသာသူ (၁ ေကာ၊၁း၂) ဟုေရးထားသည္။ ထုိမွ်သာမက   ထုိသူမ်ားသည္သခင္ ခရစ္ေတာ္ႂကြြလာေသာအခါ  သူတုိ ့ခံစားရမည့္အရာမ်ားကုိ ဤသုိ ့ေရးသား ခဲ့သည္- ေနာက္ဆုံးေသာ  တံပုိးမွုတ္ေသာအခါ  တခဏျခင္းတြင္  မ်က္စိ တမွိတ္တြင္ ငါတုိ ့ရွိသမွ်(ေကာရိန္သု အသင္းသားမ်ားအပါအ၀င္)သည္ ေျပာင္းလဲျခင္းသုိ ့ ေရာက္ရၾကမည္ (၁ ေကာ ၁၅း၅၂)။

ဤသုိ ့ဇာတိပကတိခရစ္ယာန္မ်ားသည္ ကယ္တင္ျခင္းမဆုံးရုွံး ေသာ္လည္း ဘုရားအလုိေတာ္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာ  အသက္တာမဟုတ္ သူတပါး ထိခုိက္စရာ အသက္တာျဖင့္ အသက္ရွင္ေသာေၾကာင့္ ဘုရားဘုန္းေတာ္လည္း သူတုိ႕ ေၾကာင့္  ရွုတ္ခ်စရာ ျဖစ္သည္။  သူတုိ ့ကုိယ္တုိင္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္သက္မွုမရွိ။  စိတ္ပ်က္စရာ အသက္တာျဖင့္အသက္ရွင္ရသည္။  ထုိ အသက္တာမ်ဳိးျဖင့္ အသက္မရွင္ဘဲ ၀ိညာဥ္ေတာ္ အုပ္စုိးျခင္း အ သက္တာျဖင့္ အသက္ရွင္ရၾကမည္။

ခရစ္ေတာ္ကုိအုပ္စုိးေစျခင္းျဖင့္

ဇာတိပကတိခရစ္ယာန္သည္ အသက္တာ၌ ငါ အားျဖင့္အုပ္စိုး၍ ခရစ္ေတာ္ကုိ ေနရာမေပးျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ဟုသိရျပီ။ ထုိသုိ ့ ဇာတိသေဘာျဖင့္ ဆက္လက္အသက္ရွင္ပါက ဘုရားသခင္၏စိတ္ေတာ္ႏွင့္မေတြ ့နိင္။ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ဆန္ ့က်င္ဘက္ျဖစ္၍ ဘုရားသခင္၏ တရားေတာ္ အလိုသုိ ့ မလုိက္တတ္။ ထုိမွ်မက မလုိက္ႏုိင္ (ေရာ ၈း၇-၈)။

ထုိ ့ေၾကာင့္   ခရစ္ေတာ္ အုပ္စုိးေသာ    အသက္တာ ၀ိညာဥ္ေတာ္ျပည့္၀ ေသာ အသက္တာျဖင့္ ျပန္လည္အသက္ရွင္နိင္ရန္  မိမိအျပစ္ကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္၍ ခရစ္ေတာ္ကုိအသက္တာ၌ သခင္အျဖစ္ ျပန္လည္အုပ္စုိးခြင့္ေပးရမည္။ စိတ္ႏွလုံႏွိမ့္ခ်၍ မိမိအသက္တာကုိ ခရစ္ေတာ္ထံ၌ ျပန္လည္ ပုံအပ္ရမည္။ ထုိသို႔ ခရစ္ေတာ္ကုိ အမွန္တကယ္ အုပ္စုိးခြင့္ေပးလွ်င္ သူသည္ မိတ္ေဆြ၏ အသက္တာကုိ  အုပ္စုိးမွာ အမွန္ ျဖစ္သည္။ ခရစ္ေတာ္အုပ္စုိးေသာအသက္တာသည္ ၀ိညာဥ္ပကိ အသက္တာ ျဖစ္၍ဘုရားသခင္၏ အလုိေတာ္အတိုင္း ျပန္လည္ အသက္ရွင္နိင္ေပ မည္။ ၀ိညာဥ္အသီးမ်ားကုိလည္း  ျပန္လည္သီးလာနိင္ေပမည္။

 

သင္ခန္းစာ (၂၀)မွ ေမးခြန္းမ်ား

၁။            ခရစ္ေတာ္ကုိ ယုံၾကည္ျပီးေသာသူသည္  အျပစ္လုပ္နိင္ပါ ေသးသလား။ -----------------------------------------------------

၂။            ယုံၾကည္သူမ်ားသည္အျပစ္ေၾကာင့္ထာ၀ရအသက္ ဆုံးရွုံးနိင္ပါသလား။--------------------------------------------------------

၃။            ဇာတိပကတိခရစ္ယာန္သည္ခရစ္ေတာ္ကုိရပါသလား။--------------------

၄။            ခရစ္ယာန္မ်ားအထဲ၌ဇာတိပကတိလူမ်ားရွိပါသလား။အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ --------------------------------------------------

၅။            ဇာတိအသီးမ်ား ေဖၚျပပါ။-------------------------------------------------------------------

၆။            မည္သုိ ့ေသာသူသည္၀ိညာဥ္ပကတိခရစ္ယာန္ျဖစ္သနည္း။---------------------------------------------------------

ရ။            ၀ိညာဥ္အသီးမ်ားေဖၚျပပါ။--------------------------------------------------------------------------------------

၈။            ဇာတိခရစ္ယာန္သည္မည္သူကအုပ္စုိးသနည္း။--------------------------

၉။            ဇာတိခရစ္ယာန္ ကယ္တင္ျခင္းဆုံးရွုံးမည္ေလာ။-------------------------

၁၀။         မည္ကဲ့သုိ ့၀ိညာဥ္ခရစ္ယာန္ျဖစ္မည္နည္း-------------------------------

 

ဆရာေမာဇက္ေထာင္က်ဳံး