Myanmar Education Story ,.““အဲဒါဆို..မမက..ဆရာမလား ?”””

““အဲဒါဆို..မမက..ဆရာမလား ?”””

ဧပရယ္… (19 )ရက္ေန.ရဲ့ညေနခင္းေလးမွာေပါ.့..ေဖေဖ၊ေမေမနဲ.အကိုေလးတို့ က်ြန္မကို..

(9)တန္းး (10)တန္းစခန္းသြင္းေဘာ္ဒါတစ္ခုကိုလိုက္ပို. ၾၾကပါတယ္။ေဘာ္ဒါကေက်ာင္းခ်ိန္မွာေက်ာင္းတက္ျပီးက်န္အခ်ိန္ေဘာ္ဒါမွာ..စာသင္စာစစ္

လုပ္ပါတယ္။အဲမွာပဲေနရာတာပါ…။အိမ္မျပန္ရပါဘူး..ထမင္းကေတာ.အိမ္ကလိုက္ပို.ပါရပါတယ္။

နယ္ေ၀းကသူေတြကတမ်ိဳးစီစဥ္ရပါတယ္။ေဘာ္ဒါအေရွ့မွာဆိုင္ကယ္ေတြရပ္လိုက္တာနဲ့..အထဲမွ

အုပ္ခ်ဳပ္သူပိုင္ရွင္ဆရာၾကီးနဲ့..သူ.အမ်ိဳးသမီး.ဆရာမတို့ထြက္လာျပီးေဖာ္ဖာ္ေရြေရြဆီးၾကိဳၾကပါတယ္။

က်ြန္မလဲအိမ္နဲ.အေနေ၀းေတာ့မဲ့အသိစိတ္ရင္မွာလာေဆာင့္ေတာ့..မ်က္ရည္က…ေ၀့ကနဲ

တက္လာတယ္။..ဆရာမက…လာသမီးေလးဆိုျပီးလက္ကိုဆြဲေခၚပါတယ္..အထဲေရာက္ေတာ့

ပါလာေသာအသံုးေဆာင္ေလးေတြေနရာခ်ျပီး။ေမေမတို.ကဆရာမေတြနဲ.စကားေတြေျပာေနပါတယ္။

ေမေမကသမီးေလးကိုဆရာမတိုထံ..အပ္ပါေၾကာင္းလိုသလိုဆံုးမနိုင္ေၾကာင္းေပါ့…။ဆရာမကလဲ

..စိတ္ခ်ဖို့..အတန္တန္ေျပာေနပါတယ္…။

က်ြန္မကေတာ.့..စီးက်လုဆဲဆဲမ်က္ရည္ကို…ပုံံပ်က္ပန္းပ်က္..ထိန္းသိမ္းေနရပါတယ္

..က်မအရင္ေရာက္ေနသူအတန္းေဖာ္..

(10)ေယာက္ေလာက္နဲ.မိတ္ဆက္ေပးလို့..မဲ့ျပံဴးေလးၾကိဳးစားျပံဳးျပလိုက္ပါတယ္…သူတို.ကလဲ

..အိမ္နဲ.ေ၀းတဲ့..အပူရုပ္ကိုဟန္လုပ္ျပံဳးျပၾကရွာပါတယ္..။

အဲအခ်ိန္..မွာအေနာက္ဘက္အခန္းတခုထဲသို့..ေရခ်ိဳးျပီးတဘက္ျခံဳ္ထားတဲ့အမတစ္ေယာက္

၀င္သြားတာေတြ.့လိုက္တယ္။ဆံပင္ကုတ္၀ဲေလးနဲ့ (10)တန္းႏွစ္က်လို့ထင္လိုက္မိတယ္..ေနာက္မွသိလိုက္တာကက်ြန္မတို.ကိုသင္မဲ့ဆရာမတဲ့

မ်က္ႏွာကတင္းေနတာပဲေလ။ငါနဲ့အဆင္ေျပပါ့မလားတခ်က္ေတြးလိုက္မိတယ္ေလ…။

ဒီလိုနဲ့လူမစံုေသးလို့က်ြန္မတို့..စာမသင္ရေသးပါ.။.ဒါေၾကာင့္..သူငယ္ခ်င္းသစ္ေတြနဲ့

တစ္ေယာက္ေၾကာင္းတစ္ေယာက္ေမးလိုက္…အိမ္ဘက္စိတ္လယ္လာရင္ငိုလိုက္နဲ့..အခ်ိန္ကို

ကုန္ေစခဲ.ပါတယ္..။ေဘာ္ဒါပိုင္ရွင္..ဦးရာတို. ဆရာမတို.က..အားေပးစကားခနခနလာေျပာပါတယ္..

။ဒါေပမဲ.အားေပးေလငိုခ်င္ေလ..။ႏွစ္သိမ့္ေလ..မ်က္ရည္ဆည္မရေလျဖစ္ေနတာေပါ့..။ဆံပင္တိုတို..

ရွပ္အက်ၤ ီအျမဲ၀တ္ထားတဲ.ဆရာမကေတာ့..သူအလုပ္သူလုပ္ေနတာပဲေတြ့ရတယ္..။တခါတေလမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္  တိုးရင္ေတာ့  ““ညီမေလးလိုအပ္တာ  မမကိုေျပာတဲံ  ။မမလဲမင္းတို.လို  အိမ္နဲံ ခြဲျပီး  ေက်ာင္းေနခဲ့

ဖူးတယ္တဲ့ ””ဒါပဲေျပာတယ္။  က်ြန္မလဲေၾကာက္လို.သာ““ဟုတ္ကဲ့””ေျပာတာ

..ရင္ထဲမွာသိပ္မႏွစ္ျမိဳ့ဘူးေလ ။

သိရသေလာက္အဲမမက..ေဘာ္ဒါပိုင္ရွင္ဦးဆရာရဲ့  တူမအရင္းတဲ့…။တျခားနယ္ကေန

လာေနတာပါ။

ဧပရယ္  (23)ရက္ေန.မွာစာစသင္ရပါတယ္။စာစသင္ေတာ့သိရတာက…..ေဘာ္ဒါကပင္တိုင္

ဆရာ/မ (3)ေယာက္နဲ့ျပင္ပဆရာ (2)ေယာက္တဲ့…။.မမ Teacher    သင္မွာက…ျမန္မာ၊ရူပေဗဒ၊

နဲ.ေဘာဂေဗဒတဲ့..။က်ြန္မရင္ေလးရျပန္ပါျပီ….ျမန္မာနဲ့ေဘာဂကေတာ္ေသးတယ္…နားမလည္လည္းအလြတ္က်က္လို့  ရတယ္ေလ။““…ရူပေဗဒက က်ြန္မရဲ့ငယ္ေၾကာက္ပါ””အဲေတာ့ရင္ေလးရျပီေပါ့….ဒီဆရာမက….ရွပ္အက်ၤ ီအျမဲ၀တ္ျပီး…

ဆံပင္ကုတ္၀ဲနဲ့…..ဆရာမနဲ့..တူရမဲ့အစား..ႏွစ္က်သမားရုပ္ေပါက္ေနတဲ့…..သူကသင္မွာရဴပေဗဒတဲ့…““ငါေတာ့…physic   သတိလစ္ေတာ့မလား””ရင္တထိတ္ထိတ္ေပါ့…။

ဒီလိုနဲ့….စသင္ပါျပီ.။.ျမန္မာကဗ်ာ   “““ေရႊႏွင့္ယိုးမွာပန္းစကား”””တဲ့…။

ကဗ်ာရဲ့  ခက္ဆစ္ကိုအရင္ရွင္းျပ  ။ ေနာက္ကဗ်ာကို…တစ္ပိုဒ္ခ်င္းရွင္းျပ  ။..ေမးတတ္တဲ့  ေမးခြန္းရဲ့  အလွည့္အေျပာင္း အႏြဲ့အေစာင္းကို  ရွင္းျပနဲ့  အခ်ိန္လဲ  ကုန္ခဲ.ျပီေပါ့…။

အဲမွာက်ြန္မသတိထားမိတာက…မမ  ရဲ့မ်က္ႏွာပါ ။ ..စာသင္ေတာ့မ်က္ႏွာကတင္းတဲ့ပံုမဟုတ္ေတာ့ပဲ..တည္ျငိမ္သြားတယ္။  က်ြန္မသေဘာက်တာကသူရဲ့..စာဖတ္တဲ့  အခါ အျဖတ္အေတာက္  ေလယူေလသိမ္းပါ..။

တိက်ျပတ္သားျပီး..တဖက္သားနားရွင္းေစတာပါပဲ.။.ျမန္မာစာခ်ိန္ျပီးေတာ့ (15)မိနစ္ေလာက္နားရပါတယ္……။

ျပီးေတာ.ရူပေဗဒစသင္ရပါျပီ….။.စသင္ရတာက..“““Power”””  (စြမ္းအား) တဲ့.။..

“““ Power:   The rate of doing work is defined as power .””””တဲ့..။

အလုပ္လုပ္တဲ့ႏႈန္းကို.. စြမ္းအားဟုေခၚေၾကာင္း…ျပီးေျမာက္တဲ.အလုပ္( work done )

ကိုတည္..အလုပ္လုပ္လို့ၾကာခ်ိန္.(.Time taken )

.  နဲ့စား….စားလို့ရလာတဲ့ရလဒ္သည္…အလုပ္လုပ္တဲ့…လူ(သို့)စက္..ရဲ့

““စြမ္းအား”“ျဖစ္ေၾကာင္း  အေသးစိပ္ရွင္းျပပါေတာ့တယ္…ရူပေဗဒ..ဆို“ငယ္ေၾကာက္””္ပါဆိုတာကို..

ပထမဆံုးစာသင္ခ်ိန္မွာပဲ  မမ  က ““ဲပယ္ေဖ်ာက္””ေပးခဲ့ပါတယ္။စာသင္တာေတာ့ ဒီတိုင္းဆို  မဆိုးဘူး..ေတြးေနမိတယ္.။.ရင္ထဲကစိုးရိမ္စိတ္အလံုးလဲက်သြားတယ္…ေလ။

ဒီလိုနဲ့အခ်ိန္ေတြ..တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္

ကုန္ဆံုးလာပါေတာ့တယ္…။က်ြန္မတို့လဲ…ေနသားက်လာပါျပီ..။သူငယ္ခ်င္းသစ္ေတြနဲ့

…လည္းဲငယ္ေပါင္းေတြလို   ျဖစ္လာခဲ့ပါျပီ..။က်ြန္မလဲ  မမ  ကိုခ်စ္လာမိပါျပီ.။.မမ  ရဲ့..

စိတ္ေနစိတ္ထားကိုလဲ..နားလည္စျပဳလာပါျပီ…….။.မမ မွာထူးျခားတာတစ္ခုရွိတယ္ေလ..။

က်ြန္မတို့ေတြကစေရာက္…တုန္းက ကိုယ့္ကိုစာသင္ေပးသူမို့   ““ဆရာမ””လို.ေခၚတာကို

အေခၚမခံဘူးေလ…။မမကဆရာမတေယာက္လို.အေခၚမခံထိုက္ေသးပါဘူးတဲ့….။

မင္းတို့…“ေမာင္ေလး..ညီမေလး” ေတြကိုစာကူက်က္ေပး…နားမလည္တာရွင္းျပေပး

တာပါ…အမတစ္ေယာက္အေနနဲဲ့ပါတဲ့ေလ…။““ဆရာမ””တေယာက္ရဲ့…အရည္ခ်င္း

မျပည္.မွီေသးပါဘုူး…အျမဲေျပာတယ္…။ က်ြႏ္မတို့ကေတာ့…တခါတေလ

မမ Teacher  လို့ေခၚပါတယ္…။အျမဲတန္းကေတာ့..““မမ”” ပဲေခၚပါတယ္။အဲလို

ေခၚရတာပိုသေဘာက်တာေလ…။မိသားစုရဲ့အေငြ.သက္ေတြ…မမဆီကေန..ရေနလို့ပါပဲ..။

မမနဲ့  က်ြန္မတို့   အတူတူစား အတူတူသြား နဲ့  ညီအမေတြျဖစ္လာပါတယ္..။

က်ြန္မတို့  ေဘာ္ဒါမွာက..လာျပီးေနၾကတဲ့သူေတြ  က နယ္ေပါင္းစံုတယ္ေလ..။

ျပီးေတာ့ျပည့္စံုတဲ့…သူရွိသလို..နြမ္းပါးတဲ့သူေတြကပိုမ်ားတယ္ေလ…။

တခ်ိဳး ထမင္းစာခ်ိန္အလ်င္မွီေအာင္   မပို့နိုင္တဲ့ အခါ..မမ ကအိမ္မွာရွိတာကို..

ထည္.ေက်ြးေလ့ရွိတယ္…။အစကေတာ့  ဒါေလာက္ပဲသိတာေလ…မမကထမင္းခ်က္

စာသင္  စာစစ္ ၊အိမ္အလုပ္ေတြနဲ့   နားေနရတာသိပ္မေတြ.ဘူးေလ…။ဒါေပမဲ့..က်ြန္မတို့မမ ဘုရားရွစ္ခိုးေနခ်ိန္မွလြဲရ် ္     ၾကိဳက္တဲ့ ခ်ိန္..စာေမး စာဆိုလုပ္လို့ရပါတယ္…။

မမ  ကစာသင္တာ  စာရွင္းျပတာ ေကာင္းသေလာက္…ရိုက္တာ အျပစ္ေပးတာလဲ..

ေကာင္းပါတယ္…။တိတိက်က်သင္သူမို.့..စစ္တဲ့ခါလဲတိတိက်က်ပါ။ ရိုက္တဲ.အခါလဲ..

တိတိက်က်ေပါ့ရွင္…။အထူးသျဖင့္ လပတ္စာေမးပြဲေတြမွာ..သတ္မွတ္  ထားေသာ..အမွတ္မရတဲ့

အခါမ်ဳိးမွာ..လွလွပပ  ခမ္းခမ္းနားနားကို ရိုက္ပါတယ္…။မမကမ်က္ႏွာထား  ျျပံဳးျပံဳးေလးနဲ.ကို

ေသေသသပ္သပ္  ရိုက္တာပါ.။.အစကက်ြန္မတို့ ေၾကာက္ေပမဲ့…ေနာက္က်ေတာ့  ေပ်ာ္လာပါတယ္.။.

မမ  သေဘာထားကိုသိလာတာမို့လဲ…စာကိုပိုၾကိဳးစားလာပါတယ္…။ဒါေပမဲ့..က်ြန္မတို့..အျပစ္လုပ္မိ

လို.မမ  ..မရိုက္ပဲဆူမွာေတာ့..ေသေလာက္ေအာင္ေၾကာက္ပါတယ္…။ေလသံေအးေအးနဲ့

 

..တလံုးခ်င္းေျပာတဲ့စကားေတြက…ရိုက္တာထက္..ပိုနာျပီး..မ်က္ရည္က်မိရပါတယ္…။

က်ြန္မတို.အားလံုး..မမစိတ္ကိုနားလည္ေနမိပါျပီ..။

တစ္ေန့..က်ြန္မ နဲ့..သူငယ္ခ်င္းတေယာက္..မမထမင္းစားေနေသာ..မီးဖိုခန္းထဲကို…

ေျဖးေျဖးေလး၀င္သြားလိုက္ပါတယ္…။ပထမ…မမ  ကိုေနာက္ကေနလွန့္မလို.ပါ။….ဒါေပမဲ့..

မမ ကလန့္ရင္ေနေမကာင္း  တတ္ တာကို..သတိရျပီး မမဘာဟင္း နဲ့  စားေနလဲေျခဖ်ားေထာက္ၾကည္.မိတယ္ေလ..။..က်ြန္မတို့…အံ့ၾသ သြားပါတယ္..မမက ကန္ဇြန္းရြက္.

ေၾကာ္ထားတာမဟုတ္တဲ့…အပင္လိုက္ျပဳတ္ထား( တို့စရာ )တာကို..ထမင္းဆီဆမ္းမွာ..ျမွုဳပ္စားေန

တယ္ေလ..။က်ြန္မတို့  ကိုယ္အိပ္ခန္းကိုျပန္ျပီး…အဲအေၾကာင္းေျပာေနၾကတာေပါ့….။မနက္က..

မမ  ၾကက္သားေတြခ်က္ေနတာေတြ့ပါရက္နဲ့…ခုသူစားေနတာ..ၾက္သားလဲမပါ ပါလားလို့..

ေျပာမိေတာ့  တျခားသူငယ္ခ်င္းတေယာက္က  ေျပာတယ္..။မမက ဒီအေဆာင္က…

ကေလးေတြ..မိဘက  ထမင္းဟင္း မပို့နိုင္တဲ့ေနေတြ..ဆိုသူစားမဲ့…ထမင္းဟင္းကို  ေက်ြးျပီး..

သူက  ျဖစ္သလိုပဲ  စားတာတဲ့.။.တခါတေလ…မစားရတဲ့ေန့ေတြေတာင္ရွိတယ္တဲ့…။ငါကစကားမစပ္လို.မေျပာမိတာတဲ့..

အဲစကားကို ၾကားလိုက္ေတာ့….က်ြန္မရင္ထဲ..ကတုန္ကရင္…ျဖစ္သြားတယ္…။

““““မမကအဲေလာက္ေတာင္လားလို့လဲေတြးမိတယ္ေလ”””…

ေနာက္မမကို..က်ြန္မတို့..သတိထားမိတာကေတာ့…ေက်ာင္းကထိန္နီးလာလို့..စာသင္ခ်ိန္ေတြ..

ပါးလာတဲ့ အခါ ေက်ာင္းမသြားပဲ..ေဘာ္ဒါမွာပဲ..စာသင္စာစစ္  လုပ္ေနၾကပါတယ္။။

အဲေန့က….အေဆာင္အုပ္ခ်ဳပ္သူ..ဦးဆရာနဲ့ဆရာမ..အျခားျမိဳ့ေလးကို..တစ္ညအိပ္..

ခရီးသြားၾကတယ္ေလ…။အေဆာင္မွာ..မမနဲ့  က်ြန္မတို.(10 )တန္းပဲက်န္ခဲ့တယ္ေလ..။

(9)တန္းကပိတ္ရက္ရလို့အိမ္ျပန္ေနၾကတာေပါ့…။အဲေန့က..““ကိုျဖိဳးတို့.””.ေယာက်ၤားေလးေတြက..

ေန့ခင္းပိုင္း..စာသင္အျပီးဆံပင္သြားညွပ္ခြင့္ေတာင္းတယ္.။.မမလဲ..ျပန္ခ်ိန္ကို..သတ္မွတ္ျပီး

သြားခြင္.ျပဳလိုက္တယ္ေလ..။ျပန္ခ်ိန္တန္လို့   ျပန္မေရာက္ေတာ့…မမက…က်ြန္မကို..

အေဖာ္ေခၚျပီး  ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ကိုလိုက္ၾကတာေပါ့…။

ဆိုင္မေရာက္ခင္…ကုန္သြယ္ေရး..ဌာနေရွ့  လမ္းမွေပၚမွာ..သူတို့ကိုေတြ့ပါျပီ…

သေကာင့္သားေတြက..တျခားအေဆာင္ေနေက်ာင္းသားေတြနဲ့…ရန္ပြဲဆင္နြဲေနၾကတာကိုး…။

မမအေျပးေရာက္သြားပါေတာ့တယ္…။ရန္မျဖစ္ဖို့ေျပာတယ္..တဖက္ကေက်ာင္းသားေတြကိုလဲ

ေတာင္းပန္တယ္  ။““““““သားတို့  မမ ေတာင္းပန္ပါတယ္..ရန္မျဖစ္ၾကေတာ့နဲ့ေနာ္..

စိတ္အခန့္မသင့္လို့..ျဖစ္တာပါ.။.ေမာင္ႏွမအရင္းခ်င္းေတာင္…တခါတခါျဖစ္တတ္ပါတယ္..။

ခုလဲေတာ္ေတာ့ေနာ္.။.ေျပာစရာရွိတာ  မမ ကိုေျပာ..။မမ ေမာင္ေတြမွားတာကိုလဲ  မမ

ေတာင္းပန္ပါတယ္””””““္ဆိုျပီး  လူခြဲလိုက္တယ္…ျပီးေတာ့ ျပန္ဖို.  လွည့္အထြြက္..

ဟိုဘက္အုပ္စုက ..တစ္ေယာက္ ကိုင္ထားတဲ့…အုတ္ခဲက်ိဳးက  ““ကိုျဖိဳး ””ေနာက္ေက်ာကို

ေျပး၀င္လာတယ္..သူမသိေပမဲ့..မမက ျမင္လိုက္လို့..““ကိုျဖိဳး”” ကိုလွမ္းတြန္းလုိိက္တယ္

စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ့မို့ ..မမ ကိုယ္ကဟန္ခ်က္လြဲသြား ျပီး..အုတ္ခဲက်ိဳးက  မမ ရဲ့ …..

ညာဖက္လက္ေမာင္းကို…ထိသြားပါတယ္။မနက္ကမွ၀တ္ထားတဲ့....

 

…မမရဲ့..ေဗဒါေရာင္..ကိုယ္က်ပ္ေလးရဲ့ …လက္တဖက္မွာ.ေသြးစြန္းသြားပါျပီ…။က်ြန္မလဲ

ခနေတာ့  ေၾကာင္ျျပီးရပ္ေနမိပါတယ္.။.““ကိုျဖိဳး””ကလက္သီးီနဲ့ျပန္ထိုးမလို့..လုပ္တာကို..

မမက  တျခားလက္တဖက္က..ဆြဲ ထားရင္း..တဖက္ကကေလးေတြကို…

““““““သားတို့ျပန္က်ေတာ့တဲ့…သားတို့ အုတ္ခဲကို  လမ္းေဘးပစ္ခ်တယ္ဆိုတာ  မမ

သိပါတယ္တဲ့  ..။တမင္လုပ္တာမဟုတ္မွန္းသိပါတယ္တဲ့…။မမ ကအမွတ္မဲ့  ေနမိလို့..

မမကိုထိတာပါတဲ့..။မမအျပစ္မတင္ပါဘူးတဲ့…ေနာက္ေနာင္

သာ မမ ေမာင္ေလးေတြနဲ့ရန္မျဖစ္ပါေတာ.နဲ့ေနာ္တဲ့..””””””

တဖက္ကလဲ..မမကက်ြန္မဆို့ေဘာ္ဒါကဆရာမဆိုတာ   သိထားေတာ့  လန့့္္ျပီး

“““ဟုတ္ကဲ့””ဆိုျပီးျပန္သြားပါတယ္..။က်ြန္မတိုလဲျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။လမ္းတေလ်ွာက္

မမရဲ့ ဒဏ္ရာရတဲ့ လက္ကေလးကို…က်ြန္မ ဖြဖြေလး  ကိုင္ေနမိတယ္ေလ….မမနာေနတာ

သိသာပါတယ္…။ပခံုးတစ္ဖက္ကို  ၾကံဳ့ၾကံဳ့  ေလးလုပ္ထားတယ္…။အသားေတြလဲတုန္ေနတယ္ေလ..

 

အေဆာင္က်  မမ လက္ကိုေဆးထည့္ ပတ္တီးစီးျပီး

လူၾကီးေတြျပန္လာရင္မသိေအာင္..ရွပ္ပြပြၾကီး၀တ္ထားရတယ္ေလ…။

ညစာသင္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ….မမကနားမေနပဲ…စာသင္ျပန္ပါတယ္….။

က်ြန္မထင္တာက..မမ  ဟိုေကာင္ေလးေတြကို ဆူမယ္..က်က်နန  ရိုက္မယ္ေပါ့…။

ဒါေပမဲ့..က်ြန္မအထင္..တက္တက္စင္ပါပဲ။။မမကစာသင္းခန္းထဲေရာက္ေတာ့

 

..မ၀ံ့မရဲ ေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့..

““ကိုျဖိဳး””ကိုျပံဳးျပတယ္…“““ေနာက္ရန္မျဖစ္ဖို့..လူဆိုးဘြဲ့ကတခဏနဲ့..ရယူန္ိုင္ေၾကာင္း..

လူေကာင္းဘြဲ့ရဖို့…အအစစဆင္ျခင္ရေၾကာင္း..မမ က မမေမာင္ေတြ.ညီမေတြ ကို..

တေန့ေန့ တခ်ိန္တခ်ိန္..မမထက္ ျမင့္တဲ့ေနရာ..လူေတာ္လူေကာင္းေတြ

အျဖစ္နဲ့ ေတြ့ျမင္ခ်င္ေၾကာင္း…””””””””  ေျပာျပီးစာေတြဆက္သင္ပါေတာ့တယ္။။

 

အဲဒိေန့ညက စာသင္ခ်ိန္ျပီးလို့ ..က်ြန္မစာအုပ္ေတြကို

..ပိတ္လိုက္ေတာ့….ရူပေဗဒ..မွတ္စုဗလာစာအုပ္ေနာက္ေက်ာက…ကဗ်ာေလးက

က်ြန္မမ်က္လံုးထဲ…တန္းခနဲ၀င္လာပါတယ္…ဘာတဲ့…..

“““ ဆရာ့က်င့္၀တ္တဲ့”””

အတတ္လဲသင္

ပဲ့ျပင္ဆံုးမ

သိပၸမခ်န္

ေဘးရန္ဆီးကာ

သင္.ရာအပ္ပို့…ဆရာတို့ က်င္.ဖို့၀တ္ငါးျဖာတဲ့…..

 

က်ြန္မရင္ထဲကေန    ေမးလိုက္မိပါတယ္

…“““““ဒါဆို..မမ.ဆရာမလားဟင္လို့  ”””ေလ….။။။

ခုလဲ..ထပ္ေမးပါရေစေနာ္…..…“““““ဒါဆို..မမ...ဆရာမလားဟင္””””

 

လမင္းေမ...

ကိုယ္တိုင္ေရး...
re-post from MayThu, MyanmarinSingapore.com