ကယ္တင္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ သင္ခန္းစာမ်ား-အျပစ္အေၾကာင္း



ကယ္တင္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ သင္ခန္းစာမ်ား

သင္ခန္းစာ (၄)

အျပစ္အေၾကာင္း

                သင္ခန္းစာ (၃) ဘုရားႏွင့္လူ အဆက္ျပတ္ေစေသာ အရာသည္ အျပစ္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရၾကျပီ။ ထုိအျပစ္ကုိဖယ္ရွားႏုိင္မွသာလွ်င္ ဘုရားသခင္ကုိ  နံ၀ိညာဥ္ႏွင့္ကုိးကြယ္နိင္မွာျဖစ္ေၾကာင္းသိရျပီ။ ထုိအျပစ္ကုိဖယ္ရွားနိင္ရန္ အျပစ္အေၾကာင္းကုိပဌမဦးစြာသိဘုိ႔လုိ သည္၊ လူနာ ကုိ ကုဘုိ႕ေရာဂါကုိအရင္ရွာ သကဲ့သုိ ့လူ၏အျပစ္ကုိ ဘုရားသခင္၏အျမင္အတုိင္းအရင္သိဘုိ ့လုိပါသည္။

အျပစ္ႏွစ္မ်ဳိး

                ဘုရားအျမင္၌ အျပစ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။၄င္းတုိ ့မွာေမြးရာပါအျပစ္ ႏွင့္က်ဴး လြန္ေသာအျပစ္ တုိ ့ျဖစ္သည္။

.

 

 

ေမြးရာပါအျပစ္

                ေမြးရာပါအျပစ္သည္ ကုိယ္တုိင္က်ဴးလြန္ေသာ အျပစ္မဟုတ္။ ေမြးဘြားစဥ္က ပါလာေသာ အျပစ္ျဖစ္သည္။ ဆာလံက်မ္း၌-အကြ်န္ပ္သည္ ေမြးစကပင္အျပစ္ပါလ်က္ ရွိပါ၏။ အမိ၀မ္းထဲမွ သေႏၶယူစဥ္ပင္ အျပစ္စဲြပါ၏။- ဟုဆုိထားသည္ (ဆာ၊၅၁း၅)။

ျဖစ္ေပၚလာပုံ

                ေမြးရာပါအျပစ္သည္လူအားလုံး၏ တဦးတည္းေသာဘခင္ အာဒံအားျဖင့္  ျဖစ္သည္။ အာဒံသည္ ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းစက ကုိယ္ခႏ္ၶာစိတ္ ၀ိညာဥ္ အေကာင္း ပကတိရွိခဲ ့သည္ (က ၁း၃၀။ အာဒံကုိသူ၏ မိန္းမ ဧ၀ႏွင့္အတူဧဒင္ ဥယ်ာဥ္၌ထားခ့ဲသည္(က၂း၁၅)။ ထုိဥယ်ာဥ္၌ရွိေသာသစ္သီးအားလုံးစားခြင့္ ရွိေသာ္လည္း ဥယ်ာဥ္အလယ္၌ရိွေသာေကာင္းမေကာင္း သိကြ်မ္းရာအပင္၏ အသီးကိုကား  ဘုရားသခင္က  စားခြင့္မျပဳ (က၊၂း၁ရ)၊။  သုိ ့ေသာ္ အာဒံႏွင့္ဧ၀တုိ႕ သည္ဘုရားသခင္၏ စကားကုိနားမေထာင္ဘဲ  စာတန္၏ လွည့္ဖ်ားမႈကုိ နားေထာင္ ေသာေၾကာင့္ ထုိအသီးကုိစားခဲ့ၾကသည္ (က၊၃း၆-ရ)။

                ထုိသုိ ့ လူလင္မယားတုိ ့သည္    ဘုရားစကားနားမေထာင္ေသာေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ကအျပစ္သားဟုသတ္မွတ္လုိက္သည္ (ေရာ၊၅း၁၉)။ ပညတ္ေတာ္ကုိ လြန္က်ဴးျခင္းသည္အျပစ္ျဖစ္သည္ (၁ေယာ ၃း၄)။  အာဒံံႏွင့္ဧ၀တု႕ိသည္ ဘုရားသခင္၏ တခုတည္းေသာ   ပညတ္ေတာ္ကုိ လြန္က်ဴးေသာေၾကာင့္ အျပစ္သားျဖစ္သြားၾကသည္။ အာဒံသည္လူအေပၚမွာ ျပစ္မွားသည္ မဟုတ္။ လူသိတတ္ေသာ အျပစ္မ်ားျဖစ္သည့္ လူသတ္ျခင္း၊ ခုိးျခင္း၊ လိမ္ညာျခင္းမ်ား က်ဴးလြန္သည္မဟုတ္၊ ဘုရား၏စကားနားမေထာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိအျပစ္သည္ အျပစ္အားလုံး၏ မူလအျမစ္ျဖစ္သည္။

အေမြဆုိး

                အာဒံႏွင့္ဧ၀တုိ႕သည္ သားစဥ္ေျမးဆက္မ်ားထံ အျပစ္တည္းဟူေသာ အေမြးဆုိးကုိေပးအပ္ခဲ့သည္။ အာဒံႏွင့္ဧ၀တုိ ့မွ ေမြးဖြား လာေသာလူသားတုိင္းသည္ သူတုိ ့ကဲ့သုိ ့အျပစ္ သား မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထုိသုိ ့ေမြးဘြားစဥ္က ပါလာေသာအ ျပစ္ကို ေမြးရာပါ အျပစ္ဟု ေခၚသည္။ လူအခ်ုဳိ ့တုိ ့သည္ေမြးရာပါ အျပစ္ရွိေၾကာင္းကုိ မယုံၾကည္ လက္မခံၾက။ ကုိယ္တုိင္ အျပစ္ က်ဴးလြန္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္သား ျဖစ္သည္ဟုယူဆၾကသည္။  သုိ႕ေသာ္ေအာက္ပါ က်မ္းခ်က္မ်ား ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေမြးရာပါအျပစ္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။

တေယာက္ေသာသူအားျဖင့္

                က်မ္းစာက - အျပစ္တရားသည္တေယာက္ေသာသူ အားျဖင့္ ဤေလာကသုိ ့၀င္၍ အျပစ္တရားအားျဖင့္ေသျခင္းတရား ၀င္သည္ ႏွင့္ အညီ လူအေပါင္းတုိ ့သည္  အျပစ္ရွိေသာေၾကာင့္  ေသျခင္းသုိ ့ ေရာက္ရၾက၏ ဟုဆုိသည္ (ေရာမ ၅း၁၂)။

                က်မ္းစာက  အျပစ္တရားသည္    ဤေလာကသုိ  ့တေယာက္အားျဖင့္ ၀င္သည္ ဟုဆုိသည္။ လူအမ်ားအားျဖင့္၀င္သည္ မဟုတ္၊ တေယာက္ေသာသူ အာဒံအားျဖင့္၀င္သည္။ ထုိ အျပစ္ေၾကာင့္  ေသျခင္းတရား၀င္သည္ ဟုဆုိျပန္သည္။   ထုိ ေၾကာင့္ ေသတတ္ေသာ သူတုိင္းက အျပစ္ရွိသည္။ ေသျခင္းသည္မေမြးေသးခင္ မိခင္၏၀မ္းထဲမွ စတင္ျဖစ္ေပၚနိင္သည္။ လူၾကီးျဖစ္မွ၊   အျပစ္က်ဴးလြန္မွသာ ေသႏုိင္ သည္မဟုတ္။ သုိ ့ျဖစ္၍ အျပစ္ေၾကာင့္ ေသျခင္းတရား၀င္သည္ဟု ဆုိရာ တြင္က်ဴးလြန္ေသာအျပစ္ကုိ ဆုိလုိသည္မဟုတ္၊ ေမြးရာပါ အျပစ္ ကုိဆုိလုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။

နားမေထာင္ေသာအားျဖင့္

                က်မ္းစာက-တေယာက္ေသာသူသည္နားမေထာင္ေသာအားျဖင့္ လူမ်ားတုိ႕သည္အျပစ္သုိ့ေရာက္သည့္နည္းတူ တေယာက္ေသာ သူ၏ နားေထာင္ေသာအားျဖင့္    လူမ်ားတုိ ့သည္ ေျဖာင့္မတ္ရာသုိ ့ ေရာက္ရ ၾက၏ -  ဟုဆုိသည္ (ေရာ ၅း၁၉)။

                ပဌမတေယာက္ေသာသူသည္ အာဒံျဖစ္သည္။  အာဒံသည္  ဘုရားစကား ကုိ နားမေထာင္ေသာအားျဖင့္ လူမ်ားတုိ ့သည္ အျပစ္ သုိ႔ေရာက္သည္ဟု ဆုိသည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္မိတ္ေဆြကုိယ္တုိင္ အျပစ္က်ဴးလြန္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္သား ျဖစ္သည္မဟုတ္။ ေမြးရာပါ အျပစ္ ေၾကာင့္အျပစ္သားျဖစ္သည္။

မသန္ ့ရွင္းေသာသူ

                တဖန္က်မ္းစာက- မသန္ ့ရွင္းေသာအရာထဲက သန္ ့ရွင္းေသာ အရာကုိ အဘယ္သူထုတ္ေဖၚ နိင္သနည္း။အဘယ္သူ မွ် မထုတ္ ေဖၚ နိင္ပါ-  ဟုဆုိထားသည္  (ေယာဘ ၁၄း၄)။ လူသည္ ဘုရားသခင္ေရွ ့မွာ သန္႕ရွင္းျခင္းမရွိ (ေဟရွာ ၆၄း၄)။ မိဘတုိင္း၌ အျပစ္ ရွိၾကသည္။  ထုိ ့ေၾကာင့္ အျပစ္ရွိေသာ မိဘသည္ သန္႔ရွင္းေသာသားသမီးကုိ မေမြးဘြားနိင္ပါ။  အျပစ္ရွိေသာမိဘသည္ အျပစ္သားမ်ား ကုိသာ ေမြးဘြားနိင္သည္။

 

 

 

မသန္ ့ရွင္းနိင္        

 လူသည္အဘယ္သုိ ့ေသာသူျဖစ္၍သန္ ့ရွင္းနိင္သနည္း။ လူမိန္းမဖြားေသာသူသည္ အဘယ္သုိ့ေသာသူျဖစ္၍ ေျဖာင့္မတ္နိင္ သနည္း-(ေယာဘ ၁၅း၁၄)။ ဤက်မ္းပုိဒ္ကလူမိန္းမမွဖြားျမင္ေသာသူတုိင္းသည္မသန္႕ရွင္း မေျဖာင့္မတ္ဟုဆုိထားသည္ေလာက၌ မိန္းမထဲမွ မေမြးဖြားေသာသူ တေယာက္မွ် မရွိ။ ထုိ ႕ေၾကာင့္မိိန္းမဖြားေသာသူကြ်န္ပ္ႏွင့္မိတ္ေဆြလည္းမသန္ ့ရွင္း။

အမိ၀မ္းထဲမွ

                က်မ္းစာက - အကြ်န္ပ္သည္ေမြးစကပင္အျပစ္ပါလ်က္ရွိပါ၊ အမိ ၀မ္းထဲမွာပဋိသေႏ္ၶယူစဥ္ပင္အျပစ္စဲြပါ၏- ဟုဆုိသည္ (ဆာလံ၊၅၁း၅)။

                ဤဆာလံကုိေရးေသာဒါ၀ိဒ္မင္းႀကီးသည္ေမြးစကပင္အျပစ္ပါေၾကာင္း၊ အမိ၀မ္းတြင္းမွာပင္အျပစ္ရွိေၾကာင္း၀န္ခံခဲ့သည္။ ထုိသုိ ့ အျပစ္မ်ဳိးေစ့သည္ ေမြးစကပင္ပါေသာေၾကာင္ ့ၾကီးလာေသာအခါအလုိအေလ်ာက္အျပစ္ လုပ္တတ္ ၾကသည္။  မိခင္၏ ၀မ္းထဲမွ ဒုစရုိက္အျပစ္မလုပ္နိင္ပါ။ ထုိေၾကာင့္  ထုိအျပစ္သည္ ေမြးရာပါ အျပစ္ျဖစ္သည္။ လူတုိင္းေမြးရာပါ အျပစ္ေၾကာင့္ အျပစ္သားျဖစ္ရသည္။ ဒုစရုိက္အျပစ္ေၾကာင့္ အျပစ္သားျဖစ္ရသည္မဟုတ္။  အျပစ္သားအရင္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ အျပစ္လုပ္ရသည္။

ရုိင္းေသာသေဘာ

                မတရားေသာသူသည္  အမိ၀မ္းထဲမွစ၍ ရုိင္းေသာသေဘာရွိၾက သည္။  ေမြးကတည္းက  လမ္းလြဲ၍ မုသာစကားကုိ ေျပာတတ္ ၾက၏ (ဆာလံ၊၅၈း၃)။

                ရုိင္းေသာသေဘာသည္ ေမြးရာပါျဖစ္သည္။  လမ္းလဲြျခင္းႏွင့္ မုသာ ေျပာျခင္းသည္လည္း ေမြးရာပါျဖစ္သည္။ လူတုိင္းရုိင္းေသာ သေဘာရၾကသည္။ မုသာမေျပာတတ္ေသာသူမေျပာဘူးေသာသူလည္းမရွိေခ်။ ထုိ ့ေၾကာင့္လူသည္ ေမြးရာပါအျပစ္ရွိေၾကာင္းထင္ရွားသည္။

ဘုရားအေပၚျပစ္မွား

                ေမြးရာပါအျပစ္သည္ အာဒံေၾကာင့္ျဖစ္သည္၊ ေမြးရာပါအျပစ္သည္ လူလူခ်င္းအေပၚ ျပစ္မွားေသာအျပစ္မဟုတ္။ ဘုရားအေပၚ ျပစ္မွား ေသာ အျပစ္ျဖစ္သည္။ အာဒံသည္ ဘုရားအေပၚျပစ္မွားခဲ့သည္။ အာဒံသားသမီး တုိင္းလည္း အာဒံမွတဆင့္ဘုရားအေပၚျပစ္မွားခဲ ့ ၾကျပီ။

အျပစ္၏အခေသျခင္း

                က်မ္းစာက အျပစ္၏အခကားေသျခင္းေပတည္း-ဟုပါရွိသည္ (ေရာ ၆း၂၃)။ တဖန္ -အျပစ္တရားအားျဖင့္ေသျခင္းတရား၀င္သည္-ဟုဆုိျပန္သည္ (ေရာ၊၅း၁၂)။ ထုိ ့ေၾကာင့္ေသနိင္ေသာသူတုိင္းက အျပစ္ရိွသည္၊ အျပစ္၏အခကား ေသျခင္းဟု ဆုိေသာေၾကာင့္ ေသျခင္း အေၾကာင္းကုိ သိထားဘုိ ့လုိ သည္။

ေသျခင္းသုံးမ်ဳိး

                ေသျခင္းသုံးမ်ဳိးရွိသည္။ ခႏၶာကုိယ္ေသျခင္း။ ၀ိညာဥ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ေသျခင္းႏွင့္ထာ၀ရ (သုိ ့) ဒုတိယေသျခင္းတို ့ျဖစ္သည္။ ထုိသုံးမ်ဳိး စလုံးသည္ ခဲြခြါျခင္းကုိဆုိလုိသည္။

ကုိယ္ခႏၶာေသျခင္း

                ကုိယ္ခႏၶာ ေသျခင္းသည္ ကုိယ္ခႏ္ၶာႏွင္ ့စိတ္၀ိညာဥ္ခဲြခြါျခင္း ျဖစ္သည္။ ကုိယ္ခႏ္ၶာထဲမွစိတ္၀ိညာဥ္ထြက္သြားေသာအခါ က်န္ရစ္ေသာ ကုိယ္ခႏ္ၶာကုိလူေသဟုေခၚသည္။ တရားစရပ္မွဴး၏သမီး ေသေသာအခါ သခင္ေယရႈက  သူမ၏ စိတ္၀ိညာဥ္ကုိ ျပန္လာ ေစျခင္း အားျဖင့္  အသက္ျပန္ရွင္ လာသည္။ (လု ၈း၅၃-၅၅)။              

 ကုိယ္ခႏၶာ ေသေသာအခါ ယုံၾကည္သူ၏ စိတ္ ၀ိညာဥ္သည္ေကာင္းကင္ ဘုံသုိ႕တက္၍ မယုံၾကည္သူ၏စိတ္၀ိညာဥ္မူကား ငရဲသုိ ့ ေရာက္သြားသည္ (လု ၁၆း၂၂-၂၃)။ ကုိယ္ခႏ္ၶာမူကား ေျမမွုန္ ့မွျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေျမမွုန္ ့သုိ ့ ျပန္သြားသည္ (က ၃း၁၉)။ ကုိယ္ခႏၶာ ေသျခင္းသည္ သားမယား၊ မိဘ၊ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမမ်ား၊ ေဆြမ်ဳိးမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ခဲြခြါေသာေၾကာင့္၀မ္းနည္းရသည္။

၀ိညာဥ္ပုိင္းေသျခင္း

                ၀ိညာဥ္သည္ မေသနိင္ေခ်။ေသနိင္လွ်င္ငရဲထဲ၌ ေ၀ဒနာခံစရာ အေၾကာင္း မရွိ။  ဘုရားသခင္ႏွင့္ အဆက္ျပတ္ျခင္း ကုိ ၀ိညာဥ္ပုိင္း ေသျခင္းဟု ေခၚသည္။ အာဒံသည္ဘုရားစကားနားမေထာင္ေသာေၾကာင့္ဘုရားႏွင့္ ခဲြခြါရသည္။ ဘုရားသခင္က အာဒံအား ေကာင္းမေကာင္း သိကြ်မ္းရာ အပင္၏ အသီးကုိမစားရ၊  စားေသာေန ့တြင္ေသရမည္ ဟုဆိုသည္ (က ၊၂း၂ရ)။ အာဒံသည္ ထုိအသီးကုိ စားေသာေန ့တြင္ ဘုရားႏွင့္ခဲြခြါ၍ဘုရားအျမင္က ေသသြားသည္။သူ၏ ကုိယ္ခႏ္ၶာ ေသေသာ္လည္းဘုရားသခင္ႏွင့္ခြဲခြါျခင္းသည္  ေသျခင္းျဖစ္သည္။ အာဒံသည္ ၀ိညာဥ္ပုိင္းေသျပီးမွ သားသမီးရေသာေၾကာင့္ သူ၏သားသမီး တုိင္းသည္ ၀ိညာဥ္ပုိင္း ေသျပီးသားႏွင့္ ေမြးဘြားၾကသည္။ မိတ္ေဆြႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္လည္း အာဒံမွဆင္းသက္ေမြးဘြားေသာေၾကာင့္ ၀ိညာဥ္ပုိင္းေသျပီး သားႏွင့္ ေမြးဘြား ၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ ကုိယ္ခႏၶာေသလွ်င္ငရဲသုိ ့သြားဘုိ႕ရန္ ေမြးဘြားၾကသည္။

ဒုတိယေသျခင္း (သုိ ့) ထာ၀ရေသျခင္း

                ဒုတိယေသ ျခင္း (သုိ ့) ထာ၀ရေသျခင္းသည္ကုိယ္ခႏ္ၶာ၌အသက္ရွင္ စဥ္  ကယ္တင္ျခင္းသုိ ့မေရာက္၊  ၀ိညာဥ္အသက္မရွင္  ထာ၀ရအသက္ မရွိေသာ ေၾကာင့္  ကုိယ္ခႏ္ၶာေသေသာအခါ ၀ိညာဥ္သည္ထာ၀ရ မီးအုိင္ထဲသု႕ိ ့ဆင္းသြား ျခင္းကုိ ဆုိလုိသည္။ က်မ္းစာ၌- ေၾကာက္တတ္ေသာသူ၊ မယုံၾကည္ေသာသူ၊ စက္ဆုပ္ရြံရွာဘြယ္ေသာသူ၊ လူအသက္ကုိသတ္ေသာသူ၊ မတရားေသာ ေမထုန္၌ မွီ၀ဲေသာသူ၊ ျပဳစားတတ္ေသာသူ၊  ရုပ္တုကုိ ကုိးကြယ္ ေသာသူ၊ သစ္ၥာပ်က္ေသာသူအေပါင္းတုိ ့မူကား ဒုတိယေသျခင္း တည္းဟူ ေသာ ကန္ ့ ႏွင့္ ေလာင္ေသာ မီးအုိင္ထဲ၌ မိမိတုိ ့အဘုိ ့ကုိရၾက လိမ့္မည္- ဟု ဆုိထားသည္ (ဗ်ာ၊ ၂၁း၈)။

 

 

သင္ခန္းစာ (၄)ေမးခြန္းမ်ား

 

၁။ အျပစ္ဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိသနည္း။ ေဖၚျပပါ -------------

၂။ ေမြးရာပါအျပစ္သည္မည္သူအားျဖင့္ျဖစ္သနည္း။---------------

၃။ ေမြးရာပါအျပစ္သည္ ------------အေပၚျပစ္မွားျခင္းျဖစ္သည္။

၄။ ေရာ ၅း၁၉ အာဒံ၏အျပစ္သည္မည္သည့္အရာျဖစ္သနည္း။------------

၅။ မသန္ ့ရွင္းေသာအရာထဲမွသန္ ့ရွင္းေသာအရာထုတ္ေဖၚႏုိင္သေလာ။------

၆။ လူသည္မည္သည့္အခ်ိန္မွစ၍ အျပစ္ရွိသနည္း။-------------

ရ။ လမ္းလြဲျခင္းႏွင့္မုသာေျပာျခင္းသည္မည္သည့္အရြယ္မွစသနည္း။----------

၈။ အျပစ္၏ အခကား-------------ျခင္းေပတည္း။

၉။ ေသျခင္းသုံးမ်ဳိးကုိေဖၚျပပါ။

                (က)--------------------

                (ခ)--------------------

                (ဂ)--------------------

 

၁၀။၀ိညာဥ္ပုိင္းေသျခင္းသည္ --------------ႏွင့္ခဲြခြါျခင္းျဖစ္သည္။

 

ရဲလင္းထြန္း (အင္းစိန္)